Ο ΙΟΥΔΑΣ ΠΟΥΛΗΣΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΝ ΠΟΥΛΗΣΕ ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ»
Είναι κοινά αποδεκτό και αδιαμφισβήτητο ότι δεν υπάρχει στην εκκλησιαστική ιστορία κάποιο ανάλογο παράδειγμα για να μπορέσουμε να το συγκρίνουμε με την περίπτωση της ληστρικής συνόδου της Κρήτης (2016), ούτε και θα υπάρξει.
Αιρετικές σύνοδοι υπήρχαν, αιρετικές και βλάσφημες διδασκαλίες γράφονταν ,κατοχυρώνονταν και γινόταν δόγμα και νόμος για τα μέλη της Εκκλησίας, αλλά όλοι οι αιρετικοί, παρότι ήταν βλάσφημοι και εχθροί του Θεού είχαν τουλάχιστον την αυτοσυνηδεισια ότι αυτοί ήταν η «Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία» .
Πρώτη φορά, λοιπόν, κατοχυρώθηκε συνοδικά, δογματίστηκε και έγινε νόμος δεσμευτικός για όλα τα μέλη της Εκκλησίας (κλήρος και λαός) ότι η Εκκλησία δηλ. ο ΧΡΙΣΤΟΣ-ΘΕΟΣ , «Ο ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ» είναι μέλος ενός υπερμασονικού «εκκλησιαστικού» οργανισμού του λεγόμενου «Παγκόσμιου Συμβουλίου εκκλησιών» (ΠΣΕ), δηλ. της ψευδεκκλησίας του αντιχριστου .Οφείλει δε, μάλιστα, σύμφωνα με τη σύνοδο αυτή, ΥΠΑΚΟΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ = ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΣΤΟ ΒΛΑΣΦΗΜΟ ΚΑΤΑΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΙΣΕ Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.
Ποιός όμως Ορθόδοξος μπορεί να αποδέχεται κάτι τέτοιο και να θέλει να παραμένει Ορθόδοξος;
Ποιός Χριστιανός αποδέχεται αυτή την τελείως βλάσφημη και υβριστική προς τον Χριστό-Θεό διδασκαλία με το να συνεχίζει -σχεδόν τρία χρόνια πλέον-, να αναγνωρίζει για Εκκλησία τους ψευδεπισκόπους της ληστρικής συνόδου της Κρήτης, τα επίσημα πλέον μέλη της ψευδεκκλησίας του αντιχριστου του (ΠΣΕ) και θέλει συνάμα να έιναι και μέλος της Εκκλησίας του Χριστού;;;
Είναι άξιο θαυμασμού το πως δεν βλέπουν οι πιστοί κάτι τόσο φανερό και ασύγκριτα μεγάλο σημείο των εσχάτων χρόνων που ζούμε!
Οι Χριστιανοί αυτών των χρόνων, πρέπει να αντιληφθούμε ότι δεν έχουμε να παλέψουμε με αντίχριστες δυνάμεις, αλλά με τον ίδιο σατανοφόρο αντίχριστο. Όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, οι μετά από αυτόν, δηλαδή η δικιά μας η γενιά, θα δει τον αντίχριστο ως πρόσωπο.
Παρά ταύτα, όμως, για τη μεγάλη σύγχυση και ταραχή, που επικρατεί στις πονηρές τούτες ημέρες που ζούμε (σημείο του ερχομού του αντιχρίστου), χάριν των κακοδιδασκαλίων και τα ολέθρια αποτέλεσματα που επιφέρουν, οφείλουμε να κάνουμε κάποιες απαραίτητες διευκρινήσεις, κατά πρώτον για να στυλιτεύσουμε τις κακοδοξίες και να προστατεύσουμε τους πιστούς και κατά δεύτερον για να λάμψει και να επικρατήσει η Ορθοδοξία .
Για να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα, τρεις διαφορετικές οικουμενιστικές, αντίχριστες και παράλογες δοξασίες κυριαρχούν ως επί των πλείστον στα εσχατα τούτα χρόνια που ζούμε, προξενώντας, βέβαια, τεράστιο κακό, αφού κατασκανδαλίζουν τους Ορθώς αγωνιζόμενους πιστούς, διακυβευοντας την Αιωνια Σωτηρία τους, με το να καταφρονούν τους Αγίους Πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας.
Θα προσπαθήσουμε, στο παρόν κείμενο, συν Θεώ, να τις ανάλυσουμε και εφόσον τις αναλύσουμε και τις ανατρέψουμε, οι Πιστοί οφείλουν με την Χάρη του Θεού να αγωνιστούν και να πολεμήσουν, αφήνοντας στην άκρη το φόβο, την ανθρωπαρέσκεια, την κενοδοξία και τη μνησικακία, για να εκδιωχθούν οι πονηρές τούτες διδασκαλίες και να επικρατήσει η Ιερά Διδασκαλία των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας.
α) Πρώτη,είναι η διδασκαλία των ψευδεπισκόπων του λεγόμενου “Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών” (Π.Σ.Ε.) της ληστρικής συνόδου της Κρήτης (2016) και λοιπών, η οποία υποστηρίζει ότι για να καταστεί, δήθεν, κάποιος κακόδοξος ψευδεπισκοπος, αιρετικός, πρέπει πρώτα να καταδικαστεί και να καθαιρεθεί από Οικουμενική Σύνοδο, ασχέτως αν ήδη επίσημα και ρητά έχει διαφοροποιηθει από την Πίστη και την Δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας και υπόκειται στα αιώνια και σε παντοτινη ισχύ, αναθέματα των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων, όπως εν προκειμένω έγινε με την προρρηθείσα σύνοδο.
Επομένως, κατ’ αυτών επειδή ο Πάπας Ρώμης δεν έχει καταδικαστεί και δεν έχει ποτέ καθαιρεθεί από Οικουμενική Σύνοδο, τον αναγνωρίζουν ως μέλος της Εκκλησίας, με Αποστολικη διαδοχή, δηλαδή ως κανονικό Επισκοπο.Όπως ομοίως, αναγνωρίζουν ως μέλη της Εκκλησίας και κανονικούς Επισκόπους και όσους έχουν αποσχιστεί από αυτόν, δηλαδή Προτεστάντες, Αγγλικανούς, παπαδίνες, παπαδινους κλπ, αναγνωριζοντας μάλιστα εγκυρότητα στα αιρετικά και βέβηλα μυστήρια τους!
β) Δεύτερη, είναι η διδασκαλία των λεγόμενων αντιοικουμενιστών, όπως και κάποιων σχισματοαιρετικών παρατάξεων παλαιοημερολογιτών (γοχ) η οποία υποστηρίζει ότι, αιρετικοί είναι μεν αυτοί που διαφοροποιούνται επίσημα από την Πίστη και την Δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως ο Ιερώνυμος ο Βαρθολομαίος, και οι λοιποί ψευδεπίσκοποι της ψευδεκκλησίας του αντίχριστου του (Π.Σ.Ε.), μετά τη σύνοδο της Κρήτης, παραμένουν, όμως, μέλη της Εκκλησίας ακόμη, κατέχοντας δηλαδή το Πνεύμα Αγιο, επειδή δεν έχουν καταδικαστεί, ούτε έχουν καθαιρεθεί από Οικουμενική Σύνοδο. Δέχονται δε ως εκ τούτου και τα βλάσφημα μυστήρια τους, μέσα στο Π.Σ.Ε., ως αληθή.
Όμως έτσι και γι αυτούς ισχύουν όσα προείπαμε και αφορούν στην πρώτη κατηγορία, όσον αφορά στον Πάπα Ρώμης και τους συν αυτώ, αφού ποτέ δεν καταδικάστηκε ούτε καθαιρέθηκε από κάποια Οικουμενική Σύνοδο.
γ) Τρίτη, είναι η διδασκαλία μιας μικρότερης ομάδας των λεγόμενων αντιοικουμενιστών, η οποία ισχυρίζεται ,ότι είναι μεν όσοι επίσημα έχουν διαφοροποιηθεί από την Πίστη και την Δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας, και συνεπώς κατά ακρίβεια δεν είναι μέλη της Εκκλησίας, αφού τους έχει εγκαταλείψει η Χάρη του Θεού, και άρα είναι εκτός Εκκλησίας και τα μυστήρια τους είναι ψευδη και έρημα Χάριτος, παρά ταύτα όμως,- κατ’ οικονομία και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις με κάποιον τελείως ανεξήγητο ή “μαγικό” τρόπο, ενεργεί ή Χάρις του Θεού μέσα στην αίρεση, μέσα στην ψευδεκκλησια του αντίχριστου του (Π.Σ.Ε.) και από ψευδή και βλάσφημα τα μυστήρια των αιρετικών ψευδεπισκόπων του λεγόμενου “Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών” και όσων κοινωνούν μαζι τους, μετατρέπονται σε Άγια και Θεουργά!
Απαγε της μεγάλης βλασφημίας.
Η τελευταία, μάλιστα, περίπτωση, χρήζει περαιτέρω ανάλυσης, διότι τα πράγματα είναι έτι συγκεγχυμένα. Προσπαθώντας δε κάποιος να ερμηνεύσει πώς μπορεί να συβαίνει κάτι τέτοιο, καταλήγει σε δύο τινά: α) ή στο ότι κατ’ οικονομία τα αιρετικά μέλη του αντιχρίστου της ψευδεκκλησίας του (ΠΣΕ), δηλαδή τα αποκομμένα και ξένα μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, με περίεργο και ανεξιχνίαστο τρόπο κάποιες φορές συγκολλούνται με τον Χριστό και ενεργούν τα Θεουργά Μυστήρια και μετά πάλι απόκόβονται και τελούν τα βέβηλα, ή β) στο ότι τα αποκομμένα του Σώματος του Χριστού, ξένα και σάπια μέλη κατ’ οικονομία, αδιευκρίνηστα πώς, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις λαμβάνουν την Χάρη του Θεού και εκτός της Εκκλησίας και ενεργούν τα Άγια και Σωτηρια Μυστήρια!
Απαγε της μεγάλης βλασφημίας δις.
Κατόπιν τούτων, το ασφαλές συμπέρασμα που βγαίνει από τα παραπάνω είναι ότι τις τρείς αυτές ανορθόδοξες, αντιπατερικές, βλάσφημες και αντίχριστες εκκλησιολογικά θεωρίες, οφείλει κάθε Χριστιανός να τις απορρίψει και να τις απαρνηεί, διότι η Εκκλησία έχει Νόμους, έχει Δόγματα και υποχρεωτικούς Ιερούς Κανόνες, οι οποίοι λέγουν ξεκάθαρα καί σαφέστατα δια του αγίου Κυπριανού και τους υπολοίπους Πατέρες της Συνόδου της Καρχηδόνος και δια όλων των Αγίων, για το ποιός και πού και πότε ανήκουν κάποιοι στην Εκκλησία ή έχουν Άγια Μυστήρια.
Που σημαίνει οτι, «καθολικήν Ἐκκλησίαν, ἥτις ἐστί μία», δηλ. η Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία είναι μία, ότι «παρά δέ τοῖς αἱρετικοῖς, ὅπου Ἐκκλησία οὐκ ἐστίν», δηλ. στούς αιρετικούς, που δέν υπάρχει Ἐκκλησία, «ὅτι ἔξω ὧν», δηλ. επειδή ο αιρετικός, βρίσκεται εκτός Ἐκκλησίας και ότι «μιᾶς Ἐκκλησίας ὑπό Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν τεθεμελιωμένης», δηλ. μία Εκκλησία είναι θεμελιωμένη από τον Κύριό μας Ιησοῦ Χριστό,«και δια τούτο τα υπ’ αυτών γινόμενα ψευδή και κενά υπάρχοντα, πάντα εστίν αδόκιμα», δηλ. τα μυστήρια των αιρετικών είναι ψευδή και έρημα Χάριτος, «όσα οι αντικείμενοι αυτώ, τουτέστι πολέμιοι και αντίχριστοι ποιούσιν, αποδοκιμάσαι και αποποιήσαι και απορρίψαι, και ως βέβηλα έχειν οφείλομεν». Συνεπώς, οι Χριστιανοί έχουν χρέος να απορρίπτουν και να αποδοκιμάζουν τα μυστήρια των αντιχριστων αιρετικών ως βέβηλα.
Ενδεικτικοί επίσης της στάσης της Εκκλησίας απέναντι στους αιρετικούς είναι οι χαρακτηρισμοί που τους αποδίδονται, όπως: «ἀκάθαρτοι», «ἀντίπαλοι Χριστοῦ», «ἱερόσυλοι καί ἁμαρτωλοί…ους ὁ Κύριος πολεμίους καί ἀντιπάλους λέγει ἐν τοῖς εὐαγγελίοις» (κανόνας Καρχηδόνας), «νεκροί» (Μ. Αθανάσιος),«ἐχθροί της ἀλήθειας». (α΄τηςΠενθέκτης) κλπ.
Εξίσου αρνητικοί είναι και οι χαρακτηρισμοί για την αίρεση: «πλάνη», «φαυλότης» που φέρνει τον όλεθρο (νζ΄ Καρθαγένης), «στρεβλότης» (κανόνας Καρχηδόνας), «ρίζα πικρίας» η οποία «μίασμα γέγονε τη Καθολική Ἐκκλησία » (ις΄ Ζ΄ Οικουμενικής) κλπ.
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ-ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
