Ενώ για να έχουν τα παιδιά μας ένα καλό επάγγελμα δεν υπολογίζουμε κόπους και χρήματα, για να έχουν έναν καλό γάμο είμαστε εντελώς αδιάφοροι. Και όμως πολύ σπουδαιότερο είναι το δεύτερο από το πρώτο και πολύ πιο καθοριστικό για την ευτυχία των παιδιών μας. Ο μακαριστός Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης στην ομιλία του «Σχέσεις μας προς τον πλησίον» αναφέρθηκε και στον γάμο και πληκτρολόγησα τα λόγια του.
Ο μοναχισμός είναι ένας μυστικός γάμος με τον Χριστό. Αλλά τι είναι αγαπητοί μου και ο γάμος ; Και ο γάμος είναι ένα άλλο μοναστηράκι. Και ο γάμος είναι ένα μυστήριο. Γιατί ; Διότι με τον γάμο γινόμαστε εις σάρκαν μίαν. Τι σημαίνει εις σάρκαν μίαν ; Ότι όπως εμένα μου δίνει ο Θεός χάρισμα να γίνω μοναχός και να επιτύχω στο μοναστήρι μου, δίνει χάρισμα και στον έγγαμο άνθρωπο.
Γίνονται εις σάρκαν μίαν, το χάρισμα γίνονται ένας άνθρωπος ενώπιον του Θεού, δηλαδή αυτούς τους δυο τους αναλαμβάνει ο ίδιος ο Χριστός και τους φορτώνει πάνω στην δική του σάρκα. Αυτό κάνει. Και κοιτάξτε ο Απόστολος Πέτρος με δυο σειρές τι λέγει για τον άντρα και για την γυναίκα. Λέει πρώτα στις γυναίκες : Η γυναίκα στον άντρα της θα πρέπει να δείξει μια πραότητα και μια ησυχία. Να μην καυγαδίζει με τον άντρα, να μην επιτίθεται, να μην τσατίζεται, να μην στενοχωριέται, να είναι πράος άνθρωπος.
Γιατί το λέει αυτό στις γυναίκες ; Δεν λέει στον άντρα να είσαι πράος, να είσαι ήσυχος, γιατί οι άντρες είναι διαφορετικοί. Έχουν άλλα ένστικτα μέσα τους, έχουν άλλη καρδιά, έχουν άλλο ψυχισμό. Αυτοί εύκολα εξάπτονται, έχουν και λίγο εγωισμό οι άντρες κι αν του πεις και κάτι, τότε τι έχεις να πάθεις. Το κρατάει μέσα του ή αρχίζει να υποψιάζεται την γυναίκα.
Λοιπόν, λέει στην γυναίκα, ηρεμία, ησυχία, πραότητα, ότι σου πει. Κι αν σε χτυπήσει χαμογέλασέ τον, φίλησέ τον, και θα τον κάνεις αρνάκι. Ε αυτός ο χαρακτήρας σου, λέει, αν αποδείξεις ότι είναι αληθινός, έχεις ένα σπουδαιότατο πλεονέκτημα, έχεις ένα απόκτημα σπουδαίο, ενώπιον του Θεού σπουδαίο και των ανθρώπων, και θα δεις η συζυγία σας θα είναι καθημερινή αγάπη.
Και τώρα λέει στους άντρες : Δεν τους λέει εκείνα που δυσκολεύονται γιατί ο Πέτρος θέλει να βοηθήσει και λέει αυτά που χρειάζονται στον καθένα. Εσείς, λέει, που αποκτήσατε γυναίκα και ζείτε μαζί της να ζείτε κατά γνώσιν, δηλαδή να ξέρεις τι ζητάει η καρδιά της γυναίκας, να ξέρεις την ιστορία της που σου διηγήθηκε από την πρώτη μέρα που σε γνώρισε. Να μην ξεχάσεις τίποτα απ’ αυτά που σου είπε η γυναίκα σου. Τι αγαπάει η γυναίκα σου, να έχεις γνώση της γυναικός σου. Γνώση.
Ακόμα να ξέρεις την ψυχολογία της γυναικός πως είναι, δεν είμαστε ίδιοι. Άλλα θέλω εγώ, άλλα θέλεις εσύ. Αλλού τρέχω εγώ, αλλού τρέχεις εσύ, Αλλιώς μας έκανε ο Θεός. Άρρεν και θήλυ έπλασε. Γιατί ; Για να συνενούνται τα διαφορετικά και να έχουμε ένα ωραιότατο και ποικίλο πράγμα που συνθέτει μια τελειότητα.
Πρώτον λοιπόν, με γνώση. Και να δείχνεις ότι την θυμάσαι, ότι την αγαπάς και προσέχεις εκείνα που η γυναίκα σου τα νοιώθει σαν μια ανάγκη. Πως όμως ; Όχι με υπερηφάνια να της το δείχνεις, αλλά
σαν ασθενέστερο σκεύος να της απονέμεις την τιμή. Λέει στην γυναίκα πραότητα προς τον άντρα, λέει στον άντρα να τιμάς την γυναίκα σου.
Η γυναίκα όταν δεν την τιμάμε και μάλιστα την γυναίκα μας, αν δεν την τιμάμε, ξέρετε τι θα γίνει σε λίγο ; Ένα ποτηράκι, τσακ, έσπασε. Δεν θα πάρεις χαμπάρι ότι έσπασε. Εσύ θα θέλεις κάτι, θα επιμένεις, θα της φωνάζεις, θα την βρίζεις, θα παρεξηγείσαι, δεν μου τόκανες, δεν μου τόδωσες, δεν μουτάπλυνες, δεν δεν δεν … Αλλά δεν κατάλαβε ο άντρας ότι έσπασε η καρδούλα της γυναίκας του. Κι αν σπάσει και ραγίσει, έστω κι αν ραγίσει, δύσκολα μέχρι τον θάνατο αποκαθίσταται. Δύσκολα μέχρι τον θάνατο αποκαθίσταται.
Βλέπετε λοιπόν πως τα λέει ο Απόστολος Πέτρος ; Που τα ξέραν αυτοί οι ευλογημένοι άγιοι ; Μα από την αγιότητα εκπνέονται αυτά, βγαίνουν δηλαδή έξω. Τιμή, θέλει λοιπόν τιμή η γυναίκα επειδή είναι λεπτό και ευαίσθητο πραγματάκι. Και πρέπει εσύ να το κάνεις αυτό, λέει στον άντρα, να την τιμάς, επειδή είστε συγκληρονόμοι χάριτος ζωής. Πήρατε ένα χάρισμα και οι δυο. Αυτό το λαχείο που σας έδωσε ο Θεός, δεν είναι μόνο για σένα, ή μόνο για εκείνη, είναι και για τους δυο σας.
Γι αυτό λέει, έχετε το χάρισμα να συγκληρονομήσετε, ν’ αποκτήσετε κληρονομιά την ζωή την αιώνιο. Και ακόμα μια λεπτή λεπτή απόχρωση που δίνει προσέξτε την. Λέει ο Απόστολος : Εις το μη εγκόπτεσθαι τα προσευχάς υμών. Εάν, λέει, εσύ δεν είσαι πράος άνθρωπος κι αν εσύ δεν σέβεσαι την γυναίκα σου, δεν την τιμάς, δεν θα μπορέσετε ποτέ να κάνετε προσευχή.
Γιατί ; Διότι, η μια σάρκα γίνεται πολλές σάρκες, γίνεται καταπληγωμένο πράγμα, έχουμε συγκρούσεις, έχουμε προβλήματα, δυσκολευόμαστε, έχω παράπονα από σένα, εσύ παράπονα από μένα. Εγώ θα πάω στον φίλο μου και θα πω αυτή η γυναίκα μου έτσι κι έτσι, και θα πας εσύ στην παλιά σου την φιλενάδα και θα λες αυτός ο άντρας μου που τον αγάπησα, που τον έκανα, που, που που … Και αντί να κάνουμε προσευχή επειδή δεν θα έχουμε ηρεμία, δεν θα έχουμε χαρά, δεν θα έχουμε ειρήνη, γι αυτό θα είναι η ζωή μας μιζέρια. Μιζέρια θα είναι. Λοιπόν, αν θέλω να φτάσω στον Θεό, λέει, πρέπει να σκεφτόμαστε έτσι, κοινωνικά. Βλέπετε λοιπόν αγαπητοί μου, το μοναστήρι είναι και μέσα στον κόσμο. Η μοναχική ζωή υπόδειγμα ανθρωπίνης κοινωνίας.
Λέει ένας σοφός άγιος : Όταν είναι να μιλήσεις στον άλλο πρώτα να του πεις λόγια που θα του δώσουν χαρά, παρηγοριά, ανάσα. Πράγματι έρχεται ένας, μας κάνει ευτυχισμένους, έρχεται ο άλλος, ωχ πονοκεφάλιασα λέμε. Κάντε τους άλλους να σας καμαρώνουν, κάντε τους να σας αγαπούν, κάντε τους να χοροπηδούν. Διότι όλοι οι άνθρωποι μέσα στην ζωή τους, μέσα στο σπίτι τους και στο σώμα τους και στην ψυχή τους, έχουν πόνο, έχουν αρρώστιες, έχουν δυσκολίες, έχουν βάσανα.
Και καθένας μέσα στην καρδιά του, μέσα στο σπιτάκι του κρύβει τον πόνο του να μην τον ξέρουν οι άλλοι. Κι έτσι δεν ξέρω εγώ τι πόνο έχεις εσύ, και τι πόνο έχω εγώ δεν ξέρεις εσύ. Εγώ μπορεί να γελάω, να φωνάζω, χα χα χα, αλλά στο βάθος να έχω κι εγώ πόνο, γι αυτό γελάω και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου την οποία έχω.
Γι αυτό ο καημένος ο άντρας πάει στο καφενείο, γιατί κάποια δυσκολία έχει μέσα στο σπίτι. Όλοι μας έχουμε. Δώσε χαμόγελο πρώτα στον άλλο, και αφού τον κάνεις και γελάσει ο άλλος άνθρωπος, λέει ο άγιος, τότε το πρόσωπό σου να μην σταματήσει να είναι χαμογελαστό, ώστε μέσα στην συζήτηση που θα κάνεις να συνεχίσει να νοιώθει ευφροσύνη. Και ότι κατόρθωμα και χάρισμα έχει ο άλλος να χαίρεσαι μαζί του, να γίνεστε ο ένας συμμέτοχος του άλλου.
Έτσι αγαπητοί μου γίνεται η συνάντησή μας, και των μοναχών και των εγγάμων ανθρώπων, και των αγίων και των αμαρτωλών. Που ; Μέσα σ’ αυτό τον κοινωνικό στίβο που μας δίνει το δικαίωμα και
την δυνατότητα να κάνουμε προσευχή. Και όταν κάνουμε προσευχή λέγοντας την ευχή, βάζω όλους τους ανθρώπους μέσα. «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Τον άντρα μου πρώτα, τον αδερφό μου, το παιδί μου και όλο τον κόσμο.
Και βλέποντας αυτή την αγάπηση, βλέποντας αυτόν τον παράδεισο που έχω στην καρδιά μου που τους χώρεσα όλους, οπωσδήποτε τότε ο Θεός είναι αδύνατον να μην χωρέσει στον παράδεισο και μένα και εσάς
