Το κακό που έχουν κάνει στην ελληνική κοινωνία το life style καθώς και η ”ελαφρά” τηλεόρασημε τις πρωϊνές και μεσημεριανές εκπομπές,
..που απευθύνονται σε άτομα με IQ αμοιβάδας (ή θέλουν να μας καταντήσουν έτσι),
..φάνηκε ανάγλυφο με την δυστυχή ευκαιρία του
θανάτου δημοφιλούς λαϊκού τραγουδιστή.
Πολύς κόσμος, δυσανάλογα και εφιαλτικά πολύς, αντέδρασε υπερβολικά μη μπορώντας να ξεχωρίσει και να ταξινομήσει σωστά το μέγεθος των πραγμάτων και των γεγονότων,
..μπερδεύοντας το θυμικό με το τραγικό, και το κουτσομπολιό επιπέδου καφενείου και κομμωτηρίου με την ψύχραιμη και ορθολογική αποτίμηση ενός γεγονότος.
Κοινώς, ο κόσμος απαίδευτος, αμόρφωτος (επίτηδες) και διαβρωμένος απ’ την ξεχειλίζουσα βλακεία μιάς ελεεινού επιπέδου τηλεόρασης,
..μπέρδεψε τις βούρτσες με τις βούρτσες.
Μηνύματα, κλάματα και οδυρμοί έδωσαν και πήραν.
Βιογραφικά του άτυχου νέου άντρα, που τον αναγόρευαν ισάξιο του Μεγαλέξανδρου και του Καρούζο συχγρόνως, είδαν το φώς του διαδικτύου και φώτισαν με το φώς της απύθμενης καιατέρμονης ελαφρότητας το σύνολο της επικράτειας του πτωχευμένου μας κράτους.
Εκφράσεις του τύπου ”ανείπωτη τραγωδία” εκτοξεύτηκαν εδώ κι εκεί,
..χωρίς να μπορούν καν να διανοηθούν την Ύβριν που διαπράττουν.
Ανείπωτη τραγωδία ο θάνατος ενός ατόμου από δική του υπαιτιότητα; (υπερβολική ταχύτητα και κατανάλωση αλκοόλ, κατά το πόρισμα της αστυνομίας)
Αν είναι αυτό ανείπωτη τραγωδία, τότε τί είναι τα εκατοντάδες παιδιά που πεθαίνουν καθημερινά από έλλειψη τροφής, πόσιμου νερού και φαρμάκων σε όλον τον κόσμο;
Τί είναι ο εξανδραποδισμός και μετατροπή σε πρόσφυγες λαών ολόκληρων εξαιτίας των πολέμων που προξενούν στις χώρες τους τα συμφέροντα της ”Δύσης” και των πολυεθνικών εταιρειών;
Τί είναι ο νέος και ο γέρος στην χώρα μας που ψάχνει στα σκουπίδια, ή που πεθαίνει πρόωρα από αδυναμία προμήθειας φαρμάκων;
Είναι ανείπωτη τραγωδία όταν κάποιο άτομο μη μπορώντας, ή μη έχοντας την κατάλληλη παιδεία, ή τον σωστά διαπλασμένο χαρακτήρα να διαχειριστεί σωστά την απότομη δίκαιη ή άδικη επιτυχία, τον απότομο και απρόσμενο πλουτισμό, την δυσανάλογη με το μπόϊ του (ηθικό, ψυχικό, καλλιτεχνικό) φήμη,
..”καβαλάει το καλάμι”, αισθάνεται ”θεός” και ”δυνατός” και γίνεται επικίνδυνος όχι μόνον για τον εαυτό του, αλλά υπό προϋποθέσεις και για κάποιους άλλους;
Δεν θα μπορούσε κάλλιστα χθες με την υπερβολική του ταχύτητα να πάρει στον λαιμό του και άλλον συμπολίτη μας, ή να ξεκληρίσει ας πούμε μία οικογένεια που πήγαινε εκείνη την ώρα την πρωινή τα παιδιά της στο σχολείο;
Τότε γιατί θα μιλάγαμε; Για ανείπωτη τραγωδία ή για ”πυρηνικό όλεθρο”;
Ναι. Ανείπωτη τραγωδία. Για την μάνα του όμως και τον πατέρα του.
Για τους υπόλοιπους ένα ατυχές, ατυχέστατο και μοιραίο γεγονός.
Δεν μπορούμε, είμαστε απαίδευτοι (επίτηδες) ως κοινωνία να αξιολογήσουμε σωστά και ορθολογικά τα γεγονότα.
Ακριβώς το ίδιο κάνουμε και με την (τεχνητή) κρίση που μας καταστρέφει,
..καθώς και με τους ολετήρες και πολιτικούς εγκληματίες που μας κυβερνούν τα τελευταία πολλά χρόνια.
Αντιδρούμε υπερβολικά ή καθόλου, σπασμωδικά, ανισόρροπα, χωρίς σκέψη, χωρίς αιτιολόγηση, χωρίς αξιολόγηση των καταστάσεων.
Αυτό ήθελαν κι αυτό πέτυχαν με την ελλειματική παιδεία,
..συνεπικουρούμενη από μιά βρώμικη, χυδαία και υποβολιμιαία τηλεόραση.
Περαστικά μας, κι ας προσέχαμε!
Σε μιά άλλη ζωή, ίσως τα πάμε καλύτερα!..
