*** To παρόν άρθρο έχει γραφτεί από τη συντακτική ομάδα του Syndication Bureau κι έχει μεταφραστεί ελεύθερα από τη συντακτική ομάδα του 1forex.gr/
Οι αποτυχημένες γεωργικές και οικονομικές πολιτικές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, πρόεδρος του οποίου είναι ο Ερντογάν, έχουν στείλει τις τιμές των καθημερινών τροφίμων στο θεό, ενώ η αυξανόμενη ανεργία, οι κατασχέσεις και η κατρακύλα της ισοτιμίας της τουρκικής λίρας με το ευρώ και το δολάριο μετά την απόλυση του αρχηγού της κεντρικής τράπεζας μειώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών.
Μια έρευνα στο δήμο της Κωνσταντινούπολης το Φεβρουάριο του 2021 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 42% των τούρκων πολιτών πιστεύουν ότι η οικονομία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Τουρκίας, ενώ η πανδημία δεν αποτελεί και τόσο σημαντικό πρόβλημα. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί κάτι περισσότερο από 20% τον τελευταίο χρόνο, κυρίως λόγω της κακής πολιτικής της κυβέρνησης στον τομέα της γεωργίας.
Οι μέσες δαπάνες ενός νοικοκυριού για τρόφιμα είναι οι υψηλότερες μεταξύ των χωρών της ευρύτερης περιοχής, με τις τιμές των τροφίμων στην Τουρκία να έχουν αυξηθεί περισσότερο από ό, τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Με λίγα λόγια:
τα φρούτα κοστίζουν 58% περισσότερο από ό, τι πριν την πανδημία!!!,
τα λαχανικά αυξήθηκαν κατά 89%!!!
άλλα βασικά προϊόντα όπως το ηλιέλαιο αυξήθηκαν κατά 50%.
Οι αυξήσεις συνεχίζονται και υπήρξε ένα ακόμη άλμα 3% στις τιμές το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο.
Την τελευταία δεκαετία, παρόλο που οι τιμές των τροφίμων πέφτουν σε όλο τον κόσμο, στην Τουρκία αυξάνονται σταθερά. Είναι ο λεγόμενος πληθωρισμός της Κουζίνας.
Πριν από δέκα χρόνια, το 23% των θέσεων εργασίας ήταν στη γεωργία. Το 2018 το ποσοστό είχε πέσει στο 17%. Η γεωργία αποτελούσε το 10% του ΑΕΠ της Τουρκίας, τώρα είναι στο μισό.
Τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα είναι εντονότερο καθότι η πολιτική της κυβέρνησης Ερντογάν αύξησε τις ποσότητες του ονομαστικού χρήματος και μεγάλο μέρος αυτού οδηγήθηκε στις εισαγωγές προϊόντων επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την οικονομία της χώρας.
Πλέον, με λιγότερη γη να αφιερώνεται στην καλλιέργεια και λιγότερους ανθρώπους να απασχολούνται σε αγροτικές εργασίες, η συγκομιδή συρρικνώνεται. Πάρτε για παράδειγμα τα κρεμμύδια. Οι Τούρκοι καταναλώνουν 2 εκατομμύρια μετρικούς τόνους ετησίως, αλλά η καλλιέργεια κρεμμυδιών έχει μειωθεί κατά 15% την τελευταία δεκαετία και η Τουρκία πρέπει τώρα να εισάγει κρεμμύδια από την Ουκρανία.
Σύμφωνα με έκθεση της Greenpeace η Τουρκία ήταν ο Νο 1 εισαγωγέας σιταριού στον κόσμο το 2020, αφού η εγχώρια παραγωγή μειώθηκε σε 18 εκατομμύρια μετρικούς τόνους από 21 εκατομμύρια.
Δεν είναι μια κατάσταση που μπορεί να αντιστραφεί εύκολα και σίγουρα όχι βραχυπρόθεσμα. Εν τω μεταξύ, το επιπλέον κόστος όλων αυτών των εισαγωγών μετακυλύεται στον καταναλωτή. Η τιμή του ψωμιού διπλασιάστηκε σε 2 τουρκικές λίρες (26 σεντς ΗΠΑ).
Η κρίση της γεωργίας στην Τουρκία επιδεινώνει τον αγώνα της χώρας με τη χρόνια ανεργία. Πολύ πριν από τον Covid, η ανεργία μεταξύ των ηλικιών 18 έως 24 ετών κυμαινόταν στο 29%, τώρα έχει φτάσει στο 35%. Από έναν πληθυσμό 84 εκατομμυρίων, 59 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χρέος (σε τράπεζες, εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία, σε άλλους ιδιώτες).
Το 2020, περισσότερες από 40.000 εταιρείες και 100.000 μικρές επιχειρήσεις έκλεισαν.
Τα επίσημα στοιχεία για την απασχόληση αποτυπώνουν μια «περίεργη» αλήθεια. Η ανεργία έχει μειωθεί, αλλά μαζί και ο αριθμός των εργαζομένων.
‘Πώς είναι αυτό δυνατόν?’ ρώτησε ο οικονομολόγος Emin Capa. «Υπάρχει μόνο μία απάντηση – περισσότερη ανεπίσημη απασχόληση».
Ταυτόχρονα, οι πτωχεύσεις έχουν αυξηθεί. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των μπακάλικων στην Κωνσταντινούπολη επιτρέπουν στους πελάτες να αγοράζουν με πίστωση, σύμφωνα με το Στατιστικό Ινστιτούτο της Κωνσταντινούπολης. Το ποσό που οφείλουν οι πελάτες στα καταστήματα αρτοποιίας αυξήθηκε κατά 34% τον τελευταίο χρόνο. Τα τρία κορυφαία είδη που αγοράζουν με πίστωση είναι το ψωμί, τα αυγά και τα τσιγάρα.
Περισσότερο από το μισό εργατικό δυναμικό στην Τουρκία – 57% – εργάζεται για τον κατώτατο μισθό των 2.825 τουρκικών λίρων το μήνα, που ισοδυναμεί (με την τρέχουσα ισοτιμία) με περίπου 350 $. Ωστόσο, η Τουρκική Συνομοσπονδία Συνδικάτων υπολογίζει ότι μια τετραμελής οικογένεια χαμηλού εισοδήματος πρέπει ακόμη να ξοδεύει 2.345 λίρες (300 $) για φαγητό κάθε μήνα, κάτι που δεν αφήνει διαθέσιμο εισόδημα για οποιαδήποτε άλλη δαπάνη.
Στις 7 Φεβρουαρίου, η τουρκική εφημερίδα Takvim αφιέρωσε την πρώτη της σελίδα για να προσφέρει συμβουλές για το πώς να εξοικονομήσετε χρήματα σε είδη παντοπωλείου:
«Μην ψωνίζετε με άδειο στομάχι» και «Χρησιμοποιήστε καλάθι, όχι καρότσι».
Κάλεσε επίσης τους αγοραστές να «αποφύγουν τις ωραίες μυρωδιές».
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εν τω μεταξύ, υπαινίχθηκε ότι κάτι ακόμα πιο απαίσιο βρίσκεται σε εξέλιξη και διέταξε έρευνα, υποσχόμενος: «Δεν θα επιτρέψουμε σε μερικούς άπληστους εμπόρους να δηλητηριάσουν το φαγητό μας ή τον λαό της χώρας μας».
Ο πρόεδρος είπε επίσης ότι αναμένει να μειωθούν οι τιμές το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Εν τω μεταξύ, ανέθεσε στην εθνική επιτροπή διατροφής, την οποία ο ίδιος έχει ιδρύσει από το 2014, να αναζητήσει λύσεις. Μέχρι στιγμής, το μόνο που έχει επιτύχει είναι η μείωση του ΦΠΑ σε ορισμένα είδη διατροφής και η κατάργηση των δασμών εισαγωγής σε άλλα. Βραχυχρόνια μπορεί να ανακουφίσει λίγο την κατασταση, αλλά μακροχρόνια, όσο διαρκεί η πολιτική Ερντογάν, οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται.
Για την Τουρκία, η πανδημία έχει επιδεινώσει μια κατάσταση που είχε ήδη κάνει τη ζωή δύσκολη για πολλούς. Μια έρευνα σχετικά με την ικανοποίηση των πολιτών το 2020 διαπίστωσε ότι το 14,5% του πληθυσμού αισθάνθηκε «βαθιά δυσαρεστημένο» – περισσότερο από οποιαδήποτε στιγμή τα τελευταία 11 χρόνια.
Αυτό που είναι ακόμη πιο απογοητευτικό είναι ότι η πλειοψηφία των Τούρκων – 71% – δεν περιμένουν τη ζωή τους να γίνει ευκολότερη ή καλύτερη. Εάν οι τιμές ακόμη και των πιο βασικών τροφίμων συνεχίσουν να αυξάνονται, περισσότεροι άνθρωποι θα πρέπει να αγωνιστούν για να ταΐσουν την οικογένειά τους χωρίς να έχουν προοπτική επιβίωσης.
Και μέσα σ όλα αυτά αναζητείται λύση που θα μπορέσει να εκτονώσει την κατάσταση, ενώ η κατάσταση στην οικονομία φωνάζει προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο….
