Η ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ ἑορτάζει δυό φορές.Στό κρύο καί στήν ζέστη.Εἶναι κεντρισμένη καί Ἀγκαλιαζει Χειμώνα καί καλοκαίρι.
Ἔτσι καί κάθε Μητερα στέκεται σέ ὅλα τά περάτα τοῦ κοσμου καί ταυτισμένη μέ τήν ἀγάπη ἀγκαλιάζει αὐτήν τήν ζωή καί τήν αἰωνιότητα.
Σήμερα λοιπόν τιμᾶμε μία ΑΞΙΑ ΜΗΤΕΡΑ τήν Κωνσταντινα , πού ἐπί 18 χρόνια,μαζί με τον σύζυγό της , ἔγινε ἀγκαλιά και ὀξυγονο γιά τό δεύτερο παιδί της, μέ εἰδικές ἀνάγκες σηκώνοντας τόν Σταυρό τοῦ κοινωνικοῦ ρατσισμοῦ καί τῆς ἀπαξίωσης τῶν “ὑγειων”-ἀνθρώπων .
Κατόπιν πῆρε στίς πλάτες τῆς μαζί μέ τόν Γιαννάκη τό ἀσήκωτο βάρος τοῦ ακρωτηριασμού και του καρκίνου με ό,τι αυτό συνεπάγεται…καί ἐχθες τό προέπεμψε μακριά στήν αἰωνιότητα ἀλλά ἐντουτοις πάντα κοντά καί μέσα στήν ψυχή της.
Μα αλησμόνητη θα μου μείνει η ερώτηση που μου έκαμε κάποτε αυτή η ευλογημένη και αγκρίνιαστη Μητέρα:
-Πάτερ είναι αμαρτία αυτό που κάνω;
-Τι δηλαδή;
_Νά! Κάθε μέρα που προσεύχομαι στην Παναγία και κάμω τους Χαιρετισμούς της, δεν της ζητάω τίποτε! Τι να της ζητήσω άλλωστε αφού μου τα έχει δώσει όλα;
Σήμερα στίς 5 μμ, θά γίνει ἡ ἐξοδιος ἀκολουθία στήν Ἐκκλησούλα μας ἐκεῖ πού περπάτησε και διακόνησε ἀπό μικρό παιδάκι ὁ Γιαννάκης ὡς Παπαδάκι καί Ἀγγελάκι τῶν οὐρανίων αψίδων.
π.Διονύσιος Ταμπάκης
Ι.Ν.Γενεσίου Της Θεοτόκου παλαιού Ναυπλίου
