Η ατάκα αυτή έγραψε ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο όταν ο Κώστας Βουτσάς στην προσπάθεια του να εντυπωσιάσει νεαρές κοπέλες την εκφέρει, παριστάνοντας τον πλούσιο φίλο του Ανδρέα Ράμογλου. Έκτοτε έχει μείνει στη ιστορία και μνημονεύεται κάθε φορά που αναφερόμαστε στην ύστατη προσπάθεια κάποιου να μεγαλοδειχτεί χωρίς να έχει το αντίστοιχο υπόβαθρο.
Επίσης εισαγωγικά να αναφερθούμε στο γεγονός, όταν ένα υστερόγραφο γράφεται σχεδόν ως πικρό χιούμορ και λίγες ημέρες αργότερα η πραγματικότητα, δυστυχώς αποφασίζει να το μετατρέψει σε είδηση.
Σε πρόσφατο άρθρο του militaire για την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα του «ΚΙΜΩΝΑ» καταλήγαμε με την ευχή να μη χρειαστεί κάποτε «και σύγκληση ΣΑΓΕ ή ΚΥΣΕΑ για να διαπιστωθεί αν ο “ΚΙΜΩΝ” είναι πράγματι επιχειρησιακά έτοιμος».
Τελικά, σύμφωνα με πληροφορίες, στον «ΚΙΜΩΝΑ» προγραμματίζεται εντός της εβδομάδας να λάβει χώρα συνεδρίαση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) με τη συμμετοχή και του ΥΕΘΑ, δηλαδή ένα Συμβούλιο Άμυνας (ΣΑΜ) εν πλω και όχι βέβαια για να αποφασισθεί αν είναι ετοιμοπόλεμος.
Για τους μη γνωρίζοντες αυτή η περίοδος είναι μια περίοδος αυξημένης επιχειρησιακής εκπαίδευσης για τον ΚΙΜΩΝΑ και το πλήρωμα του και οποιαδήποτε παρεκτροπή από τον προγραμματισμό μόνο προς όφελος του δεν είναι. Νωπές είναι ακόμα οι αναφορές του ίδιου του ΥΕΘΑ, όταν ο ίδιος είχε παραδεχθεί πως το πλοίο, παρά τις εντυπωσιακές δυνατότητές του, «δεν έχει ενταχθεί επιχειρησιακά στον Στόλο» και ότι παρέμεναν αρκετά ζητήματα προς επίλυση για την επιχειρησιακή ετοιμότητα του πλοίου.
Η νεότερη και ισχυρότερη μονάδα του Στόλου κινδυνεύει να μετατραπεί σε περιφερόμενη κυβερνητική ατραξιόν όταν ο ΥΕΘΑ αποφασίζει να διακόψει την επιχειρησιακή του εκπαίδευση και να κάνει «απόβαση» αυτός και περίπου 50 άτομα του ΥΠΕΘΑ, ΓΕΕΘΑ μεταξύ αυτών δημοσιογράφοι και πολιτικά στελέχη του γραφείου του για ολιγοήμερο πλου όχι προς την Ύδρα που πήγε ο Κώστας Βουτσάς αλλά προς τις κεντρικές Κυκλάδες.
Και σ’ αυτό το σημείο αρχίζουν οι τσαχπινιές…
Για να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες κλίνες, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, σχεδιάζεται η αποβίβαση περίπου 50 μελών του πληρώματος. Δηλαδή σχεδόν 50% του πληρώματος του πλοίου θα αποβιβασθεί για χάριν της φιλοξενίας των παρατρεχάμενων του Υπουργείου. Μεταξύ όσων πρόκειται να αποβιβαστούν βρίσκονται έμπειρα Στελέχη, αξιωματικοί και βασικοί υπόλογοι, άνθρωποι που συγκεντρώνουν γνώση, εμπειρία και ευθύνη σε κρίσιμες λειτουργίες του πλοίου. Οι έμπειροι θα κατέβουν για να κοιμηθούν οι προσκεκλημένοι. Πόσες εκπτώσεις σε θέματα ασφάλειας στην εν πλω λειτουργία του πλοίου και με ποιου την έγκριση γίνονται;;
Οι νεότεροι θα μείνουν. Για τις βάρδιες, για τις καθημερινές ανάγκες, για τα «θελήματα», τις αγγαρείες, για να συνεχίσει με κάποιον τρόπο να λειτουργεί το πλοίο. Διότι η απομάκρυνση έμπειρου προσωπικού από μια μονάδα που εξακολουθεί να βρίσκεται σε πρώιμη φάση επιχειρησιακής ένταξης δεν αποτελεί ζήτημα φιλοξενίας. Αποτελεί επιλογή που αγγίζει ευθέως την εκπαίδευση, τη συνοχή του πληρώματος και τελικά το αξιόμαχο.
Για να καλυφθούν οι διατροφικές ανάγκες του ΥΕΘΑ επιστρατεύεται επιπρόσθετη ενίσχυση του πλοίου με τα αντίστοιχα οικεία στελέχη του υπουργού (δικός του μάγειρας μαζί με τις διατροφικές προτιμήσεις του) ώστε να φροντίσουν αυτές τις δύο-τρεις ημέρες να μην του λείψει τίποτα. Αλήθεια δεν έχει επισημάνει κανείς στον κ. Δένδια ότι άπαντες όσοι επιβαίνουν σε πολεμικό πλοίο, από τον Κυβερνήτη έως και τον τελευταίο στην ιεραρχία σιτίζονται την ίδια μερίδα τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά;
Όλα αυτά σε ένα πλήρωμα που ακόμη παλεύει με τον πιο δύσκολο αντίπαλο, αυτόν του χρόνου επιχειρησιακής εκπαίδευσης, ο πολιτικός του προϊστάμενος θέτει ως άμεση προτεραιότητα την προσωπική του προβολή του και έκθεση και σε παράταιρη προτεραιότητα την επιχειρησιακή του εκπαίδευση. Αφού τελικά όλοι γνωρίζουν ότι ο χρόνος εκπαίδευσης είναι πολύτιμος, γιατί εξακολουθούν να τον αντιμετωπίζουν σαν να περισσεύει;
Ποια ναυτική λογική επιβάλλει να προσαρμόζεται το πλήρωμα ενός υπό ένταξη σύγχρονου πολεμικού πλοίου στις ανάγκες ενδιαίτησης των προσκεκλημένων και όχι οι επισκέπτες στις επιχειρησιακές ανάγκες του πλοίου; Δεν προσαρμόζεται δηλαδή η πολιτική ηγεσία στο πολεμικό πλοίο. Προσαρμόζεται το πολεμικό πλοίο στην πολιτική ηγεσία.
Ότι η επιχειρησιακή ένταξη είναι κατεπείγουσα, αλλά μπορεί να περιμένει όταν εμφανίζεται το πρόγραμμα επισκέψεων;
Ότι το πλήρωμα πρέπει να δέσει, αλλά μέρος του μπορεί να κατέβει στην προβλήτα όταν χρειάζονται οι κουκέτες;
Ότι οι έμπειροι αξιωματικοί και υπόλογοι είναι απαραίτητοι για την εκπαίδευση, αλλά όχι τόσο απαραίτητοι όσο η ενδιαίτηση των προσκεκλημένων για “κρουαζιέρα”;
Συζητάμε για ριζική ανατροπή της οργανικής λειτουργίας του πλοίου για χάρη μιας αλαζονικής επίδειξης.
Αυτό είναι το σημείο που η συζήτηση πρέπει να φύγει από τα πηγαδάκια και να γίνει απολύτως σοβαρή.
Έχει ολοκληρώσει ο «ΚΙΜΩΝ» όλα τα προβλεπόμενα αντικείμενα επιχειρησιακής εκπαίδευσης; Έχει πραγματοποιήσει τον πλήρη κύκλο πραγματικών πυρών που απαιτείται για ένα νέο πλοίο και τα νέα του συστήματα; Έχει ολοκληρωθεί η πιστοποίηση όλων των δυνατοτήτων του; Έχουν δοκιμαστεί το πλοίο και το πλήρωμα ως ενιαίο σύστημα στον βαθμό που απαιτεί η επιχειρησιακή ένταξη;
Αυτές είναι οι ερωτήσεις που θα έπρεπε να απασχολούν την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού. Όχι ποιος θα πάρει ποια καμπίνα και σε ποια ψαροταβέρνα στην Πάρο ή στην Νάξο να αποβιβάσουμε τον υπουργό για να απολαύσει το ψαράκι του. Αλήθεια την βρήκατε;;
Εάν ο «ΚΙΜΩΝ» πρέπει να βρίσκεται στη θάλασσα, υπάρχει ένας πολύ σοβαρότερος λόγος για να βρίσκεται εκεί για να γίνει πολεμικό πλοίο στην πράξη και όχι σκηνικό πολεμικής ισχύος στις κάμερες.
Και εδώ πλέον η ευθύνη δεν σταματά στον προσωρινό ένοικο του ΥΠΕΘΑ, αλλά φθάνει αναπόφευκτα στην πόρτα του Αρχηγού ΓΕΝ αλλά και του Αρχηγού Στόλου που θέλει να γίνει Α/ΓΕΝ.
Το Militaire είχε γράψει ήδη από τον Ιανουάριο, με αφορμή την άφιξη της φρεγάτας, ότι στο πλήρωμα πρέπει να δοθούν «πραγματικές συνθήκες εκπαίδευσης και υποστήριξης» και να του επιτραπεί να λειτουργήσει ως πλήρωμα πολεμικού πλοίου και όχι ως «πειραματόζωα διοικητικών εμπνεύσεων».
Οκτώ μήνες μετά, η φράση αποκτά άλλη βαρύτητα.
Όλα όσα αναφέρθηκαν αγγίζουν το μαλακό υπογάστριο των στελεχών αναφορικά με την απαξίωση του ρόλου τους, της ύπαρξης τους και της σημασίας της ηγεσίας ως προς την ουσιαστικότητα αυτών που εκτελούν. Καταρχάς θίγονται θέματα προτεραιοτήτων, αντίληψη της πραγματικότητας, προγραμματισμού επιχειρησιακής εκπαίδευσης, μηνυμάτων πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας προς τα στελέχη, και πολλά άλλα σημαινόμενα μηνύματα.
Την ώρα που το Πολεμικό Ναυτικό βρίσκεται αντιμέτωπο με κύμα παραιτήσεων από τα πλοία και με εμφανή δυσκολία να διατηρήσει επαρκώς στελεχωμένες τις μονάδες του, το ίδιο το Αρχηγείο Στόλου σπεύδει πλέον να αναζητήσει προσωπικό από υπηρεσίες ξηράς προκειμένου να καλύψει τα κενά σε κρίσιμες ειδικότητες και να διασφαλίσει στοιχειωδώς την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα.
Το Αρχηγείο Στόλου είναι απολύτως σαφές ότι πλέον τα υφιστάμενα επίπεδα στελέχωσης κρίνονται ιδιαίτερα χαμηλά, η επιχειρησιακή ετοιμότητα των πλοίων επιβαρύνεται και εξετάζεται στοχευμένη ενίσχυση με προσωπικό από άλλες υπηρεσίες.
Και την ίδια ακριβώς στιγμή, αντί η κάθε διαθέσιμη κλίνη και κάθε έμπειρο στέλεχος να αντιμετωπίζονται ως επιχειρησιακό κεφάλαιο, στον «ΚΙΜΩΝΑ» σχεδιάζονται επισκέψεις, φιλοξενίες, εθιμοτυπικές παρουσίες και μετακινήσεις προσωπικού για να εξυπηρετηθούν/διασκεδάσουν καλεσμένοι του ΥΕΘΑ.
Η αντίφαση είναι σχεδόν κραυγαλέα και ομιλούσα, από τη μία το Αρχηγείο Στόλου ψάχνει ανθρώπους στη στεριά για να κρατήσει τα πλοία στελεχωμένα και από την άλλη, στο πλέον προβεβλημένο πλοίο του Στόλου, το οργανικό πλήρωμα καλείται να προσαρμοστεί στις ανάγκες της εθιμοτυπίας, κάνοντας τό “Πλοίο της Αγάπης”. Αν αυτό δεν αποτυπώνει σύγχυση προτεραιοτήτων, τότε τι ακριβώς την αποτυπώνει;
Στην εθνική άμυνα δεν αγοράζεις απλώς πλατφόρμες αλλά χτίζεις αξιόμαχο και για το λόγο αυτό το Πολεμικό Ναυτικό απέκτησε τον «ΚΙΜΩΝΑ» και όχι για να αποδεικνύει ότι διαθέτει ένα εντυπωσιακό πλοίο.
Τον απέκτησε για να διαθέτει πολεμική ισχύ.
Και ανάμεσα στα δύο υπάρχει μια τεράστια απόσταση και ένας δρόμος που ονομάζεται απαιτητική εκπαίδευση, συνοχή πληρώματος, επιχειρησιακή ένταξη και σοβαρή διοίκηση.
Ο «ΚΙΜΩΝ» δεν χρειάζεται άλλους επισκέπτες. Ας αποβιβαστούν όλοι οι επισκέπτες και να πλεύσει το πλοίο με όλο του το πλήρωμα εκτελώντας την αποστολή του που είναι η συνεδρίαση του ΣΑΜ εν πλω.
Χρειάζεται χρόνο στη θάλασσα, ολόκληρο το πλήρωμά του και μια ηγεσία που να θυμάται γιατί αγοράστηκε.
Επειδή τα υστερόγραφα τελικά είναι γούρικα στο militaire ας παραθέσουμε τα ακόλουθα:
Υγ1: Κατάργηση των Γενικών Επιτελείων και ενσωμάτωση τους στο ΓΕΕΘΑ
Υγ2: Ασημικά ΜΤΝ-ΜΤΑ, ενοποίηση
Υγ2: Πειραϊκή Ριβιέρα-real estate
