Πόσο σατανική διαστροφή μπορεί να έχουν μερικοί άνθρωποι, όταν ενώ καίγεται ολόκληρη η Ελλάδα, σε εκείνους φταίει ένα μικρό ερημικό εκκλησάκι που δεν κάηκε!
Αφρούς βγάζουν στο διαδίκτυο με το εκπληκτικό φαινόμενο των εκκλησιών στην πατρίδα μας, που παραμένουν ανέπαφες από το καταστροφικό πέρασμα πυρκαγιών. Κόντρα σε κάθε λογική φυσικών νόμων, τέτοια θαυμαστά περιστατικά συμβαίνουν κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι. Μια φωτεινή ακτίνα θεϊκής παραμυθίας μέσα στο μαύρο καμίνι της ανθρώπινης ερείπωσης.
Το πιο πρόσφατο γεγονός που έκανε τους θεομάχους να αναπτύξουν υπέρταση, ήταν το εκπληκτικό συμβάν στο ερημικό εκκλησάκι του Αρχάγγελου Μιχαήλ στην περιοχή Βαθυχώρι της Δυτικής Αττικής. Ο εθελοντής πολίτης που τράβηξε το σχετικό βίντεο (το οποίο μετρά εκατομμύρια views στο TikTok), περιγράφει συγκλονισμένος την άφθαρτη κατάσταση του μικρού ναού, παρότι τα πάντα γύρω του είχαν γίνει στάχτη.
Βλέπουμε στο βίντεο ότι ο άνθρωπος αρχίζει να εξετάζει τους εξωτερικούς τοίχους του παρεκκλησιού που με ανεξήγητο τρόπο, παραμένουν κατάλευκοι σαν να μην τους κάπνισε τίποτα. Στη μια πλευρά της εκκλησίας υπάρχουν κάμποσα δέντρα που ακουμπούν πάνω στην πλακόχτιστη σκεπή, κι όμως ενώ οι κορμοί τους έχουν γίνει κάρβουνο, τα κλαδιά που είναι σε επαφή με τη στέγη παραμένουν καταπράσινα και άκαυτα! Ακριβώς δίπλα στην είσοδο του παρεκκλησιού υπάρχει ένα τυλιγμένο χαλί, το οποίο επίσης έμεινε ανέπαφο!
Η έκπληξη του έγινε ακόμα πιο μεγάλη όταν ο άνθρωπος μπήκε μέσα στον ναό. Κανένα σημάδι καπνού, καμία ζημιά, σαν να μην πέρασε ποτέ το πύρινο κύμα πάνω από το εκκλησάκι. Τα καντηλάκια κρέμονται ακόμη γαλήνια και παρηγορητικά. Και το πιο εκπληκτικό, η στέγη από την εσωτερική της πλευρά είναι φτιαγμένη από καλάμια και ακατέργαστα ξύλινα δοκάρια. Ξερά και εντελώς ασυντήρητα. Δηλαδή υλικά που θα έπρεπε να έχουν αρπάξει αμέσως φωτιά όταν οι φλόγες έγλειφαν την παμπάλαια σκεπή, η οποία προφανώς δεν διαθέτει καμία αντιπυρική μόνωση. Κι όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ έστεκε εκεί, αλώβητος και επιβλητικός σαν στρατηλάτης που αντιστάθηκε σε όλα τα τάγματα του πυρός.
Αυτό το απίθανο συμβάν ήταν αρκετό για να φρενιάσουν οι «Γαδαρηνοί» του διαδικτύου. «Τι Θεός είναι αυτός που αφήνει ανθρώπους να πεθαίνουν, περιουσίες να χάνονται, δάση να αφανίζονται, μόνο και μόνο για να σώσει… ντουβάρια; Να τον χαίρεστε! Πιστεύετε για θαύμα κάθε τυχαίο σώσιμο εκκλησίας, λες και δεν έχουν καεί τόσες εκκλησίες και μοναστήρια!».
Τελικά πιστεύετε ή δεν πιστεύετε;
Καταρχάς για να ξεκινήσουμε από κάποια κοινή βάση, οι αφηνιασμένοι πρέπει να καταλήξουν αν υπάρχει Θεός ή δεν υπάρχει. Αν θεωρούν ότι δεν υπάρχει, με ποιο σκεπτικό κατακρίνουν τη συμπεριφορά του (έτσι στρεβλά όπως την αντιλαμβάνονται εκείνοι); Δηλαδή με φαντάζεστε εμένα να αρχίσω να διορθώνω τον (ανύπαρκτο κατά τη γνώμη μου) Δία ότι δεν ενήργησε σωστά με τον κεραυνό που έριξε στην τάδε περιοχή; Γελοία πράγματα! Αν από την άλλη θεωρούν ότι υπάρχει (ή μπορεί να υπάρχει) Θεός, ας παραδεχτούν ότι απλά δεν τους αρέσει, δεν τον θέλουν, τον μισούν βρε αδερφέ!
Με έναν εντελώς παιδιάστικο και ισοπεδωτικό τρόπο σκέψης, βάζουν στη ζυγαριά δύο ασύνδετα γεγονότα (πχ. το σώσιμο της εκκλησίας και την τραγική πτώση του ελικοπτέρου) και σου λένε «μα πως είναι δυνατόν ο Θεός να ενήργησε στο ένα και να ήταν απών στο άλλο»; Που ξέρεις βρε καψερέ που ενήργησε ο Θεός και πότε; Μήπως σου στέλνει αναφορά; Αν ενεργεί σωτήρια χιλιάδες φορές μέσα στη μέρα, εσύ πώς ακριβώς θα το πληροφορηθείς; Εγώ παραδέχομαι ότι είμαι ανάξιος να το δω – εσύ πώς λες ότι τα γνωρίζεις όλα; Καημένε, εσύ δεν μπορείς να παραδεχτείς ούτε την παρουσία του Θεού και ξαφνικά έγινες ειδικός στην απουσία Του;
Εξηγείστε μας πώς θέλετε τον Θεό
Καταρχάς ποιος σας είπε ότι ο Θεός ενεργεί μόνο όταν σώζει ζωές; Αν ίσχυε αυτό, δεν θα μετρούσαμε εκατομμύρια μαρτύρων που τιμούμε ως μεγάλους αγίους της Εκκλησίας μας. Ούτε θα είχαμε τους σύγχρονους αγίους σαν τον Παΐσιο, τον Πορφύριο και τον Ιάκωβο να αντιμετωπίζουν καρκίνους και ένα σωρό αρρώστιες.
Μήπως ήταν αδικημένοι από τον Θεό όλοι αυτοί; Κάθε άλλο. Είχαν όλη τη χάρη του Θεού μαζί τους, θαυματουργούσαν και αντιμετώπιζαν τις στερνές στιγμές τους λουσμένοι από μακαριότητα. Αν ο Θεός λογάριαζε τις παρεμβάσεις του σύμφωνα μόνο με τούτη τη ζωή, τότε δεν θα ανασταινόταν, δεν θα μας ετοίμαζε Βασιλεία, δεν θα ίδρυε καν Εκκλησία! Ο θάνατος θα ήταν αθεράπευτη ήττα, μόνο αν σήμαινε οριστικό τέλος. Τώρα απλά είναι μια πόρτα στην αιωνιότητα.
Αλλά εξηγείστε μας εσείς οι επικριτές πώς ακριβώς θέλετε τον Θεό, για να καταλάβουμε τελικά. Θέλετε να επιβάλλει την ύπαρξή του αναγκαστικά και να αποτρέπει κάθε κακό, όσο εσείς κυλιέστε αδιάφοροι στα πάθη σας; Θέλετε να υπηρετεί το τομάρι σας για να γλεντοκοπάτε και να τον βλασφημάτε πιο άνετα; Μήπως θέλετε έναν Θεό να σας κάνει συμβόλαιο ότι θα πεθάνετε στα 110 για να κοιμάστε ήσυχοι; Ή μήπως προτιμάτε να σας κάνει αθάνατους για να οργιάζετε αιωνίως; Σας έχω δυσάρεστα: όσο και αν θέλετε να καταργήσετε τον θάνατο, σας πρόλαβε άλλος, αλλά όχι με τον τρόπο που σας συμφέρει!
Αλλά πείτε μας, μήπως θέλετε ο Θεός να σταματάει όλους τους θανάτους θαυματουργικά, εκβιάζοντας έτσι το αυτεξούσιο σας και μετατρέποντας την πίστη σε αναγκαστική αποδοχή; Και που ακριβώς θα στέριωνε η αγάπη για έναν Θεό που επιβάλλεται με το στανιό; Πουθενά. Θα είμασταν όλοι ένθεοι αντίχριστοι, αφού τίποτα καλό δεν μπορεί να ριζώσει στον εξαναγκασμό. Όμως έχουμε Θεό αγάπης και όχι υπαγόρευσης. «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν». Όποιος θέλει.
Ο Θεός όχι μόνο ενδιαφέρεται για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, αλλά έστειλε τον ίδιο τον Υιό του τον αγαπητό να σταυρωθεί για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αναρίθμητοι χριστιανοί κάηκαν σε παγανιστικές πυρές για να μην προσκυνήσουν τα «ντουβάρια» των ειδώλων. Αν πράγματι ένοιαζαν τον Θεό τα «ντουβάρια» δεν θα επέτρεπε ακόμα και την Αγιά Σοφιά να γίνει μιαρό τζαμί, λόγω της δικής μας (ελληνικής) αποστασίας. Τα πάντα μετριούνται σύμφωνα με την άπειρη πρόνοια του Θεού και όχι με τα δικά μας στενόμυαλα σταθμά.
Αφήστε λοιπόν τις μεταφυσικές ευθύνες για τις πυρκαγιές και εστιάστε στις ανθρώπινες που είναι και οι βασικές: τη μηδενική πρόληψη, την υποστελέχωση της πυροσβεστικής, τους εμπρησμούς, τα σκοτεινά συμφέροντα των ΑΠΕ, το «αρχαίο» ηλεκτρικό δίκτυο, τη διαφθορά σε Δήμους, την πρακτορική δράση ξένων και όλα τα υπόλοιπα. Με λίγα λόγια ο έκπτωτος άνθρωπος φταίει γι’ αυτό το καταστροφικό χάος, όχι ο Θεός.
Τα θαύματα δεν επιβάλλονται
Η φύση των θαυμάτων του Θεού, έχει πνεύμα ελευθερίας σαν τον ίδιο. Δεν επιβάλλονται στανικώς αλλά παραμένουν ανοιχτά κατά την προαίρεση. Φυσικά και θα καούν κάποιες εκκλησίες, ειδάλλως θα είχαμε και πάλι επιδεικτική παραβίαση των φυσικών νόμων. Δεν λέμε ότι κάθε σώσιμο εκκλησίας είναι θαύμα, αλλά σίγουρα έχουμε και πολλά τέτοια, όπως τώρα με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Γνωρίζουμε ότι ο Θεός φροντίζει να αφήνει θαυματουργικές πινελιές της παρουσίας Του, ολοφάνερες για τους καλοπροαίρετους, αλλά αόρατες (ή ανεπιθύμητες) για τους κακεντρεχείς. Θαύματα που φυσούν μια δροσιά ελπίδας στους πιστούς και έναν λίβα δαιμονικής έξαψης για τους απίστους. Το ίδιο γεγονός φέρνει αγαλλίαση για τους μεν και τρίξιμο των οδόντων για τους δε. Αυτό γινόταν από την εποχή του Χριστού.
Ναι, πάρτε το χαμπάρι, πολλά εκκλησάκια μας στέκουν αγέρωχα στην επίγεια κόλασή σας για να δείχνουν ότι «Ζει Κύριος ο Θεός ημών». Προσκαλούν εμάς να συντριβόμαστε, αλλά και εσάς να ασπαστείτε την αιώνια Αλήθεια. Το διακύβευμα που κρίνεται σε μια εκκλησία (και σε κάθε ορθόδοξο ναό) είναι απείρως πιο σημαντικό από τον υλικό κόσμο μας. Οι καταστροφές είναι η εφάμαρτη αυτοχειρία μας. Μετρήστε τα γεγονότα με αιώνιο μέτρο και όχι με το μέτρο που φτάνει ως την ταφόπλακα. Και την επόμενη φορά που θα περάσετε από ένα τέτοιο εκκλησάκι, σκύψτε το κεφάλι και μπείτε μέσα μήπως συναισθανθείτε ότι τα πραγματικά ντουβάρια είμαστε εμείς οι ίδιοι…
Τα άκαυτα πράσινα κλαδιά που ακουμπούν τη στέγη:
Η στέγη από ξύλα και καλάμια:
