Το βελγικό κράτος καταδικάστηκε από το Πρωτοδικείο να άρει όλα τα μέτρα Covid εντός 30 ημερών. Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση μεγάλης ανατροπής που προοιωνίζει διεθνείς εξελίξεις. Δημιουργεί ισχυρή νομολογία καθώς και το σκεπτικό της απόφασης είναι καταπέλτης αφού προβλέπει ότι το βέλγικο κράτος πρέπει ”να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να θέσει τέρμα στην κατάσταση της εμφανούς παρανομίας που απορρέει από τα μέτρα περιορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται από το Σύνταγμα».
Η απόφαση ήταν απότοκος μιας αγωγής που ασκήθηκε από την Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων-Ligue des Droits Humains..
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των Βρυξελλών διέταξε το βελγικό κράτος να άρει όλα τα μέτρα κατά του Covid-19 που ισχύουν επί του παρόντος στη χώρα εντός 30 ημερών, σύμφωνα με τη διαταγή της οποίας έλαβε γνώση η βέλγικη εφημερίδα η La Libre.
Οι αρχές έχουν πλέον 30 ημέρες για να προσαρμόσουν τις αποφάσεις τους στη ρυθμιστική νομοθεσία. Το βελγικό κράτος, εάν δεν σεβαστεί την προθεσμία που έθεσε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των Βρυξελλών, θα πρέπει να καταβάλει πρόστιμο 5.000 ευρώ ημερησίως.
Διγλωσσία του βέλγικου κράτους”
Όλα άρχισαν όταν, στις 12 Μαρτίου, οι δικηγόροι του Συνδέσμου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων-Ligue des droits humains (LDH) και του φλαμανδικού ισοδύναμού του, της Liga voor Mensenrechten, υπέβαλαν προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου των Βρυξελλών μετά από έφεση κατά του Βελγικού κράτους στις 22 Φεβρουαρίου.
Η LDH ήθελε να μάθει εάν τα μέτρα που εγκαθιδρύθηκαν για την καταπολέμηση της εξάπλωσης του κορωνοϊού – και, ως εκ τούτου, τα υπουργικά διατάγματα που υιοθετήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης – σέβονται τις νομικές προδιαγραφές. Την Τετάρτη, επομένως, το δικαστήριο αποφάσισε υπέρ των οργανώσεων που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καταδικάζοντας το βελγικό κράτος.
Η απόφαση διευκρινίζει ότι το βελγικό κράτος, εκπροσωπούμενο από τον Υπουργό Εσωτερικών, πρέπει «να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να θέσει τέρμα στην κατάσταση της εμφανούς παρανομίας που απορρέει από τα μέτρα περιορισμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται από το Σύνταγμα».
Η απόφαση επισημαίνει το υπουργικό διάταγμα της 28ης Οκτωβρίου 2020 καθώς και τα διατάγματα που ακολούθησαν. Οι ελλείψεις θα συνδέονταν με τη νομιμοποιητική βάση που επικαλείται το Βελγικό Κράτος, στην προκειμένη περίπτωση ο νόμος της 15ης Ιουλίου 2007. Από την άποψη αυτή, η απόφαση έδειξε μια «διγλωσσία» που είχαν οι αρχές από τον Υπουργό Εσωτερικών που σύμφωνα με πληροφορίες ανέφερε, στις 25 Φεβρουαρίου 2021, ότι ο νόμος του 2007 δεν δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει μια κατάσταση όπως αυτή που βιώνουμε αυτήν τη στιγμή. Ωστόσο, αυτή είναι μια από τις νομικές βάσεις που επικαλείται η κυβέρνηση. Επομένως, η απόφαση την βλέπει ως «διγλωσσία».
Επομένως, η απόφαση ορίζει ότι όλα τα μέτρα που θεσπίζονται με αυτά τα υπουργικά διατάγματα πρέπει να αρθούν εντός 30 ημερών, με ποινή πρόστιμου 5.000 ευρώ ανά ημέρα καθυστέρησης.
Η εφημερίδα ήρθε σε επαφή με το γραφείο του Υπουργού Εσωτερικών αλλά αυτό το τελευταίο δεν ήθελε να αντιδράσει προς το παρόν.
«Μια νίκη για τη δημοκρατία»
Για τους Audrey Lackner και Audrey Despontin, τους δικηγόρους που εκπροσωπούν τις 2 ενώσεις, αυτή η απόφαση είναι μια ιστορική νίκη. «Είμαστε ενθουσιασμένοι με αυτήν την απόφαση, είναι μια σημαντική μέρα για το κράτος δικαίου και για τη δημοκρατία, επίσης χαιρόμαστε που βλέπουμε ότι το δικαστήριο έκρινε τα μέτρα παράνομα δεδομένου ότι ο νόμος του 2007 (σημείωση του συντάκτη: μία από τις νομικές βάσεις των υπουργικών διατάγματα) δεν έχει εκδοθεί για τη διαχείριση μιας πανδημίας και ακόμη λιγότερο για ένα χρόνο. Είναι επομένως απαραίτητο να δημιουργηθεί ένας νόμος και να οργανωθεί μια κοινοβουλευτική συζήτηση. Αυτή η απόφαση αναγνωρίζει την ανάγκη για κοινοβουλευτική συζήτηση. “
“Το Συμβούλιο του Κράτους αναδιπλώθηκε στο κέλυφος του”
Η κοινοβουλευτική συζήτηση, στην πραγματικότητα, ξεκινά την Τετάρτη κατά τη διάρκεια συνόδου ολομέλειας αποκλειστικά για το σχέδιο νόμου για την πανδημία.
Εν τω μεταξύ, η απόφαση που εκδόθηκε την Τετάρτη θα επηρεάσει τα μέτρα που ισχύουν σήμερα; Όχι, υπενθυμίζει η Anne-Emmanuelle Bourgeaux, συνταγματολόγος στο UMons. «Το βελγικό κράτος έχει 30 ημέρες για να επανορθώσει, αλλά μέχρι τότε βρισκόμαστε σε μια περίοδο αβεβαιότητας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η σημερινή απόφαση δείχνει ότι ήταν σκόπιμο να καταγγείλει την αδυναμία της συνήθους νομικής βάσης ».
Η συνταγματική εμπειρογνώμονας πιστεύει επίσης ότι, λόγω έλλειψης απάντησης από το Συμβούλιο της Επικρατείας, οι ενάγοντες στράφηκαν σε άλλες δικαιοδοσίες για να πετύχουν. «Και οι ενάγοντες είχαν δίκιο. Το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν πολύ επιεικές με τα υπουργικά διατάγματα που ελήφθησαν, ενώ διαδραματίζει ρόλο προστάτη των κηδεμόνων των ελευθεριών των δικαιωμάτων των πολιτών. Το Συμβούλιο της Επικρατείας αναδιπλώθηκε στο κέλυφος του αντί να προστατεύσει από απειλές και εισβολές τα δικαιώματα των πολιτών. Είναι κρίμα, αλλά η απόφαση που εκδόθηκε την Τετάρτη ξαναβάζει τα πράγματα στη θέση τους. Και μας υπενθυμίζει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες είναι πάνω από όλα ».lalibre.be 31/3/21 Όλες οι μεγάλες εφημερίδες του Βελγίου όπως η lesoir,dh,lalibre παίζουν σήμερα αυτή την είδηση.
Tην είδηση μεταδίδει και η γαλλική francesoir. Στη ρίζα αυτής της πρωτόγνωρης νίκης βρίσκονται 2 γυναίκες οι κυρίες Audrey Lackner και Audrey Despontin που εκπροσώπησαν τις 2 Ενώσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά του βέλγικου κράτους.
Σύμφωνα με την κα. Lackner,το δικαστήριο ουσιαστικά στηρίχθηκε στο ότι η νομική βάση στην οποία θεμελιώθηκε η λήψη των υπουργικών διαταγμάτων δεν ήταν έγκυρη. H LDH και η Liga voor mensenrechten εισήγαγαν ένα αίτημα μπροστά στο δικαστήριο εδώ και κάποιες εβδομάδες στοχεύοντας ν΄αναγκαστεί το κράτος ν΄αναστείλει τα αποτελέσματα του υπουργικού διατάγματος της 28ης Οκτώβρη 2020 και των διαδοχικών του τροποποιήσεων. Οι δικηγορίνες των ενώσεων υποστήριξαν ότι αυτά τα διατάγματα “θεμελιώνονται σε νομικές βάσεις αναντίστοιχες και είναι συστηματικά εξαιρεμένες από τη διαβούλευση με το νομοθετικό τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας υπό το πρόσχημα της έκτακτης ανάγκης. “Ωστόσο, μετά από ένα έτος κρίσης στην υγεία, το επείγον δεν αποτελεί πλέον δικαιολογία για να αποφευχθεί η κοινοβουλευτική συζήτηση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν,τόνισαν οι δικηγόροι.
