Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν με τους δημοσιογράφους του Reuters. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ο Ταγίπ Ερντογάν θα παίξει πάλι το γνωστό παιγνίδι του με τον Ντόναλντ Τραμπ, με τον οποίο -όπως είπε- θα συναντηθούν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, την τελευταία εβδομάδα Σεπτεμβρίου.
Ο Λευκός Οίκος δεν επιβεβαίωσε ακόμα τη συνάντηση, αλλά αυτό λίγη σημασία έχει -διότι συχνά ο πρόεδρος της Τουρκίας προχωρεί σε ανακοινώσεις που δεν διαψεύδονται. Εάν δεν πραγματοποιηθεί η συνάντηση τότε το μήνυμα θα είναι ισχυρό και τρανταχτό… Θα σημαίνει ότι ο πρόεδρος της Αμερικής αντιλήφθηκε επιτέλους ότι ο Ερντογάν τον παίζει στα δάκτυλα του ενός χεριού του. Και αυτό αποτελεί και το απόλυτο ρεζίλεμα του, καθώς -όπως διατείνεται- δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του. Τα βάζει με όλους τους ηγέτες του κόσμου, αλλά μπροστά στον Ερντογάν υποκλίνεται. Γιατί άραγε;
Το παιγνίδι του Τούρκου προέδρου, αυτή τη φορά, έχει το όνομα Patriot. Είπε στους δημοσιογράφους του πρακτορείου Reuters, ότι επιθυμεί να τους αγοράσει, χωρίς να στείλει πίσω στον Βλαντιμίρ Πούτιν τους S-400, και βεβαίως ψεύδεται. Διότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ. Όχι επειδή το λέμε εμείς, αλλά επειδή έχει αποφασίσει ήδη το Κογκρέσο, σε συνεργασία με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ως γνωστό, η προσφορά πώλησης των Patriot έχει αποσυρθεί με απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης. Για να δοθεί το αμερικανικό σύστημα στην Τουρκία πρέπει αυτή να απαλλαγεί από τους S-400. Υπάρχει και ένας λόγος που δεν μπορεί να πουληθεί το αμερικανικό σύστημα στους Τούρκους.
Όπως είπε ο κ. Ερντογάν, και αναφέρεται στην ανταπόκριση του Reuters, η Τουρκία απαιτεί συμπαραγωγή και επίσης ζητά να μοιραστεί η Αμερική μαζί της την απόρρητη τεχνολογία των Patriot. Και η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα, αλλά και η παρούσα του κ. Τραμπ αρνούνται να μοιραστούν την αμερικανική τεχνολογία ακόμα και με τους Βρετανούς. Πόσο μάλλον με τους Τούρκους, που συνεργάζονται πλέον και στρατιωτικά με τη Ρωσία.
- Είναι, λοιπόν, και αυτό ένα από τα πολλά πυροτεχνήματα του κ. Ερντογάν, όταν έχει απέναντι του τον Ντόναλντ Τραμπ. Πάντα η κουβέντα έχει σχέση με το εμπόριο και τα λεφτά. Είναι τα αγαπημένα θέματα του Αμερικανού προέδρου και ο Τούρκος ομόλογός του το γνωρίζει. Ο κ. Ερντογάν, όπως είπε στο Reuters, έχει και ένα άλλο επιχείρημα: ότι η Τουρκία προσφέρει χρήματα στις ΗΠΑ για αγορά όπλων, άρα και θέσεις εργασίας, ενώ η Αμερική χαρίζει όπλα στους εχθρούς του: Τους Κούρδους της Συρίας. Όντως ο οπλισμός δίνεται δωρεάν στους μαχητές των YPG επειδή συμμετέχουν στον πόλεμο εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, εκ μέρους της Αμερικής. Σκοτώνονται στις μάχες για τα αμερικανικά συμφέροντα, ενώ ο Ερντογάν συμμαχεί με τους εχθρούς των ΗΠΑ: Τη Ρωσία και το Ιράν.
Αρκετοί στην Ουάσιγκτον οσμίζονται ότι επειδή έχει πάει μακριά η …βαλίτσα με τις μαλαγανιές του Ερντογάν και την απύθμενη κοροϊδία προς τον πρόεδρο Τραμπ, αυτός κάποια στιγμή θα ξυπνήσει και θα αντιδράσει. Έρπει τελευταία μία πληροφορία ότι το πακέτο των κυρώσεων είναι έτοιμο και ο υπουργός Οικονομικών Μνούτσιν το άφησε στο Όβαλ Όφις αναμένοντας την έγκριση. Ποια θα είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι;
Ο Ερντογάν άθελα του άραγε(;) αποκαλύπτει ότι εάν ο κ. Τραμπ δεν δεχθεί τη δημιουργία της ζώνης ασφαλείας στη Βόρεια Συρία θα δώσει εντολή για επίθεση στοχεύοντας τους Κούρδους μαχητές των YPG. Ερώτημα: Μπορεί η Αμερική να τους εγκαταλείψει; Η απάντηση είναι αρνητική διότι τους έχει μεγάλη ανάγκη. Μέσω των Κούρδων μένει στο γεωπολιτικό παιγνίδι της περιοχής. Χωρίς τους Κούρδους, κερδίζουν η Ρωσία και το Ιράν.
Οι επιλογές του κ. Τραμπ είναι πλέον μηδενικές, λένε οι καλοί γνώστες του παρασκηνίου. Αναγκαστικά πρέπει να αναμένουμε τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Εάν η συνάντηση, που προανήγγειλε ο κ. Ερντογάν δεν πραγματοποιηθεί, ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι το παιγνίδι του Τούρκου προέδρου κατέρρευσε. Εάν γίνει η συνάντηση, και ο κ. Τραμπ πει το μεγάλο όχι -όπως αναμένεται- για τη ζώνη ασφαλείας στη Συρία, τότε ο κ. Ερντογάν θα μετρήσει τις δυνάμεις του…
Όπως αποδείχθηκε πέρυσι με την περίπτωση του Πάστορα Μπράνσον, όταν αποφασίσει η Αμερική να αντιδράσει, δεν χωρατεύει…
