Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
Ο Σι Τζινπίνγκ μιλάει με ήρεμη, ψυχρή και καθαρή φωνή.
Μιλάει σαν Μανδαρινός, κάτι που άλλωστε και είναι… αλλά μιλάει για τον Θουκυδίδη.
Και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα. Επειδή ο Έλληνας ιστορικός του «Πελοποννησιακού Πολέμου» είναι ένας από εμάς. Από εμάς τους Δυτικούς. Πράγματι, στην πολιτική και πολιτιστική μας παράδοση είναι − ή μάλλον θα έπρεπε να είναι − θεμελιώδης ακόμη και ουσιώδης.
Όχι όμως στην κινεζική παράδοση. Η οποία έχει διαφορετικές αναφορές, άλλες παραδόσεις. Και φυσικά διαφορετικά κλασικά έργα.
Επομένως, όταν ο Σι Τζινπίνγκ αναφέρεται ρητά στον Θουκυδίδη, υπάρχει μόνο ένας λόγος για να το κάνει αυτό − και μάλιστα πολύ συγκεκριμένος.
Το κάνει για να γίνει απόλυτα κατανοητός από τον συνομιλητή του. Ένας Δυτικός ηγέτης που θα έπρεπε να γνωρίζει και να κατανοεί καλά τον Θουκυδίδη και τα διδάγματα του. Με άλλα λόγια, που θα έπρεπε να τον έχει βαθιά ενσωματωμένο στο πολιτισμικό του DNA.
Και ο Σι Τζινπίνγκ μιλάει πολύ καθαρά, σαν ένας Κινέζος. Ένας Μανδαρινός.
Ο Θουκυδίδης, λέει, ερμηνεύει την κύρια αιτία του Πελοποννησιακού Πολέμου ως αποτέλεσμα του φόβου που ένιωθε η Σπάρτη για την αύξηση της δύναμης της Αθήνας.
Ένας φόβος που οδήγησε σε έναν μακρύ και εξαντλητικό πόλεμο. Και για τις δύο ισχυρές πόλεις. Σε τέτοιο βαθμό που, αργότερα, και οι δύο έπεσαν εύκολα θύματα − έτσι όπως ήταν εξασθενημένες − ενός τρίτου εχθρού που επωφελήθηκε: της Μακεδονίας του Φιλίππου & του Αλεξάνδρου.
Αν η Σπάρτη δεν έτρεφε ένα τόσο υπερβολικό φόβο, όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης στην αρχή της σύγκρουσης, θα ήταν δυνατό ένα διαφορετικό αποτέλεσμα: Μια συνεργασία μεταξύ της Σπάρτης και της Αθήνας, θα επέτρεπε μια πολύ πιο αρμονική ανάπτυξη για ολόκληρη την Ελλάδα.
Μιλάει για τον Θουκυδίδη, αλλά η δομή της σκέψης του παραμένει, απολύτως, κινεζική.
Και στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα όχι μόνο στον Τραμπ, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες του εγγύς μέλλοντος.
Κανείς δεν θα ωφελούνταν μακροπρόθεσμα από μια σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, ανεξάρτητα από τα τυχόν
Αντιθέτως, ένας πόλεμος μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων θα βυθίσει ολόκληρο τον κόσμο σε μια επικίνδυνη καθοδική πορεία αν όχι καταστροφή.
Επομένως, θα ήταν καλύτερο και για την Κίνα & για τις ΗΠΑ, να λάβουμε σοβαρά υπόψη τα διδάγματα του ιστορικού Θουκυδίδη.
Υπάρχει αρκετός χώρος για να ευημερήσουν όλοι σε αυτόν τον πλανήτη. Εσείς οι Αμερικανοί δεν θα πρέπει να φοβάστε την ανάπτυξή μας. Αντιθέτως, μπορούμε να συνεργαστούμε προς αμοιβαίο όφελος και των δύο μας.
Ο Σι Τζινπίνγκ αναφέρει τον Θουκυδίδη για να γίνει κατανοητός από τον συνομιλητή του.
Είναι κρίμα όμως που αυτός ο τύπος, ο Ντόναλντ Τραμπ, προφανώς δεν καταλαβαίνει γκρι από όλα αυτά. Ούτε καν γνωρίζει τον ιστορικό Θουκυδίδη, ούτε τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και ούτε και τα άλλα αρχαία ιστορικά στοιχεία.
Ο Τραμπ χαμογελάει. Χαμογελάει αμήχανα … χωρίς να καταλαβαίνει. Η Δύση του, η οποία δυστυχώς τώρα είναι και δική μας, δεν έχει δυστυχώς καμία ανάμνηση του ιστορικού παρελθόντος.
Ο Σι Τζινπίνγκ, παρ’ όλα αυτά, μπήκε στο κόπο να τον προειδοποιήσει.
Το κινέζικο αινιγματικό χαμόγελό του είναι γεμάτο απειλή.
