Δυστυχώς, ο νομοθέτης δεν ήταν τόσο προνοητικός για να διατυπώσει Ερμηνευτική Δήλωση ως «Οι Έλληνες/Ελληνίδες και τα ζώα έχουν ίσα δικαιώματα»…
Δυστυχώς, εν μέσω παρατεταμένης απαγόρευσης κυκλοφορίας, φτάσαμε πλέον στο σημείο να θεωρείται υποδεεστέρα η δεινή κατάσταση που θα περιέλθει ο ανήμπορος άνθρωπος, ο οποίος δεν θα δύναται να λάβει τη βοήθεια του οικείου του προσώπου, από την κατάσταση που θα περιέλθει ο ιδιοκτήτης του τετράποδου, ο οποίος θα αναγκαστεί να καθαρίσει τη βεράντα του μετά την αφόδευση του ζώου του.
Γράφει ο Χ.Σ.
Ενώ επιτρέπεται η βόλτα με σκύλο μετά την 21:00, απαγορεύεται στον ίδιο χρόνο η παροχή βοηθείας σε άτομα που την έχουν ανάγκη, μεθερμηνευόμενον, ότι, κατά τον νομοθέτη, ενώ η αφόδευση του σκύλου δεν μπορεί να γίνει εντός του χώρου υποχρεωτικού περιορισμού του αφεντικού του (βλ. κατοικία) και μετά να μαζευτεί το “προϊόν”, όπως πρέπει πάντα να μαζεύεται από τον δημόσιο χώρο, εντούτοις, ένα άτομο χρήζον βοηθείας (ηλικιωμένο, ανάπηρο, άρρωστο, “κρούσμα” COVID που του απαγορεύεται η μετακίνηση κ.ο.κ.) δεν δικαιούται να τη λάβει από 21:00 έως 05:00, διάστημα που απαγορεύεται η κατ’ εξαίρεση μετακίνηση για λόγους παροχής βοηθείας σε άτομα που την έχουν ανάγκη (Κωδικός Β4 του σχετικού εντύπου).
Ερμηνεύοντας αυτήν τη διάταξη της σχετικής ΚΥΑ, καθίσταται σπουδαιότερη η μετακίνηση για την αφόδευση του σκύλου εκτός της οικίας, έστω κι αν θεωρείται βραχυχρόνια και πλησίον αυτής, από τη μετακίνηση για παροχή βοηθείας προς ανήμπορους ανθρώπους.
Εξ αυτής της διαπιστώσεως, θα μπορούσε να τεκμηριωθεί παραβίαση του Άρθρου 4, παρ. 2 του Συντάγματος (Oι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις), αλλά, δυστυχώς, ο νομοθέτης δεν ήταν τόσο προνοητικός για να διατυπώσει Ερμηνευτική Δήλωση ως “Οι Έλληνες/Ελληνίδες και τα ζώα έχουν ίσα δικαιώματα”, για να δικαιούται και ο ανήμπορος άνθρωπος (τουλάχιστον) ισότιμη φροντίδα.
Παρ’ όλα αυτά, υφίσταται κατάφωρη παραβίαση :
Α) της ΘΕΜΕΛΙΩΔΟΥΣ διατάξεως, εκ του Άρθρου 2, παρ. 1, του Συντάγματος (O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας), παραβίαση, βάσει της οποίας θεωρείται υποδεεστέρα η δεινή κατάσταση που θα περιέλθει ο ανήμπορος άνθρωπος, ο οποίος δεν θα δύναται να λάβει τη βοήθεια του οικείου του προσώπου, από την κατάσταση που θα περιέλθει ο ιδιοκτήτης του τετράποδου, ο οποίος θα αναγκαστεί να καθαρίσει τη βεράντα του μετά την αφόδευση του ζώου του
Β) του Άρθρου 21, παρ. 3 του Συντάγματος (Το Kράτος μεριμνά – εξυπακούεται αδιαλείπτως – για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων), αφού, το Κράτος, όχι μόνο δεν παρέχει πλήρη μέριμνα, αλλά και απαγορεύει τη συνδρομή για την υγεία ή των όποιων αναγκών των ανήμπορων πολιτών από 21:00 έως 05:00 ή από 19:00 έως 05:00 ή ό,τι κάθε φορά ισχύει.
Επιπροσθέτως δε, λαμβάνει μέτρα, όχι για την προστασία του γήρατος ή της αναπηρίας, αλλά για την απαγόρευση της προστασίας αυτών για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα της ημέρας
Γ) πιθανότατα και άλλων διατάξεων του Ελληνικού και Διεθνούς Δικαίου, τις οποίες, λόγω της πενιχρής μου γνώσης επί των νομικών, δεν δύναμαι να παραθέσω
Αφού λοιπόν, βάσει του Συντάγματος, ισχύει η μέριμνα του Κράτους για την υγεία των πολιτών, τότε, αφού το Κράτος θεσπίζει απαγόρευση κυκλοφορίας για τους παρέχοντες βοήθεια προς τους ανήμπορους πολίτες, θα πρέπει να διαθέτει στους δεύτερους από ένα (1) άτομο, το οποίο θα τους παρέχει βοήθεια για τις ώρες της ημέρας που δεν θα μπορούν να τους την παρέχουν οι οικείοι τους, λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας που το Κράτος, για αυτές τις ώρες, τους επιβάλλει.
