ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ : Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΔΙΑΛΑΓΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ ΓΟΧ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ …

… ΔΟΘΕΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ

Με την υπέρ αιωνόβια οικουμενιστική μάστιγα διαμορφώθηκαν ορισμένα δεδομένα στην Εκκλησία του Χριστού, τα οποία καθιστούν επιτακτική την ανάγκη να δοθεί συνολική εκκλησιαστική, τουλάχιστον,

λύση συνοδικώς. Η σύγκληση της εν Κολυμβαρίω Ψευτοσυνόδου που αναγνωρίζει ως Εκκλησίες τις κακόδοξες και αιρετικές χριστιανικές ομολογίες δημιούργησε ζήτημα εκκλησιολογικό που σαφώς συνιστά αίρεση, η οποία καταργεί την μοναδικότητα της Εκκλησίας, επομένως παραχαράσσει τον Κανόνα της Πίστεως όπως εκφράζεται στο Σύμβολο Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως. Μέχρι τώρα πάμπολλα άρθρα και μελέτες, ομιλίες και συνεντεύξεις στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στον ηλεκτρονικό τύπο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν επισημάνει την παρέκκλιση από την ορθή Πίστη καθώς και την προσπάθεια που ασκείται προκειμένου η Εκκλησία να αλλοτριωθεί στα πλαίσια της Νέας Τάξης Πραγμάτων και τελικά να καταντήσει ως σχεδιάζουν Πανθρησκεία της Παγκοσμιοποίησης και όργανο του Αντιχρίστου.

Εμπρός στον κίνδυνο του διαχριστιανικού αρχικά και διαθρησκειακού τελικά συγκρητισμού το χριστεπώνυμο πλήρωμα αντιδρά με την αποτείχιση, της οποίας όμως ο αυθεντικός τρόπος, όπως μας έχει κληροδοτηθεί από την μακραίωνη Αγία Παράδοση της Εκκλησίας μας προβλέπει, όχι απλώς την διακοπή μνημόνευσης των επισκόπων εν τη ιερουργία των Αγίων Μυστηρίων και των ιερών ακολουθιών, καθώς και κατά τις ιεροπραξίες, αλλά κανοναρχεί το ποίμνιο του Χριστού προς πλήρη διακοπή κοινωνίας με τους κακούς ποιμένες. Έτσι ορίζουν οι κανόνες προκειμένου να διαφυλαχθεί αλώβητη η αμώμητος Πίστις των Ορθοδόξων όπως φανερώθηκε στην εν Προσώπω υπερφυσική αποκάλυψη του Θεού, δι’ Υιού εν Αγιώ Πνεύματι, εν χρόνω επεμβαίνοντας στην ανθρώπινη ιστορία, ίνα δια της ενανθρωπήσεως του Λόγου σώσει και οδηγήσει στην θέωση τον κτιστό και πεπερασμένο άνθρωπο ενώνοντάς τον, κατά Χάριν, με τον άκτιστο δια των ενεργείων Του Θεόν!

Η αποτείχισις όμως, καθώς, ήταν επόμενο δημιούργησε μια σειρά από πρακτικά προβλήματα σε σχέση με τις μετακινήσεις των αγωνιζομένων πιστών σε μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις καθώς και την δυνατότητα συμμετοχής στα άγια Μυστήρια των συνάξεων εκείνων που διατελούν σε κοινωνία με τους Οικουμενιστές ή αυτών στις ενορίες και τις ιερές Μονές των παλαιοημερολογιτών του πατρίου εορτολογίου. Δεδομένου ότι υπάρχει σύγχυσις στο χριστεπώνυμο πλήρωμα, καθώς, και κακή φήμη εκ των υπερβολών ζηλωτικού χαρακτήρος όχι από λίγους δεδηλωμένους ως παλιοημερολογίτες, σε σημείο που και μόνο να ακούσουν οι πιστοί οι οποίοι βρίσκονται στο νέο τους δημιουργεί αποστροφή, ζητούμε στα πλαίσια διαλόγου που θέλουμε να πραγματοποιηθεί να δημιουργηθεί πρώτα μια διαδικτυακή πλατφόρμα θέσεων, ώστε να απαλειφθεί η κατ’ αρχήν η προκατάληψις. Έπειτα θέλουμε να πληροφορηθούμε τα φρονήματα των διαφόρων παρατάξεων σαφέστερα από τους φορείς αυτών των εκκλησιαστικών διοικήσεων στο πάτριο όλα αυτά όμως επισήμως και υπό το φως της δημοσιότητος, διότι καθώς και ο Κύριος εδήλωσε: “αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα. πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν Θεῷ ἐστιν εἰργασμένα (Ιω.3,19-21). Οι κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τα χτυπηματάκια στην πλάτη “ότι όλα εν τάξει και θα τα βρούμε” δεν τιμούν τους εκκλησιαστικούς άνδρας που έχουν ορθόδοξο φρόνημα! Και επειδή “σοφόν το σαφές” δεν θα δεχθούμε οι αποτειχισμένοι αμφίσημες διατυπώσεις και πολύπλοκες ερμηνείες εκκλησιολογικής κατοχύρωσης. Προκειμένου δε, να μην χαθούμε στον κυκεώνα των αντιπαραθέσεων με σχόλια του διαδικτύου απρόσωπα και ανεύθυνα θέτουμε ως προϋπόθεση ότι όσοι θέλουν να εκφράζουν άποψιν επί του εκκλησιολογικού ζητήματος θα εκφράζουν συγκεκριμένες θέσεις που θα εκπροσωπούν την παράταξή τους και όχι τους εαυτούς των αυτοβούλως αλλά κατ’ εντολήν. Θα πρέπει πρώτα προς δόξαν Θεού να βρούμε την δυνατότητα μιας νηφάλιας συνεννόησης προς επίτευξη δημιουργίας ενός πακέτου προτάσεων προς γόνιμο διάλογο, οοποίος δεν θα γίνει απλώς για να λέμε αλλά για να βρούμε κατά Θεόν λύσεις που θα εκφράζουν την διαχρονική Ορθόδοξη Παράδοση και το θέλημα του Κυρίου όπως υπομνηματίζεται στην Αγία Γραφή και την ζωή των Αγίων.

Επειδή τα προφορικά λόγια χάνονται ή διαστρέφονται ενώ τα γραπτά μένουν και για τον λόγο ότι η συγκεκριμένη κίνησις καλής θέλησεως γίνεται από την ταπεινότητά μου εκφράζοντας ορισμένο ποίμνιο και άλλους αδελφούς μου που είναι σκανδαλισμένοι από την στροφή μου προς το Πάτριο εορτολόγιο, διότι δεν κατανόησαν την ενότητα που πρέπει να διέπει τα μέλη της Εκκλησίας ως μέλη του Σώματος του Χριστού, την ευθύνη για την διεξαγωγή του διαλόγου δηλώνω ότι την αναλαμβάνω προσωπικώς ο ίδιος! Δεν θα δεχθώ παρεμβάσεις τρίτων παρά μόνο όσοι θέλουν συμβουλευτικά θα έχουν την δυνατότητα να διατυπώνουν τις θέσεις και τα επιχειρήματά τους σε εμένα και ο διάλογος θα γίνεται ανοιχτά, στο διαδίκτυο με γραπτά κείμενα μεταξύ εμού και των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Οι παρατάξεις που θα θελήσουν να λάβουν μέρος θα διορθώνουν το κείμενο το οποίο θα συντάσσω ο ίδιος διεξοδικά κατά κεφάλαιο, ενότητα, παράγραφο και στίχο. Σε ότι δεν θα συμφωνούν μαζί μου στο κείμενο που θα συντάσσεται θα παρεμβαίνουν επισημαίνοντας το κεφάλαιο, την συγκεκριμένη ενότητα, πιο ειδικά την παράγραφο και θα υποδεικνύουν τις συγκεκριμένες φράσεις στις οποίες ενδεχομένως να σφάλλω.

Αν το χριστεπώνυμο πλήρωμα δεν δει έναν διάλογο με διαφάνεια, σαφήνεια, αλήθεια και ήθος Χριστού δεν θα πείσουμε κανέναν ότι δεν είστε παρατάξεις αλλά η Εκκλησία του Χριστού. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχει, διαφορετικά, περίπτωση επίσκοποι από το νέο ημερολόγιο να δουν θετικά την δυνατότητα να ενωθούν παλαιό και νέο και να απαλειφθεί τι σχίσμα. Λοιπόν, ξεκινούμε σε αυτή την βάση τον διάλογο και έναν ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΟΡΟ ΔΙΑΛΑΓΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΙΜΕΝΙΣΜΟΥ