Άραγε ορθώς ο κ. Γ. Βερνίκος, Πρόεδρος της ΟΚΕ, λέει από τα μμε ότι -ο ίδιος- είναι “θεσμικός” παράγων, για το ασφαλιστικό και το αγροτικό και για άλλα θέματα!!!!
Πρόεδρος της Ο.Κ.Ε.
Σύμφωνα με το Ν. 3943/2011 (ΦΕΚ 66Α/31-3-11) ο Πρόεδρος της Ο.Κ.Ε. ορίζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών για μία τετραετία, μετά από πρόταση της Ολομέλειας της Ο.Κ.Ε. Η επιλογή του Προέδρου γίνεται από προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους, επαρκούς επιστημονικής κατάρτισης (sic!) και ευρείας κοινωνικής αποδοχής (sic!) που υποδεικνύονται ανά τετραετία από καθεμία από τις τρεις Ομάδες, οι οποίες συγκροτούν την Ο.Κ.Ε.
Ο Πρόεδρος εκπροσωπεί την Ο.Κ.Ε., έχει την ευθύνη της δράσης της Ο.Κ.Ε., διευθύνει τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Προέδρων, της Ολομέλειας και της Εκτελεστικής Επιτροπής, καθορίζει την ημερήσια διάταξη λαμβάνοντας υπόψη τις αιτήσεις που διατυπώνουν τα Μέλη και προβαίνει στη θεώρηση των πρακτικών.
….Η ελληνική Ο.Κ.Ε. ιδρύθηκε το 1994, με πρότυπο την Ο.Κ.Ε. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στηρίζεται στον τριμερή διαχωρισμό των εκπροσωπούμενων συμφερόντων, διαχωρισμό δηλαδή σε τρεις Ομάδες, μία των εργοδοτών – επιχειρηματιών, μία των εργαζομένων – στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, και μία των λοιπών κατηγοριών στην οποία εκπροσωπούνται οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι καταναλωτές, οι οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος, ατόμων με αναπηρία και ισότητας των δύο φύλων και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
H Ο.Κ.Ε. αποτελεί από το Μάιο του 2001 και συνταγματικά αναγνωρισμένο θεσμό του ελληνικού κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 82, παρ. 3, του Συντάγματος “Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, αποστολή της οποίας είναι η διεξαγωγή του κοινωνικού διαλόγου για τη γενική πολιτική της χώρας και ιδίως για τις κατευθύνσεις της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και η διατύπωση γνώμης επί των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων που παραπέμπονται σε αυτήν”.
Επιδίωξη της Ο.Κ.Ε. είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου και μέσω αυτού η διαμόρφωση (αν είναι δυνατόν) κοινά αποδεκτών θέσεων για θέματα που απασχολούν την κοινωνία ευρύτερα ή ειδικότερα τμήματα αυτής. Η Ο.Κ.Ε. δεν έχει στόχο την άμβλυνση (sic!) των διαφορετικών ιδεολογικών και πολιτικών απόψεων, αλλά την ανάδειξη, μέσω της παράθεσης των διαφορετικών επιχειρημάτων και προτάσεων, της κοινής κοινωνικής συνισταμένης, εφόσον υπάρχει ή είναι δυνατόν να διαμορφωθεί.
Επίσης, με τις προτάσεις της και τις γνωμοδοτήσεις της επιχειρεί τη μεγιστοποίηση(sic!) του κοινωνικού οφέλους ή την ελαχιστοποίηση(sic!) των πιθανών παρενεργειών από την άσκηση των επιμέρους αποφάσεων της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας.
