Turkish President Tayyip Erdogan arrives for a meeting in Istanbul, Turkey, March 5, 2017. Murat Cetinmuhurdar/Presidential Palace/Handout via REUTERS
Σε ελεύθερη πτώση οι σχέσεις της Αθήνας με την Αγκυρα, με κύρια υπαίτιο τη δεύτερη, η οποία διά στόματος Ερντογάν και των βασικών συμβούλων του συνεχώς και καθημερινά με απαράδεκτες και ανείπωτες εκφράσεις προκαλούν τη χώρα μας, αυξάνοντας (στην παρούσα φάση λεκτικά) την ένταση.
Οι συνθήκες εμπόλεμης κατάστασης που επιθυμεί να δημιουργήσει το καθεστώς Ερντογάν έχουν θέσει σε ύψιστη εγρήγορση τις Ένοπλες Δυνάμεις, με τη στρατιωτική ηγεσία να έχει ζητήσει να μην σταματά η εκπαιδευτική δραστηριότητα όλων των Κλάδων σε όλες τις Μονάδες της Επικράτειας. Μάλιστα, η εκπαίδευση έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ένταση, με τους Επιτελείς να δίνουν έμφαση στη διακλαδικότητα, τη συνεργασία και την εφαρμογή σεναρίων προσαρμοσμένα στις σημερινές τουρκικές προκλήσεις.
Το αμερικανικό περιοδικό «The National Interest», σε άρθρο του Μαικλ Ρούμπιν με τίτλο «Να γιατί η Τουρκία επιτίθεται στην Ελλάδα», υποστηρίζει ότι «ο Ερντογάν χρειάζεται μία δικαιολογία είτε για να αναβάλει τις εκλογές ή για να παρασύρει τους Τούρκους στον εθνικισμό και μια σύγκρουση με την Ελλάδα ικανοποιεί και τα δύο».
Το Directus.gr, ήταν το πρώτο Ελληνικό ΜΜΕ που ανέλυσε το άρθρο.
Περισσότερα εδώ:
Ο Ερντογάν και ο υπουργός Άμυνας, Χουλουσί Ακάρ, αμφισβητούν όλο και περισσότερο την ελληνική κυριαρχία επί των νησιών στο Αιγαίο Πέλαγος, επιδιώκοντας στην πραγματικότητα να ξαναγράψουν και να ερμηνεύσουν τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και τις μεταγενέστερες συμβάσεις και συμφωνίες. Είναι στο Αιγαίο που ο Ερντογάν πιθανότατα θα κάνει την κίνησή του, υποστηρίζοντας ότι είναι τουρκικά (εδάφη) και δεν ανήκουν στην Ελλάδα.
Ο Ερντογάν πιθανότατα θα… πάρει μια σελίδα από το εγχειρίδιο της Κίνας. Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει καταλάβει πολλές βραχονησίδες και υφάλους στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Γιατί τα λέμα όλα αυτά; Διότι ο Ερντογάν μπορεί να προχωρήσει σε ακύρωση των τουρκικών εκλογών, με πρόσχημα την Ελλάδα!
Ο Ερντογάν χρειάζεται μία δικαιολογία για να τις αναβάλει ή να παρασύρει τους Τούρκους στον εθνικισμό.
Η ενεργοποίηση του άρθρου 119
Στα τουρκικά ονομάζεται ”Anayasanın 119. Maddesi (Olağanüstü yönetim usulleri – Olağanüstü haller – Tabii afet ve ağır ekonomik bunalım sebebiyle olağanüstü hal ilanı)”
- Το άρθρο 119, το οποίο προβλέπει την κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, δίνει τη δυνατότητα αναβολής των εκλογών για έξι μήνες στις εξής περιπτώσεις: «Πόλεμο, ανάδυση μιας κατάστασης που αναγκάζει σε πόλεμο, επιστράτευση, εξέγερση, ισχυρές στασιαστικές πράξεις εις βάρος της μητέρας πατρίδας και της Δημοκρατίας, ανοιχτές πράξεις βίας εσωτερικής ή εξωτερικής προέλευσης που απειλούν το αδιαίρετο της χώρας και του έθνους κτλ κτλ».
- Πέρα από τους έξι μήνες, η Εθνοσυνέλευση μπορεί να επεκτείνει την έκτακτη ανάγκη για μια περίοδο τεσσάρων μηνών κάθε φορά έπειτα από αίτημα του προέδρου. Ο Ερντογάν θα κυβερνά με προεδρικά διατάγματα.
Τα άρθρα 119 και 120 ορίζουν τις υλικές και τυπικές προϋποθέσεις για την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειάς της και της γεωγραφικής εμβέλειάς της. Το άρθρο 119 αφορά καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μετά από φυσική καταστροφή ή σοβαρή οικονομική κρίση, ενώ το άρθρο 120 αφορά καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που προκύπτουν από εκτεταμένες πράξεις βίας ή σοβαρής δημόσιας αναταραχής.
Οι κανόνες που διέπουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης θεσπίζονται στο άρθρο 121, το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι μετά την κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης, το Υπουργικό Συμβούλιο, υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, μπορεί να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα που έχει ισχύ νόμου από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης (Kanun Hükmünde Kararname).
Αυτή η διάταξη είναι ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση του αντίκτυπου της κατάστασης έκτακτης ανάγκης στην τουρκική έννομη τάξη, δεδομένου ότι τέτοια διατάγματα χρησιμοποιούνται συχνά για τον περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και, σύμφωνα με το άρθρο 148 του Συντάγματος, δεν υπόκεινται σε έλεγχο από το Συνταγματικό Δικαστήριο. στη μορφή ή την ουσία τους.
Επιπλέον, το καθεστώς κατάστασης έκτακτης ανάγκης ρυθμίζεται από τον νόμο αριθ. 2935 της 25ης Οκτωβρίου 1983 για τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ο νόμος παρέχει στους τοπικούς διοικητές (Vali) έκτακτη εξουσία για την εφαρμογή μέτρων SoE, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας να περιορίσουν προσωρινά την άσκηση ορισμένων δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Παρά τα παραπάνω, οι συνταγματικές διατάξεις για το καθεστώς SoE και ο νόμος SoE του 1983 περιλαμβάνουν μια ρήτρα περιορισμού που απαιτεί ότι κάθε περιορισμός και αναστολή δικαιωμάτων ή ελευθεριών πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές του άρθρου 15 του Συντάγματος, το οποίο περιλαμβάνει κατάλογο των μη παρεκκλίσιμων δικαιωμάτων που ισχύουν ακόμη και σε εξαιρετικές περιστάσεις:
«Ακόμη και υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στην πρώτη παράγραφο [σε περιόδους πολέμου, κινητοποίησης, στρατιωτικού νόμου ή κατάστασης έκτακτης ανάγκης], το δικαίωμα του ατόμου στη ζωή και η ακεραιότητα του σώματος και του νου του είναι απαραβίαστα, εκτός εάν ο θάνατος επέλθει μέσω ενεργεί σύμφωνα με το δίκαιο του πολέμου· Κανείς δεν πρέπει να υποχρεωθεί να αποκαλύψει τη θρησκεία, τη συνείδησή του, τις σκέψεις ή τις απόψεις του ή να κατηγορηθεί για αυτές· τα αδικήματα και οι ποινές δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ, ούτε θα κριθεί ένοχος μέχρι να αποδειχθεί με δικαστική απόφαση».
Η πρώτη παράγραφος του ίδιου άρθρου επισημαίνει επίσης ότι κάθε μέτρο παρέκκλισης μπορεί να είναι μόνο «στο βαθμό που απαιτείται από τις ανάγκες της κατάστασης», έτσι ώστε οι αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας να ισχύουν ακόμη και σε καθεστώτα έκτακτης ανάγκης και ότι τα μέτρα που λαμβάνονται πρέπει να σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Τουρκίας. Αυτό συνεπάγεται επίσης ότι οι τουρκικές αρχές υποχρεούνται να ανακοινώσουν οποιαδήποτε παρέκκλιση από τις διατάξεις της ΕΣΔΑ και του ΔΣΑΠΔ (στην οποία η Τουρκία είναι μέρος).
Την ίδια στιγμή, ο παραπαίων δημοσκοπικά Ερντογάν αναζητά «σανίδα σωτηρίας» μπροστά στο φάσμα απώλειας της εξουσίας έπειτα από δύο και πλέον δεκαετίες.
Ενδεικτική της ανησυχίας του είναι η κίνησή του να εφαρμόσει νέα εκλογική στρατηγική που θα επικεντρωθεί στη νίκη των προεδρικών εκλογών αντί στη διασφάλιση της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο.
Μπορεί να συναχθεί ότι ο Ερντογάν πιστεύει πως, ακόμα κι αν η Συμμαχία του ΑΚΡ ή του ΑΚΡ και του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος (MHP) χάσει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, «θα υπάρξουν λύσεις» για να αντισταθμιστεί η απώλεια, όπως ο σχηματισμός προσωρινών ή μόνιμων συνασπισμών.
