Φόρεϊν Όφις, 14.9.1965: «… Οι περισσότερες ομοσπονδίες ανά τον κόσμο, οι οποίες σήμερα ή στο πρόσφατο παρελθόν αντιμετωπίζουν προβλήματα, είναι δικά μας δημιουργήματα…»
«ΟΠρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει πει τις προάλλες ότι δεν έχει άσο στο μανίκι, για τη λύση του Κυπριακού, αλλά ότι έχει το κλειδί της λύσης! Μέχρι τώρα το είχε η Τουρκία. Τώρα το έχει ο Πρόεδρος, ο οποίος, για πολλοστή φορά, θέλει να είναι αισιόδοξος. Αφού έχει τα κλειδιά, φέρει και την ευθύνη των αδιεξόδων, τα οποία, επί του παρόντος, εμφανίζει ως επιτυχίες…» («Σημερινή», «Το κλειδί της λύσης…»).
Πάντως, απ’ όσα πλάσαρε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, αυτό πρέπει να είναι το αποκορύφωμα! Γιατί όλοι μέχρι των ημερών του, για 50 χρόνια το μόνο που κατάφεραν πριν ακόμα τη δεύτερη τουρκική εισβολή (με τις υποχωρήσεις/παραχωρήσεις των…) είναι να μετατρέπουν τους εαυτούς των σε νεκροθάφτες της απελευθέρωσης!
Ας υποθέσουμε, όμως, ότι όντως κρατά το περιβόητο «κλειδί της λύσης». Πώς θα το κατορθώσει με τη βρετανο-τουρκική διαιρετική δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία;
Ας του θυμίσουμε ορισμένα πράγματα…
Ερόλ Κεϊμάκ
Δεν υπάρχει καλύτερη μαρτυρία για τις επιδιώξεις των Τούρκων και τι θα σημαίνει μια τέτοια λύση (ΔΔΟ), από τις αποκαλυπτικές δηλώσεις του Τουρκοκύπριου καθηγητή Erol Keymak, 8 Φεβρουαρίου 2017, σε σεμινάριο στο Λονδίνο με προεδρεύοντα τον Βρετανό λόρδο David Hannay: «Τι επιδιώκουμε;.. Επιδιώκουμε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Η οποία είναι μια ομοσπονδία με διαμοιρασμό εξουσίας. Δεν επιδιώκουμε μια δημοκρατία, δεν επιδιώκουμε σταθερότητα ή πολλά άλλα πράγματα που γνωρίζετε, επιδιώκουμε μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία… Το τι συζητείται σήμερα… είναι παρόμοιο με το περιεχόμενο του Σχεδίου Ανάν…».
Ο καθηγητής Keymak διετέλεσε σύμβουλος του Τουρκοκύπριου ηγέτη Dervis Eroglou και όχι μόνο.
https://simerini.sigmalive.com/article/2017/2/28/dizonike-vs-demokratia/
Δικαστής Γεώργιος Πικής
Σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο», στις 8 Ιουλίου 2015, ο πρώην δικαστής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (δικαστής του Εφετείου, ο πρώτος πρόεδρος του Εφετείου) και πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γεώργιος Πικής, είπε: «Διαχρονικά, στις συνομιλίες με την τουρκική πλευρά, έχουμε υποβαθμίσει, αν όχι υπονομεύσει, τα δίκαια των Ελλήνων της Κύπρου… Διαχρονικά, δεν χρησιμοποιήσαμε τα δικαιικά ερείσματα που μας παρείχε η κρατική μας υπόσταση και η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. για διεκδίκηση των βάναυσα τρωθέντων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Κύπρου». Παράλληλα είπε τότε ο κ. Πικής ότι η διαδικασία με το κοινό ανακοινωθέν (Αναστασιάδη/Έρογλου, 11.2.2014) προδιάγραφε λύση όμοια προς το Σχέδιο Ανάν.
Και συνέχισε: «Όταν μιλούμε για λύση του Κυπριακού, εννοούμε δίκαιη λύση, τουτέστιν λύση που να αποκαθιστά τα τρωθέντα δικαιώματα του ανθρώπου και την ενότητα της Κύπρου. Στη συνέντευξή μου στον ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ, στις 23/2/2014, προέβην σε αξιολόγηση του κοινού ανακοινωθέντος, υπογραμμίζοντας ότι διαγράφει τη σύσταση συνομοσπονδίας και όχι ομοσπονδίας. Το κείμενο του ανακοινωθέντος είναι στα Αγγλικά. Αναγράφεται ότι η συμφωνία συνομολογείται μεταξύ των ‘‘constituent states’’, δηλαδή των ‘‘συνιστώντων κρατών’’. Αυτή είναι η σημασία του όρου ‘‘State’’. Την ίδια σημασία ενέχει και η λέξη ‘‘polity’’, απορρέουσα από την ελληνική λέξη ‘‘Πολιτεία’’, που έχει ως προέλευση την πρόσδοση στις πόλεις της αρχαίας Ελλάδας της υπόστασης κράτους…
»Η συμφωνία προβλέπει κοινή ιθαγένεια όλων των κατοίκων της Κύπρου αλλά γίνεται πρόνοια για διακριτή ταυτότητα στο εσωτερικό – ελληνική και τουρκική. Στη συνέντευξή μου υπέδειξα ότι όλες οι σύγχρονες συνομοσπονδίες διαλύθηκαν: Η Σοβιετική Ένωση σε 15 κράτη, η Γιουγκοσλαβία σε 6 κράτη και ενδεχομένως θα προκύψει και έβδομο κράτος στο Κοσσυφοπέδιο, η Τσεχοσλοβακία διαιρέθηκε σε 2 κράτη. Υπενθυμίζω ότι η Συνομοσπονδία Αιγύπτου – Συρίας, χαρακτηρισθείσα ως Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, κατέρρευσε 6 χρόνια μετά τη συγκρότησή της.
Τα κεντρικά χαρακτηριστικά της ομοσπονδίας είναι ότι οι ομοσπονδιακές περιοχές έχουν βαθμό αυτοδιοίκησης, ενώ η κεντρική κυβέρνηση εκπηγάζει από το σύνολο του λαού και είναι επιφορτισμένη με τις εξουσίες διακυβέρνησης της χώρας. Από το κοινό ανακοινωθέν συνάγεται ότι τα κατάλοιπα της εξουσίας θα ασκούνται από τα συνιστώντα κράτη.
»Στο ερώτημά σας εάν το κοινό ανακοινωθέν διασφαλίζει τις βασικές αρχές για λύση του Κυπριακού, η απάντησή μου είναι, χωρίς επιφύλαξη, αρνητική… Κάτω από οποιονδήποτε φακό και αν εξεταστεί, ο καθορισμός της έκτασης της τουρκικής ζώνης είναι το σημαντικότερο θέμα προς εξέταση. Οι Τούρκοι της Κύπρου αποτελούσαν το 18% του πληθυσμού. Ούτε η ιδιοκτησία γης που κατείχαν οι Τούρκοι υπερέβαινε αυτό το ποσοστό. Συμφωνία για την παραχώρηση ζώνης μεγαλύτερης του ποσοστού αυτού, ή έστω του 20%, είναι βήμα προς τον επιδιωκόμενο εκτουρκισμό της Κύπρου… Ο καθορισμός των ζωνών ανάλογα με τα πληθυσμιακά και περιουσιακά δεδομένα Ελλήνων και Τούρκων δεν είναι μόνο εκείνο που επιβάλλει το Δίκαιο, αλλά και η βάση για την απομάκρυνση των εποίκων…»
Δηλαδή, ο περιβόητος διζωνικός χάρτης που έδωσαν στους Τούρκους στη Βιέννη στις 31.3.1977, και που τούρκευε ολόκληρη την κατεχόμενη και όχι μόνο Κερύνεια, μαζί και το αεροδρόμιο της Τύμπου, ήταν καθαρά ένα βήμα προς τον επιδιωκόμενο εκτουρκισμό της Κύπρου…
Η διχοτομική πολιτική του Δρος Nihat Erim 1956/57, για επανάκτηση της Κύπρου, ακολουθείται κατά γράμμα απ’ όλες τις τουρκικές κυβερνήσεις… (Ηihmet Zeki Kapci 2014).
Μόνο ως ΕΝΙΑΙΟ κράτος
Η Κύπρος δεν γεννήθηκε φυσιολογικό κράτος και ούτε μπορεί να γίνει με τη ΔΔΟ. Μόνο ως δημοκρατικό, ελεύθερο, ΕΝΙΑΙΟ κράτος μπορεί να υπάρξει ΜΕ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ. Τέτοιο «κλειδί λύσης» δεν διαθέτει ο νυν Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης επιμένων στη βρετανο-τουρκική ΔΔΟ. Και να θυμάται αυτό σε σχέση με τις δηλώσεις του Δικαστή Γ. Πική.
Φόρεϊν Όφις, 14.9.1965: «… Οι περισσότερες ομοσπονδίες ανά τον κόσμο, οι οποίες σήμερα ή στο πρόσφατο παρελθόν αντιμετωπίζουν προβλήματα, είναι δικά μας δημιουργήματα…».
(Βιβλίο Φ.Α. «Διζωνική vs Δημοκρατία 1955-2019»).
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Ο «διζωνικός» χάρτης Μακαρίου/Παπαδόπουλου, 3.4.1977 («Σημερινή»), δόθηκε στους Τούρκους στη Βιέννη στις 31.3.1977, από τον Τ. Παπαδόπουλο, ξεπουλώντας την Κερύνεια μας και όχι μόνο, μαζί και το αεροδρόμιο της Τύμπου.
