Α. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΜΕ ΕΑΝ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΧΕΙ ΔΥΝΗΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ
Β. ΕΠΕΙΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΟΥΜΕ ΕΑΝ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΜΕ ΒΑΣΗ ΛΟΓΙΚΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ:
ΑΝ Α= Β & Β=Γ ΤΟΤΕ Α=Γ
Σύμφωνα με την Διδασκαλία του Κυρίου στην ευαγγέλική περικοπή της τελευταίας Κυριακής του Πεντηκοσταρίου, την Κυριακή των Αγίων Πάντων, που είναι από το Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο διαβάζουμε: “Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς·
ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς”.
Και ερωτούμε:
▪Πρώτο ερώτημα:
Ποιός είναι αυτός που είναι ανάγκη να ομολογήσει τον Χριστό, ώστε στην συνέχεια και ο Ίδιος ο Χριστός να τον ομολογήσει ως δικό Του άνθρωπο, πιστό στο Ευαγγέλιο Του, το οποίο μας εμπιστεύθηκε να το φυλάγουμε με την εφαρμογή και όχι μόνο με τα λόγια;
Ασφαλώς ο κάθε Χριστιανός! Είτε κληρικός, είτε λαϊκός. Περισσότερο όμως ο εντεταλμένος να βρίσκεται “επί σκοπόν”, το οποίο σε απόδοση σημαίνει “ετοιμότητα επί του στόχου” και αποτελεί στρατιωτικό παράγγελμα για ετοιμότητα είναι ο Επίσκοπος! Τέτοια αποστολή έχει ο εκάστοτε Επίσκοπος της τοπικής Εκκλησίας!
▪Δεύτερο Ερώτημα:
Σε ποιές περιπτώσεις να ομολογήσει τον Ιησού Χριστό;
■ Σε περίπτωση Διωγμού της Εκκλησίας.
■ Σε περίπτωση αιρέσεως που εισήλασε μέσα στην Εκκλησία.
■ Σε περίπτωση βλασφημίας και προσβολής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού αλλά και των άλλων Υποστάσεων της Αγίας Τριάδος, ήτοι του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος αλλά και της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων, των Μυστηρίων της Εκκλησίας, των Αγίων εικόνων, των Αγίων σκηνωμάτων και λειψάνων και οτιδήποτε έχει ιερό λαι καθηγιασμένο η Εκκλησία.
▪Τρίτο Ερώτημα:
Με ποιό τρόπο να ομολογήσει τον Χριστό;
■ Με τον λόγο της διαμαρτυρίας προφορικώς και εγγράφως.
■ Εμπράκτως με την τοποθέτηση, ξεχωρίζοντας την θέση του με ενέργειες.
■ Με την αποτείχιση από εκείνους που κοινωνούν με τους αιρετικούς στην περίπτωση της Αιρέσεως.
▪Τέταρτο Ερώτημα
Για ποιό λόγο ο Χριστός ρητώς λέγει:
“῾Ο φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος” ;
■ Δεν είναι, διότι μεταξύ παιδιών και γονιών ένεκεν φυσικής σχέσεως υπάρχει ισχυρή αγάπη; Όμως αυτή η αγάπη μπροστά στην σχέση μας με τον Χριστό δεν πρέπει να γίνει εμπόδιο της αγάπης μας προς τον Χριστό που εκφράζεται με την Ομολογία, όταν θέτουμε υπεράνω αυτήν και υποκάτω την εξ αίματος φυσική σχέση;
▪Πέμπτο Ερώτημα:
Γιατί ο Χριστός ονομάζει σταυρό, το να εφαρμόζει ο Χριστιανός το Ευαγγέλιο και να κρατά την Ομολογία της Πίστεως εμπράκτως, λέγοντας; “καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος”.
■ Διότι, η εφαρμογή του Ευαγγελίου είναι αυταπάρνηση του “εγώ”, του εαυτού μας, και η υπακοή μας στον ζυγό του Κυρίου! Έργο μεν δύσκολο στον φίλαυτο άνθρωπο ενώ είναι εύκολο, όταν ο άνθρωπος θέλει και και έχει αγαθή προαίρεση, όταν είναι ευθύς και δεν ψάχνει προφάσεις για να μην εφαρμόσει τις εντολές του Χριστού. Γι’ αυτό και ο Κύριος σε άλλο σημείο λέγει: “ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν”(Μθ.11,30).
Αν η εφαρμογή του θελήματος του Θεού δεν ήταν σταυρός και δεν απαιτούνταν αυταπάρνηση δεν χρειαζόταν οι Άγιοι να κάνουν υπομονή εις την ζωήν τους! Όμως τί λέγει ο Απόστολος Παύλος στην περικοπή της ημέρας; “δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα” Χωρίς υπομονή σημαίνει τελικά δεν κάνουμε αγώνα διότι ή δεν έχουμε συγκεκριμένο αγώνα ή πετάξαμε τον σταυρό του Χριστού. Επομένως ισχύει εκείνο που λέγει ότι δεν είμαστε άξιοι του Χριστού: Αφού, “ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος”.
▪ Έκτο Ερώτημα:
Γιατί δεν είμαστε όμως άξιοι του Χριστού;
■ Διότι δεν ενεργούμε με πίστη αλλά κοσμικά, με λογικά κριτήρια. Είναι κακό να ενεργούμε με την λογική; Όταν πρόκειται για θέματα Πίστεως δεν είναι θεάρεστο τα κριτήρια να είναι λογικά, διότι έτσι κόβουμε την πίστη που υπέρκειται της λογικής και είναι ανώτερη, αφού έχει θέση κεφαλής.
▪ Έβδομο Ερώτημα:
Τί λέει για τους Αγίους; Για όλους τους Αγίους. Αυτοί είναι οι Άγιοι Πάντες:
“οἳ διὰ πίστεως
▪κατηγωνίσαντο βασιλείας,
▪εἰργάσαντο δικαιοσύνην,
▪ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν,
▪ἔφραξαν στόματα λεόντων,
▪ἔσβεσαν δύναμιν πυρός,
▪ ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ▪ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ▪ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, ▪παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων·
▪ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν·
▪ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν·
▪ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς·
▪ἐλιθάσθησαν,
▪ἐπρίσθησαν,
▪ἐπειράσθησαν,
▪ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον,
▪περιῆλθον ἐν μηλωταῖς,
▪ἐν αἰγείοις δέρμασιν,
▪ὑστερούμενοι,
▪θλιβόμενοι,
▪κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος,
▪ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς”.
■ Πόσα έπαθαν γι’ Αυτόν πίστευαν οι Άγιοι; Και ημείς δεν θέλουμε να υπομείνουμε τον παραμικρό κόπο και κανένα βάσανο!!!
▪Όγδοο Ερώτημα:
Τί λέγει στην συνέχεια;
■ “Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν,
τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.
Βλέπετε, τί λέει; “μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως”!!!!!!
Γι’ αυτό, επειδή είναι σπουδαίο, το ανώτερο να ενεργήσει ο άνθρωπος με την Πίστη, όταν ο Πέτρος τον ρώτησε τον Κύριο: “ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;” ο Κύριος του απάντησε: “ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
καὶ πᾶς ὃς ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει”. Γι’ αυτό και εμείς: “Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν,
1ον ■ “δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα”,
Κάνουμε υπομονή, μολονότι, δεν περνούμε εύκολα. Δεδομένου, ότι μας έχουν αφήσει μόνους σε αυτόν τον αγώνα ακόμη, και οι πνευματικοί μας αδελφοί και οι πνευματικοί μας πατέρες, θέλουμε θεαρέστως να τελειώσουμε το στάδιο στο οποί εισήλθαμε.
2ον ■ “ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν ᾿Ιησοῦν”, διότι το κριτήριό μας δεν είναι το τί είναι εύκολο και βολικό αλλά τί ζητά από εμάς ο Κύριος:
“ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν”.
Και επειδή τελικά δεν μετρά για τον Θεό πότε κλήθηκες αλλά πώς ετελείωσες τον πορεία της ζωής σου; Είπε: “Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι” (Μθ.10 ,32-33, 37-38 & 19, 27-30) & Εβρ. 11, 33 –12, 2.
