ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Ποιός ἦταν ὁ Ὃμηρος … ΑΛΛΗΛΟΣΥΓΚΡΟΥΜΕΝΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. ΙΣΤΟΡΙΑ. ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ. - 13 Ιούν 2017 - 10:34
Loading...

Ροή ειδήσεων σε μορφή blog



Ἂν καί ἡ ἀνθρωπότητα διέρχεται τήν κρισιμότερη φάση τῆς ἱστορίας της, μέ ἀπειλή ἀκόμη καί ἑνός παγκοσμίου θερμοπυρηνικοῦ ὀλέθρου, ὡστόσο ὁρισμένες ἀρχαῖες πληροφορίες ἐξακολουθοῦν νά παρουσιάζουν μεῖζον ἐνδιαφέρον, καθώς ὁ σύγχρονος ἂνθρωπος φαίνεται νά ἐνδιαφέρεται περισσότερο γιά τό παρελθόν του παρά γιά τό μέλλον του, πού διαγράφεται ζοφερό καί πού δέν θά τό ζήσει ὁ ἲδιος.

Ἓνα τέτοιο μεῖζον θέμα εἶναι ὁ Ὃμηρος.

Ἀλήθεια, ποιός ἦταν ὁ Ὃμηρος; Τήν μόνη πληροφορία πού ἒχομε γι᾽ αὐτόν εἶναι ὃτι <ἑπτά πόλεις μάρνανται σοφήν διά ρίζαν Ὁμήρου>, δηλαδή ὃτι ἐρίζουν γιά τήν καταγωγή του ἑπτά πόλεις.

Ἀλλά ποιός ἦταν ὁ Ὃμηρος, ὁ ὁποῖος κατατάσσεται ἀπό τό Τεχνολογικό Ἰνστιτοῦτο τῆς Μασαχουσέτης (<Πάνθεον> 2016) μεταξύ τῶν δέκα μεγαλυτέρων προσωπικοτήτων τῶν τελευταίων 6.000 ἐτῶν, μετά τόν Ἀριστοτέλη, τόν Πλάτωνα, τόν Ἰησοῦ Χριστό, τόν Σωκράτη καί τόν Μέγα Ἀλέξανδρο, ἀκολουθοῦντος τοῦ Πυθαγόρου (δηλαδή ἓξι στά δέκα μεγαλύτερα πνεύματα τοῦ πλανήτη εἶναι Ἓλληνες).

Ὁ Ὃμηρος λοιπόν ἐμφανίζεται στό παγκόσμιο καί τό ντόπιο κατεστημένο ὡς ἓνας τυφλός ποιητής, πού ἒγραψε τά ἒπη του τόν ὂγδοο ἢ ἒνατο αἰῶνα π.Χ., ἐνῶ σύμφωνα μέ τά δεδομένα τῆς Ἰλιάδος, ὁ Τρωικός πόλεμος ἒγινε πολύ παλαιότερα.

Ἀργότερα, τόν ἓκτο αἰῶνα, λέγεται ὃτι ὁ Πεισίστρατος συνέλεξε τά <σποραδικῶς ἀειδόμενα> ἒπη καί κατήρτισε τήν Ἰλιάδα καί τήν Ὀδύσσεια στήν Ἰωνική διάλεκτο, πού συναποκομίσθηκαν ὡς ἱερά κειμήλια στήν Ἰωνία.

Ἀλλά σέ ποιά γλῶσσα ἒγραψε ὁ Ὃμηρος τά ἒπη;

Φαίνεται ὃτι ἒγιναν ἀλλεπάλληλες μεταγραφές τῶν ἐπῶν, διότι μέσα στά κείμενα ὑπάρχουν ἀπολιθωμένες λέξεις στήν Αἰολική, τήν Δωρική καί τήν Ἀττική διάλεκτο, ἐνῶ πάμπολλες λέξεις τοῦ Ὁμήρου ἓλκουν τήν καταγωγή ἀπό τήν Γραμμική Γραφή Β´, πού ἀποκρυπτογράφησε ὁ Μ. Βέντρις. Τίς λέξεις αὐτές διέσωσαν οἱ ἀντιγραφεῖς, διότι οἱ Πεισιστρατίδες ἦσαν πολύ αὐστηροί γιά τούς πλαστογράφους τῶν ἀρχαίων συγγραφέων, ὃπως τήν ἒπαθε ὁ Ὀνομάκριτος πού ἒκανε μιά μικρή πλαστογραφία στόν <περί Μουσαίου χρησμόν>. Κι αὐτό τό ἒκανε βούκινο ὁ Ἡρόδοτος.

Ἀλλά τό θέμα περιεπλάκη περισσότερο τόν 19ον αἰῶνα μέ τό περιβόητο Ὁμηρικό Ζήτημα τῶν <χωριζόντων>, πού δημιούργησε ὁ Γερμανός Βόλφ. Κατ᾽ αὐτόν, ὑπῆρξαν πολλοί… Ὃμηροι! Βέβαια ἡ θεωρία του ἒχει καταπέσει πρό πολλοῦ, ἀλλά ταλαιπώρησε ἐπί ἓνα αἰῶνα τήν ἀνθρωπότητα.

Ὃμως καί σήμερα ἂν ἐπισκεφθεῖ κανείς τό Ἀρχαιολογικό Μουσεῖο τῆς Ἀθήνας, θά δεῖ σέ προθῆκες τά χρυσά νεκρικά προσωπεῖα τοῦ Ἀγαμέμνονος καί τοῦ Μενελάου, πού ἀπεκάλυψε ἡ σκαπάνη τοῦ Σλῆμαν καί χρονολογοῦνται <γύρω στό 1.600 π.Χ.>

Ἒτσι ἡ σύγχυση ἐπιτείνεται. Διότι, ἂν ὁ Τρωικός πόλεμος ἒγινε τό 1230 π.Χ., τότε ὁ Ἀγαμέμνων καί ὁ Μενέλαος, πού ἒζησαν, ὃπως λένε στό Μουσεῖο καί πέθαναν τό 1600 π. Χ., ξαναζωντάνεψαν τό 1230 π.Χ. καί…ἡγήθηκαν τῆς Τρωικῆς ἐκστρατείας. Πλήρης σύγχυση δηλαδή.

Ἀλλά γεννᾶται καί τό ἐρώτημα: Ἂν ὁ Ὃμηρος ἒγραψε τά ἒπη τόν 7ον αἰῶνα, τότε θά τόν χώριζαν ἀπό τά γεγονότα τοῦ πολέμου περί τά 500 χρόνια. Μά κατά γενική παραδοχή τά ἱστορικά γεγονότα γράφονται τότε πού γίνονται. Μποροῦμε σήμερα νά καταγράψουμε π.χ. ἱστορικά γεγονότα τοῦ Μεσαίωνα;

Ἢ ἀκόμη, ἂς φανταστοῦμε ὃτι τό ἒτος 2.500 μ.Χ., ὃταν οἱ ἂνθρωποι θά ἒχουν μεταναστεύσει σέ ἂλλους πλανῆτες καί θά ἒχουν ἒλθει πιθανῶς σέ ἐπαφή μέ ἐξωγήινα ὂντα καί πολιτισμούς, βρίσκεται ἓνας ποιητής πού ἐμπνέεται καί γράφει γιά τό…ἀλβανικό ἒπος! Ποιόν θά ἐνδιέφερε αὐτό;

Τέτοιο ἦταν ἀναλογικά τό χάσμα μεταξύ τοῦ 1.200 καί τοῦ 800 ἢ τοῦ 700 π.Χ. Δύο αἰῶνες παλαιότερα, τό 1.000 π.Χ. ῆσαν ἀκόμη οἱ λεγόμενοι ἀπό τούς Φοινικιστές <σκοτεινοί αἰῶνες>, πού θέλουν τούς Ἓλληνες <ἒλοπες>, δηλαδή νά μήν ἒχουν γραφή, ἐνῶ ὃλοι οἱ γύρω λαοί τῆς Μεσογείου ἒγραφαν (Αἰγύπτιοι, Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι κ.ἂ.)

Καί ξαφνικά ἐμφανίζεται ἓνας διάττων ἀστέρας, ἓνας Ὃμηρος, ἀγνώστων λοιπῶν στοιχείων, πού γράφει σέ ὑπέροχο δακτυλικό ἑξάμετρο Ἰλιάδα καί Ὀδύσσεια. Καί λίγο μετά τόν Ὃμηρο ἐμφανίζονται ποιητές ὀλκῆς, ὃπως ἡ Σαπφώ, ὁ Ἀλκαῖος, ὁ Ἀλκμάν και ἂλλοι, οἱ ὁποῖοι ἒγραφαν καί μουσικά στοιχεῖα, δηλαδή νότες.

Ἀλλά ἂς μιλήσουμε κι ἀλλοιῶς. Ἦταν δυνατόν νά συντελεσθεῖ τέτοια <σύνθεση> ἐπῶν ἐπί Πεισιστρατιδῶν καί νά μήν ἀκούσει τίποτε ὁ Ἡρόδοτος; Αὐτός πού διατυμπάνησε τήν μικρή πλαστογραφία τοῦ Ὀνομακρίτου;

Μποροῦσε νά παραπλανηθεῖ τήν ἐπαύριον ὁ Θουκυδίδης, πού ἢξερε καί τίς ἐλάχιστες λεπτομέρειες τῶν Πεισιστρατιδῶν;

Ἦταν εὒκολο νά ἀπατηθεῖ ὁ Ἀριστοτέλης, πού γνώριζε μέ τέτοια ἀκρίβεια τήν ἱστορία τοῦ 6ου αἰῶνος τῶν Ἀθηνῶν, καί νά θαυμάζει ὡς κατόρθωμα τοῦ παλαιοῦ <θεσπεσίου> Ὁμήρου τήν <σύσταση> τῶν δύο ἐπῶν, ἐνῶ ἀκριβῶς ἡ σύνθεση αὐτή ἦταν ἒργο ἂλλου, σχεδόν προχθεσινό;

ΧΑΣΜΑ ΕΠΟΧΩΝ

Ἀλλά ἂν ὑπῆρχε ἐπί Πεισιστράτου κάποιος ποιητής κρυπτόμενος ὑπό τό ψευδώνυμο τοῦ Ὁμήρου, γεννῶνται μέγιστες ἀπορίες. Πῶς κατόρθωσε ὁ ποιητής ἐκεῖνος ἐκ τῶν παλαιῶν <συγκεχυμένων ἁσμάτων>, νά ἀναπλάσει ὃλη τήν πρό 400 καί 500 ἐτῶν ἱστορική περίοδο, ἀφοῦ καί πράγματα καί ἒθιμα καί γλῶσσα εἶχαν στό μεταξύ σπουδαιότατα μεταβληθεῖ;

Στό 550 π.Χ. οἱ Μυκῆνες εἶχαν ἀφανισθεῖ ἀπό τό Ἂργος καί εἶχε ἀναδειχθεῖ μεγάλη δύναμη ἡ Σπάρτη. Στήν Ἀσία εἶχαν ἐπικρατήσει οἱ ἀποικίες. Πρός δυσμάς, ὃπου ὁ Ὀδυσσέας μυθολογοῦσε τίς ἱστορίες του, ἢκμαζε ἡ Μεγάλη Ἑλλάδα καί ἡ Σικελία. Στούς στρατούς εἶχε εἰσαχθεῖ τό Ἱππικό. Ἀπό τίς πολιτεῖες εἶχαν ἐκπέσει οἱ διοτρεφεῖς βασιλεῖς τοῦ Ὁμήρου, καί τά ὀχυρά μέγαρα τῶν ἀκροπόλεων εἶχαν ἀντικαταστήσει ναοί τῶν θεῶν. Στήν θρησκεία φάνηκαν νέοι θεοί, ὁ Διόνυσος, ἡ Δήμητρα καί ἡ Κόρη καί λατρεύτηκαν ἣρωες, ἰδίως οἱ Διόσκουροι, οἱ ἀποθανόντες κατά τήν Ὀδύσσεια ἀδελφοί τῆς Ἑλένης. Οἱ Δελφοί προσέλαβαν μεγίστη δύναμη. Ἀντί τῆς ὁμηρικῆς <δίκης> καί τῆς <θέμιδος> καί τῆς <αἰδοῦς>, ὑπῆρχαν πλέον <ρῆτρες> καί <θεσμοί> καί <νόμοι>. Τά κοινωνικά ἒθιμα εἶχαν μεταβληθεῖ ἂρδην.

Ο ΟΜΗΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ

Γεννῶνται ἐπίσης πολλά ἐρωτήματα ὃπως:

Γιατί ὁ Ἡσίοδος, πού ὑποτίθεται ὃτι ἒζησε στήν ἲδια περίπου ἐποχή τοῦ Ὁμήρου, ἒχει πλήρη βιογραφικά στοιχεῖα; Γνωρίζουμε τά πάντα γι᾽ αὐτόν. Καταγόταν ἀπό τήν Ἂσκρα Βοιωτίας, εἶχε πατέρα τόν Πέρση, μητέρα τήν Ποικιμήδη, εἶχε καί ἀδελφό ὀνόματι Δίος.

Ἀντιθέτως, γιά τόν Ὃμηρο δέν γνωρίζουμε τίποτε. Γιατί;

Μά διότι τό Ὃμηρος δέν εἶναι ὂνομα, ἀλλά ψυδώνυμο. Ἐτυμολογεῖται στίς λέξεις ὁμός=ὃμοιος, αὐτό πού χρησιμοποιοῦμε κι ἐμεῖς σήμερα λέγοντας ὁμόλογος, ὁμότιμος, ὁμοτράπεζος, ὃμορος κλπ, καί τό ρῆμα ἂρω ἢ ἀραρίσκω, ἢτοι ἁρμόζω, συνταιριάζω, συναντῶ.

Τό ρῆμα ὁμηρέω ἀπαντᾶται μία φορά στήν Ὀδύσσεια (π, 468) μέ τήν ἒννοια τοῦ ὁμαρτῶ, συμπαρομαρτῶ, συμβαδίζω.

Δηλαδή Ὃμηρος σημαίνει, ὂχι ὁ μή ὁρῶν κατά τήν διάλεκτο τῶν Κυμαίων, ἀλλά ὁ ὁμαρτῶν, ὁ αὐτόπτης μάρτυρας, ὁ συμπαρομαρτῶν ὃπως λέγεται σήμερα στά δικαστήρια. Καί ἀκόμη ὁ σύντροφος.

Δηλαδή ὃταν οἱ ἀρχαῖοι ἒχασαν τά ἲχνη τοῦ ποιητοῦ πού ἒγραψε τά γεγονότα τοῦ Τρωικοῦ πολέμου, εἶπαν ὃτι τά ἒγραψε κάποιος Ὃμηρος, κάποιος δηλαδή αὐτόπτης μάρτυρας τῶν πολεμικῶν γεγονότων, πού βρισκόταν στό τρωικό πεδίο.

Ποιός λοιπόν ἦταν ὁ Ὃμηρος;

Νομίζω ὃτι ἀρχίζετε νά τό ὑποπτεύεσθε.

Θά σᾶς τό ἀποκαλύψουμε στό ἑπόμενο ἂρθρο, μέ πολλά ἀκόμη ἀδιάσειστα στοιχεῖα. Διότι θέλουμε νά πείσουμε καί ὂχι νά παραπείσουμε τούς συμπατριῶτες μας γιά τήν μεγάλη ἱστορική αὐτή ἀλήθεια.

ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ

doukasconstantinos@gmail.com

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Loading…



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr

Loading…

Loading…

Για άμεση ενημέρωση πατήστε follow και ακολουθήστε μας στο twitter