Οι κονκισταδόροι (οι Ισπανοί κατακτητές το 16ο αιώνα στην Κεντρική και Νότια Αμερική) μοίραζαν καθρεφτάκια και χάντρες στους ιθαγενείς για να τους αρπάξουν την Γη των Προγόνων τους. Τώρα μοιράζουν χρήμα που το βάζουν από τη μια τσέπη και το παίρνουν από την άλλη με την πρόφαση ότι σώζουν την Ελλάδα.
Θα περίμενε κανείς ότι μετά από 6 μήνες διαπραγματεύσεων η κυβέρνηση θα εξασφάλιζε τουλάχιστον ένα καλό πακέτο ανάπτυξης προκειμένου να αντιμετωπιστεί το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας που είναι η ανεργία και η παντελής διάλυση του παραγωγικού ιστού.
Δυστυχώς τίποτα από αυτά δεν έχει γίνει. Εκ του αποτελέσματος γίνεται αντιληπτό ότι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης πηγαινοερχότανε στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, για να υπογράψει στο τέλος μια συμφωνία με… άδεια χέρια.
Τα 85 δισεκατομμύρια και τα 7 δισεκατομμύρια της ενδιάμεσης χρηματοδότησης τα οποία ευαγγελίζονται τα κυβερνητικά στελέχη ότι θα φέρει η συμφωνία είναι καθρεφτάκια για τους Ιθαγενείς, αφού όλοι γνωρίζουν πως ούτε ένα ευρώ δεν θα «πέσει» στην πραγματική οικονομία.
Τα χρήματα αυτά θα πάνε πίσω στους δανειστές σε χρόνο ρεκόρ.
Για να λέμε λοιπόν την αλήθεια στον κόσμο, τα πράγματα έχουν ως εξής:
1ον: Τα 7 δισεκατομμύρια της ενδιάμεσης χρηματοδότησης
Ούτε ένα ευρώ από τα παραπάνω χρήματα δεν πρόκειται να πέσει στην πραγματική οικονομία. Τα 4,2 δισ. θα πάνε για να πληρωθούν οι δόσεις της ΕΚΤ, τα 2,05 δισ θα πάνε για την αποπληρωμή της δόσης του ΔΝΤ, τα 500 εκατ. θα πάνε στην Τράπεζα της Ελλάδας και άλλα 50 εκατ. στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Συμπέρασμα: Δεν θα μείνει ούτε ένα ευρώ για την Αγορά.
2ον: Τα 85 δισεκατομμύρια του νέου μνημονίου
Προσέξτε τώρα που θα πάνε τα χρήματα για τα οποία έγινε όλη αυτή η διαπραγμάτευση. Τα 47 δισ. θα πάνε για την εξόφληση του χρέους και των τόκων. Τα 25 δισ. θα πάνε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τα 7 δισ. θα πάνε για την εξόφληση εσωτερικών υποχρεώσεων του δημοσίου. Μένουν δηλαδή 6 δισεκατομμύρια τα οποία θα τοποθετηθούν πίσω στα κρατικά ταμεία και στους οργανισμούς από όπου η κυβέρνηση δέσμευσε τα αποθέματα των κρατικών οργανισμών για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό για άλλη μια φορά ότι είναι αυταπάτες όλα όσα ακούγονται για φιλολαϊκές λύσεις και περί σκληρών διαπραγματεύσεων για να σωθεί η χώρα.
Ο στόχος των δανειστών δεν είναι και δεν ήταν ποτέ η εξυγίανση της Οικονομίας μας, αλλά η είσπραξη των απαιτήσεων τους, με «δώρο» τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας, σε εξευτελιστικές τιμές.
Η ελληνική τραγωδία θα εμφανιστεί στο προσκήνιο όταν τελειώσουν και αυτά τα 85 δισεκατομμύρια…
