ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

ΑΛΩΠΗΞ : ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥΣ

ΑΛΩΠΗΞ. ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. - 20 Νοέ 2018 - 21:58
Loading...

Γράφει ο ΑΛΩΠΗΞ

Ως γνωστόν, κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι Αμερικανοί βοήθησαν πολλούς επίδοξους δικτάτορες, να επιβληθούν με την βία σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, φοβούμενοι μήπως οι χώρες της «πίσω αυλής τους» γίνουν σταδιακά κομμουνιστικές. 

Επίσης οι ΗΠΑ, φοβούνταν μήπως χάσουν οι ίδιες, εκτός της πολιτικής τους επιρροής, χάσουν ταυτόχρονα και τον έλεγχο των πολύτιμων ορυκτών πόρων αυτών, αλλά και τα εμπορικών δικαιωμάτων που είχαν σε αυτές, 

Στην περίπτωση δε συμμαχίας των Λατινοαμερικάνων με την ΕΣΣΔ, οι χώρες αυτών, θα μπορούσαν να παραχωρήσουν ακόμα και στρατιωτικές βάσεις στους Σοβιετικούς (στον μεγαλύτερο τότε αντίπαλο των ΗΠΑ), και με τον τρόπο αυτό, οι Σοβιετικοί να μπορούν να απειλούν τους Αμερικάνους, μέσα στην ίδια τους την Ήπειρο από γειτονικά κράτη (όπως έγινε με την Κούβα). 

Και έτσι, αυτοί θα μετάφεραν τον φόβο εντός των ΗΠΑ, εξανεμίζοντας το αίσθημα ασφάλειας των Αμερικάνων από τους Σοβιετικούς και του κίνδυνου πολέμου στην Ευρώπη λόγω του Ατλαντικού, ο οποίος τους διαχώριζε από αυτούς.  

Οι δε δικτατορίες αυτές, οι οποίες ανέτρεψαν τις τότε νόμιμες κυβερνήσεις των χωρών τους (αριστερές ή δεξιές, αντικομουνιστικές ή φιλοκομμουνιστικές), εφάρμοσαν απάνθρωπη βία έναντι των λαών τους, ενώ ξεπούλησαν όλη την κρατική τους περιουσία στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και την κυβέρνηση των ΗΠΑ, εις βάρος του λαού τους. 

Παράλληλα, οι ίδιοι κατέστρεψαν παντελώς και την οικονομία των χωρών τους, βάζοντας τες στο ΔΝΤ (https://www.triklopodia.gr)  και εφαρμόζοντας προδοτικά όλες τις αντεθνικές καταστροφικές πολιτικές του. 

Όλες αυτές οι πράξεις των ΗΠΑ, συντέλεσαν στην δικαιολογημένη ανάδειξη ενός αντιαμερικανικού αισθήματος στις χώρες αυτές (όπως έγινε με την υποστήριξη των ΗΠΑ στην χούντα της Ελλάδας). 

Έτσι, στην μεταψυχροπολεμική περίοδο, υστέρα από την πτώση των δικτατοριών αυτών και την αποκατάσταση της δημοκρατίας, τους λαούς της Λατινικής Αμερικής, να εκλέξουν στην ηγεσία πολλές αντιαμερικανικές κυβερνήσεις, αριστερής προέλευσης. 

Όλες δε αυτές οι κυβερνήσεις, θαύμαζαν υπέρμετρα τις αρχές του κομμουνισμού και τον Κάστρο, ενώ προσπάθησαν να εφαρμόσουν και μια σειρά εθνικοποιήσεων των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών τους (τα οποία είχαν αγοράσει «για μια μπουκιά ψωμί» επί δικτατόρων οι ΗΠΑ), αλλά και γενικότερα φιλοκομμουνιστικές πολιτικές. 

Έτσι, την περίοδο αυτή, συνέβη ένα «τσουνάμι» ανόδου αριστερών κυβερνήσεων στην Λατινική Αμερική. Οι πιο γνωστές από αυτές ήταν του Ούγκο Τσάβες και του Ουγιάντα Ουμάλα στο Περού, δυο εθνικιστών (και ταυτόχρονα θαυμαστών του Κάστρο και κομμουνισμού) πρώην στρατιωτικών. 

Αυτοί, αναδείχτηκαν ως ήρωες με αποτυχημένες προσπάθειες πραξικοπημάτων κατά των τυραννικών κυβερνητών των χωρών τους και πήραν μετέπειτα χάρη, ενώ στην συνέχεια μπήκαν στην πολιτική και μετέπειτα εκλέχτηκαν κυβερνήτες των λαών τους. 

Τους ακολούθησαν οι «αριστεροί» ομοϊδεάτες τους, Λούλα και Ρούσεφ στην Βραζιλία,  το ζεύγος Κίχνερ στην Αργεντινή, ο Λάγκο στην Παραγουάη, στην Χιλή η Μπατσελέτ, ο Ραφαέλ Κορέα στον Ισημερινό, ο Μοράλες στην Βολιβία, ο Ζελάγια στην Ονδούρα, καθώς και ο Μουζίκα στην Ουρουγάη. 

Όμως, στην συνέχεια, πολλές από τις χώρες αυτές, άρχισαν να εφαρμόζουν μια αντίστοιχη με την Ελλάδα, «μνημονιακή πολιτική», ξεκίνησαν παράλληλα πολιτική καταπίεση των πολίτικων τους αντιπάλων, εθνικοποίησαν  όλα τα ΜΜΕ για να μην έχουν φωνές κριτικής, ενώ υπήρξε εκτενής κακοδιαχείριση και διαφθορά. 

Επίσης, οι κυβερνήσεις αυτές, διέθεταν μεγάλο μέρος των κρατικών τους εσόδων για άνοδο παρομοίων καθεστώτων σε άλλες χώρες αντί να τα δίνουν στον λαό τους, κάποιες διεξήγαγαν εμπόριο ναρκωτικών. 

(Όταν όμως τέλειωσαν τα χρήματα που έδιναν αρχικά στον λαό για να τον πάρουν με το μέρος τους-το αντίστοιχο «λεφτά υπάρχουν»-τότε οι ίδιοι οι «αριστεροί αντιακαπιταλιστές ηγέτες», τάραξαν στους φόρους τους λαούς τους, τόσο για να καλοπερνούν οι ίδιοι, όσο και για να ενισχύουν οικονομικά ομοϊδεάτες τους σε άλλες χώρες). 

Παράλληλα, ξεκίνησαν  και έναν βίαιο πόλεμο κατά της Χριστιανικής Πίστης Για τους Αμερικάνους, άλλο ένα σημείο «στοχοποίησης» αυτών των καθεστώτων, τα οποία αναδείχτηκαν κυρίως επί του «αριστερού» Ομπάμα, ήταν το γεγονός της έντονης φιλοκινεζικής και φιλορωσικής στάσης αυτών έναντι των Αμερικανικών συμφερόντων. 

[Ουσιαστικά, τα καθεστώτα αυτά, εφάρμοσαν ακριβώς τις ίδιες άθλιες πολιτικές, τις οποίες εφάρμοσαν οι «αριστεροί προγονοί» τους στον Ψυχρό Πόλεμο, οι οποίες συντέλεσαν ένα μεγάλο μέρος του λαού, να δει τους τότε πραξικοπηματίες δικτάτορες ως «λυτρωτές, όπως έγινε και με την χούντα των Αθηνών το 1967 (https://www.triklopodia.gr)»]. 

Όλη αυτή η άθλια πολιτική των κυβερνήσεων αυτών, έστρεψε σταδιακά τους λαούς τους εναντίον τους, οι οποίοι στράφηκαν σε δεξιές πολιτικές δυνάμεις στις επόμενες βουλευτικές εκλογές στις χώρες αυτές, ενώ κάποιοι από αυτούς (όπως η Ρούσεφ στην Βραζιλία, ο Ζελάγια στην Ονδούρα και ο Λάγκο στην Παραγουάη, έπεσαν «πραξικοπηματικά» από την Βουλή των χωρών τους). 

Φυσικά, οι ΗΠΑ συμμετείχαν ενεργά σε όλες αυτές τις πολιτικές διαδικασίες (https://www.triklopodia.gr), και βοήθησαν στην άνοδο πολλών δεξιών και συμμαχικών με τις ίδιες καθεστώτων στις χώρες αυτές (https://www.triklopodia.gr). 

Όλα δε τα καινούργια δεξιά καθεστώτα, άρχισαν για άλλη μια φορά μέσω του ΔΝΤ, να ξεπουλούν την κρατική περιουσία στις ΗΠΑ, όπως ακριβώς έκαναν παλαιοτέρα και οι δεξιές δικτατορίες στα κράτη αυτά.  

Έτσι, σήμερα, οι μονές από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, στις οποίες υπάρχουν ακόμα «ριζοσπαστικά αριστερά καθεστώτα», είναι αυτά της Βενεζουέλας (υπό τον Μαδούρο, τον διάδοχο του Τσάβες), στον Ισημερινό (υπό τον Λένιν Μορένο, τον διάδοχο του Ραφαέλ Κορέα) και στην Βολιβία (υπό τον Μοράλες). 

Στο Περού, ηγέτης του σήμερα είναι ο δεξιός Βιζκάρα,  στην Βραζιλία ο ακροδεξιός Μπολσονάρου,  στην Χιλή ο δεξιός επιχειρηματίας Πινιέρα, στην Αργεντινή ο «σκληρός δεξιός» επιχειρηματίας Μάκρη, στην Παραγουάη ο ακροδεξιός Μπενίτεζ, στην Κολομβία ο ακροδεξιός Ντούκε, στην Ονδούρα ο δεξιός εθνικιστής Χερνάντεζ, ενώ στην Ουρουγάη ο φιλοαμερικανός σοσιαλιστής Βάσκεζ (κάτι σαν τον Γεώργιο Παπανδρέου στην Ελλάδα). 

[Επίσης, οι ΗΠΑ, χρησιμοποίησαν, όπως παλαιοτέρα οι Βρετανοί στην Λατινική Αμερική, τον Τεκτονισμό για επιβολή δήθεν φιλολαϊκών «ηγετών» (https://www.triklopodia.gr)., εκπαιδευμένους από τους ιδίους, με στόχο την προώθηση των συμφερόντων τους (π.χ. Μπολιβάρ και Σαν Μαρτίν). 

Και με τον ίδιο τρόπο σήμερα, οι ΗΠΑ, προωθούν παγκόσμια  (μέσω της προπαγάνδας του Μπανόν) και πάλι με στόχο την προώθηση των συμφερόντων τους, «εθνικιστές» ηγέτες, οι οποίοι σχετίζονται επίσης με την Μασονία (π.χ. ο Μπολσονάρου στην Βραζιλία- http://alophx.blogspot.com)]. 

Έτσι, όπως είναι φανερό τα σχέδια των ΗΠΑ για την πτώση όλων των υποτιθέμενων «αριστερών καθεστώτων» στην περιοχή αυτή του κόσμου, έχουν κατά επιτευχθεί κατά το μεγαλύτερο ποσοστό (https://dialogos.com.cy). 

Ενώ αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να ρίξουν και τον Μοράλες από την Βενεζουέλα και τον αντικαταστήσουν με ένα φιλοαμερικανό ηγέτη, τότε είναι πιθανό πως και τα εναπομείναντα «αριστερά καθεστώτα» θα καταρρεύσουν αφού η οικονομία τους συντηρείται από τα χρήματα και το πετρέλαιο, το οποίο τους στέλνει σε φτηνές τιμές η Βενεζουέλα. 

[Στην ίδια την Βενεζουέλα, πάνω από 550.000 πολίτες της χωράς αυτής πέρασαν στο Περού από τον Ιανουάριο του 2017 μέχρι τα τέλη και τον Νοέμβριο του 2018, λόγω της έντονης πολιτικής καταπίεσης του καθεστώτος Μαδούρο, καθώς και της μεγάλης οικονομικής κρίσης που μαστίζει το κράτος αυτό (https://www.defence-point.gr  )]. 

Όμως, Οι ΗΠΑ, δεν έχουν παρόμοια σχέδια μόνο για την Λατινική Αμερική, αλλά και για τον ισλαμικό κόσμο και την Ευρώπη. 

Στον Αραβικό κόσμο, οι ΗΠΑ κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στήριξαν την άνοδο εθνικιστικών (αλλά και μερικών ισλαμικών) καθεστώτων στην ηγεσία πολλών μουσουλμανικών κρατών, με στόχο να αποτρέψουν την άνοδο στην ηγεσία αυτών των κομμουνιστών. 

[Εννοείται βέβαια, ότι την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, η καθόλου «αθώα περιστέρα» ΕΣΣΔ, συνωμοτούσε να φέρει με την βία την άνοδο πολλών κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη, την Λατινική Αμερική, καθώς και την Μέση Ανατολή (http://alophx.blogspot.com)]. 

Οι διδακτορίες αυτές, οι οποίες ανέτρεψαν τις τότε νόμιμες κυβερνήσεις των χωρών τους (αριστερές ή δεξιές, αντικομουνιστικές ή φιλοκομμουνιστικές), εφάρμοσαν απάνθρωπη βία έναντι των λαών τους, ενώ ξεπούλησαν όλη την κρατική τους περιουσία στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και την κυβέρνηση των ΗΠΑ, εις βάρος του λαού τους. 

Παράλληλα, οι ίδιοι κατέστρεψαν παντελώς και την οικονομία των χωρών τους, βάζοντας τες στο ΔΝΤ (https://www.triklopodia.gr)  και εφαρμόζοντας προδοτικά όλες τις αντεθνικές καταστροφικές πολιτικές του. 

Όλες αυτές οι πράξεις των ΗΠΑ, συντέλεσαν στην δικαιολογημένη ανάδειξη ενός αντιαμερικανικού αισθήματος στις χώρες αυτές (όπως έγινε με την υποστήριξη των ΗΠΑ στην χούντα της Ελλάδας). 

Έτσι, στην μεταψυχροπολεμική περίοδο, συνέβη τελικά μια βίαιη πτώση πολλών από τις δικτατορίες αυτές και η εγκατάσταση πολλών ισλαμικών καθεστώτων, σε πολλούς Αραβικούς λαούς (τόσο την δεκαετία του 90, όσο και το 2011 με την λεγομένη «Αραβική Άνοιξη» (https://www.triklopodia.gr,https://www.imerodromos.gr) ή αλλιώς «Αραβικό Χειμώνα»-https://www.triklopodia.gr). 

Όλες δε αυτές οι κυβερνήσεις, θαύμαζαν υπέρμετρα τις αρχές του ισλαμισμού και προσπάθησαν να εφαρμόσουν τον ισλαμικό νομό (του δουλέμπορου και κατά τα άλλα «προφήτη» Μωάμεθ-http://alophx.blogspot.com, https://www.triklopodia.gr), αλλά και μια σειρά εθνικοποιήσεων των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών τους (τα οποία είχαν αγοράσει «για μια μπουκιά ψωμί» επί δικτατόρων οι ΗΠΑ). 

Έτσι, την περίοδο αυτή, συνέβη ένα «τσουνάμι» ανόδου ισλαμικών κυβερνήσεων στον Αραβικό κόσμο. Οι πιο γνωστές από αυτές ήταν του Μόρσι στην Αίγυπτο (μετά την πτώση του δικτάτορα Μουμπάρακ), του ισλαμικού κόμματος Εχνάντα στην Τυνησία (μετά την πτώση του δικτάτορα Μπεν Αλί), του ισλαμικού κράτους στην Λιβύη (μετά την πτώση του δικτάτορα Καντάφι), των σιιτών Χούτι στην Υεμένη (μετά την πτώση του δικτάτορα Σάλεχ). 

[Ταυτόχρονα, είχαμε και την άνοδο του «ισλαμικού Χαλιφάτου του ISIS» σε μεγάλο τμήμα του Ιράκ και της Συρίας (https://www.triklopodia.gr)]. 

Επίσης, ανήλθαν ισλαμικά καθεστώτα και σε άλλες χώρες την περίοδο αυτή (όπως της Χαμάς στην Γάζα, στην Σομαλία, στο Πακιστάν από τον Ναουάζ Σαρίφ ή στην Τουρκία υπό τον Ερντογάν), ενώ στις αρχές, τα μέσα και τέλη της δεκαετίας του 2000, ανήλθαν ισλαμικές κυβερνήσεις στο Σουδάν, στην Αλγερία και το Αφγανιστάν.

Όλη αυτή η άνοδος των ισλαμικών καθεστώτων στις χώρες αυτές, συνέβη τόσο της μεγάλης οικονομικής και διατροφικής κρίσης (καταστροφή σοδειών αυτών κατά 60%) που τις μάστιζε, της διαφθοράς, της πολιτικής καταπίεσης και της φτώχειας, αλλά και λόγω άλλων παραγόντων. 

Αυτοί, ήταν τα σχέδια των  ΗΠΑ επί Μπους για την «αναδιαμόρφωση των συνόρων της Μέσης Ανατολής», με το σχέδιο της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής» (https://www.imerodromos.gr), καθώς και στον «εκδημοκρατισμό» των καθεστώτων της, με την ταυτόχρονη υιοθέτηση εκ μέρους αυτών της δυτικής κουλτούρας, πολιτισμού και οικονομίας, έτσι ώστε αυτά να ενταχθούν στην Δύση και να ανοίξει για τις ΗΠΑ μια νέα οικονομική αγορά. 

Βέβαια, οι ΗΠΑ γνώριζαν, ότι με τον εκδημοκρατισμό της Μέσης Ανατολής, οι κάτοικοι αυτής, με την κουλτούρα τους, δεν θα ανέβαζαν ποτέ δυτικόφιλες δημοκρατίες στην ηγεσία των χωρών τους, αλλά σκληρά ισλαμικά καθεστώτα. 

Αυτό βόλευε κάποια κράτη, τα οποία είχαν ήδη χρηματοδοτήσει την άνοδο του ισλαμιστή Ερντογάν στην Τουρκία, το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία, τα οποία ήθελαν να ανεβάσουν στην ηγεσία πολλών δικτατορικών καθεστώτων σε μουσουλμανικές χώρες, πολλά ισλαμικά καθεστώτα, τα οποία θα χρηματοδοτούσαν οι ίδιοι (ενώ οι ισλαμιστές Τούρκοι «μπράβοι» των Κατάρ-Σαουδαραβίας, θα προμήθευαν όπλα και εθελοντές). 

Αυτά, θα ήταν παντελώς υπάκουα στους ίδιους και στην συνέχεια όλα θα ενωνόταν σε μια ενιαία ισλαμική ένωση υπό την ηγεσία των Καταριανών και των Σαουδαραβών, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό για άλλη μια φορά την Αυτοκρατορία του «Αραβικού Χαλιφάτου» (http://alophx.blogspot.com), ενώ ταυτόχρονα θα ίδρυαν και ένα «Ισλαμικό ΝΑΤΟ» (http://lithosfotos.blogspot.com), όπως έγινε μετέπειτα.  

[Η δε Ευρώπη, θα ισλαμοποιούταν σταδιακά μέσω της προώθησης από τους πολέμους μεγάλων αριθμών (φανατικών και μη) ισλαμιστών λαθρομεταναστών σε αυτή (https://www.pentapostagma.gr), ενώ οι «επιδοτούμενες» από Κατάρ-Σαουδική Αραβία δωσιλογικές ευρωπαϊκές ηγεσίες, θα έδιναν σε αυτούς πολιτικά δικαιώματα και επιδόματα. 

Με τον τρόπο αυτό, μέσω δηλαδή της μεγάλης εισροής ισλαμικών πληθυσμών, καθώς και την τεράστια γεννοβολία αυτών, μαζί με την μηδενική των Ευρωπαίων, η Ευρώπη θα γινόταν σε λεία χρονιά μια ισλαμική Ήπειρος]. 

Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό, οι Σαουδάραβες και το Κατάρ, θα έριχναν από την εξουσία και πολλά εχθρικά για τα ενεργειακά τους σχέδια αραβικά κοσμικά καθεστώτα, όπως την Συρία του Άσαντ, τη οποία αρνήθηκε να συμπράξουν στην δημιουργία του αγωγού Κατάρ-Σαουδική Αραβία-Ιορδανία-Συρία, ο οποίος θα ήταν αντίθετος στον αγωγό Ιράν-Ιράκ-Συρία, στον οποίο συμφώνησε τελικά η Συρία. 

Έτσι, Σαουδάραβες και το Κατάρ, χρηματοδότησαν τον ISIS, με στόχο επίσης να ρίξουν το κοσμικό δικτατορικό καθεστώς του Ασάν, και να βάλουν στην θέση ένα φιλικό για τους ίδιους ισλαμικό καθεστώς, το οποίο θα ακύρωνε τον αγωγό του Ιράν και θα ενέκρινε το δικό τους σχέδιο (https://www.triklopodia.gr). 

Η δε Τουρκία, βοήθησε πρόθυμα στον πόλεμο αυτό, πιστεύοντας ότι με την εγκαθίδρυση πολλών ισλαμικών καθεστώτων στην περιοχή με την βοήθεια της, θα αναδημιουργούσε το «Οθωμανικό Χαλιφάτο» (http://kokkinignosi.blogspot.com), αλλά θα είχε ταυτόχρονα και οικονομικά κέρδη (http://alophx.blogspot.com). 

[Για πολλούς ο Συριακός εμφύλιος πόλεμος, θυμίζει πολύ τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο (http://alophx.blogspot.com).  

Ο Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, υπήρξε για πολλούς ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων ισχυρών κρατών και αποτέλεσε το προανάκρουσμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στον πόλεμο αυτό, συγκρούστηκαν οι δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες (Αγγλία, Γαλλία) με τις ευρωπαϊκές εθνικιστικές δυνάμεις του φασιστικού (https://slpress.gr) Άξονα (Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία) και των κομμουνιστών (ΕΣΣΔ). 

Επίσης, στον πόλεμο αυτό, οπού δοκιμάστηκαν πολλά νέα είδη όπλων και στρατιωτικών τεχνικών, έλαβαν μέρος και πολλοί «εθελοντές» από ξένα κράτη, κάθε ιδεολογίας και προερχόμενοι κυρίως από τις μεγάλες δυνάμεις που έλαβαν μέρος σε αυτόν. 

Αντίστοιχα στις μέρες μας, ο Συριακός εμφύλιος πόλεμος (https://www.triklopodia.gr), είναι για πολλούς ένας πόλεμος δια αντιπροσώπων ισχυρών κρατών και αποτελεί για κάποιους το προανάκρουσμα ενός Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου.  

Στον πόλεμο αυτό, συγκρούονται και πάλι οι δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία) με τις ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις της Ευρώπης, τους Ευρασιανιστές (Ρωσία, Κίνα-https://www.pronews.gr), καθώς και τους ισλαμιστές (π.χ. τον ISIS) με τους υποστηρικτές αυτών (Τουρκιά, Σαουδική Αραβία, Κατάρ). 

Επίσης, στον πόλεμο αυτό, έχουν δοκιμάστηκε πολλά νέα είδη όπλων και στρατιωτικών τεχνικών, ενώ έχουν λάβει μέρος και πολλοί «εθελοντές» από ξένα κράτη (200.000 συνολικά, κυρίως ισλαμιστές), προερχόμενοι κυρίως από τις μουσουλμανικές χώρες που έλαβαν μέρος σε αυτόν]. 

Οι δε ΗΠΑ του δημοκρατικού Ομπάμα, ο οποίος όπως η Χίλαρι και η Μέρκελ χρηματοδοτούταν από τους Σαουδάραβες και το Κατάρ, βοήθησε μέσω του ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή Μακ Κέιν, στην δημιουργία, εξοπλισμό και εκπαίδευση του ισλαμικού κράτους, και με τον τρόπο αυτό, έγιναν «συνιδρυτές» του. 

Φυσικά, και εδώ υπήρχε οικονομική παράμετρος, καθώς οι ΗΠΑ και η Γερμάνια, πίστευαν ότι με την κατασκευή του αγωγού που πρότειναν οι Σαουδάραβες και το Κατάρ, θα δημιουργούταν ένας εναλλακτικός αγωγός για την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης η οποία βασίζονταν κυρίως σε ρωσικούς αγωγούς για τον σκοπό αυτό, και με τον τρόπο αυτό, η ενεργειακή και πολιτική επιρροή των Ρώσων στην «Γηραιά Ήπειρο» θα μειωνόταν δραματικά (https://www.triklopodia.gr). 

Φυσικά, μαζί με όλα αυτά, οι Ρώσοι θα έχαναν και την τελευταία ναυτική βάση που είχαν στην Μεσόγειο, μαζί με τα οικονομικά τους έσοδα και το καθεστώς τους, περικυκλωμένο και απομωνόμενο από παντού θα έπεφτε τελικά. 

[Επίσης, συνέφερε ΗΠΑ και Ισραήλ οι οποίες ήθελε μέσω του «Σχέδιου Γιαννόν» (https://www.triklopodia.gr), καθώς και αυτού της «Μεγάλης Μέσης Ανατολής», να ρίξουν τον Αραβικό κόσμο σε εμφυλίους και να τον διασπάσουν σε πολλά μικρά και αδύναμα κρατίδια. 

Έτσι, οι Ρώσοι μην δυνάμενοι να ανεχτούν άλλο αυτή την εχθρική για τους ίδιους πολιτική, έστειλαν στρατό στην Συρία μαζί με τους Ιρανούς συμμάχους τους (https://www.triklopodia.gr), ύστερα από την άδεια του Ασάν, και κατάφεραν μετά από εφτά χρόνια μαχών (2011-2018), να διαλύσουν το ισλαμικό κράτος του ISIS στην Συρία. 

Αντίστοιχα, η άνοδος του αντιισλαμιστή Τραμπ στην ηγεσία των ΗΠΑ, συντέλεσε στην αποστολή στρατευμάτων και στην διάλυση του ισλαμικό κράτος του ISIS στο Ιράκ. 

Την ίδια περίοδο, οι νέες «ισλαμικές χώρες» του Αραβικού κόσμου, οι οποίες ανέβηκαν στην εξουσία μέσω της «Αραβικής Άνοιξης» (https://www.imerodromos.gr), άρχισαν να φέρονται με καταπίεση στους λαούς τους, εφάρμοσαν με βαρβαρότητα και δικτατορικά τον ισλαμικό νομό σε όλους τους πολίτες τους, καθώς και «μνημονιακές πολιτικές».

Επίσης, ξεκίνησαν παράλληλα πολιτική καταπίεση των πολιτικών τους αντιπάλων, εθνικοποίησαν  όλα τα ΜΜΕ για να μην έχουν φωνές κριτικής, ενώ υπήρξε εκτενής κακοδιαχείριση και διαφθορά. 

Επίσης, οι αυτές, διέθεταν μεγάλο μέρος των κρατικών τους εσόδων για άνοδο παρομοίων καθεστώτων σε άλλες χώρες, αντί να τα δίνουν στον λαό τους, κάποιες διεξήγαγαν εμπόριο ναρκωτικών, ξεκίνησαν έναν βίαιο πόλεμο κατά της Χριστιανικής Πίστης, ενώ κυνήγησαν με αγριότητα και όλες τις άλλες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες των χωρών τους. 

Η βαρβαρότητα τους, έστρεψε σύντομα τους λαούς των μουσουλμανικών χωρών, που τους είχαν ανεβάσει στην εξουσία εναντίον τους και με τον τρόπο αυτό, όταν σύντομα οι κοσμικοί εθνικιστές στρατηγοί των κρατών αυτών, πραγματοποίησαν πραξικοπήματα και έριξαν τους ισλαμιστές, ο αηδιασμένος από την ισλαμική καταπίεση λαός τους είδε ως «σωτήρες». 

Φυσικά, στην άνοδο τους αυτή, οι στρατηγοί στηρίχτηκαν από την Ρωσία και τις ΗΠΑ, οι οποίες προτιμούσαν «προβλεπόμενες» και ρεαλιστικές κοσμικές εθνικιστικές δικτατορίες, στην θέση απροβλέπτων φανατικών ισλαμικών καθεστώτων. 

Έτσι, κατέρρευσαν πολλά από τα ισλαμικά καθεστώτα σε πολλές Αραβικές χώρες (σε Αίγυπτο (https://slpress.gr), Τυνησία, Λιβύη στις μέρες μας και παλαιοτέρα στην Αλγερία), ενώ αλλά έπεσαν με εξωτερικές εισβολές (σε Αφγανιστάν, Υεμένη και Σομαλία), και αλλά «πραξικοπηματικά» από την Βουλή των χωρών τους (Πακιστάν). 

Έτσι, σήμερα, οι μονές από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, στις οποίες υπάρχουν ακόμα «ισλαμικά καθεστώτα», είναι αυτές της Τουρκίας (υπό τον Ερντογάν, τον «ιδεολογικό» διάδοχο του ισλαμιστή Ερμπακάν), στην Γάζα (υπό την Χαμάς) και στο διαμελισμένο από τους πολέμους κράτος του (Βόρειου) Σουδάν, των οποίων οι  ΗΠΑ σχεδιάζουν επίσης την πτώση. 

Βλέποντας την δραματική αυτή ήττα και την καταστροφή των σχεδίων της για μια νέα Αυτοκρατορία του «Αραβικό Χαλιφάτο», η Σαουδική Αραβία, φοβούμενη την αποκάλυψη από τον Τραμπ της εμπλοκής της στις επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβριου στις ΗΠΑ, καθώς και στην άνοδο του ισλαμικού κράτους. 

Έτσι, φοβούμενη στρατιωτική επίθεση ως αντίποινα εναντίον της, «σήμανε ακτή υποχώρηση», εγκαταλείποντας όλες τις ισλαμικές ομάδες που χρηματοδοτούσε ως τότε, υποτάχτηκε πολιτικά στον Τραμπ (https://www.triklopodia.gr), παρήγγειλε από αυτόν όπλα αξίας 200 δις δολαρίων. 

Και φρόντισε να «ρίξει όλο το φτιάξιμο» για την άνοδο των ισλαμιστών στο εχθρικό για την ίδια Κατάρ (αλλά και την Τουρκία), με το οποίο ανταγωνιζόταν για την ηγεσία του ισλαμικού κόσμου, έτσι ώστε η ίδια να αποποιηθεί όλες της τις ευθύνες. 

Σε αυτήν της την προπαγάνδα, την βοήθησε και η ίδια η στάση του Κατάρ, το οποίο συνέχισε να χρηματοδοτεί τους ισλαμιστές, αλλά και η ταυτόχρονη ενεργειακή συμμαχία  αυτού με το εχθρικό για τις ΗΠΑ Ιράν, αλλά και των Τούρκων. 

[Αυτοί, σχημάτισαν μια «λυκοσυμμαχία» με την Ρωσία, ενώ διατηρούν και στρατό στο Κατάρ ως «σύμμαχοι και υπερασπιστές του», αφού αυτό χρηματοδοτεί κατά βάση την προβληματική τουρκική οικονομία]. 

[Βέβαια, για το απείθαρχο Κατάρ, οι ΗΠΑ έχουν ετοιμάσει σχέδια για στρατιωτική εισβολή, η οποία έχει όμως δυσκολίες λόγω της παρουσίας τουρκικού στρατού στην χωρά ή αλλαγή ηγεσίας (https://www.triklopodia.grhttps://www.triklopodia.gr/, ). 

Αλλά παρόμοια σχέδια έχουν οι ΗΠΑ και για την «συμμαχική» πια Σαουδική Αραβία (στρατιωτική εισβολή και διάλυση ή αλλαγή ηγεσίας-https://www.triklopodia.gr , https://www.triklopodia.gr/), των οποίων η σχέση με τις ΗΠΑ βρίσκεται σε κρίση λόγω της εμπλοκής της χωράς αυτής στην δολοφονία Κασόγκι, αν και οι ίδιες οι ΗΠΑ,. στήριξαν αρχικά την δημιουργία του κράτους αυτού (http://yiorgosthalassis.blogspot.com)]. 

Έτσι και εδώ φαίνεται ότι τα σχέδια των ΗΠΑ έχουν σε μεγάλο βαθμό υλοποιηθεί. 

[Αν και βέβαια, αν και στην Μέση Ανατολή, οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει να ρίξουν τις περισσότερες ισλαμικές ουνιτικές δικτατορίες, δεν έχουν καταφέρει το ίδιο και με σιιτικό ισλαμικό Ιράν, το οποίο έχει καταφέρει να σχηματίσει με τις νίκες του έναντι των αντιπάλων του στην Μέση Ανατολή, μια «νέα Περσική Αυτοκρατορία». 

Τα ίδια ισχύουν αντίστοιχα και για τους συμμάχους του Ιράν στην Μέση Ανατολή, δηλαδή το φιλειρηνικό σιτικό και εθνικιστικό Ιράκ (το οποίο ανέλαβε πρόσφατα την ηγεσία της χωράς αυτής), με την σιτική Χεζμπολάχ, η οποία ελέγχει τον Λίβανο, ούτε με τους σίτες Χούτι στην Υεμένη, ούτε και με την Συρία του Αλεβίτη (σιιτική αίρεση)  Άσαντ) ]. 

Όμως και στην Ευρώπη, στην οποία μετά την οικονομική κρίση του 2008, ανέβηκαν πολλές «αριστερές» ηγεσίες (π.χ. ο Γεώργιος Παπανδρέου αρχικά και ο Τσίπρας αργότερα στην Ελλάδα, ο Ολάντ στην Γαλλία, ο Θανατερό στην Ισπανία, ο Ρέντσι στην Ιταλία), όπως συνέβη και σε άλλες χώρες της Ασίας (όπως στην Ιαπωνία με τον «αριστερό πρωθυπουργό της αλλαγής», Χατογιάμα). 

Αυτές, αρχικά υποσχέθηκαν στους λαούς τους την εφαρμογή φιλολαϊκών μέτρων, την διαγραφή του δημοσίου χρέους, την αναδιανομή του οικονομικού πλούτου και της, αλλά και ότι «λεφτά υπήρχαν», προκειμένου να πείσουν τους λαούς τους, να τους ανεβάσουν στην εξουσία ως «σωτήρες».

Όμως, μόλις ανέλαβαν την εξουσία στις χώρες τους, όλες αυτές οι κυβερνήσεις, οι οποίες θαύμαζαν υπέρμετρα τις αρχές του κομμουνισμού και τον Κάστρο, αν και αρχικά έδωσαν κάποια χρήματα στον λαό για να τον πάρουν με το μέρος τους. 

Όταν όμως αυτά τέλειωσαν, τότε οι ίδιοι οι «αριστεροί αντιακαπιταλιστές ηγέτες», τάραξαν στους φόρους τους λαούς τους, τόσο για να καλοπερνούν οι ίδιο, όσο και για να πληρώνουν μέσω των λεγομένων «μνημονίων», τους Γερμανούς χρηματοδότες τους, οι οποίοι τους ανέβασαν στην εξουσία. 

Παράλληλα, ξεκίνησαν πολιτική καταπίεση των πολίτικων τους αντιπάλων, προσπάθησαν να κλείσουν όλα τα αντίθετα με αυτούς ΜΜΕ στις χώρες τους (για να μην έχουν φωνές κριτικής), στιγμάτισαν κάθε αντίπαλη άποψη σε σχέση με την παράνομη εισαγωγή από τους ίδιους ισλαμιστών λαθρομεταναστών ως τάχα «ακροδεξιά και μισαλλόδοξη», ενώ υπήρξε από αυτούς εκτενής κακοδιαχείριση και διαφθορά. 

Παράλληλα, ξεκίνησαν  και έναν βίαιο πόλεμο κατά της Χριστιανικής Πίστης (π.χ. στην Ελλάδα, όπου πρόσφατα η κυβέρνηση των δωσίλογων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπαθεί να εξαλείψει τις αναφορές στην Αγία Τριάδα και να εξοβελίσει τον Χριστιανισμό από το Σύνταγμα της χώρας-https://makedonikokomma.blogspot.com). 

Για τους Αμερικάνους δε, άλλο ένα σημείο «στοχοποίησης» αυτών των καθεστώτων, τα οποία αναδείχτηκαν κυρίως επί του «αριστερού» Ομπάμα, ήταν το γεγονός της έντονης φιλογερμανικής, φιλοκινεζικής και φιλορωσικής στάσης κάποιων εξ’ αυτών. 

[Ουσιαστικά, τα καθεστώτα αυτά, αποδείχτηκαν τελείως δωσιλογικά και υποχείρια της Γερμανίας για την εφαρμογή της διαχρονικής πολιτικής της για την πλήρη οικονομική επικράτηση του κράτους αυτού στην Ευρώπη (https://www.triklopodia.gr). 

[Η ΕΕ δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ, με στόχο να ενοποιήσουν και να κυριαρχήσουν στην οικονομία της ΕΕ, δημιουργώντας μια κοινή αγορά, ελεγχόμενη από τους ίδιους, όπως οι Σοβιετικοί έπραξαν με την Κεντρική και Ανατολική κυβέρνηση υπό την Κόμεκον. 

Η δε ΕΕ, ήταν το πρώτο βήμα των ΗΠΑ για την δημιουργία υπερεθνικών πολιτικών και οικονομικών οργανισμών, οι οποίοι σχεδίαζαν μετέπειτα την δημιουργία της NAFTA, αλλά και της διατλαντικής TTIP (οικονομικής και πολιτικής ένωσης ΗΠΑ-ΕΕ αρχικά και αργότερα και με την ξανά εθνικιστική Ιαπωνία-https://www.defence-point.gr). 

Στόχος δε αυτών των χρηματιστοκοπολιτικών ενώσεων (http://alophx.blogspot.com), ήταν να ενωθούν αρχικά αυτές οι χρηματοπιστωτικές αγορές και κράτη, έτσι ώστε να ελέγξουν το εμπόριο στις Ηπείρους αυτούς. 

Αλλά ταυτόχρονα και να ενοποιήσει υπό μια κοινή ηγεσία όλες αυτές, σε μια ενιαία πολιτική, στρατιωτική και εξουσία, χωρίς εθνικούς, θρησκευτικούς, ιστορικούς, πολίτικους και οικονομικούς διαχωρισμούς, υπό την πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ και την θρησκευτική, υπό την ηγεσία του συμμάχου των ΗΠΑ, και οικουμενιστή πάπα της Ρώμης (http://alophx.blogspot.com)]. 

Όλη αυτή η άθλια πολιτική των κυβερνήσεων αυτών, έστρεψε σταδιακά τους λαούς τους εναντίον τους, οι οποίοι στράφηκαν σε δεξιές, ακροδεξιές ή πατριωτικές πολιτικές δυνάμεις στις επόμενες βουλευτικές εκλογές στις χώρες αυτές, με αποτέλεσμα σήμερα στην Ευρώπη, να κυριαρχούν πολλά αντιευρωπαϊκά, αντιισλαμικά, πατριωτικά, ή ακροδεξιά κόμματα. 

Φυσικά, οι ΗΠΑ, αλλά και η Ρωσία, συμμετείχαν ενεργά σε όλες αυτές τις πολιτικές διαδικασίες και βοήθησαν στην άνοδο πολλών ακροδεξιών και πατριωτικών, συμμαχικών με τις ίδιες καθεστώτων στις χώρες αυτές (http://alophx.blogspot.com). 

Έτσι και στην περίπτωση αυτή, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έχουν επιτύχει κατά μεγάλο μέρος τους στόχους τους. 

Για τις αντίπαλες προς τις ΗΠΑ μεγάλες δυνάμεις, αυτές έχουν ετοιμάσει σχέδια διάλυσης αυτών, μέσω της χρήσης μειονοτήτων (http://alophx.blogspot.comhttp://alophx.blogspot.comhttp://nikosxeiladakis.gr), όπως π.χ. με την Ρωσία (μέσω Τσετσενίας), την Κίνα (μέσω Θιβέτ και Ουιγουίρων), την Ινδία (μέσω του μουσουλμανικού Κασμίρ), τον Αραβικό κόσμο και την Τουρκία (μέσω των Κούρδων), και του Ιράν (μέσω των Κούρδων και των Αζέρων και των κυρώσεων-https://www.triklopodia.gr),  ), με στόχο την τελική διάλυση της συμμαχίας των BRICS.  

Αυτά είναι συνοπτικά τα σχέδια των ΗΠΑ για την παγκόσμια επικράτηση του κράτους αυτού τον κόσμο.  

[Αν δε αποτύχουν όλα αυτά τα σχέδια των ΗΠΑ για την κυριαρχία στον κόσμο, τότε αυτοί με τους συμμάχους τους (http://alophx.blogspot.com), αναμένεται να ξεκινήσουν ακόμα και έναν νέο Παγκόσμιο Πόλεμο (https://www.triklopodia.gr), για την επίτευξη του στόχου τους αυτού (ακόμα και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, προειδοποιεί ότι: «Ζούμε πάλι την περίοδο πριν τον Α Παγκόσμιο (http://corfiatiko.blogspot.com. h)»). 

Ένας Παγκόσμιος Πόλεμος, θα μπορούσε να ξεκινήσει και με μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, είτε από μια ενδεχομένη διάλυση της ΕΕ και του Ευρώ,  ή μετά από ένα ενδεχόμενο πόλεμο χτύπημα στο Ιράν από το Ισραήλ (με τελικό αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής του πετρελαίου σε πάνω από 200 δολάρια το βαρέλι). 

Με την έναρξη δε ενός τέτοιου καταστροφικού πολέμου, όπως ακριβώς έγινε και στους δυο προηγουμένους, για την διεξαγωγή αυτού, θα επιταχθούν από κάθε κράτος όλες οι κρατικές επιχειρήσεις οπλών (για την παραγωγή οπλισμού) και ενέργειας (για τον έλεγχο και διακίνηση πετρελαίου μόνο για τα πολεμικά οχήματα). 

Καθώς επίσης και τα ορυχεία ορυκτών πόρων, όλα τα ζώα και τα τρόφιμα (για την επισίτηση του στρατού), όλες οι τραπεζικές καταθέσεις και τα μετρητά των τραπεζών, όλα τα χρήματα των πολιτών, όλα τα ρούχα, όλα τα μέταλλα και  όλο το χρυσάφι.  

Καθώς επίσης και οι υπολογιστές, τα κινητά, τα τηλεφωνά, οι τηλεοράσεις και τα βιβλία και τα μεταλλικά κρεβάτια, οι σκηνές, και  εξαιτίας όλων αυτών θα δημιουργηθεί στον άμαχο πληθυσμό ταυτόχρονα, διατροφική και οικονομικά κρίση, με συνέπεια πολλούς θανάτους από την πεινά, όπως έγινε και στους δυο προηγουμένους Παγκόσμιους Πολέμους και κυρίως στον Πρώτο. 

(Αυτή η κατάσταση, είχε σαν συνέπεια, την διενέργεια πραξικοπημάτων και εξεγέρσεων, κατά την διάρκεια (π.χ. το πραξικόπημα των μπολσεβίκων το 1917-http://alophx.blogspot.com) ή μετά το τέλος αυτού π.χ. στην Ιταλία (μέσω του φασισμού) ή ακόμα και στην Γερμανία (συνεχείς αποτυχημένες απόπειρες πραξικοπημάτων από κομμουνιστές και ακροδεξιούς την δεκαετία του 1920). 

Αλλά ταυτόχρονα, κατά την διάρκεια του πολέμου αυτού, οι στρατηγοί, θα διατάξουν την μετακίνηση των ηλικιωμένων και των γυναικόπαιδων σε υπόγεια καταφύγια (όσων έχουν απομένει από την γενική επιστράτευση από την ηλικία των 14 ετών και άνω), για να τα προστατεύσουν από βομβαρδισμούς και χημικά ή βιολογικά αέρια. 

Ενώ, όσα δεν θα  χωράνε εκεί, θα τα στείλουν να κρυφτούν στα δάση ή στις σπηλιές και τα φαράγγια των βουνών. Και αυτά, μένοντας εκεί απομονωμένα και χωρίς τρόφιμα, θα πεθαίνουν κατά δεκάδες χιλιάδες μέχρι το τέλος του πολέμου. 

Και φυσικά, λόγω της επέκτασης του πολέμου σε παγκόσμια κλίμακα, θα παύσει και το εμπόριο και κάθε οικονομική δραστηριότητα στον κόσμο, με αποτέλεσμα την δραματική μείωση των εσόδων των κρατών από αυτή την δραστηριότητα σε καιρό ειρήνης, γεγονός που θα έχει τελικά ως αποτέλεσμα, περαιτέρω οικονομική κρίση, φτώχεια, πεινά και πιθανώς ακόμα και εξεγέρσεις εκ μέρους των λιμοκτονούντων πληθυσμών κατά των ηγεσιών τους. 

Αυτός είναι και ο λόγος, που πολλά από τα ισχυρότερα κράτη της γης, όπως π.χ. η Κίνα, κατασκευάζουν υπερσύγχρονα πυρηνικά καταφύγια, τα οποία θα στεγάσουν την ελίτ της χώρας σε περίπτωση Παγκόσμιου Πολέμου (http://yiorgosthalassis.blogspot.com)]. 

Όμως, οι μέχρι τώρα επιτυχίες των ΗΠΑ, δεν σημαίνει ότι όλα τα σχέδια τους θα πετύχουν στο τέλος, διότι αυτά παραβλέπουν τον «τρίτο αποφασιστικό παράγοντα», την θέληση του Θεού και όπως είναι ευρύτερα γνωστό: «Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελάει». 

Διαβάστε όλο το άρθρο

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Loading…



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr




Loading…

Για άμεση ενημέρωση πατήστε follow και ακολουθήστε μας στο twitter