Γράφει η Χριστίνα Σαλεμή
Στις 29/5/2018 η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας, κατέθεσε μήνυση εσχάτης προδοσίας κατά του υπουργού εξωτερικών της Ελλάδας, Νικολάου Κοτζιά. Στις 27/6/2018, κατατέθηκε και μια δεύτερη μήνυση εναντίον του, αυτή τη φορά για εσχάτη προδοσία, απιστία κατά την υπηρεσία, παράβαση καθήκοντος, επιβουλή της ακεραιότητας της χώρας κλπ. Την επομένη μέρα, 28/6/2018, ο Νικολάος Κοτζιάς αποκάλυψε ότι έλαβε 800 απειλητικές επιστολές, κούτες με αίμα και σφαίρες και διαμαρτυρήθηκε ότι η Δικαιοσύνη δεν έχει κάνει τίποτα για όσους
απειλούν αυτόν και την οικογένειά του, παρότι δεν είχε κάνει μήνυση και η Δικαιοσύνη δεν γνώριζε τα μόλις αναφερόμενα από τον υπουργό συμβάντα και εννοείτε ότι δεν μπορούσε να παρέμβει. Με την δημοσίευση της συνέντευξης όπου διατυπώθηκαν για πρώτη φορά τα παράπονα, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου, διέταξε αυτεπάγγελτα τη διενέργεια Προκαταρκτικής εξέτασης αναφορικά με τις καταγγελίες του υπουργού.
Δηλαδή για τις καταγγελίες του, η Δικαιοσύνη κινητοποιήθηκε αστραπιαία (και πολύ καλά έκανε!), χωρίς να υπάρχει καν σχετικό αίτημα, αλλά για τις άλλες καταγγελίες που προηγήθηκαν χρονικά, για τις οποίες ζητήθηκε κιόλας η παρέμβαση των Εισαγγελικών Αρχών, πληρώθηκαν τα σχετικά παράβολα και αφορούσαν τη φερόμενη ως εσχάτη προδοσία του παραπονεμένου υπουργού, δεν κουνήθηκε φύλλο.
Δεν ενοχλείται η Δικαιοσύνη που ένας υπουργός ενδέχεται να έχει ασκήσει πραξικοπηματικά την εξουσία του;;; Δεν είναι σοβαρό αδίκημα αυτό;; Και μην ακούσω περί της ασυλίας του βάσει του άρθρου 86Σ και του σχετικού νόμου, διότι οι διατάξεις τους αφορούν τα καθήκοντα του υπουργού και όχι την κατά το δοκούν άσκηση της εξουσίας του. Η εσχάτη προδοσία είναι βαρύτατο ποινικό αδίκημα που άφορα το ίδιο το πολίτευμα και δεν μπορεί να βαφτιστεί ¨καθήκον ¨ ώστε να ενταχθεί στις ευνοϊκές διατάξεις και διαδικασίες του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Και μια που ο υπουργός ισχυρίζεται ότι δέχτηκε κάποιες απειλές, πως ξέρουμε ότι αυτές ή κάποιες άλλες που δεν ανέφερε, δεν στάθηκαν αφορμή για τη τέλεση των καταγγελλόμενων πράξεων της εσχάτης προδοσίας του, της απιστίας, της επιβουλής της ακεραιότητας της χώρας κλπ; Πως ξέρουμε ότι δεν υπέκυψε σε αυτές εάν δεν ελεγχθούν όλες οι πλευρές του θέματος, δηλαδή τόσο οι καταγγελίες Κοτζία, όσο και οι εναντίον του καταγγελίες ? Εσχάτη προδοσία κατήγγειλε αυτός, εσχάτη προδοσία και οι άλλοι.
ΠΚ, ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ
Άρθρο 134
Έσχατη προδοσία
Τιμωρείται με την ποινή της ισόβιας ή πρόσκαιρης κάθειρξης: Α) όποιος αποπειράται να αποστερήσει με οποιοδήποτε τρόπο το Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή αυτόν που ασκεί την προεδρική εξουσία από την εξουσία που έχουν κατά το Σύνταγμα. Β) όποιος αποπειράται με σωματική βία ή με απειλές σωματικής βίας: α) να παρεμποδίσει κάποιον απ’ αυτούς από την άσκηση της συνταγματικής εξουσίας του ή να τον εξαναγκάσει να επιχειρήσει πράξη που απορρέει από αυτή την εξουσία και β) να μεταβάλει το πολίτευμα του Κράτους.
Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου: α) επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού.β) επιχειρεί με τα μέσα που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο και με τρόπο πρόσφορο να διαπράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος, να αποστερήσει ή να παρακωλύσειτη Βουλή, την Κυβέρνηση ή τον Πρωθυπουργό από την ενάσκηση της εξουσίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξαναγκάσει να εκτελέσουν ή να παραλείψουν πράξεις που απορρέουν από την εξουσία αυτή.γ) ασκεί ή άσκησε την εξουσία που ο ίδιος ή άλλος κατέλαβε με τους τρόπους και με τα μέσα που προβλέπει το άρθρο αυτό.
Όποιος αποπειράται να θανατώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή εκείνον που ασκεί την προεδρική εξουσία τιμωρείται με θάνατο ή ισόβια κάθειρξη.
Άρθρο 134α
Θεμελιώδεις αρχές και θεσμοί του Πολιτεύματος
Θεμελιώδεις αρχές και θεσμοί του πολιτεύματος θεωρούνται στο πλαίσιο του προηγούμενου άρθρου: α) η ανάδειξη του Αρχηγού του Κράτους με εκλογή.β) το δικαίωμα του λαού να εκλέγει τη Βουλή με γενικές, άμεσες, ελεύθερες, ίσες και μυστικές ψηφοφορίες μέσα στα συνταγματικά χρονικά πλαίσια.γ) το κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης. δ) η αρχή του πολυκομματισμού.ε) η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, όπως προβλέπεται στο Σύνταγμα. ( Δηλαδή η νομοθετική λειτουργία από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η εκτελεστική λειτουργία από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση και η δικαστική λειτουργία από τα δικαστήρια· οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του Ελληνικού Λαού.) στ) η αρχή της δέσμευσης του νομοθέτη από το Σύνταγμα και της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας από το Σύνταγμα και τους νόμους.ζ) η αρχή της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. και η) η γενική ισχύς και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων που προβλέπει το Σύνταγμα.
1. Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα πουτέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.
ΝΟΜΟΣ ΥΠΆΡΙΘ.3126 Ποινική ευθύνη των Υπουργών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
Άρθρο 1 – Πεδίο εφαρμογής του νόμου
1.Πλημμελήματα ή κακουργήματα, που τελούνται από Υπουργό, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού από το κατ’άρθρο 86 του Συντάγματος Ειδικό Δικαστήριο, ακόμα και αν ο Υπουργός έχει παύσει να έχει την ιδιότητα αυτή.
