Πανοσιολογιώτατε π.Νικάνορα,
αν ενθυμούμαι καλώς ο μητροπολίτης Sourozh Αντώνιος Bloom είχε γράψει : «Συγχωρώ σημαίνει κάνω χώρο στην καρδιά μου να χωρέσω με σενα, με τον άλλο, με τον άλλο. Κάνω χώρο να χωρέσουμε μαζί» αλλά πού; Ασφαλώς εν Κυρίω! Όταν όμως κάποιος κηρύσσει λόγους αντιθέτους προς την διδασκαλία του Χριστού, όταν εν τους λόγοις αθετεί τον Λόγον του Κυρίου, διδάσκων το αντίθετον, ήτοι του αντικειμένου, δεν ισχύει το λεχθέν του Ευαγγελίου «…ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με» [Λκ.ι’16]; Άρα νομοτελειακώς ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συγχωρεθεί, όποιος κηρύσσει λόγους αντιθέτους του Κυρίου, όχι πάντως εξ αιτίας εμού ή της σκληροκαρδίας μου. Ας τα τεκμηριώσω :
Α) Παρεκκλήσιον Αγίας Παρασκευής, Μεταμορφώσεως, α’ προηγιασμένη Θεία Λειτουργία 2025. Ευρίσκομαι όχι τυχαία αλλά ως θαυμαστής, όχι δικός σου αλλά του χαρίσματος και γνωρίζοντας ότι θα λειτουργήσεις εκείνη την ημέρα (νομίζω ότι υπάρχει παράδοσις, καθότι ήσουν παρών και τις δυο προηγούμενες χρονιές) αποφάσισα να παρευρεθώ, ώστε πλέον της Θ.Λ. να ακούσω ένα συναρπαστικό κήρυγμα [παρένθεσις σχετικά με τον ενικό : ο Κύριος υπαγόρευσε την Κυριακή Προσευχή, με ενικόν προς τον Πατέρα Θεόν, πώς είναι δυνατόν να αποδοθεί μεγαλυτέρα τιμή σε θνητόν, θέτων αυτόν εις πειρασμόν; Χώρια που αυτά είναι φράγκικες (:δαιμονικές) κακές συνήθειες, που υποκρύπτουν μη ισότητα προσώπων, ενώπιον Θεού είμαστε όλοι ίσοι]. Αναφέρομαι λοιπόν σε δύο σημεία του κηρύγματος :
α) στην προτροπή μετ’επιτάσεως, να απαντήσούμε τί να πει η εκκλησία για το θέμα της ομοφυλοφιλίας και
β) στην αναφορά (στο περίπου το γράφω – όμως οι επιθετικοί χαρακτηρισμοί είναι ακριβείς) ότι “δεν μπορούμε να κρίνουμε την εξουσία γιατί εμείς είμαστε ‘πάτοι απόπατοι‘, μόνον οι ‘top‘, όπως Πρόδρομος και Ιερός Χρυσόστομος είχαν δικαίωμα να κρίνουν τις εξουσίες”.
Στην μετ’επιτάσεως λοιπόν προτροπή να πούμε τί να πει η Εκκλησία για την ομοφυλοφιλία αλλά και συναφή απαντώ :
⁕ Σε πρώτον άκουσμα, μου άρεσε ότι (πιστεύω ειλικρινώς) ρώτησες τους πιστούς, διότι γύρω στο 1830 υπήρξε μία τετραπλή ομοβροντία των 4 πατριαρχών της Ανατολής (Κων/πόλεως, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων και Αντιοχείας) προς τον τότε πάπα Ρώμης, όταν προσπάθησε να επιβάλει αλλοιώσεις στο δόγμα της Πίστεως και μεταξύ άλλων έγραψαν :
(17) Έπειτα παρ’ ήμιν ούτε Πατριάρχαι ούτε Σύνοδοι έδυνήθησαν ποτέ είσαγαγείν νέα, διότι ό ύπερασπιστής τής θρησκείας έστιν αύτό τό σώμα τής Έκκλησίας, ήτοι αύτός ό λαός, όστις έθέλει τό θρήσκευμα αύτου αίωνίως άμετάβλητον καί όμοειδές τω τών Πατέρων αύτου, ώς έργω έπειράθησαν καί πολλοί τών άπό του σχίσματος Παπών τε καί Πατριαρχών Λατινοφρόνων μηδέν άνύσαντες».
ΑΝΘΙΜΟΣ έλέω Θεού Άρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως Νέας Ρώμης καί Οίκουμενικός Πατριάρχης
ΙΕΡΟΘΕΟΣ έλέω Θεού Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας καί πάσης Αίγύπτου
ΜΕΘΟΔΙΟΣ έλέω Θεού Πατριάρχης Αντιοχείας
ΚΥΡΙΛΛΟΣ έλέω Θεού Πατριάρχης Ιεροσολύμων καί αί περί αύτούς Ιεραί Σύνοδοι.
Μία επαναληψούλα προς εμπέδωσιν ; ΟΥΤΕ ΠΑΤΡΙΑΡΧΑΙ ΟΥΤΕ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΚΑΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΟΤΙ Ο ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΟΣ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΑΙΩΝΙΑ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΑΥΤΟΥ
ΟΜΩΣ τηρούν αυτά οι σημερινοί επίσκοποι, που, κατά τον όσιον Παϊσιον, ο καθείς έχει κάνει καράβι του την Εκκλησία για να κάνει ό,τι θέλει;
Αυτοί ήταν εκκλησιαστικοί άνδρες, αγόμενοι υπό του Αγίου Πνεύματος και προφανώς ούτε κουβέντα θα έκαναν περί ομοφυλοφιλίας, καθότι δεν έχει σχέσιν με τον ανδρισμόν. Διότι κατά την χειροτονία τους τίθεται το Ευαγγέλιον άνωθεν της κεφαλής τους και ορκίζονται να το φυλάττουν κι όχι να κηρύσσουν άλλα ‘ευαγγέλια’ ή κοράνια.
⁕ Το κήρυγμα στην αρχή της Σαρακοστής αφορούσε την περίοδον και την νηστεία. Ακούσθηκαν πολύ ορθές παραινέσεις, τόσον για τα “εισερχόμενα”, όσον και για τα “εξερχόμενα”, αν και προσωπικά θα ήθελα (όχι λόγω εγωισμού) να ακουστεί κάτι διαφορετικό.
Όντας αρκετά χρόνια στην άμυνα έναντι των εχθρών και διαστρεβλωτών της Πίστεως αλλά και των κακών συνηθειών των πιστών (όχι επειδή απλώς το ήθελα αλλά με ευλογία του γέροντος πνευματικού μου και του επισκόπου πνευματικού του), με διαρκή έκπτωσιν της Πίστεως, προσπαθώ τα υπέρ Πίστεως επιχειρήματα να είναι ακαταμάχητα, βασιζόμενα πάνω στην Αγία Γραφή και τους αγίους Πατέρες. Θα ήθελα λοιπόν να ακουστεί ότι πρώτος ο Χριστός νήστευσε επί 40 ημέρες στην έρημον πειραζόμενος υπό του διαβόλου, καθότι πολλοί εκκλησιαστικώς αγράμματοι πιστοί αναρωτιούνται : “μα πού μιλά για νηστεία ο Χριστός; αυτά τα λένε οι παπάδες“. Αγνοούν ότι θεσπίσθηκαν από πνευματοφόρους πατέρες, άρα «ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με» [Λκ.ι’16]. Αγνοούν ότι και οι φαρισαίοι νήστευαν (στοιχείο της ιουδαϊκής πίστεως, προδρόμου της χριστιανικής – ο ίδιος Θεός παρέδωσε τον Νόμον της ιουδαϊκής πίστεως – το γράφω για πολλούς ταλαιπώρους πλανημένους), εγκαλώντας μάλιστα τον Χριστόν γιατί δεν νηστεύουν οι μαθητές του.
⁕ Κατά την εορτή της Ορθοδοξίας αναγινώσκεται το συνοδικό της Ζ’Οικουμενικής Συνόδου :
«Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι… Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν»
Τα αναφέρω διότι όλοι αυτοί οι εκκλησιαστικοί, Προφήτες, Απόστολοι, Πατέρες, Διδάσκαλοι, δεν ομίλησαν οι ίδιοι αλλά μέσω αυτών το Άγιον Πνεύμα διά τούτο ονομάζονται “Πνευματοφόροι Πατέρες” ή θεούμενοι Πατέρες. Δεν είναι λοιπόν “εντάλματα ανθρώπων” αλλά Πίστις παραδομένη Ουρανόθεν, όπως ξεκάθαρα δήλωσε ο Χριστός, Ουράνια Ρήματα δοσμένα εκ του Ουρανίου Πατρός – αλλά και στο Σύμβολον της Πίστεως «το Άγιον Πνεύμα, το λαλήσαν δια των προφητών», που το Άγιον Πνεύμα ερμήνευσε/συμπλήρωσε (κυρίως για τους αμφισβητίες-αιρετικούς) τον επίγειον Λόγον του Θεανθρώπου, δια τον Οποίον Λόγον ο Κύριος προειδοποίησε :
«ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» [Μτθ.ε’18-20].
Ούτε ιώτα, ούτε κεραίαν να μην αλλαχθεί και κάποιοι ταλαίπωροι, πλανημένοι, ακόμη και αρχιερείς συζητούν να μεταφράσουν τον Λόγον στην δημοτική, χωρίς να μας πουν πώς δεν θα αλλάξει ούτε ιώτα ούτε κεραία … πολύ βαρεία η πλάνη τους, ο Χριστός να τους φωτίσει.
Οπότε ερωτώ, πάτερ : ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΟΜΙΛΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΙΝ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ; Γιατί η Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως τους Ομολογητές της Πίστεως; Μάλιστα αυτούς που ομολόγησαν την Πίστιν μαρτυρούντες, όχι ενώπιον ρωμαίων αυτοκρατόρων αλλά ενώπιον πλανημένων ορθοδόξων αρχιερέων. Αναφέρω κάποιους ; Ιερός Χρυσόστομος, όσιος Μάξιμος Ομολογητής, όσιος Θεόδωρος Στουδίτης κ.α.
Όπως άγγελος βεβαίωσε τον επίσκοπον Αραβησσού Αδελφειόν αλλά και ο όσιος Μάρκος ο Ασκητής, ο παρεστηκώς του θρόνου του Κυρίου μέγας ιεράρχης Ιερός Χρυσόστομος, αυτός που όπως είπατε ήταν ‘top’, έγραψε :
α) «Τό μή κρίνετε, ἵνα μή κριθῇτε, περί βίου ἐστίν, οὐ περί πίστεως» (PG 63,σ.232)
β) «Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα, δημοσίως να ελέγχονται» (ΕΠΕ, 23,393) και
Αφού ήταν ‘top’ κατά την κρίσιν σου, δέξου άνευ δισταγμού όσα έγραψε! Αλλά και ο απαίδευτος κι εκκλησιαστικώς αστοιχείωτος λαός (με ευθύνη και του κλήρου) κάθεται και ακούει ενεός τους νεωτερισμούς.
Όσα αναφέρω δεν είναι α-νοησίες εκ του νοός μου (ο όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ έλεγε : «ότε ωμίλουν εκ του νοός μου έλεγον ανοησίας», τα αναφέρει και τα σχολιάζει ο όσιος Σωφρόνιος του Essex – άλλωστε ο όσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής γράφει : «Νόησίς ἐστιν ὁ Θεός» άρα ότι δεν είναι εκ Θεού είναι α-νόητον.
Ας δούμε τί έγραψε ο άγιος Ιουστίνος Popovic : «Σοφός εκείνος πού χτίζει το οικοδόμημα της ψυχής του στην τήρηση των ιερών εντολών του Ευαγγελίου. Άφρων είναι εκείνος πού πράττει το αντίθετο. Γιατί όλα όσα οικοδομούνται επάνω στον Ιησού Χριστό αντέχουν σε όλες τις καταιγίδες και φουρτούνες και στα δεινά των πειρασμών, της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου. Ότι πάλι οικοδομείται δίχως Χριστό και ερήμην του Χριστού και ενάντια στον Χριστό, εύκολα καταρρέει και συντρίβεται μόλις φανούν οι φουρτούνες των πειρασμών, των αμαρτιών και των παθών, μα κυρίως όταν φανούν ο άνεμος του θανάτου και του δαιμονισμού».
Ο δε Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ έγραψε : «Το Πνεύμα το Άγιον είναι πηγή κάθε σοφίας και ο Κύριος δεν άνοιξε κανένα βιβλίο για να διδάξει τους μαθητές του, αλλά «διήνοιξεν αυτών τον νουν του συνιέναι τάς γραφάς» [Λκ.κδ’45]. Γι΄ αυτό από μας απαιτείται μόνο δεκτικότητα της χάριτος του Θεού, δηλαδή καλή προαίρεσις, πνευματικός αγώνας και συνεχής εκζήτησις του ελέους και του φωτισμού του Θεού».
Κατάλαβες πάτερ; «διήνοιξεν αυτών τον νουν», όταν άλλοι διανοίγουν άλλες … οδούς και ο μέγας Φωστήρ της Εκκλησίας Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς υποστηρίζει ότι υπάρχουν τριών ειδών θεολογίες:
α) η ασφαλής & μυστική των θεοπτών θεολόγων, που ομιλούν εκ προσωπικής εμπειρίας και κοινωνίας με τον Ζώντα Θεό,
β) η φιλόσοφος θεολογία των μη εχόντων προσωπική εμπειρία θεοπτίας, αλλά εν ταπεινώσει δεχομένων τις εμπειρίες και θεοπτίες των Άγιων και θεολογούντων συμφώνως προς αυτές. Η θεολογία αυτή χρησιμοποιεί την αποδεικτική μέθοδο, αυτήν δηλαδή που αποδεικνύει τις θεολογικές θέσεις με συλλογισμούς βάσει της Αποκαλύψεως και των καταγεγραμμένων εμπειριών των Αγίων και
γ) η καινή θεολογία των θρασέων θεολόγων, οι οποίοι απορρίπτουν τις εμπειρίες των Αγίων και θεολογούν διαλεκτικώς κατά τις δικές τους φιλοσοφικές αρχές.
⁕ Όταν λοιπόν τίθεται το θέμα της υπακοής στην Εκκλησία, πρέπει να γνωρίζομε άπαντες ότι Εκκλησία είναι το Θεανθρώπινο σώμα με κεφαλή τον Χριστόν και σώμα τους πιστούς στον Λόγον Του. Όμως πολλοί ιεράρχες υφαρπάζουν τον όρον Εκκλησία και “ντύνουν” με αυτόν ό,τι εκπροσωπούν, την διοικούσα εκκλησία. Είναι αυτό ορθόν; Δύνανται να αλλάζουν τον Λόγον του Κυρίου; Επίσκοποι χρίσθηκαν, όχι θειονομοθέτες! Να επισκοπούν την ορθή εφαρμογή του Θείου Λόγου, να ορθοτομούν τον Λόγον της Αληθείας (όπως ρητώς αναφέρεται στο κείμενον της Θείας Λειτουργίας- αντιγραφή από [Β’Τιμ.β’15] : «σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ Θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας») και όχι να θεολογούν, ούτε καν ερμηνείας του Θείου Λόγου, αφού σε ελαχίστους ταπεινότατους (που πράγματι πίστευαν ότι ήταν “πάτοι-απόπατοι” και δεν ταπεινοφρονούσαν) δόθηκαν τα αντίστοιχα Χαρίσματα! ΟΜΩΣ ΠΡΟΣΟΧΗ : αυτοί δεν ομίλησαν εκ του νοός των γιατί γνώριζαν καλώς ότι θα θα α-νοήταινον ΑΛΛΑ τους τα είπε στο αυτάκι το Άγιον Πνεύμα, όπως (στο ακόμα διατηρημένο θερμό αυτάκι του μεγάλου ιεράρχου Ιερού Χρυσοστόμου) ψιθύριζε ο Απόστολος των Εθνών. Η Ορθόδοξος Πίστις είναι καθ’ολοκληρίαν δοσμένη εξ Ουρανού και όποιος νομίζει ότι ανθρωπίνως δύναται να επέμβει θα έχει το τέλος του Αρείου ένεκεν της α-νοησίας του.
ΘΥΜΙΖΩ : ΟΥΤΕ ΙΩΤΑ ΟΥΤΕ ΚΕΡΑΙΑ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ! Παραλλήλως προτρέπω όποιον νεωτερίζει εις την Πίστιν, να δηλώνει θαρραλέως ότι του τα είπε το Άγιον Πνεύμα. Αν δεν του τα είπε απλώς α-νοηταίνει (κοινώς λέει μπούρδες – για να γίνω αντιληπτός από τους πολλούς), αποδεικνύων ότι τον πλάνησε το άγΡιον πνεύμα.
Ας δούμε την παραπομπήν [α] για να φρίξουμε!
⁕ Συμπάθα με λοιπόν πάτερ, αλλά όσα χρόνια παρακολουθώ τα της Πίστεως, δεν είδα ποτέ να κρίνουν αρχιερείς ότι “ντερλικώνουν” και δεν νηστεύουν, ότι πορνεύουν ή αρσενοκοιτούν και γενικά ότι αφορά τον βίον τους. Αντιθέτως βλέπω να ελέγχονται μόνον για θέματα Πίστεως, σοβαρότατα κι όχι απλώς λειτουργικά, όπως προσφάτως την αφαίρεση του Εσταυρωμένου όπισθεν του Ιερού Βήματος, που και αυτό δημιουργεί εντάσεις και δυνητικά σχίσματα, όπως κάποτε με τις Εικόνες. Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι άναιτίως εμποδίζει το «ίνα ώσιν Εν», την ίδια στιγμή που αφελώς ή πονηρώς βλάπτεται το Δόγμα της Εκκλησίας με τους αιρετικούς και τους πολεμίους της Πίστεως, είναι ή εκκλησιαστικώς αγράμματος (α-νόητος όπως περιέγραψα) ή λειτουργεί με πονηρούς λογισμούς, που άλλωστε διέπουν την ζωή όλων μας. Αν ο συγκεκριμένος ιεράρχης κόπτεται για τους νεωτερισμούς, γιατί δεν θέτει και το θέμα εκλογής επισκόπων, που κάποτε συμμετείχε ο λαός και αργότερα “δικτατορικώς” υφήρπασε ε η ιεραρχία; Όχι ότι τον βολεύει…
⁕ Τίθεται λοιπόν το σοβαρό θέμα της υπακοής στην Εκκλησία και τους κανόνες της. Είναι γνωστόν ότι Εκκλησία είναι το Θεανθρώπινο Σώμα με κεφαλή τον Χριστόν και σώμα τους πιστούς στον Λόγον Του. Όμως μητροπολίτης δημοσίως δηλώνει : «Ἐγώ θὰ πῶ αὐτὸ ποὺ λέει ἡ Ἐκκλησία, δηλαδὴ τὸ πλήρωμα τῶν πιστῶν. Θὰ ἀφουγκραστῶ τοὺς χριστιανούς, τί λένε, ποιὸ θεωροῦν σωστό. Ἀκόμη καὶ ἂν αὐτὸ ποὺ οἱ Χριστιανοί μας θεωροῦν σωστόν, ἀκόμη κι ἂν εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ἐγὼ θὰ ὑπερασπιστῶ αὐτὸ ποὺ λένε οἱ Χριστιανοί μας, γιατί οἱ Χριστιανοί μας ἔφτιαξαν τὸ Εὐαγγέλιο, δὲν ἔφτιαξε τὸ Εὐαγγέλιο τὴν Ἐκκλησία». (https://youtu.be/6be_Mn_QidI ) Ακόμα να τον “ξυρίσετε”;
Ένα μνημείον όχι απλώς ανορθοδοξίας αλλά ακατάσχετων δαιμονικών φληναφημάτων!!! Αγνοεί ότι το Ευαγγέλιον είναι ο Λόγος του Χριστού και το καταβαραθρώνει από θεόπνευστον εις ανθρωπόπνευστο των “πάτων αποπάτων” (όπως μας ανέφερες). Αγνοεί Ποιός είναι κεφαλή της Εκκλησίας, άρα Ποιός ορίζει και νομοθετεί και αποδίδει δυνατότητα στα υποπόδια να κάνουν ότι τους κατεβάσει ο βλαμμένος και ανοηταίνων από τον πονηρόν νους τους. Όσοι γνωρίζουν περί αοράτου πολέμου ανατριχιάζουν. Αν ο σκοπός ζωής του ανθρώπου είναι η απόκτησις του Αγίου Πνεύματος, αυτός αποδίδει στον άνθρωπον να ορίσει τον τρόπον σωτηρίας του, άρα να γίνει θεός χωρίς Θεόν, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩΝ ΤΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟΝ ΑΜΑΡΤΗΜΑ. Ο συγκεκριμένος μητροπολίτης υπερβαίνει δαιμονικώς και τον πάπα, αφού ο τελευταίος κρατά μόνον για τον εαυτό του την ανωτερότητα έναντι του Θεού (δες Β’Βατικάνεια Σύνοδον-1965) ενώ ο ίδιος την αποδίδει σε όλους (ζήτω η ελευθερία) και προτρέποντας σε πλήρη εκκλησιαστικήν αναρχίαν, όπου ο καθείς (με τον ανοηταίνοντα νουν του) θα κάνει “ό,τι γουστάρει”. Είναι γνωστόν ότι ο άνθρωπος έλκεται από την αρχή της ήσσονος προσπαθείας ενώ ο Χριστός μας προτρέπει στην στενή και τεθλιμμένην οδόν.
⁕ Συνεχίζοντας το κήρυγμα και με αφορμή την νηστεία των “εξερχομένων” (κατάκριση κλπ), ελέχθη (στο περίπου το γράφω) “δεν μπορούμε να κρίνουμε την εξουσία γιατί εμείς είμαστε ‘πάτοι απόπατοι’, μόνον οι ‘top’, όπως Πρόδρομος και Ιερός Χρυσόστομος είχαν δικαίωμα να κρίνουν τις εξουσίες”. Μήπως είναι λογικό ατόπημα αυτό; Οι εκάστοτε ‘top’ ένοιωθαν ‘πάτοι απόπατοι’, άρα με ποιό δικαίωμα θα έκριναν; Οι πνευματοφόροι γέροντες ζητούσαν να βλέπουμε τους άλλους ως αγίους και τον εαυτό μας σαν τον χειρότερον, με όρους του κηρύγματός σου ζητούσαν να βλέπουμε τους άλλους σαν ‘top’ και τον εαυτό μας σαν ‘πάτο απόπατο’! Στέκουν λοιπόν τα λεχθέντα σου ή μήπως ήταν κατάκρισις ημών, ώστε να μην επεμβαίνομεν εις “κρίσεις” δεσποτών;
Στενοχωρούμαι γιατί στα αυτιά μου οι επισημάνσεις του κηρύγματος ήχησαν σαν κριτική όσων ακούσθηκαν κατά μητροπολιτών για όσα συνέβησαν κατά την πρόσφατην εποχή του κορωνοϊού. Αναρωτηθήκαμε όμως αν ήταν λογικές οι διαμαρτυρίες των μητροπολιτών ή α-νόητες (άνευ νοός); Ποιός ήρξατω “κρίνων” αδίκως και ποιοί δεν ήλεγχαν τα “εξερχόμενά” τους; Είναι ή δεν είναι γεγονός ότι οι πιστοί εδέχθησαν από μητροπολίτες πρωτόγνωρες κατακρίσεις, όπως αμαρτωλοί, άνομοι, ανυπάκουοι, ανεύθυνοι για την άρνησιν εμβολιασμού, με σκεύασμα αδόκιμον, που σήμερα ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ αποδεικνύεται παντοιοτρόπως δολοφονικόν για το ανθρώπινον είδος. Οι επίσκοποι (πλην ενίων) ζητούσαν υπακοή στην επιστήμη, που εκπροσωπούσαν οι πραγματικά ‘πάτοι απόπατοι’ επιστήμονες ενώ οι διαπιστωμένα ‘top’ έκρουαν και ακόμα κρούουν τον κώδωνα κινδύνου. Πάντως τα νεκροταφεία έχουν γεμίσει και οι ιερείς δεν προλαβαίνουν τις εξόδιες ακολουθίες.
ΕΡΩΤΩ : ΤΟ “ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΕ ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΙΘΕΙΤΕ” ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ; ΕΙΝΑΙ ΠΑΠΕΣ: ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΤΑΚΡΙΣΙΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΟΜΟΘΥΜΑΔΟΝ (πλην ενίων) ΓΟΝΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΙΣΑΡΑ ΕΝΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ; ΑΓΝΟΗΣΑΝ ΤΟ «οὐ βασιλέων ἐστί νομοθετεῖν τῇ Ἐκκλησίᾳ» (όσ.Ιωάννης Δαμασκηνός); ΑΓΝΟΗΣΑΝ ΤΟ «ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι» [Μρκ.ι’45];
Λέω και κάτι πλέον ανάλαφρον : αν ο μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος (δες άνω) είπε “ακόμη καὶ ἂν αὐτὸ ποὺ οἱ Χριστιανοί μας θεωροῦν σωστόν, ἀκόμη κι ἂν εἶναι ἀντίθετο μὲ τὸ Εὐαγγέλιο, ἐγὼ θὰ ὑπερασπιστῶ αὐτὸ ποὺ λένε οἱ Χριστιανοί μας“, γιατί δεν συμβαδίζουν με αυτόν, εφόσον συνεχίζουν να παρακάθονται μαζί του; επειδή έσκυψαν στον σημερινόν καίσαρα, όταν ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΙΟΣ ΕΣΚΥΨΕ ΣΕ ΚΟΣΜΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ; Αυτή την Πίστιν κατηχούν;
⁕ Όσον αφορά το επιτακτικό προς τους πιστούς ερώτημα “τί να πει η Εκκλησία για την ομοφυλοφυλίας”, απαντω :
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΠΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΘΕΟΥΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΙ. ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ (ανέφερε ότι αισχύνετο και μόνον στην αναφορά του θέματος). ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟΨΙΝ ή ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΠΟΙΟΙ Α-ΝΟΗΤΑΙΝΟΥΝ;
Δες πόσο α-νόητοι είναι οι διαφωνούντες : Οι άγιοι (δηλαδή το Άγιον Πνεύμα – συγγνώμη που το επαναλαμβάνω μήπως και ακούσουν επιτέλους τα “ώτα μή ακούοντα”) λένε ότι κάθε αμάρτημα οφείλεται σε αντίστοιχο δαιμόνιο, εδώ το δαιμόνιον της ομοφυλοφυλίας. Αυτοί που θέλουν να αποχαρακτηρίσουν την ομοφυλοφιλία από αμάρτημα, ουσιαστικώς θέλουν να εξαγνίσουν το δαιμόνιον της ομοφυλοφιλίας.
ΓΙΝΕΤΑΙ; Μετενόησε το δαιμόνιο; Ρώτησαν τον Χριστόν, τον μόνον Κριτήν;
Ας πούμε λοιπόν ότι κάποιοι θιασώτες αυτής της απόψεως (ο μακαριστός Ιωάννης Ζηζιούλας και οι κολυμπαράδες – οι του Κολυμπαρίου θιασώτες δηλαδή, που στην προετοιμασία της συνόδου το 2015, επεχείρησαν να αλλοιώσουν την Αγία Γραφή για να εξαλείψουν τις αναφορές του συγκεκριμένου αμαρτήματος – να ακούγονται αυτά!) χαϊδεύουν τον ομοφυλόφιλον, ότι δύναται να πορευθεί προς τον Παράδεισον με αυτό το “μη αμάρτημα”. Δεν θα τον κρίνει ο Χριστός; Αν λοιπόν ερωτηθεί “γιατί τέκνον μου σοδομιζόσουν”, τί θα απαντήσει ο κρινόμενος “μα Χριστέ μου, ο όποιος Ζηζιούλας μου είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα”; ΤΡΑΓΙΚΟ, ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΝ ΤΟΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΝ. ΑΛΛΑΞΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ή πρέπει να προσαρμόσει το Θέλημά Του στο θέλημα του “πάπα”, όπως ο πάπας θεσμοθέτησε στην Β’Βατικάνεια σύνοδον; Η Α-ΝΟΗΣΙΑ, ΤΗΣ Α-ΝΟΗΣΙΑΣ, Ω Α-ΝΟΗΣΙΑ!
Πόσο πλανημένος μπορεί να είναι ο κάθε κολυμπαράς, ώστε να καμώνεται τον θεολόγον, παρακούων τον Άγιον Γρηγόριον Θεολόγον και καταντών θολολόγος;
Β) Οκτώ μήνες γυρόφερνα τα άνω στο μυαλό μου και είπα να μην τα δημοσιοποιήσω, αλλά ….
Εσπερινός εορτής Αγίου Νεκταρίου, ομώνυμος ναός Κάτω Κηφισιάς : άκουσα (κάποιους κατ’εμέ σοφιστικούς σου ακροβατισμούς – λυπάμαι έτσι μου φάνηκαν – θα δείξει) να επικρίνεις όσους πιστούς στέκονται πιο ψύχραιμοι ενώπιον του θανάτου προσφιλών των προσώπων και δεν κλαίνε.
Είπες (σε ελεύθερη απόδοσιν – κρίμα που δεν είχα μαγνητοφωνάκι), ότι αυτοί το παίζουν χριστιανότεροι του Χριστού, που και αυτός δάκρυσε στο άκουσμα του θανάτου του Λαζάρου και γενικώς πρέπει να κλαίμε (;;;). Στα αυτιά μου ήχησε ως ‘καραμπινάτη’ κατάκρισις όσων προσπαθούν να αποφύγουν το κλάμα. Έκανες μάλιστα και αναφορά στο ευαγγελικό απόσπασμα της επομένης (ανάστασις κόρης Ιαείρου). Οπότε ευλόγως ερωτώ :
1 – Είπε ο Χριστός στους γονείς της αποθανούσης κόρης του Ιάειρου «Μὴ κλαίετε· οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει» [Λκ.η’52]; Μήπως συνελήφθης αδιάβαστος για την επομένην ημέρα;
2 – Είπε ο Χριστός στην χήρα του αποθανόντος νεανίσκου της «Μὴν κλαῖς» [Λκ.ζ’13];
3 – Αν (τραβηγμένα) δεχθώ το δάκρυ του Χριστού για κλάμα (θα το δούμε παρακάτω), το μεταξύ μας σκορ για τις απόψεις μας στο θέμα είναι 2-1 υπέρ μου. Ιδιαιτέρως καλή επίδοσις ενός λαϊκού έναντι αρχιμανδρίτου και δη ιεροκήρυκος. Δεν το παινεύομαι, απλώς σαν καλός μαθητής είμαι κολλημένος στα λεχθέντα των αγίων πατέρων. Εσύ;;; Το δυστύχημα είναι ότι δεν θυμάσαι καλώς την ερμηνεία των πατέρων για το δάκρυ του Χριστού. Μελέτησέ τα πάλι, δες την ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου, ο Απόστολος Παύλος του τα υπαγόρευσε – μην ξεχνιόμαστε. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμον, ώστε να αλλάξει την εδραιωμένη πεποίθησιν ότι θάνατος ίσον τέλος. Ο Χριστός ήρθε να ξεκαθαρίσει ότι θάνατος ίσον ύπνος, όπως είπε στον Ιάειρον. Αυτά είναι θεμελιώδη θέματα της Πίστεως. Οι πατέρες λένε ότι ο θάνατος επέρχεται με την εντολή του Χριστού προς τον Αρχάγγελον να φέρει πίσω την ψυχήν, αυτήν που ο Ίδιος ενεφύσησε άμα συλλήψει του εμβρύου, αλλιώς πως θα υπάρξει ζωή; Εκείνος είναι ο Ζωοδότης, Εκείνος δίνει την εντολή λήξεως της ευ-καιρίας μετανοίας του πιστού, που είναι ο θάνατος. Θα κλαίμε αμφισβητώντας την δικαιοσύνη Του; Γιατί δεν ακολουθούμε τον Ιερόν Χρυσόστομον; «ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ»!
4 – Θυμάμαι κάποιον ιεροκήρυκα, ονόματι Νικάνορα (οβιδιακή μεταμόρφωσις;), σε παλαιότερο κήρυγμα έλεγε ότι το τέλος προέρχεται ετυμολογικώς από το τέλειος. Έκανε αναφορά στα συναξάρια και στις εκφράσεις “εν ειρήνη τελειούται” ή “ξίφει τελειούται” κλπ. εξηγώντας ότι ο Χριστός δίνει τον σωματικόν θάνατον στο καλύτερο (τελειότερο) σημείο της ζωής μας, ώστε ο πιστός να κριθεί από Εκείνον με τις βέλτιστες καταστάσεις. Μεγίστη απόδειξις της φιλευσπλαχνίας Του.
Οπότε ερωτώ : πρέπει να κλαίμε, όταν ο Χριστός επιδεικνύει την άπειρον φιλευσπλαχία Του; Ανθρωπίνως θα πονέσεις αλλά εγωιστικώς, για τον εαυτόν σου, που στερήθηκες τον δικόν σου άνθρωπον. Όμως δεν πρέπει «απαρνησάσθω εαυτόν» ενώ ο κοιμηθείς είναι πλέον εις αγκάλας Αβραάμ και όσοι επέστρεψαν από θάνατον διηγήθηκαν καταστάσεις μακράν ανωτέρας από την βιοτήν μας. Αυτόν τον πόνον απωλείας του ανθρώπου μας, κατηχούσε η ειδωλολατρεία, με τις ολοφυρόμενες Εκάβες και Ηλέκτρες, αλλά όχι πλέον. Εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια ο Χριστός ήλθε να καταλύσει το άντρο του διαβόλου, κατέβηκε στον Άδη και ανέστησε πάντες, ακόμα και τους Αδάμ και Εύα. Η όλη ουσία της Πίστεώς μας είναι η Ανάστασις, το «θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος» και όχι να μοιρολογούμε σαν την Εκάβη, ολοφυρόμενε πανοσιολογιώτατε!
Συγχώρα με που το διατυπώνω έτσι : αν ο Ιερός Χρυσόστομος δίνει εντολή να κρίνουμε (:ελέγχομε) για θέματα Πίστεως (:δόγμα), τί θα έλεγε όταν αμφισβητείς όχι το δόγμα αλλά όλο το νόημα της Θείας Οικονομίας; Βλασφημία (:βλάπτω+φήμη) του Αγίου Πνεύματος είναι η αμφισβήτησις της Οικονομίας του Θεού, ότι δεν τα κάνει καλώς. Είναι δυνατόν να κλαίμε, όταν ο Χριστός επιδεικνύει την άπειρον φιλευσπλαχνία Του ή μήπως καταντούμε ορντινάτσες του αντικειμένου, αγιοποιούντες ακόμα και τα δαιμόνια, όπως της ομοφυλοφιλίας (και προσεχώς πολλών άλλων);
ΟΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΤΕΡ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΩ ΟΤΙ ΚΑΤΗΧΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΟΦΟΡΩΝ-ΘΕΟΥΜΕΝΩΝ ΠΑΤΡΩΝ (ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ δηλαδή-να μην ξεχνιόμαστε), ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΕ ΟΤΙ ΔΕΝ Α-ΝΟΗΤΑΙΝΕΙΣ ΩΜΙΛΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΟΣ ΣΟΥ!
Συμπάθα με, δεν είναι δική μου κρίσις ή κατάκρισις αλλά του οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ!]
Γ) Επειδή συζητώ με αρκετούς, που μοιράζοναι τις ίδιες ανησυχίες, βασικά όμως μας ενώνει η Πίστις στον Χριστόν και την Εκκλησία Του, σε διαβεβαιώ ότι έχουμε αποφασίσει να φθάσουμε ως το τέλος, με ακράδαντη Πίστιν ότι ο Χριστός θα μας δικαιώσει για την προσπάθειά μας και στα όσα περισσότερα βήματα προς Εκείνον, θα κάνει πολλαπλάσια προς εμάς (όσ.Παϊσιος) αφού μόνον Εκείνος είναι Σωτήρ. Είμαστε αποφασισμένοι να φτάσουμε ακόμα και χωρίς κλήρον, αν εκείνος δεν συναισθάνεται τον κοινόν αγώνα μας. Παρόλο δε ότι το να φθάσουμε ακέφαλοι στο τέλος θα μας δώσει επιπλέον μισθό, δεν το προτιμούμε γιατί δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο το “τομαράκι” μας αλλά το σύνολο της Εκκλησίας και της ανθρωπότητας. Πρόβλημα είναι του κλήρου, γιατί μόνος του στο τέρμα δεν θα φθάσει χωρίς το ποίμνιο ΠΟΤΕ!!! Ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος, αναφερόμενος στην Β’ Παρουσία, αναφέρει ότι θα ζητηθεί από τον κλήρον, πέραν των άλλων, λόγος αν χάθηκε από αμέλεια κάποιο πρόβατο, που παρέλαβε από τον αρχιποιμένα Χριστόν και το αίμα του θα ζητηθεί από τους κληρικούς. Γι αυτό γίνετε πιο δεκτικοί και ευήκοοι στον όποιον έλεγχον και πού γνωρίζετε; πιθανόν να είναι εκ Θεού… Δείξτε ταπείνωσιν και την κληροδοτηθείσα πατρική στοργή των Αποστόλων. Η ιεραρχία όμως, πέρα από κραυγές (ως κύμβαλα αλαλάζοντα) δεν απαντά ποτέ και ειδικώς εγγράφως σε τόσα όσα της αποδίδονται κι ας είναι καλοπροαίρετα ή τεκμηριωμένα θεολογικά έστω σε κάποιο βαθμό, πανταχού απούσα πέραν των πανηγυριών. Σε κανένα δεν αναγνωρίζει έστω μερική γνώση και απαντά “αρσακειακώς – η σιωπή μου προς απάντησή σας” κρυπτόμενη πίσω από την ποιμαντορική ράβδον. Είναι όμως δυνατόν να κρυφτεί πίσω από μια ράβδο η πνευματική γύμνια; Είναι αυτό εκπλήρωσις των όρκων της χειροτονίας τους κάτωθεν του Ευαγγελίου (που επίσκοπος το αγνοεί); Που είναι η μεγαθυμία, που έδειξαν οι Απόστολοι και την οποία τους κληροδότησαν με μυστηριακόν τρόπον; Θλίβομαι βλέποντας επίσκοπον στη Κύπρον μας να πραγματώνει αυτό που ποθώ. Άρα γίνεται…
Δ) Πάτερ, αν μου επιτρέπεται θα συνιστούσα περισσοτέρα προσοχή σε όσα κατηχείς. Δεν μπορείς να έρχεσαι σε αντίθεσιν με όσα οι άγιοι μας παρέδωσαν και κυρίως με τα Ουράνια Ρήματα που ο Κύριος μας παρέδωσε. Κινδυνεύεις! Πιθανόν να θέλγεσαι από τους πολλούς, που ατυχώς δεν γνωρίζουν καλώς αλλά δυστυχώς οι λίγοι (δεν θέτω εκεί τον εαυτόν μου) σχεδόν κατέχουν. Όμως ο Κύριος σε αυτούς αναπαύεται. Μην παρασύρεσαι από τα νεωτεριστικά βλέμματα, είναι του πονηρού. Ο Κύριος είπε να πάμε πίσω, εκεί που είμασταν, στην αγκαλιά Του. Εκεί είμασταν, εμείς φύγαμε, εκεί πρέπει να επανέλθομεν! Μην παρερμηνεύσεις το “δεν συγχωρώ”, αν και όσο εμμένεις σε αυτά, που τουλάχιστον εγώ νομίζω (όσα εξέθεσα) είναι αδύνατον να συγχωρεθούμε εντός Κυρίου. Καλή μας Φώτισιν και μετάνοια λοιπόν!
Πάλιν έρχομαι νά ζητήσω ειλικρινά συγγνώμη, γιατί τόλμησα να γράψω. Είμαι ένας απλός πιστός προσπαθών, όσο μπορώ, να απεκδύομαι τον παλαιόν άνθρωπον και να βοηθώ τους άλλους και την Εκκλησία, μέσω του Θεού με την προσευχή. Αμαρτωλός, αμαρτωλότατος αλλά ΟΧΙ ΑΝΟΜΟΣ. Ας ευχηθοῦμε όλοι όπως δώσει ὁ Θεός την χάριν Του κι ο καθείς εξ ημών ας βοηθήσει με τόν τρόπον του προς δόξαν του Θεού μας Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας Αυτού και όχι της εκκλησίας των επισκόπων (πλην ενίων).
Με πολύ σεβασμόν
ο ορθοδόξως προσπαθών
28 Νοε.2025
[α] Για να αντιληφθεί ο κάθε πικραμένος την α-νοησίαν των τοιούτων επισκόπων και των συν αυτοίς :
1 – Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο ένας εκ των τριών μόνον Θεολόγων της Εκκλησίας, είπε :
«Μάθατε ὅλοι νὰ μιλᾶτε γιὰ ὅλα κι ἂς ἔχετε βουνὸ τὴν ἀμάθεια. Τὸ θράσος εἶναι μεγάλο. Διδάσκετε χωρὶς νὰ γνωρίζετε καὶ τὸ μυστήριο τῆς ἀλήθειας πέφτει χαμηλά, πέφτει στὰ μάτια τοῦ κόσμου…Δὲν εἶναι τοῦ καθενὸς νὰ θεολογεῖ, νὰ φιλοσοφεῖ γιὰ τὸν Θεόν. Τὸ ἔργο τοῦτο ἀνήκει μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι δοκιμασμένοι, ποὺ ἔχουν ζήσει τὰ θεία πράγματα, ποὺ ἔχουν καθαρίσει τὴν ψυχή τους ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἢ τουλάχιστον ἀγωνίζονται συνεχῶς γιὰ τὴν ψυχική τους καθαρότητα. Εἶναι φοβερὰ ἐπικίνδυνο νὰ πλησιάζει κανεὶς τὸν καθαρὸν Θεόν, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ εἶναι καθαρός. Ὅπως ὅταν πέσουν οἱ καυτερὲς ἀκτίνες τοῦ ἥλιου σὲ μάτι ἄρρωστο, τὸ μάτι τότε θ’ ἀρρωστήσει περισσότερο. Προσοχή, λοιπόν, μὴν ἐπιχειρεῖτε νὰ θεολογεῖτε χωρὶς προϋποθέσεις καὶ ἡ κάθαρση πρώτη προϋπόθεση! …Νὰ θεολογοῦν ἐκεῖνοι ποὺ ἀπαλλαχτήκαν ἀπὸ τὶς καθημερινὲς ἐπίμοχθες ἐργασίες. Ὅσο κανεὶς ἀφιερώνεται ἀποκλειστικὰ στὸ ἔργο τῆς θεολογίας, τόσο περισσότερο πετυχαίνει ὡς θεολόγος. Εἶναι νὰ λυπᾶται κανείς, ὅταν βλέπει κάποιους ἀπὸ τὴ μία μέρα στὴν ἄλλη νὰ γίνονται θεολόγοι…πέφτουν τὸ βράδυ νὰ κοιμηθοῦν τεχνίτες καὶ ξυπνοῦν σοφοί, αὐτοχειροτόνητοι θεολόγοι».
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΕΔΩ : Είναι δυνατόν ΑΝΑΣΚΗΤΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΝΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΝ; Έχομε πληθώρα μοναχών πόλεων και έλλειψιν μοναχών μονών (με πραγματική άσκησιν). Πόσοι από τους μοναχούς πόλεων είχαν πραγματική μοναχικήν άσκησιν (όπως ο Άγιος Γρηγόριος επεσήμανε. Ελληνική πρωτοτυπία (παγκοσμίως) να έχουμε ανάσκητους αρχιμανδρίτες, δηλαδή ικανούς ηγουμένους μονών, που ανάσκητοι θα ασκήσουν τους μοναχούς; Σαν να λέμε αδίδακτος καθηγητής, πώς θα διδάξει; εεε;;; Παρομοίως για τους δεσπότες. Αν δεν ασκηθείς με μικρό ποίμνιο (μονή), πώς θα ποιμάνεις ένα μεγάλο (μητρόπολις);
2 – Οταν ο “πλανητάρχης” αυτοκράτωρ Θεοδόσιος ζήτησε από τον Άγιον Γρηγόριον Θεολόγον να συγγράψει μια σειρά ομιλιών με την ερμηνεία των Γραφών, ο Άγιος έλαβε άμεσα πληροφορία από τον Κύριον (παρένθεσις : πόσοι σήμερα λαμβάνουν πληροφορία από τον Κύριον; Δύσκολο είναι; Μα Εκείνος είπε «Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν· πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται» [Μτθ.ζ’7-8] – είναι δυνατόν να αντιφάσκει προς Εαυτόν;) :
«Καλός είσαι και συ Γρηγόριε, αλλά τούτο το χάρισμα εδόθη στον Ιωάννη τον Αντιοχέα (Χρυσόστομον)».
Φυσικά δεν έγραψε τίποτα, ενώ μια χαρά θα μπορούσε να επιστρατεύσει την κορυφαία θύραθεν παιδεία του και να γράψει κάτι το …θρησκευτικό, όπως οι θύραθεν εκπαιδευθέντες σημερινοί θεολόγοι επίσκοποι και οι αποσκοπούντες επίσκοποι, όπως εσύ! Αλλά χωρίς ευλογία τίποτα! Και δεν εφθόνησε τον Χρυσόστομον, διότι ο Κύριον αμφοτέρων τα ονόματα έγραψεν εις τους Ουρανούς. Εσύ φρόντισες να γραφεί το όνομα σου εις τους Ουρανούς, υπακούων τον Κύριον και όχι την “ιερά” σύνοδον, που αγνοεί αυτά και οικειοποιείται την θέσιν της Κεφαλής της Εκκλησίας από τον Κύριον;
ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;;; ΧΩΡΙΣ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ! Εδώ ισχύει το λαϊκό “ο καθείς στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες”! Ο Άγιος Γρηγόριος στην Θεολογία και ο Ιερός Χρυσόστομος στην ερμηνεία των Γραφών, όπως τον καθοδηγούσε ο Μέγας Απόστολος των Εθνών Παύλος … κατάλαβες τώρα γιατί διατηρείται ακόμα ζεστό το αυτάκι του; Γιατί είχε “ώτα ακούειν και ήκουε” και ΚΥΡΙΩΣ ΥΠΗΚΟΥΕ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΘΕΛΗΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΕΝΤΑΛΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ («ο έχω ώτα ακούειν ακουέτω» κι όχι “υπερήφανα ώτα”).
[β] Το παρόν κατετέθη στην Μητρόπολιν Κηφισίας-Αμαρουσίου-Ωρωπού και Μαραθώνος με αριθμ.665-3-12-2025.
