Θα πρέπει να είναι κάποιος εντελώς αφελής για να μην καταλαβαίνει ότι οι δανειστές, σε απόλυτη συμπαιγνία με το εγχώριο φιλογερμανικό καθεστώς, μας οδηγούν με σχέδιο στην πλήρη εξαθλίωση, εξανδραποδισμό και διανομή της χώρας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει πως οι δανειστές θέλουν να μας δουν να αναπτυσσόμαστε και να προοδεύουμε.
Δυστυχώς, βρήκαν έναν λαό εντελώς
απροστάτευτο, παραπληροφορημένο, με εσωτερικό τεχνητό διχασμό, χωρίς δημοκρατία και δυνατότητα λαϊκής παρέμβασης, χωρίς συνδικαλισμό για κοινωνική προστασία και με απαρχαιωμένα ιδεολογικά κολλήματα , που χρησιμοποιούνται επίτηδες για τον διχασμό του. Βρήκαν λοιπόν αυτόν τον λαό που τον τρομοκρατούν και εσκεμμένα του επέβαλαν μέτρα για να τον υποδουλώσουν και να του αρπάξουν τη ζωή του.
Και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη εφάρμοσαν μνημόνια, αλλά εκεί δεν τόλμησαν να ασελγήσουν όπως έκαναν στο ελληνικό σώμα, γιατί τα κράτη αυτά (μηδέ της Κύπρου εξαιρουμένης), είχαν θεσμούς λαϊκής προστασίας και δεν ήταν ξέφραγα αμπέλια. Είχαν μια εσωτερική ελίτ που φοβόταν το λαό της και όχι μια θρασύτατη παρασιτική και εθνομηδενιστική ελίτ που νοιάζεται μόνο για την πάρτη της. Εκεί λοιπόν οι δανειστές αναγκάστηκαν να διαπραγματευτούν σοβαρά για να βρεθεί πραγματική λύση και όχι να φερθούν ως αποικιοκράτες.
Ελπίδα σωτηρίας δεν υπάρχει. Θα υπάρξει μόνο από τη στιγμή που εμείς οι Έλληνες πάψουμε να φοβόμαστε το Grexit, τα βράχια κ.λ.π. και να πιστεύουμε στα διάφορα φώτα στα τούνελ και στις εκτοξεύσεις ανάπτυξης κ.λ.π. Ελπίδα θα υπάρξει μόνο από τη στιγμή που αναζητήσουμε ευθύνες για όλα αυτά που έγιναν. Μόνο όταν η αφέλεια και ο τρόμος φύγουν από πάνω μας, μόνο τότε και οι ξένοι θα μας πάρουν στα σοβαρά.
