Η απειλή μεγάλης σύγκρουσης η οποία θα μπορούσε ακόμα και να εμπλέξει στρατιωτικά τη Ρωσία με το Ισραήλ, κάτι που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα ολόκληρη την περιοχή και να οδηγήσει ακόμα και σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, επικρέμεται πλέον στην ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή, εάν επαληθευθούν οι πληροφορίες που θέλουν του Ρώσους να ανέπτυξαν αντιαεροπορικό και αντιπυραυλικό σύστημα S-400 Triumf στο εργοστάσιο πυραύλων που καταγγέλλουν οι Ισραηλινοί ότι κατασκεύασαν οι Ιρανοί στη Συρία και θα τελεί υπό την «εποπτεία» της σιιτικής Χεζμπολάχ του Λιβάνου…
Εάν η είδηση επαληθευθεί θα σημαίνει ότι οι Ρώσοι επιχειρούν να ορθώσουν τείχος αποτροπής απέναντι στους Ισραηλινούς, καθώς όλα δείχνουν ότι η πρόσφατη συνάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου στο θέρετρο Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα δεν πρέπει να πήγε και πολύ καλά,παρά τον αμοιβαίο σεβασμό που δείχνουν οι δυο χώρες και τη μεγάλη προσοχή στη διαχείριση των διμερών σχέσεων που απέτρεψε τα χειρότερα μέχρι τώρα στον συριακό εμφύλιο.
Θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο ότι και οι δυο πλευρές επιθυμούν να αποφύγουν την εμπλοκή μεταξύ τους, όχι μόνο για λόγους… διεθνούς πολιτικής, αλλά και για λόγους «επικοινωνιακούς» που θα προκύψουν για μια από τις δυο πλευρές, εάν επέλθει σύγκρουση, καθώς εκεί αμφότεροι, αλλά και η υφήλιος ολόκληρη, θα μετρήσουν… «πόσα απίδια χωράει ο σάκος», με τις επιπτώσεις να είναι βαρύτατες.
Εάν υποτεθεί ότι επιχειρήσουν οι Ισραηλινοί να υλοποιήσουν τη «δέσμευση» Νετανιάχου απέναντι στον Πούτιν ότι δεν έχουν επιλογή παρά να κινηθούν μονομερώς για την αδρανοποίηση της απειλής, άρα να επιχειρήσουν να εξουδετερώσουν τον στόχο, με αεροπορική επιδρομή, εάν οι S-400 δεν καταφέρουν να αποτρέψουν την καταστροφή του στόχου, η δυσφήμιση για το σύστημα που αποτελεί σημαντική ελπίδα εξαγωγικών επιτυχιών, άρα και πολυπόθητου στη χειμαζόμενη ρωσική οικονομία συναλλάγματος, θα είναι σημαντική.
Το ίδιο θα ίσχυε εάν οι Ισραηλινοί επιχειρούσαν καταστροφή του στόχου με πυραυλική επίθεση από κάποιο σημείο, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι θα εξεταστούν οι προοπτικές έστω κάποιων επιλογών ιδιαίτερα αυξημένου ρίσκου για πολλούς λόγους…
Το αντίθετο ισχύει σε περίπτωση που οι Ισραηλινοί χάσουν αεροσκάφη, αν και ενώπιον αυτής της προοπτικής και εάν δεν βρεθεί κάποια λύση αποκλιμάκωσης. Η στρατιωτική λογική θα υπαγόρευε επιχείρηση καταστολής της εχθρικής αεράμυνας, η οποία όσο ικανή και να είναι έχει το δικό της σημείο κορεσμού.
Ακόμα όμως και αν υποτεθεί ότι έχουν τα μέσα και μπορούν να καταγάγουν μια σημαντική νίκη καταστρέφοντας τους S-400 και τον βασικό στόχο, δηλαδή το εργοστάσιο, γνωρίζουν καλά ότι η ρωσική εκδίκηση – κυριολεκτικά – μπορεί να πάρει διάφορες μορφές και να αναπτυχθεί σε διάφορα μέτωπα, όπου και η ισραηλινή άμυνα θα έχει το δικό της σημείο κορεσμού, με αποτέλεσμα η εξουδετέρωση μιας έστω σίγουρης αλλά μελλοντικής απειλής, να οδηγήσει στην εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων στην άμυνα της χώρας άμεσα…
Εν ολίγοις και εν αναμονή επιβεβαίωσης ή διάψευσης της φημολογίας που έχει αναπτυχθεί, καλό θα ήταν να τηρούμε επιφυλάξεις, αφού και τίποτα από τα ανωτέρω να μην ισχύει, το κόστος για τη Ρωσία να εμφανίζεται ότι στηρίζει με τέτοιον τρόπο τη διασπορά ενός από τα πλέον αποσταθεροποιητικά οπλικά συστήματα στη Μέση Ανατολή (το ιρανικό βαλλιστικό οπλοστάσιο) δεν είναι απλή υπόθεση.
Επίσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε αντίμετρα σε άλλα μέτωπα, όπως αυτό της Ουκρανίας, με ισραηλινή ή αμερικανική πρωτοβουλία, μέσω της παράδοσης «φονικών» οπλικών συστημάτων στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, με τους Ρώσους ακόμα και να μπορούν να επιχειρήσουν την καταστροφή τους, θα έχουν ανοίξει τον δρόμο σε περαιτέρω κλιμάκωση με σενάρια εξόχως δυσμενή που θα είχε κάθε λόγο η Μόσχα να επιχειρήσει να αποφύγει.
