ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ : SOS -Η Παγκόσμια Σοδομοποίηση των Νηπίων… Το Δεύτερο Μέρος

ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ : SOS – Η Παγκόσμια Σοδομοποίηση των Νηπίων… Το πρώτο μέρος

Το Τάγμα των Ναϊτών της Ανατολής (Ordo Templi Orientis —Ο.Τ.Ο.). συνδέεται με τις δραστηριότητες της πιο απεχθούς φυσιογνωμίας του 20ου αιώνα, του σατανιστή Άλιστερ Κρόουλι (Edward Alexander Crowley, 1875 – 1947), ο οποίος πήρε την αρχική του μύηση στο Τάγμα της Χρυσής Αυγής. Ο Άλιστερ Κρόουλι, το 1912 ιδρύει και τίθεται επικεφαλής στο Τάγμα Ordo Templi Orientis (Ο.Τ.Ο.), μια μυστική εωσφορική οργάνωση που αποτελείται από υψηλά μυημένους αποκρυφιστές κάθε είδους, οι οποίοι συγκέντρωσαν τη “σοφία” από διάφορα αποκρυφιστικά τάγματα που είχαν προηγουμένως περιηγηθεί στην Ανατολή και στη Δύση.  

Ο Κρόουλι μετά από ένα ταξίδι στο Θιβέτ και αφού ήρθε σε επικοινωνία με τους “Ανώτερους Άγνωστους”, γίνεται ο αγγελιοφόρος και προπαγανδιστής της Σαμπάλλα (το βασίλειο της Κόλασης). Στην Αίγυπτο όπου επίσης πήγε ταξίδι, ενώ περιηγούνταν στη Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα του εμφανίστηκε με αποκάλυψη υπερφυσικά, κάποια μαγική οντότητα που ο ίδιος την ονόμαζε “Αϊβάζ” (Aiwass, ο “αγγελιοφόρος” του Αιγυπτιακού θεού Ώρου/Απόλλωνα/Εωσφόρου), που του ανάθεσε μια σπουδαία αποστολή: Να καταστρέψει τον Χριστιανισμό. Τότε θεώρησε τον εαυτό του ότι είναι “το Θηρίο της Αποκάλυψης” και έτσι αυτονομάστηκε, παίρνοντας το παρατσούκλι, το “Μεγάλο Θηρίο–666” (The Beast–666) ή ο “Αντίχριστος”. Ίδρυσε ένα νέο το κίνημα «Την Γνωστική Καθολική Εκκλησία —Ο.Τ.Ο.)» και διατύπωσε την φιλοσοφία του Θελήματος (Thelema).  

Αυτή η διδασκαλία του Θελήματος είναι βγαλμένη από τα τρίσβαθα της Κόλασης, με την οποία καταργεί κάθε είδους νόμο και ηθική αρχή. Ο πυρήνας της διδασκαλίας του είναι: «Ένας είναι ο νόμος ότι δεν υπάρχει κανένας νόμος», διακηρύσσει. Με άλλα λόγια, διακηρύσσει το “Μυστήριο της Ανομίας” που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην Β΄ Επιστολή Προς του Θεσσαλονικείς 2:7, και καταργεί κάθε εντολή του Θεού, κάθε ανθρώπινο νόμο και ηθικό κανόνα. Άλλωστε, ο Αντίχριστος ονομάζεται στα Ιερά Ευαγγέλια, ο “Υιός της Ανομίας, ο Υιός της Απώλειας” Β΄ Επιστολή Προς του Θεσσαλονικείς 2:3. 

Στο βασικό βιβλίο του Κρόουλι “Το Βιβλίο του Νόμου” (The Book of the Law), η διδασκαλία του είναι απλή και λιτή αλλά καταστροφική. Είναι η γνωστή φράση του Κρόουλι: «Ολόκληρος ο Νόμος είναι να Κάνεις ό,τι Θέλεις”. Αυτό το εωσφορικό σύνθημα στις μέρες μας (2024) έχει γίνει συρμός σε πλανητικό επίπεδο, όπου πράγματι, ο καθένας άνθρωπος κυριολεκτικά κάνει ότι θέλει χωρίς να λογαριάζει τίποτε και κανέναν. Άλλωστε ο Νεοφιλελευθερισμός, η κυρίαρχη πολιτική θεωρία σε όλο τον κόσμο αυτό ακριβώς πρεσβεύει. Η πολυνομία που καταλήγει σε Ανομία, και η σταδιακή κατάργηση της Ποινικής Νομοθεσίας, που συντελείται εκεί οδηγούν. 

Με τον “νέο νόμο” του ο Κρόουλι, που καταργεί κάθε νόμο, θεϊκό και ανθρώπινο ισχυρίστηκε ότι απελευθερώνει την ανθρώπινη ύπαρξη (το θέλημα) από τις κοινωνικές και ηθικές συμβάσεις, μιας πουριτανικά οργανωμένης υποκριτικής κοινωνίας, όπως ήταν η βρετανική κοινωνία της εποχής του. 

Όπως και οι Θεοσοφιστές έτσι και ο Κρόουλι πιστεύει ότι η ανθρώπινη ιστορία είναι μια εξελικτική διαδικασία μέσα από τους κύκλους του χρόνου και κάθε κύκλος έχει τον δικό του προορισμό. Το Θέλημα (Thelema) είναι η βασική διδασκαλία της μελλοντικής Νέας Εποχής που έρχεται. Η λέξη Θέλημα σημαίνει “θέληση” στην ελληνική γλώσσα και αποτελεί την βασική έννοια στο δόγμα του Κρόουλι. Συνοψίζοντας τη φιλοσοφία του είπε: «Κάνε αυτό που θέλεις, αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος». Η θεωρία του Θελήματος, που αποτελεί το βασικό πυρήνα του “Βιβλίου του Νόμου” και της θρησκείας του Θελήματος του Κρόουλι, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος, του υπαγορεύθηκε στην Αίγυπτο το 1904, από μία “υπερφυσική οντότητα”, έναν “Ανώτερο Διδάσκαλο”, τον οποίο τον περιέγραψε ως μια “προανθρώπινη διάνοια.” 

Όπως υποστήριξε ο Κρόουλι, «κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ενεργεί σύμφωνα με τη θέλησή του χωρίς φόβο ότι μπορεί να έρχεται σε σύγκρουση με τη θέληση των άλλων ανθρώπων». Πρόκειται για τη διακήρυξη της απόλυτης ελευθερίας από τον Θεό και τις εντολές του, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την εγκαθίδρυση μιας ηθικής ελευθεριότητας που οδηγεί στην πλήρη εξάλειψη των ηθικών αρχών και στην καθιέρωση της ανηθικότητας. Στις τελετουργίες του Ναού του Τάγματος εισήγαγε τη σεξουαλική μαγεία, ο Κρόουλι, διοργάνοντας τερατώδεις σεξουαλικές τελετουργίες, λατρεύοντας τον Σατανά. Διακωμωδώντας την Χριστιανική Θεία Λειτουργία στις Τελετουργίες του παρασκεύαζε μαύρες μάζες (αντίθεες κοινωνίες) κάνοντας χρήση ναρκωτικών ουσιών και ομαδικών σεξουαλικών οργίων (υπό το πρόσχημα των μυστηρίων της Ίσιδας και του Άδωνι). 

Στα κείμενα του Τάγματος Ο.Τ.Ο. υποστήριξε: «Δεν θέλουμε να ιδρύσουμε μια νέα θρησκεία, αλλά θέλουμε να σαρώσουμε τα ερείπια που έχει συλλέξει ο Χριστιανισμός από τον παλιό κόσμο, έτσι ώστε η αρχαία Θρησκεία της Φύσης να ανακτήσει τα δικαιώματά της … Θέλουμε να αποκαταστήσουμε την αγνότητα και την πρωτόγονη ηθική της. Όλα όσα σήμερα θεωρούνται αμαρτωλά, “ανήθικα” ή “κακά”, θέλουμε να τα ανεβάσουμε ξανά στο επίπεδο της αγιότητας … Χτίζουμε μια κοινωνία ανθρώπων που θα είναι σεξουαλικά ελεύθεροι, με ελεύθερη προσωπικότητα. Αυτό το μήνυμα θα έχει επιτυχία μόνο εάν διαπαιδαγωγήσουμε και ενσταλάξουμε τις νέες ηθικές αρχές στους νέους από μικρή ηλικία. Ας εμπεδώσουμε τις αρχές μιας νέας ηθικής. Από τη γέννηση τους τα μικρά παιδιά θα πρέπει να διδαχθούν ότι τα σεξουαλικά τους όργανα πρέπει να θεωρούνται ιερά και ότι οι λειτουργίες τους, οι σεξουαλικές πράξεις, θα πρέπει να παρουσιάζονται στα αγόρια και στα κορίτσια ως ιερά μυστήρια.  

Ο αλαζονικός εωσφοριστής Κρόουλι, υπήρξε ταυτόχρονα πρωτοπόρος προάγγελος της πανσεξουαλικής εξέγερσης που ακολούθησε τα επόμενα 100 χρόνια και υπερασπίζονταν τις σεξουαλικές απολαύσεις του έρωτα, ακόμη και της ομοφυλοφιλίας. Πολυμαθής και φιλοπερίεργος, ήταν πολυπράγμων. Πάνω από όλα όμως ο κόσμος θα τον θυμάται σαν έναν ψευδοπροφήτη της Νέας Εποχής του Αντίχριστου, έναν απεχθή εωσφοριστή που οι διδασκαλίες του περί του Θελήματος είχαν καταστροφικό αποτέλεσμα στην ανθρώπινη κοινωνία, μιας κοινωνίας που πλέον ο κάθε άνθρωπος κάνει ότι γουστάρει δίχως να σέβεται ούτε Θεό, ούτε κανέναν νόμο ή ηθική αρχή. Εκατό χρόνια μετά διαπιστώνουμε ότι η παγκόσμια κοινωνία σήμερα δεν διαφέρει και πολύ από την διδασκαλία του. Σήμερα πια “ο καθένας κάνει αυτό που του κατεβαίνει στο κεφάλι μην λογαριάζοντας κανένα ανθρώπινο ή θεϊκό νόμο.” 

Όπως ήταν αναπόφευκτο όμως, ένα από τα πρώτα θύμα της εωσφορικής διδασκαλίας του “Κάνε ότι γουστάρεις, αυτός ο μόνος νόμος” ήταν και ο ίδιος ο εαυτός του. Μην αντέχοντας πια ούτε τον ίδιο τον εαυτό του, πέθανε ηρωινομανής, αφού και στις μαγικές τελετουργίες του χρησιμοποιούσε ναρκωτικές ουσίες και επιδίδονταν σε σεξουαλικά όργια. 

Οι Εωσφορικές Νεοεποχίτικες Διδασκαλίες του Κρόουλι 

Το Εωσφορικό σχέδιο του Άλιστερ Κρόουλι είναι ένα πρόγραμμα που καλύπτει χρονικά ολόκληρο τον 20ο αιώνα. Οι οπαδοί του συνδεδεμένοι μεταξύ τους σε ένα ενιαίο δίκτυο, εφάρμοσαν και προπαγάνδισαν τις κατευθυντήριες διδασκαλίες του που καταγράφονται στο κείμενο του Τάγματος Ο.Τ.Ο. “Liber LXXVII”: «Ο άνθρωπος έχει το απόλυτο δικαίωμα να κάνει το θέλημα του. Κάνετε αυτό που θέλετε και κανείς δεν θα σας πει “όχι” … δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον άνθρωπο» … «Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζει σύμφωνα με το δικό του νόμο» … «Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ζει όπως θέλει αυτός και να μη δίνει λογαριασμό σε κανένα» … «Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να ταξιδεύει όπως θέλει σε όλη τη γη» … «Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να εργάζεται όπως θέλει» … «Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα να αναπαύεται όπως θέλει» … «Ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αγαπά και να ερωτεύεται όπως θέλει, όποτε, όπου και όποιον θέλει» … «Ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα να πεθαίνει, όποτε θέλει και όπως θέλει» … «Ένας άνθρωπος έχει δικαίωμα να σκοτώσει αυτόν που παραβιάζει αυτά τα δικαιώματα του.» 

[Αυτή είναι διδασκαλία του Κρόουλι συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι σε μεγάλο βαθμό έχει κυριαρχήσει πάνω σε όλο τον πλανήτη με τρόπους αδιαφανείς και κρυφούς, έτσι ώστε σήμερα (2024) πράγματι, ο καθένας κυριολεκτικά “κάνει ότι θέλει … κάνει ότι γουστάρει” ακολουθώντας την πανίσχυρη σύγχρονη μόδα του “Μυστήριου της Ανομίας”, όπου όλα είναι νόμιμα και τίποτα δεν απαγορεύεται. Οι νομοθεσίες σήμερα (2024) όλων των δυτικών κρατών έχουν αμβλυνθεί μέσω της πολυνομίας, που είναι προστάδιο της ανομίας και στο μέλλον θα καταργηθεί κάθε νόμος, αφοπλίζοντας τελείως το ποινικό δίκαιο, έτσι ώστε να επικρατήσει μια γενικευμένη ανομία και ανηθικότητα.] 

Ποιος Δημιούργησε την UNESCO και Γιατί 

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ίδρυση των διεθνών θεσμών του ΟΗΕ, δόθηκαν στους “Πεφωτισμένους” νέες μεγαλύτερες ευκαιρίες για να υλοποιήσουν τα μεγαλόπνοα σχέδιά τους παγκοσμίως και να προωθήσουν το “Μεγάλο Έργο” τους. Εκείνο που έπρεπε μόνο να κάνουν ήταν να τρυπώσουν σε αυτούς τους Διεθνείς Οργανισμούς και να αναρριχηθούν στις καίριες θέσεις και πόστα. Σε όλα αυτά τα σχέδια τους δεν είχαν σχεδόν κανένα αντίπαλο ή εμπόδιο, απλά έπαιζαν πλέον μόνοι τους και ο μόνος αντίπαλος για αυτούς ήταν ο χρόνος. Άλλωστε, οι διεθνείς αυτοί οργανισμοί ιδρύθηκαν από τους ίδιους και με δική τους πρωτοβουλία. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) γνωστός στην καθομιλουμένη ως Ηνωμένα Έθνη, είναι το καλούπι της μελλοντικής Παγκόσμιας Κυβέρνησης και οι διακλαδώσεις, οι βραχίονες του, ήταν και είναι τα έμβρυα, η προτύπωση των Παγκόσμιων Υπουργείων, που στο μέλλον θα τεθούν κάτω από την Ηγεσία του “Πεφωτισμένου” Παγκόσμιου Ηγέτη, του Αντίχριστου. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή εκεί θα εγκατασταθεί η Ύπατη Αρχή της Ανθρωπότητας, για κυβερνήσει με σιδερένια πυγμή την Ομοσπονδία των Ηνωμένων Πολιτειών της Γης. Η έδρα του ΟΗΕ βρίσκεται στην πόλη της Νέας Υόρκης και έχει άλλα κεντρικά γραφεία στη Γενεύη, στο Ναϊρόμπι, στη Βιέννη και στη Χάγη (έδρα του Διεθνούς Δικαστηρίου του ΟΗΕ). Έτσι, οι “Πεφωτισμένοι” φώλιασαν μέσα στον νεοσύστατο ΟΗΕ και στις δευτερεύουσες υπηρεσίες του, όπως είναι ο Όμιλος Παγκόσμιας Τράπεζας, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης, η UNESCO και η UNICEF κ.ά.] και από εκεί πλέον καμουφλαρισμένα μπορούσαν να προωθήσουν αποτελεσματικά το “Μεγάλο Έργο” τους, που δεν είναι τίποτε άλλο από την ολοκληρωτική καταστροφή του Χριστιανισμού, έτσι ώστε να προετοιμάσουν το έδαφος για την έλευση και την εγκαθίδρυση της Παγκόσμιας Κυβέρνησης, με επικεφαλής ένα Παγκόσμιο Ηγέτη. Ταυτόχρονα, οι πεφωτισμένοι ίδρυσαν σκιώδεις ενώσεις και λέσχες από τις οποίες μπορούσαν να κατευθύνουν το πεπρωμένο όλου του πλανήτη και της ανθρωπότητας: την Λέσχη της Ρώμης, την Λέσχη της Μπίλντεμπεργκ, την Τριμερή Επιτροπή, την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός κ.ά. Έτσι, το σχέδιο των Εωσφοριστών μπήκε στην τελική ευθεία. 

Ο Pierre de Senarquelin, ένας από τους διευθυντές της UNESCO, τόνισε ξεκάθαρα τη σημασία του ΟΗΕ: «Η πραγματική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών δεν βρίσκεται στις πολιτικές αποφάσεις του, οι οποίες πολύ συχνά δεν έχουν ιδιαίτερα σοβαρή σημασία, αλλά στις ιδεολογικές και συμβολικές λειτουργίες του και στην πολιτική επιρροή του, η οποία απορρέει από την εξουσία του ως νόμιμου θεσμού, ως παράδειγμα νομιμοποίησης … Ο ΟΗΕ, όπως και οι εξειδικευμένοι θεσμοί του που έχουν πολιτικό χαρακτήρα, έχουν σαν αποστολή τους είναι να προωθήσουν ορισμένες ιδέες και αξίες.» 

Ο ΟΗΕ στα Χέρια των “Πεφωτισμένων” 

Δεδομένου ότι ο ΟΗΕ δημιουργήθηκε από τους Ελευθεροτέκτονες (στα μέσα της δεκαετίας του 1970, σύμφωνα με τον Μαρτινιστή Pierre Mariel, τα δύο τρίτα (2/3) του προσωπικού του ΟΗΕ ήταν τέκτονες ανάμεσά τους.  Άλλωστε, οι βασικές μασονικές αξίες διατυπώθηκαν ξεκάθαρα στον Χάρτη του ΟΗΕ: διακήρυξαν την αποφασιστικότητα τους «να επαναβεβαιώσουν την πίστη στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα», για τα οποία πρέπει να υιοθετηθεί μια ανεκτική στάση. Τα “ανθρώπινα δικαιώματα” ήταν το επίκεντρο της Οικουμενικής Διακήρυξης του 1948, η οποία διακήρυξε το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας να μπορεί κάποιος να επιλέγει την αλλαγή της θρησκείας του. Ας υπενθυμίσουμε ότι η “απόλυτη ελευθερία της συνείδησης”, συμπεριλαμβάνεται ως η βασική αρχή σε όλα τα καταστατικά του Τεκτονισμού και θεωρείται το πρωταρχικό ανθρώπινο δικαίωμα και μεθερμηνεύεται και κατανοείται ως θρησκευτική ανοχή, η οποία στην πράξη και με την πάροδο του χρόνου, μετατράπηκε ανεπαίσθητα στον φανατισμό της ανεκτικότητας. 

Το κείμενο της Οικουμενικής Διακήρυξης ήταν αποτέλεσμα μακροχρόνιων συζητήσεων στο πλαίσιο της αρμόδιας Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην οποία έπαιξε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο το μέλος της Μασονικής Στοάς B’nai B’rith, ο Γάλλος δικηγόρος Rene Cassin, ο οποίος ηγούνταν της οργάνωσης Γενικής Εβραϊκής Ένωσης το 1942, για λογαριασμό του στρατηγού Ντε Γκωλ. Είναι σημαντικό ότι, μιλώντας το 1970 σε μια από τις συναντήσεις της ελίτ στο Σικάγο, δήλωσε ότι η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποτελεί «μια κοσμική έκφραση των αρχών του Ιουδαϊσμού», επαναλαμβάνοντας έτσι την άποψη που είχε εκφράσει το 1927 ο ερευνητής E. Eberlin: «Η ιστορική αποστολή του Ισραήλ είναι να είναι γίνει ο συλλογικός μεσσίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.» Είναι ενδιαφέρον από αυτή την άποψη, να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Emmanuel Malinsky (1875 – 1938), του Πολωνού συγγραφέα και στενού συνεργάτη του Léon de Poncins (1897 – 1975) του Γάλλου παραδοσιακράτη Ρωμαιοκαθολικού δημοσιογράφου, στα πρώτα χρόνια της ύπαρξης του ΟΗΕ, από τους 1.800 υπαλλήλους του προσωπικού του, οι 1.200 ήταν Εβραίοι και από τους ανώτατους αξιωματούχους του ΟΗΕ — το 50% ήταν Εβραϊκής καταγωγής. 

Η UNESCO άρχισε να διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αναδιάρθρωση της συνείδησης όλης της ανθρωπότητας μέσω του δόγματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απόφαση για τη ίδρυση της πάρθηκε σε μια συνάντηση των Υπουργών Παιδείας των Συμμαχικών χωρών, ενώ μαίνονταν ακόμη οι μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι συναντήθηκαν τον Νοέμβριο του 1942 στο Λονδίνο για να εξετάσουν την έκθεση της επιτροπής υπό την ηγεσία του George Gilbert Murray. Ο Τζορτζ Γκίλμπερτ Μάρεϊ, ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Κοινωνίας των Εθνών και μέλος της Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας, της Fabian Society και του Πανευρωπαϊκού Κινήματος της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών, η αποστολή του οποίου ήταν η μελέτη των παραψυχολογικών φαινομένων (εξωαισθητικής αντίληψης – των “Ψ φαινομένων”) όπως είναι τηλεπάθεια, ψυχοκίνηση, η διορατικότητα ή παραψυχογνωσία, τα ψυχικά κανάλια, τα μέντιουμ, η εναιώρηση κ.λπ.). Με λίγα λόγια, εκτός όλων των άλλων, ο Μάρεϊ ήταν ο παγκόσμιος ηγέτης των πνευματιστών εκείνης της εποχής, που καλούσε “πνεύματα από το Υπερπέραν”. Η UNESCO, ως παγκόσμιος οργανισμός είχε και έχει σαν σκοπό να διασφαλίσει την “πνευματική και ηθική αλληλεγγύη όλης της ανθρωπότητας” μέσω της εκπαίδευσης, της επιστήμης και του πολιτισμού. Στην πραγματικότητα, η UNESCO, συνέχισε το έργο του προπολεμικού Διεθνούς Ινστιτούτου Πνευματικής Συνεργασίας του Παρισιού, ο οποίο ήταν ο εκτελεστικός βραχίονας της ειδικής επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών ο οποίος και ενσωματώθηκε στην UNESCO. Το Ινστιτούτο αυτό ιδρύθηκε από τον διάσημο φυσικό Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879 – 1955) (μέλος του Συνδέσμου κατά του Αντισημιτισμού), τον Σίγκμουντ Φρόιντ (μέλος της μασονικής Στοάς B’nai B’rith) και τον Γάλλο φιλόσοφο Ανρί-Λουί Μπεργκσόν (1859 –1941) κ.ά.  

Επ’ ευκαιρία, αφού ακροθιγώς αγγίξαμε τη θρησκευτική κοσμοθεωρία του Φρόιντ, τότε, ας ρίξουμε και μία ματιά στην άλλη μεγάλη προσωπικότητα του 20ου αιώνα, στις απόψεις του Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879 – 1955), ο οποίος σε μια από τις επιστολές του έγραψε: «Η λέξη “θεός” για μένα είναι απλώς μια εκδήλωση και προϊόν των ανθρώπινων αδυναμιών και η Βίβλος είναι μια συλλογή από αξιοσέβαστους μεν, αλλά και πάλι πρωτόγονους θρύλους, που ωστόσο, είναι μάλλον παιδαριώδεις. Ακόμα και οι πιο συγκροτημένες εξηγήσεις δεν μπορούν να αλλάξουν αυτή την πεποίθηση μου για αυτό το θέμα.» Ο Ρώσος Νομπελίστας και ένας από τους «πατέρες» της σοβιετικής βόμβας υδρογόνου Βιτάλι Γκίνζμπουργκ (V. L. Ginzburg, 1916 – 2009) γράφει για τον Α. Αϊνστάιν: «Όταν τον ρώτησα αν πιστεύει στον Θεό, μου απάντησε: «Πιστεύω στον θεό του Σπινόζα, ο οποίος εκδηλώνεται στην αρμονία όλων των πραγμάτων, όχι σε έναν προσωπικό Θεό που νοιάζεται για τη μοίρα και τις πράξεις ή την συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο Αϊνστάιν χρησιμοποίησε επίσης την ορολογία “κοσμική θρησκεία” … Εν ολίγοις, ο Αϊνστάιν σίγουρα δεν ήταν αθεϊστής και κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ σωστό να τον θεωρούμε, όπως και τον Σπινόζα, πανθεϊστή.» 

Ο Τζούλιαν Χάξλεϊ πρώτος Διευθυντής της UNESCO 

Είναι πολύ συμβολικής σημασίας, το γεγονός ότι ο πρώτος Γενικός Διευθυντής της UNESCO ήταν ο Τζούλιαν Χάξλεϊ (1887 – 1975), ο εγγονός του Τόμας Χάξλεϊ, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, της Εταιρείας Φάμπιαν και της Βρετανικής Εταιρείας Ευγονισμού, εξελικτικός βιολόγος, υποστηρικτής της φυσικής επιλογής και θεωρητικός της παγκοσμιοποίησης. Αυτός ο “Μάλθος του 20ου αιώνα” (όπως τον αποκαλούσε ο ιστορικός Gallus) εξέφρασε την ουσία της κοσμοθεωρίας του ως εξής: «Δεν χρειαζόμαστε πλέον τη βοήθεια της θεολογικής αποκάλυψης ή της απόλυτης μεταφυσικής. Ο Φρόιντ και ο Δαρβίνος μας αρκούν για το φιλοσοφικό μας όραμα.» Εκτός από πρώτος Διευθυντής της UNESCO, ήταν ιδρυτικό μέλος του Παγκόσμιου Ταμείου Άγριας Ζωής, πρόεδρος της Βρετανικής Εταιρείας Ευγονικής (1959 – 1962) και ο πρώτος πρόεδρος της Βρετανικής Ένωσης Ανθρωπιστών. Και ο πρώτος θεωρητικός πατέρας του όρου μετανθρωπισμός (transhumanism), τον οποίο διατύπωσε γραπτώς. 

Ο Τζούλιαν Χάξλεϊ διευκρίνισε το πρόγραμμα και την πολιτική του Παγκόσμιου Οργανισμού στο βιβλίο του “UNESCO: οι Στόχοι και η Φιλοσοφία της” (1947). Στο βιβλίο του αυτό αναφέρει ότι ο οργανισμός «πρέπει να απελευθερωθεί από οποιοδήποτε υπεργήινο όραμα» και να βασιστεί στον παγκόσμιο Ανθρωπισμό και τον εξελικτικό Ανθρωπισμό και στις μεθόδους του. Ο Χάξλεϊ όρισε τον εξελικτικό ανθρωπισμό, ως την θεωρία εκείνη σύμφωνα με την οποία «οι άνθρωποι θα έχουν την δυνατότητα να επιτύχουν την ολοκληρωμένη συνειδητοποίηση τους μέσω της υπέρβασης του εαυτού τους.» 

Θέλουν Τεράστια Μείωση του Παγκόσμιου Πληθυσμού  

Ιδιαίτερη προσοχή στο βιβλίο του δίνεται στην «μελέτη και εφαρμογή της ψυχανάλυσης και της ψυχολογίας του βάθους … για να γίνει ο κόσμος πιο ευτυχισμένος και πιο αποτελεσματικός», καθώς και στην ευγονική, στην οποία ο Χάξλεϊ είδε την επιστήμη εκείνη που απαραίτητη για την «διατήρηση της ανθρωπότητας ενωμένης με την βιόσφαιρα». Με αυτό το σκεπτικό, ο “μεγάλος ανθρωπιστής” Χάξλεϊ, ανησυχώντας για τις αρνητικές επιπτώσεις της πληθυσμιακής έκρηξης στους βιότοπους, το περιβάλλον και τους πολιτισμούς, υποστήριξε ότι πρέπει να: «συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο βέλτιστο μέγεθος ανθρώπινου πληθυσμού που εξαρτάται από τις υπάρχουσες σήμερα κοινωνικές και τεχνολογικές συνθήκες του πλανήτη και αυτή η συνειδητοποίηση, αποτελεί το πρώτο βήμα για τον πληθυσμιακό έλεγχο όλου του πλανήτη». Η άποψη αυτή του Τζούλιαν Χάξλεϊ για τον πληθυσμιακό έλεγχο όλου του πλανήτη, αυτή η “αρνητική ευγονική” πήρε την μορφή ενός σκληρού αγώνα για την προστασία της φύσης, γι’ αυτό και είναι ευρέως γνωστός και ως ο ιδρυτής του σύγχρονου οικολογικού (περιβαλλοντικού) κινήματος. Όσο για τους “ανάξιους”, τους φτωχούς και περιφρονημένους ανθρώπους, έγραψε συγκεκριμένα: «Τα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας, εκείνοι που είναι γενετικά λιγότερο προικισμένοι, δεν πρέπει να έχουν εύκολη πρόσβαση στην ιατροφαρματευτική βοήθεια και περίθαλψη, γιατί αυτό θα εξαλείψει και τον τελευταίο προμαχώνα της φυσικής επιλογής και θα τους επιτρέψει να έχουν την δυνατότητα στο να γεννήσουν πολλά παιδιά και να μπορούν να επιβιώσουν.» 

Σύμφωνα με τον Χάξλεϊ, η “νέα περιβαλλοντολογική πολιτική” θα πρέπει να βασίζεται στην εξελικτική επιστήμη, η οποία «θα μας δώσει τα κριτήρια για να καθορίσουμε τους στόχους και τις δραστηριότητες μας.» Ο Τζούλιαν Χάξλεϊ απέρριπτε την ιδέα ότι υπάρχει απόλυτη αλήθεια και απόλυτη ηθική, δηλώνοντας ότι «πρέπει να απαλλαγούμε από αυτές τις λανθασμένες ξεπερασμένες πεποιθήσεις ότι υπάρχει κάποια απόλυτη αλήθεια ή αρετή.» 

Επομένως, «ορισμένοι τύποι ανθρώπων θα πρέπει να αποκλείονται από ορισμένα επαγγέλματα: οι αδύναμοι, οι ασθενικοί κακομοίρηδες του Χριστιανισμού, οι ζηλωτές εκείνοι που είναι υπερβολικά θεοβούμενοι και φορείς της αυστηρής ηθικής —τέτοιοι άνθρωποι πρέπει να απομακρύνονται από θέσεις των δικαστών, των δασκάλων και των διευθυντών.» Αυτές οι απόψεις του Τζούλιαν Χάξλεϊ εκπορεύονταν από την εξελικτική θεωρία στην οποία πίστευε, σύμφωνα με την οποία η εξέλιξη πρέπει να βασίζεται στη βιολογική πρόοδο του ανθρώπινου είδους. Και όπως έγραψε ο Χάξλεϊ: «τίποτα δεν είναι αμετάβλητο και αιώνιο στην ηθική.» 

Ο Αιρετικός Ιησουΐτης Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέν, ο θεωρητικός της Νοόσφαιρας 

Ως εξελικτικός βιολόγος, ο Χάξλεϊ, βρήκε έναν ομοϊδεάτη του στο πρόσωπο του Γάλλου Ρωμαιοκαθολικού φιλόσοφου Πιερ Τεγιάρ ντε Σαρντέν (1881 – 1955), ενός αιρετικού Ιησουίτη, ο οποίος προσάρμοσε την Χριστιανική διδασκαλία στη θεωρία της εξέλιξης και έγινε ένας από τους δημιουργούς της θεωρίας της Νοόσφαιρας (Noosphere). Ο Χάξλεϊ γνωριζόταν προσωπικά με τον Ιησουίτη ντε Σαρντέν και είχε μια “κυριολεκτικά μυστικιστική αίσθηση” απέναντι στα βιβλία του (ο μασόνος Χάξλεϊ ήταν αυτός που δημοσίευσε μάλιστα την αγγλική έκδοση του βιβλίου του ντε Σαρντέν, Το Φαινόμενο του Ανθρώπου, μετά τον θάνατο του ντε Σαρντέν). Αλλά αν και ο Ιησουίτης ντε Σαρντέν ενεργούσε κάτω από την σημαία του Χριστιανισμού, ο Χάξλεϊ έθεσε απροκάλυπτα το δίλημμα: “Ή Δαρβίνος ή Θεός!” Είναι αλήθεια ότι αντιλαμβανόταν τον εξελικτικό ανθρωπισμό, ως μια σύνθεση της επιστήμης και της θρησκείας, αλλά στην Χριστιανική θρησκεία είχε ανατεθεί ένας υποδεέστερος, ένας υποβοηθητικός ρόλος, αφού η επιστήμη ήταν αυτή που έπρεπε να καθορίσει ποιες απόψεις της Χριστιανικής θρησκείας ήταν “επιτρεπτές και κοινωνικά επιθυμητές” στην βιολογική πρόοδο του ανθρώπου. 

Τιμητική Μπλε πλακέτα, στο Hampstead του Λονδίνου, προς τιμήν του Τζούλιαν Χάξλεϊ, του μικρότερου αδελφού του Άλντους Χάξλεϊ και του πατέρα τους Λεονάρδου Χάξλεϊ. 

Ο Τζούλιαν Χάξλεϊ, ο πατέρας του Μετανθρωπισμού (Transhumanism) —1957 

Σε ένα άρθρο του, στο ερώτημα «Γιατί η Θεωρία της Εξέλιξη είναι Θρησκεία ;» Απάντησε: «Η θρησκεία είναι μια κοσμοθεωρία που αγκαλιάζει τα θεμέλια ολόκληρου του κόσμου. Επομένως, η εξέλιξη μπορεί να αναλάβει να παίξει το ρόλο που έπαιξε κάποτε ο Θεός, δηλαδή μπορεί να γίνει μια ισχυρή εξουσία η οποία θα συντονίζει την πίστη και την ελπίδα του ανθρώπου.» 

Σύμφωνα με αυτή την άποψη του Χάξλεϊ, ο άνθρωπος θα πρέπει να γίνει η καθοδηγητική δύναμη αυτής της εξέλιξης, παίρνοντας τη θέση των εκθρονισμένων πρώην θεών και να καθορίσει τον τελικό στόχο αυτής της εξέλιξης. Σε αυτό το σημείο ο Χάξλεϊ εισηγείται την έννοια του “μετανθρωπισμού”. Στο βιβλίο του Νέα Μπουκάλια για Νέο Κρασί (New Bottles for New Wine) που γράφτηκε το 1957, δηλώνει: «Το ανθρώπινο είδος μπορεί, αν το επιθυμεί, να ξεπεράσει τον εαυτό του —όχι μεμονωμένα … αλλά συλλογικά, σαν ολόκληρη ανθρωπότητα και να καθορίσει τον τελικό στόχο της εξέλιξης του. Πώς όμως θα πρέπει να ονομάσουμε αυτή τη νέα πίστη. Ίσως, ο υπεράνθρωπος ανθρωπισμός, ο μετανθρωπισμός (transhumanism) να είναι ο πιο κατάλληλος όρος. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να παραμένουν άνθρωποι, αλλά μπορούν να ξεπεράσουμε τους εαυτούς τους, να κάνουν υπέρβαση του εαυτού τους, κατανοώντας τις νέες δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης … Πιστεύω στον υπεράνθρωπο ανθρωπισμό, τον μετανθρωπισμό. Μια μέρα, μόλις υπάρξουν αρκετοί άνθρωποι, μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων, που θα το ενστερνιστούν και θελήσουν να το ισχυριστούν αυτό, τότε το ανθρώπινο είδος, η ανθρωπότητα θα βρεθεί στο κατώφλι μιας νέας κατάστασης ύπαρξης, διαφορετικής από τη δική μας. Όπως διαφέρουν και οι σημερινοί άνθρωποι, από τον άνθρωπο του Πεκίνου. Αυτή, τελικά, θα είναι η συνειδητή εκπλήρωση του αληθινού μας πεπρωμένου.» 

Όπως διαπιστώνουμε, ο Χάξλεϊ είναι ο τυπικός πνευματικός κληρονόμος των ιδεών που είχαν οι οικοδόμοι της Βαβυλώνας και του Πύργου της Βαβέλ που είχαν στα χείλια τους το σύνθημα: «Ας δημιουργήσουμε ένα όνομα για τον εαυτό μας !» Όπως εκείνοι, έτσι και ο Χάξλεϊ, πιστεύει στις απεριόριστες δυνατότητες της ανθρώπινης γνώσης, πιστεύει στην δύναμη της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου —μια προόδου χωρίς Θεό και μέσα από την υπέρβαση ή την κατάργηση της “εικόνας του Θεού”. Το πώς θα πραγματοποιηθεί αυτή η υπέρβαση, αυτός ο μετασχηματισμός της ανθρωπότητας σε μετανθρωπότητα την περιγράφει ο ίδιος ο αδελφός του, ο μυθιστοριογράφος και συγγραφέας Άλντους Χάξλεϊ (1894 – 1963) ο οποίος έγραψε τα δύο “προφητικά” βιβλία “Θαυμαστός Νέος Κόσμος” —1932 και “Επιστροφή στον Θαυμαστό Νέο Κόσμο” —1958. [Σε αυτά τα μοναδικά, τα τάχα “προφητικά”, μασονικά βιβλία περιγράφεται αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας, όπου η μετανθρωποίηση του ανθρώπου πραγματοποιείται μέσω της Σύγκλισης των Προηγμένων Νέων Τεχνολογιών NBIC (= Convergence NBIC = Nano – Bio – Info – Cogno Technologies) — και μέσω της εκθετικής ανάπτυξης της Γενικής Τεχνητής Νοημοσύνης AGI (Νόμος του Μουρ)]. Αυτά τα δύο βιβλία του μασόνου Άλντους Χάξλεϊ καθώς και το βιβλίο “1984”, που γράφτηκε το 1948, του βαθυστόχαστου Άγγλου συγγραφέα Τζωρτζ Όργουελ (1903 – 1950) είναι τα μοναδικά βιβλία που περιέγραψαν σε χονδρικές γραμμές του τι περίπου θα συμβεί στην επερχόμενη Μετανθρωπότητα, την έλευση ενός Παγκόσμιου Ολοκληρωτικού Καθεστώτος του Μεγάλου Αδελφού].  

Με αυτό το πνεύμα, με αυτή την κοσμοθεωρία σχεδιάστηκε η στρατηγική κατεύθυνση και τα προγράμματα της UNESCO τα τελευταία 70 χρόνια. 

Η Κατάργηση των Ηθικών Κανόνων, του Άνδρα & της Γυναίκας 

Η πολιτιστική και σεξουαλική επανάσταση που ξεκίνησε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960, με το κίνημα των χίπηδων, των παιδιών των λουλουδιών, κήρυξε ανοιχτό πόλεμο στις χριστιανικές αξίες και τους ηθικούς κανόνες του. Το οπλοστάσιο των επιχειρημάτων αυτής της επίθεσης κατά του Χριστιανισμού την δανείστηκε από το Νεοεποχικό αποκρυφιστικό κίνημα, το οποίο έχει τις δικές του αντιλήψεις για το τι είναι ο άνθρωπος και το ποιος είναι ο προορισμός του. 

Οι Νεοεποχίτες Προωθούν το Παγκόσμιο Ανδρόγυνο (Universal Androgyne)  

Η “Νέα Εποχή” έχει αντιγράψει και ενστερνιστεί τις διδασκαλίες της Καμπάλα για τον πρωτόπλαστο άνθρωπο, τον Αδάμ και την Εύα. Σύμφωνα με την Καμπαλιστική διδασκαλία ο Αδάμ και η Εύα, οι πρωτόπλαστοι, ήταν ένα θεόμορφο πνευματικό Ανδρόγυνο, η ακεραιότητα του οποίου διασπάστηκε σε δύο μέρη κατά τη διαδικασία της δημιουργίας τους στον υλικό κόσμο. Το φύλο άρρεν/θήλυ, επομένως είναι ένας ελαττωματικός περιορισμός, ένας διχασμός, μια διαίρεση που οδηγεί τον άνθρωπο σε αποσύνθεση και θάνατο. Για να “σωθεί” ο άνθρωπος πρέπει να επιστρέψει στην προηγούμενη πρωταρχική πνευματική κατάσταση ακεραιότητας του και μετά να ενωθεί με τη θεότητα. Επειδή λοιπόν ο άνθρωπος δεν νοιώθει ολοκληρωμένος αρχίζει την αναζήτηση του για να αποκαταστήσει την ψυχοσωματική ακεραιότητα του ήδη από αυτή τη ζωή. Αυτός είναι ο λόγος, που το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙΑ+, που αποτελεί την μαχητική εμπροσθοφυλακή του νεοεποχικού κινήματος αναζητούν αυτή την πληρότητα του ανδρόγυνου (androgyne), με τέτοια μανία, θέλουν να νιώθουν και να συμπεριφέρονται σαν να είναι ταυτόχρονα και σαν άνδρας και σαν γυναίκα. Όλοι οι αρχαίοι Γνωστικοί και οι διάδοχοι τους σήμερα Τέκτονες, Ερμητιστές, Ροδόσταυροι, Αλχημιστές, Καμπαλιστές που για αιώνες κρατούσαν τις εωσφορικές διδασκαλίες τους κρυφές (εξ ου στόμα ερμητικά κλειστό), και για αυτό και λέγονται αποκρυφιστές, είχαν κορυφαία διδασκαλία, την Ανδρόγυνη Αρχή, ότι ο «ολοκληρωμένος “θεϊκός” άνθρωπος είναι το “Oικουμενικό Aνδρόγυνο” αυτός που έχει ταυτόχρονα αρσενικές και θηλυκές ιδιότητες, ο ερμαφρόδιτος, όπως ακριβώς είναι ο “θεός” που πιστεύουν. Το Μυστικό Δόγμα των Ροδόσταυρων ήταν το “Universal Androgyne” (Οικουμενικό ή Καθολικό Ανδρόγυνο). Επομένως, οι τρανσέξουαλ, είτε το γνωρίζουν οι ίδιοι είτε όχι, έχουν καθαρά θρησκευτική εωσφορική κατεύθυνση, που με την πανίσχυρη προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ, της τρανσκουλτούρας, πολλαπλασιάζουν τους οπαδούς, σαν να είναι μόδα. Οπότε τώρα, στην Νέα Εποχή όλοι αυτοί που κρύβονταν βγήκαν από καβούκι τους και διαλαλούν τα πιστεύω τους. Την θεωρητική βάση αυτής της διεστραμμένης σεξουαλικής συμπεριφοράς, του “ανδρόγυνου”, την διδάσκει ο εβραϊκός αποκρυφισμός, ο Καμπαλισμός.  

Η Καμπαλιστική Διδασκαλία για το “Οικουμενικό Ανδρόγυνο” 

Καθώς ο Αδάμ και η Εύα, ενώ έχουν ενωθεί με τα δεσμά του γάμου, δεν μπορούν να αλληλοσυμπληρωθούν και να αποτελέσουν ένα αρμονικό ανδρόγυνο, ένα ενιαίο σύνολο, για να βρουν την ευτυχία και την αρμονία. O Αδάμ παραμένει κατώτερος και ατελής άνδρας και η Εύα μια μη ολοκληρωμένη γυναίκα. Αρχίζουν λοιπόν και οι δυο τους να αναζητούν εναγωνίως αυτή την ακεραιότητα, την πληρότητα που τους λείπει ήδη από αυτή τη ζωή. Δηλαδή, όσο ένας άνδρας προσπαθεί να ενισχύσει την αρρενωπότητα, τον ανδρισμό του, δεν μπορεί να βρει την αρμονία και την ακεραιότητα του. Παρομοίως, όσο και να προσπαθεί μια γυναίκα να τονίσει και να ενισχύσει την θηλυκότητα της το αποτέλεσμα όλων αυτών των προσπαθειών οδηγούν στο είναι αδιέξοδο. Επομένως, ο θεόσδοτος θεσμός του γάμου παραμένει απεχθής και μισητός και για τους δύο και για τον άνδρα και για την γυναίκα. Αυτά διδάσκουν οι Καμπαλιστές και από αυτούς τα δανείστηκαν οι νεοεποχίτες και οι σοδομιστές ΛΟΑΤΚΙΑ+. 

Για να αποκατασταθεί η ανδρόγυνη/ερμαφρόδιτη ενότητα, η ακεραιότητα του ανθρώπου, ο άνδρας πρέπει να επικεντρωθεί στην προσπάθεια του να αναπτύξει μέσα του τις θηλυκές ιδιότητες και χαρακτηριστικά και αντίστοιχα η γυναίκα να αποκτήσει τα αρσενικά χαρακτηριστικά. Αυτή η “Ανδρόγυνη Ολότητα”, όπως διδάσκει η διεστραμμένη κοσμοθεωρία της Νέας Εποχής, μπορεί να αποκατασταθεί μέσω της υπέρβασης του γεννητικού φύλου (άρρεν/θήλυ) και για να επιτευχθεί η υπέρβαση των φύλου πρέπει οι άνθρωποι να γίνουν έκφυλοι, δηλαδή να απαρνηθούν τα χαρακτηριστικά του φύλου τους και να αναπτύξουν σεξουαλικές σχέσεις με άτομα του ιδίου φύλου, μέσα από τις ομοφυλοφιλικές, λεσβιακές και τρανσέξουαλ σχέσεις. Η ένωση θηλυκού – αρσενικού, σε ένα αρσενικοθήλυκο ανδρόγυνο σώμα είναι μια νέα κατάσταση συνείδησης, είναι ο καινούργιος ιδανικός ερμαφρόδιτος άνθρωπος της Νέας Εποχής, και των μετανθρώπων, των σάιμποργκ. 

Η Ανδρογυνία των Αρχαίων Νεοεποχικών Πολιτισμών Αναβιώνουν στις Ημέρες μας 

[Η ανδρογυνία μεταξύ των ανθρώπων ήταν καθιερωμένη μεταξύ όλων των αρχαίων ειδωλολατρικών πολιτισμών που ήταν στην πραγματικότητα τα αρχαία Νεοεποχικά βασίλεια μια και κάτω από διαφορετικά ονόματα λατρεύονταν ο ίδιος “θεός” ή “θεοί”, ο Εωσφόρος και οι ακόλουθοι του. Στην αρχαία Σουμέρια, οι ανδρόγυνοι και οι ερμαφρόδιτοι άντρες λάτρευαν της θεάς Ινάννα. Οι Σουμέριοι ιερείς που ήταν γνωστοί ως γκαλά, υπηρετούσαν στους ναούς της θεάς Ινάννας, όπου εκεί ψέλνονταν ύμνοι και θρήνοι. Οι γκαλά είχαν γυναικεία ονόματα, μιλούσαν την παραδοσιακά γυναικεία διάλεκτο eme-sal. Οι γκαλά ανάμεσα στις άλλες τελετουργικές υποχρεώσεις και οι ομοφυλοφιλικές συνουσίες. Οι Βαβυλώνιοι που διαδέχθηκαν τους Σουμέριους στην Μεσοποταμία, είχαν σαν θεά την Iστάρ ή Αστάρτη (η αντίστοιχη ανατολική σημιτική θεά με την Ινάννα, μια θεά παρόμοια με την Αφροδίτη), και οι ιερείς της οι kurgarrū και assinnu που υπηρετούσαν στους ναούς της φορούσαν γυναικείες ενδυμασίες και χόρευαν εντός των ναών πολεμικούς χορούς. Υπάρχουν αρκετές ακαδικές παροιμίες που υποδηλώνουν ότι είχαν μεταξύ τους ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Η Αγγλίδα ανθρωπολόγος Gwendolyn Leick (1951 – 2022), η οποία ήταν ειδική για την Μεσοποταμία, έχει γράψει ότι οι ιερείς της Ίσταρ ήταν παρόμοια με τoυς σύγχρονoυς Ινδούς hijra, τους πάμφτωχους Ινδούς τρανσέξουαλ (ανδρόγυνους). Ένας ακαδικός ύμνος, περιγράφει την θεά Ιστάρ να μεταμορφώνει άνδρες σε γυναίκες. 

Στον αρχαίο Αιγυπτιακό, Ασσυριακό, Φοινικικό, Ελληνικό και Ελληνορωμαϊκό ειδωλολατρικό πολιτισμό της Νέας Εποχής υπήρχε εκτεταμένη ομοφυλοφιλία, παιδεραστία και ο θεσμός των τελετουργικών ανθρωποθυσιών (στην εορτή των Κρονίων, των Καθαρμάτων κ.ά.) μέχρι την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα του Μεγάλου Θεοδοσίου (347 – 395 μ.Χ.), ο οποίος απαγόρευσε με αυστηρούς νόμους την ομοφυλοφιλία, ανθρωποθυσίες και τις άλλες νεοποχίτικες σεξουαλικές διαστροφές και ειδωλολατρικές πρακτικές και διδασκαλίες. Μέχρι την εποχή εκείνη πραγματοποιούνταν τελετουργικές ανθρωποθυσίες. Ο Άγιος Δάσιος (3ος αιώνας μ.Χ.), όντας στρατιώτης του Ρωμαϊκού στρατού τον ετοίμαζαν 30 ημέρες να τον θυσιάσουν πάνω στον βωμό του Κρόνου, σε μία σατανική τελετή. Αυτός όμως ομολόγησε με θάρρος τον Ιησού Χριστό και έγινε Άγιος μάρτυρας.  

Το “Θεϊκό Ανδρόγυνο” των Εωσφοριστών  

Οι αποκρυφιστές και αλχημιστές του Μεσαίωνα, ως οπαδοί του Εωσφόρου, αγκάλιασαν και προώθησαν την ομοφυλοφιλία και την ανδρογυνία, ανδρών και γυναικών. Μια ανθολογία των αλχημικών διδασκαλιών του 1550, η De Alchemia, περιελάβανε το σημαντικό για αυτούς βιβλίο που ονομάζεται το “Ροζάριο των Φιλοσόφων”, το οποίο απεικονίζει τον ιερό γάμο της αρσενικής αρχής (Sol) με τη θηλυκή αρχή (Luna) που μορφοποιείται στο “Θεϊκό Ανδρόγυνο” (Divine Androgyne), μια δυϊστική αλχημική ερμητική αναπαράσταση, την υπερβατική τελειότητα της ένωσης των δύο αντίθετων. Ο συμβολισμός και το νόημα του ανδρογυνισμού αποτελούσε το βασικό θέμα με οποίο ασχολήθηκε ο Γερμανός μυστικιστής Γιάκομπ Μπέμε (Jakob Böhme, 1575 – 1624), ο οποίος ταύτιζε τον “θεό” με τη φύση, και του Σουηδού αποκρυφιστή φιλοσόφου Εμμάνουελ Σβέντενμποργκ (Emanuel Swedenborg, 1688 – 1772). Η αποκρυφιστική έννοια του “Οικουμενικού ή Καθολικό Ανδρόγυνου” (Universal Androgyne) — είναι η συγχώνευση των δύο φύλων σε ένα Ανδρόγυνο σώμα, που προϋπήρχε του σύγχρονου κόσμου, και αποτελεί το ιδανικό πρότυπο της νεοεποχικής ουτοπίας — και διαδραματίζει βασικό ρόλο στις αποκρυφιστικές διδασκαλίες των Ροδόσταυρων, των Θεοσοφιστών και του Σουηδικού Σβέντενμποργιανισμού.] 

Οι Σοδομίτες αναβιώνουν στον 21ο αιώνα 

Στις ημέρες μας, στον 21ο αιώνα, ο ερμαφροδιτισμός, αναβίωσε με το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙA+ και εξαπλώνεται ραγδαία, αποσκοπώντας στο να καταστεί ο γενικός κοινωνικός κανόνας, σύμφωνα με τις διεστραμμένες νεοεποχικές διδασκαλίες και πρακτικές. Ο τελικός στόχος είναι η κατάργηση όλων των φύλων, της ανθρώπινης σεξουαλικότητας (και κατά συνέπεια της τεκνοποίησης) και η εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής 

Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η “θεολογία της ερμαφρόδιτης αποκατάστασης” της Νέας Εποχής. Για να ξαναεπιστρέψουν οι άνθρωποι στην κατάσταση της πρωταρχικής αρχέγονης αρμονικής αθάνατης ανδρογυνίας, είναι απαραίτητο να γίνουν οι μεν άνδρες θηλυπρεπείς, οι δε γυναίκες αρρενωπές και οι δύο να συγκλίνουν σε ένα ερμαφρόδιτο νέο τεχνητό πλάσμα με αρσενικοθήλυκα χαρακτηριστικά. Επιπλέον, αυτό το αρσενικοθήλυκο “ανδρόγυνο” θα οδηγήσει με την σειρά του στη γέννηση ενός νέου “αγγελικού” είδους, σε ένα άφυλο χωρίς ταυτότητα φύλου πλάσμα, της έβδομης φυλής όπως την ονομάζει η Μπλαβάτσκυ, που θα αποτελείται μόνο από πνεύματα/ψυχές. [Ταυτόχρονα, η Σύγκλιση των Νέων Τεχνολογιών —NIBICS προετοιμάζει τον υπερφυή μετάνθρωπο με τα εμφυτευμένα τσιπάκια (όσο πιο πολλά τσιπάκια εμφυτεύσει κανείς στον εγκέφαλο του τόσο πιο έξυπνος νεοεποχίτης γίνεται !) που θα τον μετατρέψουν σε ένα τηλεκατευθυνόμενο αρσενικοθήλυκο/χωρίς φύλο σάιμποργκ, όπως ακριβώς θα είναι και μελλοντικά άφυλα έξυπνα ρομπότ. Επομένως, το εωσφορικό νεοεποχικό θρησκευτικό κίνημα, το τεχνοκρατικό κίνημα των μετανθρωπιστών (transhumanists) και το κίνημα των σεξουαλικά διεστραμμένων ΛΟΑΤΚΙΑ+, είναι παράλληλα κινήματα που έχουν όχι μόνο την ίδια σημαία (το πολύχρωμο εωσφορικό ουράνιο τόξο) αλλά έχουν και κοινό στόχο να μετατρέψουν τον άνθρωπο σε ένα τηλεκατευθύνομενο ασέξουαλ ζόμπι, ένα μετάνθρωπο (2.0) που στο τελικό στάδιο θα απαρνηθεί πρώτα την φυλή & την πατρώα πίστη του (την εθνικότητα και την θρησκεία του) μετά το φύλο του (που του έδωσε η φύση) και μετά και ίδια την ανθρώπινη υπόσταση του μετατρεπόμενος σε σάιμποργκ και στο τελικό στάδιο απαρνούμενος και ίδιο το γήινο σώμα του θα μπορεί να ζει ψηφιακά σε ένα εικονικό μετασύμπαν (metaverse) σε άυλη μορφή π.χ. σε ένα ολογραφικό σώμα ή Άβαταρ. Αυτός τον προορισμό μας επιφυλάσσει ο ανθρωποκτόνος Εωσφόρος, οι δαίμονες του και ανθρώπινοι οπαδοί του. Τις προθέσεις του αυτές μάλιστα τις μεταβίβασε τηλεπαθητικά στο μέντιουμ της Θεοσοφίστριας Έλενας Μπλαβάτσκυ, η οποία καθ’ υπαγόρευση έγραψε στα βιβλία της για την μελλοντική έλευση της άυλη, άφυλης, “πνευματικής” 7ης φυλής.] 

Ως εκ τούτου, για τους ψευδοπροφήτες της Νέας Εποχής, ο ερμαφρόδιτος άνθρωπος είναι το αποκλειστικό ιδανικό πρότυπο, ο μόνος κανόνας και το σύμβολο του είναι η αδιαχώριστη συγχώνευση των αντιθέτων —του Γιν και του Γιανγκ, του αρσενικού και του θηλυκού, σε ένα “ανδρόγυνο” κλπ. Ο διαχωρισμός των δύο ξεχωριστών φύλων —σύμφωνα με τους νεοεποχίτες— είναι μια ανωμαλία, ένα κουσούρι, ένα αφύσικο φαινόμενο και οτιδήποτε συνδέεται με την οικογένεια, που επιβάλλει ηθικούς και πολιτισμικούς περιορισμούς και απαγορεύσεις στην αυτοέκφραση των ενδότερων επιθυμιών και ενστίκτων του ανθρώπου θα πρέπει να καταργηθεί. Άλλωστε, το επιτάσσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα τα κατοχυρωμένα από τον ΟΗΕ. 

Η “Θρησκεία του Σοδομισμού” θα επιβληθεί σ’ όλη την Ανθρωπότητα 

Έτσι, αυτή η Νεοεποχίτικη ερμηνεία του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας δεν αποτελεί μόνο μια πρόκληση για τη σύγχρονη κοινωνία και την παραδοσιακή Χριστιανική ηθική της, αλλά προετοιμάζει τους ανθρώπους, στο εγγύς μέλλον, να διακηρύξει την εγκαθίδρυση επί της γης την “θρησκεία του σοδομισμού”. Η θανατηφόρα αμαρτία του σοδομισμού, που είναι θεομίσητη, ισχυρίζεται η νεοεποχική κοσμοθεωρία ότι είναι η υπέρτατη αρετή, είναι η θεϊκή αποκατάσταση της αγάπης. Αλλά, με αυτή την αμαρτία του σοδομισμού, ο άνθρωπος έχει κλείσει για πάντα το μονοπάτι προς την αληθινή σωτηρία του. Η μοίρα ενός σοδομίτη είναι τρομερή — καθώς απορρίπτοντας το φύλο του, αρνείται το πεπρωμένο και τον προορισμό που του έδωσε ο Θεός και καταδικάζεται στον δεύτερο θάνατο. Η ψυχή του, εγκαταλελειμμένη από τους αγγέλους, υφίσταται πνευματική μετάλλαξη και αποστατώντας από τον Δημιουργό προσχωρεί στο Νεοταξικό σχέδιο και το στρατόπεδο του Σατανά/Εωσφόρου. 

Οι Διεστραμμένες “Επιστημονικές” Θεωρίες των ΛΟΑΤΚΙΑ+ 

Για να συγκαλύψουν την πραγματική πνευματική (θρησκευτική) σημασία των καταστροφικών σχεδίων τους, οι Νεοεποχίτες καλύπτουν τις διεστραμμένες διδασκαλίες τους κάτω από ένα “επιστημονικό μανδύα”, χρησιμοποιώντας σαν πρόσχημα τις “νέες επιστημονικές αντιλήψεις” της κοινωνιολογίας, της σεξολογίας και της ψυχολογίας που ξεφούρνισαν οι ίδιοι τις τελευταίες δεκαετίες. Έτσι, μεταμφιέζοντας τις νεοεποχικές ιδέες τους κάτω από τον μανδύα των “νέων επιστημονικών” πορισμάτων και θεωριών, τις προωθούν ιδιαίτερα στην νεολαία σαν μια σύγχρονη μόδα, σαν ένα μοντέρνο τρόπο ζωής του 21ου αιώνα. Μεταξύ αυτών των “νέων” προσχηματικών θεωριών, η πιο σημαντική αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στην αμερικανική ψυχολογία, η έννοια του κοινωνικού φύλου διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Αμερικανό ψυχολόγο, σεξολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, John Money (1921 –2006), ο οποίος ήταν ειδικός στη μελέτη της διαφυλετικότητας και της τρανσεξουαλικότητας και επινόησε την νέα ορολογία: Ο ρόλος του φύλου και ο σεξουαλικός προσανατολισμός.  

Ο Money πρότεινε και ανέπτυξε αρκετές θεωρίες που σχετίζονται με τα θέματα της “ταυτότητας φύλου” και των “ρόλων του φύλου” και επινόησε μια νέα ορολογία στην κοινωνιολογία, τον διαχωρισμό των εννοιών του “βιολογικού φύλου” και του “κοινωνικού ρόλου του φύλου”. Η νέα ορολογία του Money, έκφραση του “κοινωνικού ρόλου του φύλου” ενός ανθρώπου, γίνεται κατανοητή ως μια κοινωνικά καθορισμένη ταυτότητα, ως σεξουαλικός προσανατολισμός, ο οποίος είναι διαφορετικός και ανεξάρτητος από το “βιολογικό φύλο”, εκείνου που δόθηκε στον άνθρωπο από ίδια τη φύση —από τον ίδιο τον Δημιουργό. 

Σύντομα αυτές οι απόψεις του John Money άρχισαν να γίνονται αποδεκτές από την επιστημονική κοινότητα και άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρέως του κοινωνιολόγους και ψυχολόγους και ενσωματώθηκαν στην ιδεολογία του φεμινιστικού κινήματος. Έτσι, το φεμινιστικό κίνημα που αγωνίζεται εναντίον της καταπιεστικής ανδρικής εξουσίας και της πατριαρχίας, άρχισε να μετατοπίζει την αιχμή της επιθετικής της κριτικής από την “βιολογική” ταυτότητα στην κριτική της “κοινωνικής” ταυτότητας του φύλου. 

Αυτό επέτρεψε στον φεμινισμό να θεωρήσει την έννοια του φύλου (αρσενικό/θηλυκό) ότι είναι καθαρά κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο δεν βασίζεται στη φύση, αλλά είναι το αποτέλεσμα της ανατροφής και της διαπαιδαγώγησης που λαμβάνει το παιδί μέσω της οικογένειας και του εκπαιδευτικού συστήματος. Το νεοεποχικό κίνημα έχοντας στο χέρι αυτές τις νέες “επιστημονικές” θεωρίες κατέστησε το θέμα του “φύλου” ως ζήτημα αιχμής, ένα καυτό θέμα άμεσης προτεραιότητας αναπροσαρμόζοντας το πρόγραμμα του. Μεγάλη συμβολή στη διάδοση αυτής της καταστροφικής νεοεποχικής αντίληψης του τι είναι φύλο είχε ο Γάλλος μεταμοντερνιστής φιλόσοφος και ψυχολόγος Μισέλ Φουκώ (1926 – 1984), ο συγγραφέας του τρίτομου έργου “Ιστορία της Σεξουαλικότητας” (3 τόμοι— 1976–1984), μέσα στο οποίο έγινε υπέρμαχος και απολογητής της αρχαίας ελληνικής παιδεραστίας, την οποία εξύμνησε ως “αληθινή αγάπη”. 

Ως εκ τούτου, κάτω από το φως αυτών νέων θεωριών, η μεταμόρφωση του άνδρα σε γυναίκα και της γυναίκας σε άνδρα, άρχισε να γίνεται κοινωνικά αποδεκτή, να νομιμοποιείται και να θεωρείται ως μια εναλλακτική παραλλαγή των φυσιολογικών σεξουαλικών συμπεριφορών, δηλαδή ένας εναλλακτικός τρόπος σεξουαλικής ζωής. Οι πύλες της κόλασης άνοιξαν επί της γης και η διαστροφή και η ψυχοπάθεια άρχισαν να εξαπλώνονται και να ριζώνουν στις Δυτικές κοινωνίες με απίστευτο ταχύ ρυθμό. Κύριος στόχος της Κοινότητας ΛΟΑΤΚΙΑ+ (= LGBTQA+ = Λεσβίες (Lesbians), Ομοφυλόφιλοι (Gays), Αμφιφυλόφιλοι (Bisexuals), Τρανσέξουλ (Transgenders ή Transexuals), Aλλόκοτοι, (Queers), Ίντερσεξ, και τα Ασεξουαλικά άτομα, κ.ά) είναι να «εξαλείψει τον κοινωνικό στιγματισμό και τις προκαταλήψεις των ανθρώπων για την ομοφυλοφιλία» σε όλα τα κράτη του κόσμου. Έτσι, εξαπολύθηκε μια καλά οργανωμένη εκστρατεία σε παγκόσμια κλίμακα η οποία ξεκίνησε στην δεκαετία του 1990. Ταυτόχρονα, η απαγόρευση των σεξουαλικών ανωμαλιών και η τιμωρία του σοδομισμού άρχισε να καταργείται σε όλες τις δυτικές (πρώην Χριστιανικές) χώρες και επί του παρόντος μόνο ορισμένες χώρες (68 κυρίως Μουσουλμανικές) της Αφρικής και της Ασίας αντιτάσσονται στην αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας. Στη Ρωσία, οι σχετικές ποινικές διατάξεις κατά του σοδομισμού καταργήθηκαν το 1993. Η Ρωσία τότε ετοιμάζονταν να ενταχθεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Όμως, επί της ηγεσίας του Πούτιν στην Ρωσία απαγορεύτηκε η προπαγάνδα και οι δημόσιες παρελάσεις των ΛΟΑΤΚΙΑ+ και η Ρωσική κυβέρνηση επέμενε παρά και πανίσχυρες πιέσεις να παραιτηθεί από αυτές τις θέσεις. Αντίθετα πήρε δραστικά μέτρα ενίσχυσης του θεσμού της οικογένειας. Για αυτό οι Δυτικοί Νεοεποχίτες την κήρυξαν τον πόλεμο.  

Το “Βιολογικό Φύλο” και το “Κοινωνικό Φύλο” (Gender Φύλο) 

Η πραγματική θεμελιώτρια της queer θεωρίας ήταν η Αμερικανίδα φεμινίστρια, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας Judith Butler (Gender Concerns, 1990), η οποία έφερε επανάσταση στην έννοια του “φύλου” επικρίνοντας την ίδια την έννοια της “ταυτότητας φύλου”. Ο πυρήνας του επιχειρήματος της Μπάτλερ στο βιβλίο της Σκοτούρες του Φύλου (Gender Trouble) είναι ότι η οι κατηγορίες του βιολογικού φύλου, του κοινωνικού φύλου (gender) και της σεξουαλικότητας – είναι τρία διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα, το ανδρικό φύλο και η ετεροφυλοφιλική επιθυμία του – κατασκευάζεται πολιτισμικά στην οικογένεια και στο σχολείο μέσω της διαρκής επανάληψης διαμορφωτικών πρακτικών που η επανάληψή τους, παγιώνουν το φύλο του (gender). Το ίδιο πολιτιστικά κατασκευασμένο είναι και το γυναικείο φύλο κοκ. 

Διαχωρίζοντας τελικά τις έννοιες του “βιολογικού φύλου” και του “κοινωνικού φύλου” (gender φύλο), υποστήριξε η Judith Butler ότι το δεύτερο είναι εντελώς ανεξάρτητο από το πρώτο και ότι όλα καθορίζονται αποκλειστικά από την ελεύθερη επιλογή του κάθε ανθρώπου, ανάλογα με το φύλο που το άτομο αποδίδει στον εαυτό του, ανάλογα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Η ουσία αυτού του νέου ορισμού είναι ότι ένα άτομο μπορεί να εκφραστεί σεξουαλικά με “πολλαπλά queers”. Δηλαδή, π.χ. μπορεί να είναι άνδρας, αμφιφυλόφιλος και ομοφυλόφιλος ταυτόχρονα. Έτσι, η θεωρία των “πολλαπλών queers” διακηρύσσει την εξαφάνιση των διακρίσεων μεταξύ ανδρικού και του γυναικείου φύλου και των υποκατηγοριών που συνδέονται με αυτά. Επομένως, (αφού πήρε αυτή την θεωρία των “πολλαπλών queers” και την έκανε σημαία του) η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙΑ+ υποστηρίζει τώρα πλέον, μια “πολυσεξουαλικότητα”, “πολλαπλών queers”, που περιλαμβάνει ομοφυλόφιλους, ερμαφρόδιτους (ανδρόγυνους), αμφιφυλόφιλους, drag queens (= τραβεστί ένας άνδρας που ντύνεται και συμπεριφέρεται ως γυναίκα) και ετεροφυλόφιλους, με την δυνατότητα να μετακινούνται απρόσκοπτα από το ένα είδος φύλου στο άλλο. Όπως διδάσκει η Μπάτλερ, τα ανθρώπινα όντα δεν καθορίζονται από το φύλο που τους έδωσε η φύση, αλλά είναι δομημένα ή μορφοποιημένα από την κοινωνική συμπεριφορά τους, από σεξουαλικό προσανατολισμό τους, οποίος μπορεί να αλλάζει ανά χρονικά διαστήματα: «Η σεξουαλική συμπεριφορά δεν είναι ενσωματωμένη στον βαθύτερο εαυτό μας. Γεννιέται από την κοινωνική εμπειρία, από τις σχέσεις μας με τους άλλους, υπό την επίδραση πολύπλοκων ψυχικών μηχανισμών.» 

Το Ουδέτερο Φύλο 

Η νέα έννοια του φύλου, ο καρπός της “queer θεωρίας”, υποστηρίζει την πλήρη συγχώνευση (και ουσιαστικά την κατάργηση) των φύλων και έναν ουδέτερο ορισμό του φύλου, που αντιστοιχεί στο ουδέτερο γένος “το ή αυτό” (αγγλικά “it”). Με αυτήν την κοινωνιολογική προσέγγιση, η οποία ανακηρύσσει όλες τις εκδηλώσεις των βιολογικών διαφορών μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας ως απλούς μύθους, η ετεροφυλοφιλία γίνεται απλώς μία από τις πιθανές μορφές σεξουαλικής συμπεριφοράς. Το φύλο πρέπει να καθορίζεται από τις προσωπικές επιλογές ενός ατόμου — ακόμη και τις πρόσκαιρες— από τον σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου, ο οποίος μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την στιγμιαία έλξη ή επιθυμία (στα αγγλικά ονομάζεται “performance” = “απόδοση”). Αυτό άρχισαν να αποκαλούν “ταυτότητα φύλου”. 

Όλες αυτές οι θεωρίες αποτέλεσαν τη βάση του Νεοεποχικού σχεδίου για την εξαπόλυση μιας συνολικής “παγκόσμιας σεξουαλικής επανάστασης” που αποσκοπούσε στην “αποξένωση” του κάθε ανθρώπου από το βιολογικό φύλο του που του έδωσε η ίδια η φύση και που μέχρι τώρα ήταν ή άνδρας ή γυναίκα.  

Η Κατάργηση της Σεξουαλικότητας— Η Κατάργηση όλων των Φύλων — Τα Ουδέτερα έκφυλα Όντα 

Ωστόσο, οι υποστηρικτές του αυτής της θεωρία δεν πέρασε πολύς καιρός και άρχισαν να διαχωρίζονται —ως συνήθως— σε δύο αντίπαλες ομάδες, ανάλογα με τον τρόπο της εφαρμογής του. Η μία ομάδα υποστηρίζει την έμμεση, κρυφή καταστροφή της πολιτιστικής και κοινωνικής τάξης, ενώ η άλλη ομάδα έχει επιλέξει τη μαξιμαλιστική επιλογή που αρνείται τη φυσιολογική φύση της ίδιας της σεξουαλικότητας και υποστηρίζει την πλήρη σεξουαλική αναρχία, τον πανσεξουαλισμό ο οποίος θα επιφέρει με την σειρά την ολοκληρωτική κατάργηση της σεξουαλικότητας των ανθρώπων. Για παράδειγμα, η Ισπανίδα queer φιλόσοφος Beatriz Preciado επιμένει στην ανάγκη να υιοθετηθούν σήμερα “στρατηγικές πολιτικές” οι οποίες «θα καταργήσουν κάθε ταυτότητα φύλου, την αλλαγή των τεχνολογιών του σώματος, την αλλαγή της ανατομικής ιατρικής που παράγει σώματα “φυσιολογικά” και “μη φυσιολογικά”» και ούτω καθεξής. Τα ανθρώπινα σώματα να μην ταξινομούνται σε “κανονικά” και σε σώματα “με αποκλίσεις”, κλπ., κλπ. Μια άλλη Γαλλίδα συγγραφέας, η Monique Wittig (1935 – 2003) εκπρόσωπος της ριζοσπαστικής πτέρυγας του λεσβιακού κινήματος και συγγραφέας της μοντέρνας θεωρίας των στρέιτ (straight = σημαίνει “σεξουαλικά σωστή”), ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει ούτε άντρας ούτε γυναίκα και ζητά την γενική κατάργηση όλων των φύλων. Αποκαλεί αυτές τις κατηγορίες “γλωσσικές επινοήσεις” με τις οποίες έχει χτιστεί ολόκληρη η ετεροφυλόφιλη πατριαρχική κοινωνία και ζητά να επινοηθεί μια νέα γλώσσα και μια νέα γραμματική και ένα νέο συντακτικό, η οποία θα αντικαταστήσει όλους αυτούς τους όρους που σχετίζονται με το φύλο (μητέρα, πατέρας, σύζυγος, θείος, ανιψιός κλπ. ) με νέους, “ουδέτερους” χαρακτηρισμούς ως προς το φύλο (π.χ. Γονέας Α, Γονέας Β κλπ. ) Ένας άλλος queer φιλόσοφος, ο Γάλλος θεωρητικός της αποδόμησης, Ζακ Ντεριντά (Jacques Derrida, 1930 – 2004), συνόψισε τους προβληματισμούς του ως εξής: «Γιατί να μην επινοήσουμε κάτι άλλο, ένα άλλο σώμα; Μια άλλη ιστορία; Μια άλλη ερμηνεία ;» Από ότι αντιλαμβάνεστε αγαπητοί αναγνώστες η κατάσταση με της νεοεποχικές θεωρίες έχει πλέον ξεφύγει ! Θέλουν την πλήρη κατάργηση όχι μόνο των δύο βιολογικών φύλων του άνδρα και της γυναίκας, αλλά την κατάργηση και όλων των φύλων, που οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι κατασκεύασαν ώστε στο τέλος οι άνθρωποι να είναι άνευ φύλου, δηλαδή ουδέτερα όντα. Μαζί με αυτά θα απορριφθεί και η γραμματική, το συντακτικό, όλων των βιβλίων του παρελθόντος σαν ρατσιστικά κατασκευάσματα μιας απεχθούς πατριαρχικής κοινωνίας που πρέπει να πεταχθεί στην πυρά. 

Τελικά σαν αποτέλεσμα, αυτό το καλά οργανωμένο queer κίνημα καθιέρωσε τις έννοιες “φύλο” και “ταυτότητα φύλου” όχι μόνο στην κοινωνιολογία αλλά και στην νομοθεσία, μετατρέποντας την ορολογία “σεξουαλικός προσανατολισμός” σε θεμελιώδη στοιχείο του δυτικού συστήματος αξιών. Έτσι, σύμφωνα με τις νεοεποχικές θεωρίες που αποσκοπούν στην γενική αποδόμηση, το ξεχαρβάλωμα του Χριστιανικού πολιτισμού, και των θεσμών που αυτός δημιούργησε. Έτσι, σήμερα έχει καθιερωθεί παντού η νεοεποχίτικη ορολογία περί ο σεξουαλικού/ερωτικού προσανατολισμού. Με βάση αυτή την θεώρηση του σεξουαλικού προσανατολισμού οι άνθρωποι θα πρέπει να ταξινομηθούν σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τους από οποίους έλκεται σωματικά κάθε άνθρωπος και του αρέσει να κάνει μαζί του σεξ. Έτσι, οι άνθρωποι έχουμε χονδρικά τις εξής κατηγορίες: 

• Οι ετεροφυλόφιλοι, είναι αυτοί που έλκονται σεξουαλικά από άτομα του αντίθετου φύλου. 
• Οι ομοφυλόφιλοι, είναι αυτοί που έλκονται σεξουαλικά από άτομα του ίδιου φύλου.
• Οι αμφιφυλόφιλοι (Αμφί ή Bi ή τρανσέξουαλ), είναι αυτοί που έλκονται σεξουαλικά και από άνδρες και από γυναίκες. 
• Οι πανσεξουαλικοί, άνθρωποι που έλκονται σεξουαλικά από όλα τα φύλα, από όλους.
• Οι ασεξουαλικοί, είναι αυτοί που δεν έλκονται σεξουαλικά από κανέναν ή δεν έχουν σεξουαλικό προσανατολισμό και είναι σεξουαλικά απροσανατόλιστοι. 

Τρανς Νεοεποχίτικη Ρευστοποίηση του Φύλου 

Η σεξουαλική ταυτότητα κάθε ανθρώπου μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου. Με άλλα λόγια, αυτές οι κατηγορίες μπορεί να είναι ρευστές. Τον ένα μήνα άνδρας, τον άλλο χρόνο γκέι, τον άλλο αμφί, τον τέταρτο παν και τον πέμπτο ασέξουαλ. Το ίδιο και οι γυναίκες. Φυσικά, δεν σε κάνει γκέι ή αμφιφυλόφιλο αν η μία βραδιά έκανες σεξ με έναν σύντροφο του ίδιου φύλου. Πιθανότατα, ήταν μια στιγμή σεξουαλικής ρευστότητας. Η ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα σεξουαλικής ρευστότητας ως προς το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι άλλαζαν μερικές φορές το φύλο τους για να διευκολύνουν το πέρασμα στη μετά θάνατον ζωή. Στους δρόμους της Πομπηίας οι τουρίστες περπατώντας μπορούν δουν πολλές απεικονίσεις μη “ετεροκανονικών” σεξουαλικών πράξεων και προσανατολισμών που διατηρούνται σκαλισμένοι πάνω στους πέτρινους τοίχους που έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα. Κανένας νεοεποχικός σεξολόγος δεν έχει με βεβαιότητα δηλώσει το πόσοι είναι οι αποκλίσεις και σεξουαλικοί προσανατολισμοί. Επειδή όμως οι “Αποχρώσεις του Γκρι είναι 50”, και οι σεξουαλικοί προσανατολισμοί κάπου εκεί κοντά, αφού μάλιστα μπορεί να αλλάζουν κατεύθυνση κατά την φορά του εκάστοτε ανέμου που πνέει έχει επινοηθεί η κλίμακα του Κίνσεϋ (1948) η οποία μπορεί να αξιολογήσει τον σεξουαλικό προσανατολισμό εκάστου ατόμου ανάλογα με το σεξουαλικό ιστορικό του. Έτσι, σε αυτή την κλίμακα (0–6) ο αποκλειστικά ετεροφυλόφιλος βαθμολογείται με 0 και ο αποκλειστικά ομοφυλόφιλος με 6. Ενώ, ο ασεξουαλικός με X. 

Η Πανσεξουαλική Αναρχία 

Με λίγα λόγια, την θεωρητική σκυτάλη της μίας βαρεμένης φεμινίστριας την πήρε η άλλη φανατική λεσβία για την προωθήσει παραπέρα και την μία θολή ψυχολογία την διαδέχθηκε η επόμενη ακόμη πιο παλαβή θεωρία, όλοι μαζί προώθησαν τα πράγματα στην σημερινή παγκόσμια σύγχυση και την πανσεξουαλική αναρχία. Ακόμη και αν όλοι αυτοί οι θεωρητικοί, ψυχολόγοι και φιλόσοφοι πιθανόν να μην γνώριζαν την θρησκευτική σημασία των πολύπλοκων θεωριών τους που οι ίδιοι επινόησαν, στην πραγματικότητα όμως όλοι μαζί προώθησαν δυναμικά το ημιτελές “Μεγάλο Έργο” των Γνωστικών της αρχαιότητας, των αποκρυφιστών και αλχημιστών του Μεσαίωνα καθώς και των σύγχρονων Θεοσοφιστών, Ροδόσταυρων, Ερμητιστών, Καμπαλιστών και Μασόνων κ.ά, και του Νεοεποχικού σχεδίου της γενικής αποδόμησης του Χριστιανικού πολιτισμού, έτσι ώστε να εγκαθιδρύσουν την Νέα Παγκόσμια Εωσφορική Τάξη και την μετάλλαξη του ανθρώπου σε μετάνθρωπο. Όπως οι Transexual απαρνούνται σήμερα το βιολογικό φύλο τους που τους δόθηκε από την φύση, έτσι οι Transhumans στα λίγα επόμενα χρόνια θα απαρνηθούν την ανθρώπινη υπόσταση τους που τους δόθηκε από τον ίδιο τον Δημιουργό τους. 

Το θέμα είναι ότι, αν και ο όρος “σεξουαλικός προσανατολισμός” θεωρείται ο φερετζές της ομοφυλοφιλίας, δεν προσδιορίζεται σε κανένα διεθνές ή εθνικό νομικό έγγραφο, πόσοι και ποιοι είναι αυτοί οι “σεξουαλικοί προσανατολισμοί”. Με άλλα λόγια, οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη, ακόμη και αυτές που θεωρούνται σήμερα εγκληματικές, αν/αλλά διαπράττεται με εκούσια συναίνεση του ετέρου σεξουαλικού συντρόφου, μπορεί δικαιωματικά να γίνουν κοινωνικά αποδεκτές και νόμιμες. Αυτό ισχύει για την πολυγαμία, την πολυανδρία, την πολυγυνία (το χαρέμι), τη σεξουαλική πολυσυντροφικότητα (παρτούζα — ομαδικό σεξουαλικό όργιο), την αμφιφυλοφιλία, την αιμομιξία και, τέλος, την παιδεραστία και την κτηνοβασία [άραγε οι νεοεποχικοί φιλόζωοι θα διαμαρτύρονταν για την επαπειλούμενη σεξουαλική κακοποίηση των ζώων παρά την θέληση τους ;]. Όμως από ότι φαίνεται δεν θα περάσει πολύς καιρός που ακόμη και αυτές οι διαστροφές θα γίνουν στην αρχή ανεκτές, μετά θα νομιμοποιηθούν και στο τέλος όχι μόνο θα θεσμοθετηθούν και θα καθιερωθούν, αλλά και θα διώκονται οι αντιλέγοντες, οι αντιστεκόμενοι ή οι μη συμμετέχοντες σε αυτές τις ανομίες. 

Τεράστιο ρόλο σε αυτή την μαζική αποδοχή και εξάπλωση των πολυάριθμων, πολύχρωμων, Βαβυλωνιακών, σεξουαλικών διαστροφών πρόκειται να παίξει η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των μαθητών από την νηπιακή ηλικία που έχει εισαχθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα παγκοσμίως. Εκεί θα διδάσκονται εξ απαλών ονύχων η διαστροφή. Αυτό είναι Σχέδιο. 

Όλα εξαρτώνται πλέον από τον βαθμό της “προόδου και εξέλιξης” των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων, της οικονομικο-πολιτικής ελίτ, που είτε είναι οι ίδιοι μέλη της Παγκόσμιας Μαφίας της Θρησκείας των Σοδόμων, είτε βρίσκονται υπό τον ασφυκτικό κλοιό και έλεγχο της. 

Οι Διεθνείς Οργανισμοί Προωθούν τους ΛΟΑΤΚΙΑ+ 

Η Διακήρυξη Αρχών για την Ανεκτικότητα του 1995 έγινε η αφετηρία για τις υπερφίαλες διεκδικήσεις των οργανώσεων των ομοφυλοφίλων σε διεθνές νομικό επίπεδο. Αφού αποκαταστάθηκε η νομιμότητα της κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+ και καταργήθηκε η ποινική δίωξη των ομοφυλοφίλων, η κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ δεν ικανοποιήθηκαν με αυτές τις κατακτήσεις αλλά προχώρησε επιθετικά σε νέες διεκδικήσεις. Ότι και να τους δώσεις αμέσως θα διεκδικούν όλο και περισσότερα. Δεν ικανοποιούνται με τίποτε, ενεργώντας επιθετικά αφού έχουν πανίσχυρους προστάτες και χορηγούς πολύ υψηλά ιστάμενους. Αυτή η άκρως επιθετική κοινότητα ενεργεί σαν μια μαφία”. 

Οι ομοφυλόφιλοι διεκδικούν να αποκτήσουν ένα ειδικό νομικό καθεστώς προστασίας και ειδικά νομικά δικαιώματα, τα οποία θα τους έθεταν σε μία μοναδικά πλεονεκτική θέση που θα τους επέτρεπε να προπαγανδίζουν φανερά την κοσμοθεωρία τους και τον τρόπο ζωής τους. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα των “δικαιωμάτων” που διεκδικούν με επιμονή. Έχοντας επινοήσει και καθιερώσει την ορολογία των “σεξουαλικών μειονοτήτων” στις νομοθεσίες και τα κρατικά νομικά έγγραφα κάθε κράτους, άρχισαν τώρα να υποστηρίζουν ότι πρέπει να τύχουν ειδικής νομικής προστασίας όχι μόνο από τις κοινωνικές διακρίσεις, αλλά να θεσπιστούν νέοι ξεχωριστοί νόμοι που να προστατεύουν τις “σεξουαλικές μειονότητες”. Επιπλέον απαιτούν να εισαχθεί στα άρθρα του Συντάγματος κάθε χώρας, η ορολογία περί “σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου.” Ορολογία που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο σοδομικής θεωρίας τους. 

Έχοντας δημιουργήσει ένα ισχυρό λόμπι μέσα στους διεθνείς οργανισμούς, η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙΑ+ πέτυχε την ένταξη της Διεθνούς Ένωσης Λεσβιών και Ομοφυλοφίλων το 1993 στους οργανισμούς που είναι διαπιστευμένοι στον ΟΗΕ. Αυτή η οργάνωση παρακολουθεί την παγκόσμια κατάσταση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙΑ+ και κάθε χρόνο στις 17 Μαΐου δημοσιεύει έναν παγκόσμιο χάρτη στον οποίο απεικονίζει σε ποιες χώρες υπάρχει σεβασμός των δικαιωμάτων των σεξουαλικών μειονοτήτων και σε ποιες διώκονται ή υπάρχουν διακρίσεις. Την ίδια χρονιά, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) άρχισε να προσδιορίζει τους ομοφυλόφιλους ως μια “ειδική κοινωνική ομάδα” στις συμβουλευτικές γνωμοδοτήσεις της που πρέπει να προστατευτεί. Έτσι, το 1995 ο ΟΗΕ κατέταξε τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των σεξουαλικών μειονοτήτων στον κατάλογο των παραβιάσεων των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ο συνεπής Υπερασπιστής των Δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙΑ+ 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει ο πιο συνεπής και ασυμβίβαστος υπερασπιστής των δικαιωμάτων του κινήματος των ομοφυλόφιλων. Το 1994, η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνέταξε και υπερψήφισε μια έκθεση για τα “ίσα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνουν οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες στην ΕΕ”, η οποία συντάχθηκε από την Claudia Roth, που είναι εκπρόσωπος του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας. Ως αποτέλεσμα αυτής της ακρόασης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο συνιστά στο Συμβούλιο Υπουργών την απαγόρευση όλων των μορφών κοινωνικών διακρίσεων λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού κάθε ευρωπαίου πολίτη, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος των ομοφυλόφιλων να συνάπτουν πολιτικούς γάμους και σύμφωνα συμβίωσης και να έχουν το δικαίωμα τα μέλη της Κοινότητας ΛΟΑΤΚΙΑ+ να υιοθετούν παιδιά, όπως και όλοι οι υπόλοιποι.  

Ωστόσο, η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπήρχε εκείνη την εποχή δεν παρείχε ακόμη την κατάλληλη νομοθετική βάση για νομοθετηθεί αυτή η απαίτηση των ομοφυλοφίλων. Για αυτό τον λόγο η κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ άρχισε να ασκεί πιέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις για την υιοθέτηση της αντίστοιχης τροπολογίας. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των πιέσεων ήταν στην Νέα Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Άμστερνταμ του 1997 (η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999), να υιοθετηθεί τροποποίηση η οποία παρείχε τη νομική βάση για την καταπολέμηση των κοινωνικών διακρίσεων λόγω “σεξουαλικού προσανατολισμού”. Αυτό αναφέρεται στο άρθρο 13 της Νέας Συνθήκης της ΕΕ, η οποία έγινε το πρώτο διεθνές νομικό κείμενο που μιλούσε ρητά για τον σεξουαλικό προσανατολισμό των ατόμων. Η απαγόρευση τέτοιων διακρίσεων κατοχυρώθηκε επίσης στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων των Πολιτών της ΕΕ του 2000. 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Υιοθετεί ψήφισμα για την “Ομοφοβία” 

Τέλος, στις 19 Ιανουαρίου 2006 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με συντριπτική πλειοψηφία, υιοθέτησε ψήφισμα για την “ομοφοβία” (ή ομοφυλοφοβία ή ομοερωτοφοβία) στην Ευρώπη, η οποία ορίζεται ως το μίσος, η αποστροφή ή οι διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλοφίλων ή και γενικότερα απέναντι στα μέλη της Κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και θεωρείται από τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και αρχές ως “ένας παράλογος φόβος και αποστροφή ή μίσος, εχθρότητα ή λεκτική αποδοκιμασία των ανθρώπων προς τα μέλη της Κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+, μια ενστικτώδη αποστροφή προς τους ομοφυλόφιλους, τις λεσβίες και τους αμφιφυλόφιλους (τρανσέξουαλ), ο οποίος βασίζεται σε προκαταλήψεις και συγγενεύει και μοιάζει με τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό και τον σεξισμό.” Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσε τα κράτη μέλη του να αναλάβουν δράσεις για την εξάλειψη των διακρίσεων των γκέι λόγω ομοερωτικού προσανατολισμού τους. 

Επιπλέον, μεταξύ των μορφών με τις οποίες μπορεί να εκδηλωθεί η ομοφοβία περιλαμβάνονται όχι μόνο οι λεκτικές παρενοχλήσεις, αλλά και η ρητορική μίσους, ο χλευασμός ακόμη και μορφές προσβολών με χειρονομίες. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν ότι η “ομοφοβία” θα πρέπει να ταξινομηθεί ως μια “μη ανεκτή ψυχολογική διαταραχή της προσωπικότητας” που είναι παρόμοια μαζί με τον ρατσισμό και τον σεξισμό, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη σε ψυχιατρικό εγκλεισμό διάφορων ατόμων στο εγγύς μέλλον, αυτών που διακατέχονται από την λεγόμενη ομοφοβία. Το 2010, το Συμβούλιο της Ευρώπης εξέδωσε επίσης αντίστοιχο ψήφισμα (“Διακρίσεις Λόγω του Σεξουαλικού Προσανατολισμού και της Ταυτότητας Φύλου”). Τόνισε την ιδιαίτερη ευθύνη των βουλευτών για την έναρξη και την προώθηση νομοθετικών αλλαγών σε αυτόν τον τομέα.  

Γενική Επίθεση εναντίον του Θεσμού του Γάμου και της Οικογένειας 

Για να αποκτήσουν ειδική προνομιούχα θέση οι σοδομιστές μέσα στην κοινωνία θέλουν πρώτα από όλα να διαλύσουν το θεσμό της οικογένειας, τον οποίο χαρακτηρίζουν ως οπισθοδρομικό και ξεπερασμένο. Ωστόσο, επειδή το κίνημα των γκέι αντιλήφθηκε γρήγορα ότι προς το παρών δεν έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για πετύχουν κάτι τέτοιο, άλλαξαν τακτική και άρχισαν να απαιτούν να κατοχυρωθεί το δικαίωμα των ομοφυλοφίλων να συνάπτουν γάμους μεταξύ, θέτοντας ως στόχο να τινάξουν τον θεσμό του γάμου στον αέρα εκ των έσω.  

Επομένως, το επόμενο εξελικτικό στάδιο της πανσεξουαλικής επανάστασης, θα πρέπει να αναμένεται ότι θα είναι η γενική επίθεση εναντίον του θεσμού του γάμου και της οικογένειας. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ο θεσμός του γάμου έχει ήδη καταρρεύσει τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο όπου τα διαζύγια είναι περισσότερα από τους γάμους, ή ένα ποσοστό περίπου 35% των νέων αναπαραγωγικής ηλικίας αρνείται να παντρευτεί. 

Το κίνημα των ομοφυλοφίλων των ΛΟΑΤΚΙΑ+ απαιτούν να αφαιρεθεί από την νομοθεσία η έννοια του φύλου, δηλαδή να καταργηθεί και να εξαλειφθεί η έννοια του δυαδικού φύλου άνδρας/γυναίκα. Και αντί αυτών, απαιτούν να τροποποιηθεί το οικογενειακό δίκαιο και να κάνει αναφορά σε ορισμένα άφυλα, ουδετέρου γένους, όντα όπως— “Έγγαμος Α”, “Παντρεμένος Β”, “Γονέας Α”, “Γονέας Β”, “Σύντροφος Α”, “Σύντροφος Β”, Γονέας Α … έννοιες και όροι οι οποίοι θα πρέπει να εισαχθούν όχι μόνο στον Αστικό Κώδικα, αλλά και στα νομικά και κρατικά έγγραφα που ρυθμίζουν την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την εκπαίδευση κοκ. Δηλαδή, οι όροι “άνδρας” και “γυναίκα”, ο “σύζυγος” και η “σύζυγος” ως υποκείμενα δικαίου θα πρέπει να καταργηθούν, οι όροι αυτοί να αφαιρεθούν από την νομοθεσία και νομική ορολογία (ως ρατσιστικοί & ομοφοβικοί), ενώ η νομική δομή της οικογένειας ως τέτοια θα πρέπει αλλάζει ή καλύτερα να καταργηθεί. Εφόσον ο “γάμος” μεταξύ των γκέι (ανθρώπων του ιδίου φύλου) συνεπάγεται αυτόματα και το δικαίωμα της υιοθεσίας παιδιών, αυτό θα αλλάζει επίσης και τη φύση της συγγένειας, βάζοντας τέλος μια για πάντα στους συγγενικούς δεσμούς μεταξύ των βιολογικών γονέων και των παιδιών τους. Έτσι, τα παιδιά που θα γεννιούνται (in vitro) ή θα υιοθετούνται από ομοφυλόφιλους γονείς, δεν θα έχουν βιολογική συγγένεια ούτε μεταξύ τους ούτε με τους γονείς τους. Τι είδους γελοία καρικατούρα οικογένειας θα προκύψει από αυτό ούτε να το φανταστεί κανείς μπορεί ! Έτσι, τα παιδιά θα απομείνουν χωρίς βιολογικές ρίζες. Με άλλα λόγια, με αυτές τις νομοθετικές πράξεις οι νεοεποχίτες ομοφυλόφιλοι των ΛΟΑΤΚΙΑ+ προσπαθούν να ανατρέψουν και διαστρέψουν την ίδια την βιολογική πραγματικότητα που ίσχυε επί χιλιετίες και διαιώνισε τον ανθρώπινο πολιτισμό μέχρι σήμερα. Επομένως, με αυτή την νομοθετική πράξη οι νεοεποχίτες προσπαθούν να μεταλλάξουν τους ανθρώπους και να δημιουργήσουν μια νέα μετανθρώπινη φυλή. 

Στις Διεθνείς Διασκέψεις του ΟΗΕ στο Κάιρο το 1994 και στο Πεκίνο το 1995, οι οποίες ήταν αφιερωμένες στα ζητήματα του πληθυσμού και της κοινωνικής θέσης των γυναικών, οι σοδομιστές προώθησαν τις ανατρεπτικές θέσεις τους αποφασιστικά. Σε αυτές τις Συνδιασκέψεις λήφθηκαν εκείνες οι σημαντικές αποφάσεις που αργότερα δρομολόγησαν την πολιτική αναγνώριση του γάμου των ομοφυλοφίλων και την ανάγκη να επεκταθεί η ιατρική τεχνολογική βοήθεια και στους ομοφυλόφιλους, έτσι ώστε τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια να αποκτήσουν τεχνητά παιδιά του σωλήνα (in vitro). 

Τα νομικά έγγραφα που προέκυψαν από αυτές τις Διεθνείς Συνδιασκέψεις του ΟΗΕ όριζαν την οικογένεια με ασαφείς όρους, γεγονός που επέτρεπε να ερμηνεύεται ο ορισμός της οικογένειας πολύ χαλαρά. Για παράδειγμα, στην Έκθεση που προέκυψε από την Συνδιάσκεψη του Καΐρου, στο κεφάλαιο: «Η οικογένεια, οι λειτουργίες, τα δικαιώματα, η σύνθεση και η δομή της», υποστηρίζεται ότι «αν και τα διάφορα κοινωνικά, πολιτιστικά, νομικά και πολιτικά συστήματα έχουν διαφορετικούς τύπους οικογένειας, η οικογένεια είναι η βασική μονάδα της κοινωνίας και ως τέτοια δικαιούται ολόπλευρη προστασία και υποστήριξη. Η οικογένεια όμως παίρνει διαφορετικές μορφές ανάλογα με τα πολιτισμικά, πολιτικά και κοινωνικά συστήματα.» 

ΟΗΕ και Ευρωπαϊκή Ένωση Υιοθετούν τον Γάμο των Γκέι 

Τέτοιες όμως διατυπώσεις που ανέτρεπαν την μέχρι τότε γνωστή ως παραδοσιακή οικογένεια προκάλεσαν μεγάλο σκάνδαλο εκείνη την εποχή και πολλοί νομικοί επισήμαναν αμέσως τον κίνδυνο ότι αυτές οι διατυπώσεις θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην αναγνώριση αφύσικων ενώσεων οι οποίες θα παρουσιάζονταν σαν οικογένεια. Ωστόσο, το τελικό νομικό έγγραφο που ψηφίστηκε στην Συνδιάσκεψη αυτή για τον ορισμό της οικογένειας ήταν διατυπωμένος με ασάφεια αναφέροντας γενικά και αόριστα περί “ζευγαριών”, τα οποία δικαιούνται “εγγενή δικαιώματα”. Ειδικότερα επισημαίνονταν στο έγγραφο η ανάγκη «να βοηθηθούν τα ζευγάρια να αποκτήσουν παιδιά» και κατοχυρώθηκε και νομιμοποιήθηκε η τεχνητή γονιμοποίηση, δηλαδή των παιδιών του σωλήνα, μέσω της τεχνικής in vitro (“μέσα στο γυαλί”, δηλαδή μέσα στο δοκιμαστικό σωλήνα). Έτσι, η γονιμοποίηση των ανθρώπινων ωαρίων με τα σπερματοζωάρια γίνεται μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα στο εργαστήριο, πριν την εμφύτευση τους και πάλι στη μητέρα που μπορεί να είναι και παρένθετη. Από την τεχνική in vitro, γεννιούνται τα “παιδιά του σωλήνα”. Έτσι, το πρόβλημα της νομιμοποίησης των γάμων των ομοφυλοφίλων ζευγαριών και η επέκταση της ιατρικής τεχνολογικής βοήθειας για να αποκτήσουν αυτά τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια τέκνα επιλύθηκε νομικά στα πλαίσια του ΟΗΕ. Αμέσως μετά την αναγνώριση αυτού του δικαιώματος από τον ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε να υιοθετεί και αυτή την ίδια πολιτική και στον “Ευρωπαϊκό χώρο.”125 

Σε ένα ψήφισμα της 8ης Φεβρουαρίου 1994, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απαίτησε ρητά από τα κράτη μέλη της ΕΕ να θέσουν τέρμα στις απαγορεύσεις που ίσχυαν για τους ομοφυλόφιλους να παντρεύονται και να δημιουργούν οικογένεια και συνέστησε στις κυβερνήσεις να εγγυηθούν την θεσμοθέτηση μιας σειράς δικαιωμάτων, που θα επιτρέπουν στα γκέι ζευγάρια να συνάπτουν συμφώνα συμβίωσης, πολιτικούς γάμους και να έχουν το δικαίωμα να υιοθετούν και/ή να μεγαλώνουν παιδιά. 

Στον Χάρτη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του 2000, η ΕΕ παρέλειψε να κάνει αναφορά στο φύλο κατά τον ορισμό του γάμου και κατά την επιβεβαίωση των δικαιωμάτων των παιδιών (μιλώντας γενικά και αόριστα για την ισότητα των γονέων παραλείποντας να αναφερθεί στις λέξεις: Μητέρα/Πατέρας). Στο ψήφισμά της 5ης Ιουλίου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέστησε στα κράτη μέλη του να αλλάξουν τη εθνική νομοθεσία τους ώστε να παρέχουν ίσα δικαιώματα στους ομοφυλόφιλους και να αναγνωρίσουν και να θεσμοθετήσουν τον γάμο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών και να κατοχυρώσουν νομικά τα πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα των μελών της Κοινότητας ΛΟΑΤΚΙΑ+. 

Τέλος, στο ψήφισμα του 2003 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επανέλαβε την απαίτησή του να εξαλειφθούν όλες οι μορφές διακρίσεων εις βάρος των ομοφυλοφίλων (νομικές και πραγματικές), ιδίως όσον αφορά το γάμο και την υιοθεσία, ενώ με νέο ψήφισμα του 2006 συνέστησε στις χώρες μέλη να λάβουν νέα πρόσθετα μέτρα για τη νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ των ομοφυλοφίλων με την έκκληση να αλλάξουν τη εθνική νομοθεσία τους ώστε να γίνει πιο “φιλική προς τους ομοφυλόφιλους” και να επιβληθούν κυρώσεις και μέτρα κατά των χωρών εκείνων που δεν συμμορφώνονται προς τις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και δεν λαμβάνουν μέτρα για την καταπολέμηση των διαφόρων μορφών επιθέσεων, προσβολών και διακρίσεων κατά της κοινότητας των ομοφυλοφίλων.  

Ένα άλλο βασικό μέσο για την προώθηση αυτής της πολιτικής υπέρ των γκέι ήταν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο απαγόρευσε τις διακρίσεις που υφίστανται οι γκέι της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙΑ+ λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους, και απαίτησε ότι θα πρέπει να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερα σοβαρός λόγος για να δικαιολογηθεί η πολιτική διακρίσεων που ακόμη υφίσταται επί ευρωπαϊκού εδάφους εις βάρος των ζευγαριών του ιδίου φύλου. Έτσι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν άφησε κανένα νομικό περιθώριο στο κάθε κράτος να αξιολογήσει από μόνο του την τοπική κατάσταση.126 Επομένως, βλέπουμε, ότι η θεσμοθέτηση και η καθιέρωση του γάμου των ομοφυλόφιλων και του δικαιώματος τους να υιοθετούν παιδιά ή να κάνουν παιδιά μέσω παρένθετης μητέρας, υποστηρίχθηκε αποφασιστικά από την ΕΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, με εκτεταμένες νομικές πράξεις και ψηφίσματα. 

Προκειμένου να μην προκληθούν έντονες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών, στην μεταβατική αυτή περίοδο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ισχυρίστηκαν ότι ο γάμος και τα σύμφωνα συμβίωσης των ομοφυλόφιλων ζευγαριών είναι μια εναλλακτική μορφή γάμου, μέσω της οποίας τα μέλη της Κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+ θα μπορούν απολαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις και κληρονομικά δικαιώματα. Τα σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ ομοφυλοφίλων αναγνωρίστηκαν και νομιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη Δανία το 1989 και σήμερα ισχύουν στην Ανδόρα, την Αυστραλία, την Αυστρία, τη Βραζιλία, την Κροατία, την Κολομβία, την Τσεχία, τον Ισημερινό, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία, την Ισλανδία, την Ιρλανδία, το Ισραήλ, το Λιχτενστάιν, το Λουξεμβούργο, τη Σλοβενία, την Ελβετία, το Ηνωμένο Βασίλειο και σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. 

Στην Ιταλία, οι ομοφυλόφιλοι μπορούν επίσης να νομιμοποιήσουν επίσημα τις σχέσεις τους σε ορισμένες πόλεις και να συνάψουν σύμφωνα συμβίωσης. Στις χώρες που ακόμη αντιστέκονται στην θεσμοθέτηση του γάμου των ομοφυλοφίλων, τα σύμφωνα συμβίωσης παίρνουν διαφορετικά ονόματα και ο κατάλογος των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν ποικίλλει, αλλά η ουσία δεν αλλάζει — πρόκειται για την πρώτη μορφή νομιμοποίησης του “γάμου” ομοφυλοφίλων. Ο αλγόριθμος μάχης της εμπροσθοφυλακής της παγκόσμιας νεοεποχικής στρατιάς έχει επεξεργαστεί και λειτουργεί πολύ καλά για αυτούς. Σιγά-σιγά, η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙΑ+ έχει μετατραπεί σε μια προνομιούχα κάστα ανθρώπων που κανείς δεν μπορεί ούτε να την αγγίξει και στο επόμενο στάδιο θα γίνουν το “ιερό” κυρίαρχο πρότυπο στην Μετανθρωπισπιστική κοινωνία των σάιμποργκ χωρίς φύλο, οικογένεια και πατρίδα. 

Αφού προετοίμασαν το έδαφος, οι πιο “προοδευτικές” κυβερνήσεις της Ευρώπης προχώρησαν παραπέρα και άρχισαν να παρέχουν στους ομοφυλόφιλους το δικαίωμα να παντρεύονται και να υιοθετούν παιδιά ή να κάνουν παιδιά του σωλήνα (in vitro) ή μέσω παρένθετης μητέρας. Τα πρώτα κράτη που αναγνώρισαν το δικαίωμα γάμου στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ήταν η Ολλανδία (2001), το Βέλγιο (2003), η Ισπανία, ο Καναδάς, η Νότια Αφρική, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Πορτογαλία, η Ισλανδία, η Δανία και ορισμένες Πολιτείες των ΗΠΑ, η Αργεντινή και το Μεξικό. Η Ουρουγουάη και η Νέα Ζηλανδία προσχώρησαν τον Απρίλιο του 2013 και λίγο αργότερα η Γαλλία και η Αγγλία (2013) ενέκριναν νομοσχέδια που νομιμοποιούν τους γάμους μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Ένας παρόμοιος νόμος τέθηκε σε ισχύ στο Λουξεμβούργο (1/2015), στην Φινλανδία το 2016 και στις 15 Φεβρουαρίου 2024 και στην Ελλάδα.  

Η Προώθηση της Σεξουαλική Εκπαίδευσης στους Μαθητές 

Ταυτόχρονα, η σεξουαλική αγωγή και “εκπαίδευση” των μαθητών άρχισε να προωθείται δραστήρια στην Ευρώπη. Το 2007, το Συμβούλιο της Ευρώπης υιοθέτησε τη Σύμβαση για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και τη σεξουαλική κακοποίηση, η οποία ενέκρινε τα υποχρεωτικά “Πρότυπα για τη Σεξουαλική Αγωγή” και εξέδωσε τις “Κατευθυντήριες Οδηγίες για τη Σεξουαλική Αγωγή στην Ευρώπη” που αναπτύχθηκαν από το Ευρωπαϊκό Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας —ΠΟΥ (Regional Office for Europe— WHO) και το Ομοσπονδιακό Κέντρο Αγωγής Υγείας [Federal Centre for Health Education], οι οποίες απευθύνονται στους υπεύθυνους χάραξης της εκπαιδευτικής πολιτικής, στους διευθυντές και τους επαγγελματίες στον τομέα της εκπαίδευσης και της υγείας. Τα πρότυπα αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα εξής:  

• «Στην ηλικία των 0–4 ετών, είναι απαραίτητο να παρέχονται πληροφορίες στα προνήπια: 

— Σχετικά με διαφορετικές μορφές αγάπης, 

— Σχετικά με την αίσθηση της χαράς και της ευχαρίστησης που νιώθουν αγγίζοντας το σώμα τους — ο αυνανισμός σε μικρή ηλικία, 

— Σχετικά την ευχαρίστηση της σωματικής οικειότητας.» 

• «Στην ηλικία των 4–6 ετών, πρέπει να συνεχίσουμε να δίνουμε πληροφορίες στα νήπια:

— Σχετικά με την αίσθηση χαράς και ευχαρίστησης του να αγγίζει κανείς το σώμα του, τον αυνανισμό σε νεαρή ηλικία, 

— Σχετικά με το νόημα και η έκφραση της σεξουαλικότητας, 

— Σχετικά με τα σεξουαλικά συναισθήματα, 

— Φιλία και αγάπη για μέλη του ίδιου φύλου. 

— Διαφορετικές μορφές και αντιλήψεις για την οικογένεια.» 

Όπως βλέπουμε και διαπιστώνουμε, οι θέσεις αυτές “περί της σεξουαλικής αγωγής των νηπίων και των παιδιών” επαναλαμβάνουν, μία προς μία, το πρόγραμμα του Τάγματος του Ανατολικού Ναού (O.T.O.) του εωσφοριστή Άλιστερ Κρόουλι, ο οποίος διακήρυξε 100 χρόνια πριν, την επιτακτική ανάγκη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών με τις ιδέες της σεξουαλικής ελευθερίας. 

Υπό Διωγμό οι Παραδοσιακές Οικογενειακές Αξίες  

Με την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2008 και την ανοιχτή πλέον διακήρυξη από την παγκόσμια ελίτ της ανάγκης για την εγκαθίδρυση μιας Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, οι διεκδικήσεις των σοδομιστών για την κατοχύρωση ακόμη περισσότερων “δικαιωμάτων και κατακτήσεων” πέρασε σε ένα νέο επίπεδο. Πρώτον, τα ανθρώπινα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων έχουν νομοθετηθεί και αναγνωριστεί σε παγκόσμια κλίμακα και δεύτερον, κάτω από το πρόσχημα της καταπολέμησης της ομοφοβίας, έχει εξαπολυθεί μια επιθετική εκστρατεία καταστολής και διωγμού των παραδοσιακών οικογενειακών αξιών σε όλο τον δυτικό κόσμο. 

Το 2008 για πρώτη φορά στην ιστορία του ΟΗΕ, με πρωτοβουλία της Γαλλίας, της Ολλανδίας και ορισμένων άλλων χωρών, η 63η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ενέκρινε τη Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τον Σεξουαλικό Προσανατολισμό και την Ταυτότητα του Φύλου και το ένα τρίτο των χωρών του κόσμου υποστήριξε αυτή τη διακήρυξη. Σαν συνέπεια αυτής της Διακήρυξης, η προστασία των δικαιωμάτων των σοδομιστών ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο. Έχουν αναπτυχθεί και χρηματοδοτηθεί εκπαιδευτικά προγράμματα επανεκπαίδευσης και κατάρτισης για τους αστυνομικούς, το προσωπικό των φυλακών, τους εκπαιδευτικούς, τους κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους επαγγελματικούς κλάδους. Σε πολλά σχολεία διευθυντές και δάσκαλοι έχουν αναλάβει επίσης εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες για την εξάλειψη του εκφοβισμού και της ομοφοβίας. 

Δεύτερο, στις 15 Ιούνιου του 2011, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ενέκρινε ψήφισμα 17/19, το οποίο αναγνωρίζει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και έχουν ίδια δικαιώματα, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου. Το κείμενο του ψηφίσματος που πρότεινε η Νότια Αφρική υποστηρίχθηκε από 39 χώρες και υπογράφηκε από τις 86 χώρες, επιβεβαίωσε την “οικουμενικότητα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων” και απαιτούσε την υποβολή έκθεσης σχετικά με τις πρακτικές διακρίσεων κατά των σεξουαλικών μειονοτήτων έως το τέλος του 2011. Στη συνέχεια, το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ (OHCHR) εκπόνησε την πρώτη επίσημη έκθεση του ΟΗΕ σχετικά με τις πρακτικές διακρίσεων που υφίστανται οι σεξουαλικές μειονοτήτων σε ορισμένες χώρες ως βάση για τη συζήτηση των εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου τον Μάρτιο 2012. Είναι η πρώτη φορά που ένα διακυβερνητικό όργανο του ΟΗΕ έθεσε ως θέμα συζήτησης ένα παρόμοιο θέμα.  

Ο Ύπατος Αρμοστής του OHCHR ανέλαβε το καθήκον να υποβάλει προτάσεις για να γίνουν νομοθετικές μεταρρυθμίσεις μέσω διαλόγου με εκείνες τις κυβερνήσεις που ακόμη αντιστέκονται. Ο OHCHR ανέλαβε να διοργανώσει μία παγκόσμια εκστρατεία για να πειστούν οι κυβερνήσεις εκείνες που ακόμη δεν είχαν αποποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία, μέσα από άρθρα που θα δημοσιευτούν στον τοπικό τύπο, με ομιλίες, και βιντεο-μηνύματα. Ταυτόχρονα, πρότεινε την έναρξη συνεργασίας με τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών του ΟΗΕ, για την υλοποίηση σχετικών εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών, παρέχοντας υποστήριξη ώστε να διαπιστωθούν τα πραγματικά περιστατικά διακρίσεων και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ήταν διατεθειμένο να διεξάγει μυστική εμπιστευτική επικοινωνία με τις κυβερνήσεις. Όπως βλέπουμε, ο OHCHR σχεδίασε και υλοποίησε μια μεγάλης κλίμακας προπαγανδιστική εκστρατεία που φιλοδοξούσε να προωθήσει τα αιτήματα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ σε όλες εκείνες τις χώρες που ακόμη αντιστέκονταν και η εκστρατεία αυτή συντονίζονταν από την έδρα του στη Νέα Υόρκη. 

Παράλληλα άρχισε να ενισχύεται και η οικονομική “βοήθεια” προς τις ομοφυλοφιλικές κοινότητες. Το 2009, η Γαλλία, η Ολλανδία και η Νορβηγία δημιούργησαν το πρώτο Ταμείο Διεθνούς Υποστήριξης για τα “Ανθρώπινα Δικαιώματα, τον Σεξουαλικό Προσανατολισμό και την Ταυτότητα Φύλου” για την καταπολέμηση της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας, το οποίο το συνδιαχειρίζονται με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) που είναι εξειδικευμένες στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων. Το Ταμείο αυτό χρηματοδοτεί δράσεις για την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων-γκέι. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι τη διοικητική και οικονομική διαχείριση του Ταμείου αυτού την ασκεί το Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο αυτού του Ταμείου αποτελούνταν από εκπροσώπους των κρατών χορηγών του ιδρύματος όπως είναι η Νορβηγία, η Ολλανδία και το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών και ορισμένες διεθνείς ΜΚΟ όπως είναι: η Διεθνής Αμνηστία της Γαλλίας, η Διεθνής Ομοσπονδία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και οι εξειδικευμένες ΜΚΟ της Κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+. 

Στις αρχές του 2013 (Φεβρουάριος–Μάρτιος) πραγματοποιήθηκαν σχετικές Παγκόσμιες Συνδιασκέψεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου στη Βραζιλία (για την Αμερική), στο Κατμαντού (για την Ασία) και στο Παρίσι (για την Ευρώπη)130 με σκοπό τον συντονισμό και την ανάπτυξη μιας κοινής παγκόσμιας στρατηγικής κατά της ομοφοβίας καθώς και τον συντονισμό των προσπαθειών όλων των κρατών και στις τρεις ηπείρους. Τα πορίσματα που διεξήχθησαν από αυτές 3 Συνδιασκέψεις συνοψίστηκαν στο Διεθνές Συνέδριο στο Όσλο τον Απρίλιο του 2013. 

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν Προβάλλει ως Πρότυπο τον Τραβεστί Κοντσίτα 

Ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν (Ban Ki-moon), ο ΝοτιοΚορεάτης διπλωμάτης που υπηρέτησε από το 2007 ως το 2016 αυτό το πόστο, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προστασία των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων -γκέι, αφού φιλοξένησε, τον Αυστριακό διάσημο τραγουδιστή Tom Neuwirth, (τον νικητή της Eurovision του 2014, ο οποίος εμφανιζόταν ως drag περσόνα), ο οποίος είναι πασίγνωστος με το ψευδώνυμο Κοντσίτα Βουρστ (Conchita Wurst), στην έδρα του ΟΗΕ στη Βιέννη, τον Νοέμβριο του 2014, κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης που είχε σαν θέμα τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙΑ+. Ο Μπαν Κι Μουν χαρακτήρισε τον Κοντσίτα Βουρστ, ως το “σύμβολο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”. Ο διάσημος πλέον τραγουδιστής Κοντσίτα που ψηφίστηκε χατιρικά και σκόπιμα βγήκε νικητής στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2014. Ο Κοντσίτα έχει ισχυριστεί ότι δεν είναι τρανς γυναίκα αλλά άνδρας. Είναι γκέι και έχει περιγράψει τον εαυτό του ως drag queen (ντραγκ κουίν), δηλαδή άνδρας μεταμφιεσμένος σε γυναίκα καθ’ υπερβολή (με μακιγιάζ, περούκες, ψεύτικες βλεφαρίδες κλπ.) 

[• Drag queen (ντραγκ κουίν), ονομάζεται το άτομο, συνήθως άνδρας, που μεταμφιέζεται ως μια υπερβολική εκδοχή του αντίθετου φύλου. Η μεταμφίεση γίνεται με τη χρήση μακιγιάζ, φορεμάτων, περουκών, ψεύτικων βλεφαρίδων κ.λ.π.. Ο όρος ντραγκ κουίν δε πρέπει να συγχέεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή με την ταυτότητα φύλου, μιας και μια ντραγκ κουίν μπορεί να είναι οποιοσδήποτε το επιθυμεί. Στην περίπτωση που μια γυναίκα παρουσιάζεται φορώντας ανδρικά ρούχα, τότε ονομάζεται • drag king (ντραγκ κινγκ). Η διαδικασία μεταμφίεσης κάποιου άνδρα σε ντραγκ κουίν είναι χρονοβόρα και με μεγάλο κόστος, μια και απαιτούνται πολλά υλικά (μακιγιάζ, περούκες, κοστούμια, φορέματα) για να επιτευχθεί με επιτυχία η ψευδαίσθηση που επιθυμεί.] 

Το Χόλυγουντ & Μουσική Βιομηχανία προβάλει τους Τραβεστί  

Εδώ και πολλά χρόνια η βιομηχανία του Χόλυγουντ και των μουσικών συγκροτημάτων, σε ανύποπτο χρόνο προπαγάνδιζαν τα πρότυπα και τις σοδομιστικές ιδεές των ντραγκ κουίν και των γκέι έτσι ώστε τα υποσυνείδητα μηνύματα των σοδομιστών να φυτευτούν στο μυαλό δισεκατομμυρίων ανθρώπων όλου του πλανήτη. Η προπαγάνδα γινόταν με την μορφή της κωμωδίας. Το ίδιο και μερικά τραγούδια της ροκ, ένα από τα οποία είναι ο ανεπίσημος ύμνων των ΛΟΑΤΚΙΑ+. Περιττό να πούμε ότι οι ταινίες και τα τραγούδια αυτά έτυχαν μεγάλης αποδοχής, διθυραμβικών κριτικών και βραβεύτηκαν με πολλά Όσκαρ κλπ. Οι μασονικές στοές όσο μπορούσαν τις προέβαλαν παντού διότι το τελικό πρότυπο που προορίζει ο “θεός” τους για το ανθρώπινο είδος είναι να γίνει ένα άφυλο, έκφυλο ντραγκ κουίν, ένας ερμαφρόδιτο ον, ένα αρσενικοθήλυκο ουδετέρου γένους “Universal Ανδρόγυνο”. 

Μερικές από αυτές τις ταινίες που —εδώ και πολλά χρόνια προέβαλαν μέσω του Χόλυγουντ, που αποτελεί προπαγανδιστικό όργανο των “πεφωτισμένων”— περιγράφουν την ζωή ενός ατόμου ντραγκ κουίν είναι: • 1. — Η ταινία Τούτσι (Tootsie) με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Ντάστιν Χόφμαν (κωμωδία, 1982). • 2. — Το Κλουβί με τις Τρελές (La Cage aux Folles) με πρωταγωνιστές τους Ούγκο Τονιάτσι και Μισέλ Σερό (κωμωδία, 1978). • 3. — Το Τρίο της Χαράς! Αμερικανική κωμωδία με θέμα τρεις ντραγκ κουίν (1995). • 4. — Η Κυρία Ντάουτφαϊερ (Mrs. Doubtfire) με θέμα έναν μπαμπά μεταμφιεσμένο σε νταντά (κωμωδία, 1993) • 5. — Η Βίκτωρ/Βικτώρια (Victor/Victoria) (κωμωδία, 1982). 

Η μουσική βιομηχανία επίσης εξυμνούν τους ντραγκ κουίν: • 1. —Το τραγούδι Lola (1974), του βρετανικού συγκρότηματος The Kinks. • 2. —Το τραγούδι Dude (Looks Like a Lady, 1987), με θέμα ο “μάγκας έμοιαζε με κυρία” του αμερικάνικου συγκρότηματος Aerosmith. • 3. —Το τραγούδι Born This Way (2011) της σατανίστριας τραγουδίστριας Lady Gaga. Εξυμνεί την ομοφυλοφιλία, τον φεμινισμός και τον … Ιούδα. Ενδεικτικοί είναι οι στίχοι: «Δεν έχει σημασία αν είμαι γκέι, στρέιτ ή αμφί ή λεσβία ή αν κάνω τρανσέξουαλ ζωή, είμαι στο σωστό δρόμο μωρό μου». • 4. — Το τραγούδι I’m Coming Out, της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Νταϊάνα Ρος (1980). Αυτό το τραγούδι έχει θεωρηθεί ως ο ύμνος της κοινότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+. Η φράση «coming out» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την αυτοαποκάλυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου και χρησιμοποιούνταν στην υποκουλτούρα των γκέι από πολλά χρόνια πριν. Έχει επίσης το νόημα ως “βγαίνοντας από το ντουλάπι” ή βγαίνοντας από το κρυφτούλι που παίζω με τον εαυτό μου. Το τραγούδι ερμηνεύεται κατά τέτοιο τρόπο ως μια γιορτή της λεσβιακής, γκέι, αμφιφυλόφιλης ή τρανς ταυτότητας και ως μια ενθάρρυνση της αυτοαποκάλυψης, του αληθινού σεξουαλικού προσανατολισμού που έχει κάποιος. 

Ντραγκ κουίν είναι οι διάσημοι καλλιτέχνες, όπως: • 1. — ο Κοντσίτα Βουρστ —ο τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Αυστρία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 2014. • 2. — ο Ρου Πoλ (RuPaul) — ο τραγουδιστής, ηθοποιός και παρουσιαστής. • 3. — ο Divine (Harris Glenn Milstead, 1945 – 1988 ) — o Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής, που συνήθως ερμήνευε συνήθως γυναικείους ρόλους. 

Οι ΛΟΑΤΚΙΑ+ μια Πανίσχυρη Αποκρυφιστική Ιδεολογική και Πολιτική Δύναμη 

Η κοινότητα των σοδομιστών έχει γίνει πλέον σήμερα μια ισχυρή ιδεολογική και πολιτική δύναμη, που με την όλο και αυξανόμενη επιθετικότητά της, εγκαθιδρύει τον έλεγχό και την επικυριαρχία της σε βασικούς τομείς της παγκόσμιας πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής. Η αναρρίχηση της στα ανώτατα επίπεδα της παγκόσμιας πολιτικής έγινε ανεπαίσθητα και για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν την έπαιρνε κανείς στα σοβαρά, καθώς θεωρούνταν μια από τις αμελητέες “σεξουαλικές μειονότητες”. Αλλά όταν εμφανίστηκε στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, αποδείχθηκε ότι στις δομές της παγκόσμιας πολιτικής εξουσίας, αυτή η “σεξουαλική μειονότητα” ήταν εδώ και καιρό μια “σεξουαλική πλειοψηφία”, που υπαγόρευε αλαζονικά τους δικούς της νόμους, κανόνες και ντιρεκτίβες σε παγκόσμια κλίμακα. Ενεργώντας κάτω από το πρόσχημα της καταπολέμησης των διακρίσεων και της ομοφοβίας (που ερμηνεύεται κατά το δοκούν και με αυθαίρετο τρόπο), τα άτομα που συναπαρτίζουν το κίνημα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ διεκδικούν τα δικαιώματά τους, μετατρεπόμενοι σταδιακά σε μια προνομιούχα κάστα που κανείς δεν μπορεί να τους αγγίξει, μια “ιερή” πρωτοποριακή επιθετική ομάδα της Νέας Εποχής.  

Η Αντι-εκκλησία των Σοδόμων και των Γομόρρων 

Στην πραγματικότητα, δίνοντας στα δικαιώματά τους έναν “ιερό” χαρακτήρα, η μαφία των σοδομιστών άρχισε να αποκτά τα χαρακτηριστικά μιας προνομιούχας νεοποχικής θρησκευτικής κοινότητας. Η κοινότητα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ προβάλλοντας την “ομοφυλοφιλία του πεζοδρομίου” και καλυπτόμενη κάτω από τον μανδύα της επιστημονικής ρητορικής των νέων θεωριών περί φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, ο αποκρυφιστικός Νεοεποχίτικος πυρήνας των σοδομιστών δεν αποκαλύπτει ακόμη ανοιχτά τους απώτερους τελικούς ανίερους στόχους του κινήματος τους. Σύμφωνα με τη πανούργα λογική τους, δραστηριοποιούνται επιθετικά μεταλλάζοντας συνεχώς τις έννοιες, την ορολογία και τα νοήματα, προκειμένου να προσελκύσουν στα δίχτυα τους όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, οι οποίοι είναι ήδη ανεκτικοί και δεν μπορούν να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα. Αλλά όσο πιο ανεκτική γίνεται η κοινωνία απέναντι τους, τόσο πιο αδιάλλακτοι, αλαζονικοί και μισαλλόδοξοι γίνονται οι σοδομιστές.  

Η βεβήλωση της μεγαλύτερης Ορθόδοξης Σερβικής Εκκλησίας του Αγίου Σάββα της Σερβίας στο Βελιγράδι με την Εωσφορική σημαία του Ουρανίου Τόξου. 17 Σεπτεμβρίου 2022 [Belgrad Pride — Euro Pride —2022] 

+++++++ 

Ενεργώντας ως λυκάνθρωποι, και χρησιμοποιώντας παραπλανητικά την τάχα διεκδίκηση των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων” τους και απαιτώντας την ανεκτικότητα της κοινωνίας απέναντι τους υπονομεύουν εκ των έσω την ίδια την οικογένεια, τους θεσμούς και την κοινωνία ώστε να τα γκρεμίσουν όλα και πάνω στα ερείπια τους να ανοικοδομήσουν την Αντι-εκκλησία των Σοδόμων και των Γομόρρων, δηλαδή την σατανική Αντι-εκκλησία του Αντιχρίστου. 

Υπό το πρόσχημα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”, ρευστοποιούν αυτήν την ίδια την ταυτότητα του ανθρώπου, δημιουργώντας στη θέση του ένα δυστυχισμένο αξιοθρήνητο πλάσμα χωρίς φύλο, τον άφυλο (ασεξουαλικό) Αντι-άνθρωπο και αύριο τον ψηφιακό Μετάνθρωπο. Σκηνοθετώντας την καρικατούρα των ομοφυλοφιλικών “γάμων” τους που γίνονται αμέσως πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, γκρεμίζουν και καταργούν τον πραγματικό θεσμό του γάμου, ο οποίος μπορεί να είναι μόνο μια ένωση αγάπης μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, τον οποίο τον αρνούνται, τον περιφρονούν και τον κατεδαφίζουν.  

Όχι πατρίδα – Όχι οικογένεια – Να πεθάνει η Ελλάδα – Να ζήσουν οι ΛΟΑΤΚΙΑ+ 

+++++++ 

Με τη δημιουργία της καρικατούρας των ομοφυλοφιλικών “οικογενειών” τους καταργούν την πραγματική οικογένεια, στην οποία τα παιδιά είναι καρπός της αγάπης μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, στερώντας από τα παιδιά την μητρική στοργή και την οικογενειακή θαλπωρή, τις προγονικές ρίζες τους, του φύλου και της φυλής τους. Με το πρόσχημα της “ομοφυλοφιλικής αγάπης” καταστρέφουν την αληθινή αγάπη, γιατί αντί να οικοδομήσουν την οικογένεια ως μία “μικρή εκκλησία”, που είναι η ένωση μιας ομάδας ανθρώπων που αγαπούν ο ένας τον άλλον, ενωμένων με την πίστη στον Θεό, δημιουργούν μια “μικρή αντι-εκκλησία”, που αντιπροσωπεύει την ένωση σεξουαλικά διεστραμμένων μη φυσιολογικών ανθρώπων, που έχουν απαρνηθεί και προδώσει το φύλο, την ανθρώπινη υπόσταση τους και τον ίδιο τον Δημιουργό τους, και που τώρα ενώνονται κάτω από το θανατηφόρο αμάρτημα του σοδομισμού για να υπηρετήσουν τον Εωσφόρο/Σατανά. 

Η Μαζική Εκκαθάριση του Πληθυσμού 

Στην Ινδία λειτουργεί η πρώτη Κλινική με παρένθετες Μητέρες 

Για παράδειγμα, στην Ινδία ήδη λειτουργεί η πρώτη κλινική στον κόσμο που ειδικεύεται αποκλειστικά με το εμπόριο της παρένθετης μητρότητας. Εκατοντάδες άνεργες Ινδές γυναίκες αλλά υγιείς και εύρωστες μπορούν να βγάλουν πολλά χρήματα γεννώντας παιδιά κατά παραγγελία, για άτεκνα πλούσια ζευγάρια των δυτικών χωρών. Οι Ινδοί ονομάζουν αυτή την κλινική “εργοστάσιο παιδιών”. Η φτώχεια είναι ο αποφασιστικός παράγοντας που ωθεί πολλές Ινδές στο να γίνουν παρένθετες μητέρες. Τα τελευταία 10 χρόνια, περίπου 600 παιδιά γεννήθηκαν σε αυτό το “εργοστάσιο παιδιών”, που γεννήθηκαν από παρένθετες μητέρες. Οι Ινδικοί νόμοι ευνοούν αυτή την “επιχείρηση”, προσελκύοντας στη Ινδία πλούσια άτεκνα ζευγάρια που λαχταρούν να αποκτήσουν ένα παιδί. Το συνολικό εισόδημα για την Ινδία από αυτό το εμπόριο της παρένθετης μητρότητας είναι σήμερα πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Στο μέλλον αυτό το φαινόμενο θα πολλαπλασιαστεί. 

Η Καθιέρωση της Ευθανασίας σε όλο τον Κόσμο 

Οι μετανθρωπιστές έχουν μια ιδιαίτερα παράδοξη θέση σχετικά με τον θάνατο, αλλά εύκολα μπορεί να εντοπιστεί η προέλευση της. Προέρχεται από την διδασκαλία του εωσφοριστή Άλιστερ Κρόουλι: «Ένας άνθρωπος έχει το δικαίωμα να πεθαίνει, όποτε θέλει και όπως θέλει». Άλλωστε, η διδασκαλία αυτή δεν είναι του ίδιου του Κρόουλι, όπως και όλη η θεωρία του “θελήματος” του, αυτός απλώς την αναμετέδωσε όπως ακριβώς του την υπαγόρευσε στις πυραμίδες της Αιγύπτου το 1904, μία προανθρώπινη “υπερφυσική οντότητα”, ένας “Ανώτερος Άγνωστος Διδάσκαλος” δηλαδή ένας υψηλόβαθμος δαίμονας, από αυτούς που ακολούθησαν τον εωσφόρο στην ανταρσία του. Οι μετανθρωπιστές —κατά συνέπεια— πιστεύουν ότι: ο θάνατος πρέπει να είναι εθελοντικός, ο καθένας μπορεί να παρατείνει την ζωή του (για την ελίτ), όπως και έχει το δικαίωμα να τερματίσει την ζωή του με εκούσια εθελοντική ευθανασία, ένα δικαίωμα το οποίο το θεωρούν αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα, για τον κατώτερο κοσμάκη. Ήδη στον Καναδά που επιτρέπεται η ενεργητική εθελοντική ευθανασία πολλοί αυτοκτονούν νόμιμα. [Η ανθρώπινη Ενεργητική Εθελοντική Ευθανασία είναι πλέον νόμιμη στην Ολλανδία (2002), το Βέλγιο (2002), το Λουξεμβούργο (2009), την Κολομβία (2014), τον Καναδά (2016), την Πορτογαλία (2021), την Ισπανία (2021), την Νέα Ζηλανδία (2021), στον Ισημερινό (2024), στις έξι Αυστραλιανές Πολιτείες: της Νέας Νότιας Ουαλίας, του Κουίνσλαντ, της Νότιας Αυστραλίας, της Τασμανία, της Βικτώριας και της Δυτικής Αυστραλίας Η Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία είναι νόμιμη στην Ελβετία, τη Γερμανία, την Ιαπωνία και στις Πολιτείες των ΗΠΑ Ουάσιγκτον, Όρεγκον, Κολοράντο, Βερμόντ, Μοντάνα, Ουάσιγκτον DC και Καλιφόρνια. Και έπεται συνέχεια, όλες οι χώρες που θεσμοθέτησαν και νομιμοποίησαν τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙΑ+ σύντομα θα υποχρεωθούν για να είναι τα “καλά παιδιά” της παγκοσμιοποίησης να νομιμοποιήσουν και τον εθελοντικό θάνατο, την ευθανασία. Όμως, η Παθητική Ευθανασία, που είναι η άρνηση του ασθενούς να δεχτεί θεραπείας/ή η απόσυρση υποστήριξης της ζωής, είναι πιο ευρέως νόμιμη. Όμως υπάρχει και μια άλλη μορφή φρικτή ευθανασίας, την οποία οι πεφωτισμένοι θα την νομιμοποιήσουν τελευταία. Είναι η Ενεργητική Ευθανασία χωρίς την συγκατάθεση του ασθενούς ή του ανθρώπου, τον θάνατο κάποιου που αποφασίζουν οι αρμόδιες αρχές (στην πραγματικότητα πρόκειται περί εκτέλεσης) χωρίς την συγκατάθεση του ενδιαφερομένου. Αυτή είναι η μορφή ευθανασίας δεν είναι νόμιμη αυτοκτονία αλλά ξεκάθαρα νόμιμη δολοφονία και από φαίνεται από την πορεία των πραγμάτων και αυτή θα μπει στην σειρά για νομιμοποιηθεί παγκοσμίως, όταν ωριμάσουν τα πράγματα και παραλύσουν τελείως πλέον οι ανθρώπινες μαζικές αντιστάσεις. Τα μεγάλα πεφωτισμένα αφεντικά, εμπνεόμενα από τον ανθρωποκτόνο “θεό” τους, έχουν αποφασίσει ότι στην Νέα Παγκόσμια Τυραννία τους οι δολοφονίες θα είναι νόμιμες, και το βασίλειο τους αν και θα έχει μετρημένες ημέρες, θα είναι το πιο φρικιαστικό καθεστώς φονιάδων που υπήρξε ή πρόκειται να υπάρξει επί της γης.] 

Η Ζωή & ο Θάνατος θα Αγοράζονται και θα Πουλιούνται 

Ο Ζακ Αττάλι (Jacques Attali), ο Ιουδαϊκής καταγωγής Γάλλος διάσημος θεωρητικός της παγκοσμιοποίησης, μελλοντολόγος και υψηλόβαθμος μασόνος, μέλος της Μασονικής Στοάς B’nai B’rith, στη συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στο βιβλίο “Το Μέλλον της Ζωής” (The Future of Life) του M. Salomon, δήλωσε ξεκάθαρα: «Η ευθανασία θα είναι ένα από τα κύρια εργαλεία στο μέλλον. Σύμφωνα με τη σοσιαλιστική (παγκοσμιοποιητική) λογική της ελευθερίας, η αυτοκτονία θα είναι μια θεμελιώδης ελευθερία.» Το δικαίωμα να σκοτώνεις, άμεσα ή έμμεσα, θα είναι απόλυτη αξία σε μια τέτοια κοινωνία. Αν η ζωή γίνει αφόρητη ή αν η παράταση της ζωής ενός ανθρώπου είναι οικονομικά πολύ ακριβή και αβάστακτη για τα ασφαλιστικά ταμεία, οι αρμόδιες αρχές καταστολής θα μπορούν να επιτρέψουν τον τερματισμό της ζωής … Μερικές από τις προηγμένες δημοκρατικές χώρες θα προτιμήσουν να κάνουν τον θάνατο πράξη ελευθερίας και θα νομιμοποιήσουν την ευθανασία. Άλλοι θα καθορίσουν ξεκάθαρα όρια στις κοινωνικές δαπάνες για την υγεία τους … υπολογίζοντας το κόστος του “δικαιώματος στη ζωή”. Σαν τελικό αποτέλεσμα, θα δημιουργηθεί μια αγορά για πρόσθετα “δικαιώματα στη ζωή” στην οποία ο καθένας θα μπορούσε να πουλήσει το δικαίωμά του αν είναι πολύ άρρωστος ή πολύ φτωχός. Μια μέρα θα αρχίσουν να πουλάνε ακόμη και κουπόνια θανάτου, που θα σου δίνουν το δικαίωμα να επιλέξεις τον τύπο συνταξιοδότησης.» 

Η Ευθανασία θα είναι και αυτή ένα από Βασικά και Αναφαίρετα “Ανθρώπινα Δικαιώματα” 

Αυτή η νοοτροπία και αυτές οι παρακμιακές ιδέες κυριαρχούν σήμερα στις άρχουσες τάξεις της Δύσης, που προσπαθούν να επιχειρηματολογήσουν και να πείσουν την δυτική κοινή γνώμη ότι η ευθανασία είναι κάτι το επιτρεπτό και μάλιστα είναι ένα από βασικά και αναφαίρετα “ανθρώπινα δικαιώματα”. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Για παράδειγμα, στη Λιθουανία, η συζήτηση για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας ξεκίνησε από τη νέα Υπουργό Υγείας, Rimante Šalaševičiute, αμέσως μετά τον διορισμό της τον Ιούλιο του 2014. Δήλωσε ευθαρσώς ότι: «Η ευθανασία μπορεί να είναι μια καλή επιλογή για τους φτωχούς ανθρώπους που λόγω της φτώχειας, δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και ακριβές ιατρικές επεμβάσεις», διευκρινίζοντας ότι η Λιθουανία δεν είναι κράτος κοινωνικής πρόνοιας και δεν μπορεί να παρέχει ιατρική φροντίδα που να είναι διαθέσιμη δωρεάν σε όλους όσους την έχουν ανάγκη. Επιπλέον, έθεσε ερωτήματα για την “παιδιατρική ευθανασία”, υπενθυμίζοντας ότι τα παιδιά του Βελγίου απολαμβάνουν ήδη αυτό το “δικαίωμα” στην ευθανασία. 

Η Μαύρη Αγορά Μεταμόσχευσης Ανθρώπινων Οργάνων 

Όσο για τους φτωχούς, ήδη δημιουργείται μια ανερχόμενη αγορά για τα “δικαιώματα στη ζωή”. Πρόκειται για τις μεταμοσχεύσεις ανθρωπίνων οργάνων. Στη Δύση, η δωρεά βιολογικών οργάνων είναι ένα καλά οργανωμένο εμπορευματοποιημένο σύστημα, πολλοί άνθρωποι αφήνουν τα όργανά τους σε όσους τα έχουν ανάγκη μετά το θάνατο. Έτσι, στη Γερμανία υπάρχει ήδη ένα “πιστοποιητικό δότη οργάνων” — ένα έγγραφο που επιβεβαιώνει την πρόθεση του ανθρώπου να δωρίσει τα όργανά του μετά τον θάνατο. Στην Ολλανδία, για το ζήτημα αυτό νομοθετήθηκε ένας ριζοσπαστικός νόμος που ονομάζεται “εικαζόμενη συναίνεση”. Ο νόμος που ψηφίστηκε καθιστά αυτονόητη τη δωρεά οργάνων που την ονομάζουν “εικαζόμενη συναίνεση”, εκτός και αν υπάρχει γραπτή δήλωση του αποθανόντος πως δεν επιθυμεί να γίνει δωρητής οργάνων. 

Επειδή όμως, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, υπάρχει «δραματική έλλειψη ανθρώπινων οργάνων από εθελοντές δωρητές» στον κόσμο, ο “τουρισμός των μεταμοσχεύσεων” έχει αρχίσει να εξαπλώνεται, που σημαίνει ότι οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη από μεταμόσχευση ανθρώπινων οργάνων πραγματοποιούν ειδικά ταξίδια στις φτωχές περιφερειακές χώρες όπου το εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων δεν απαγορεύεται νομικά ή νομοθεσία είναι χαλαρή. Μέχρι τη δεκαετία του 2.000, οι βασικές χώρες δότριες ανθρώπινων οργάνων ήταν η Ινδία και η Κίνα, όπου μπορούσε να αγοράσει κανείς νόμιμα και φθηνά ένα νεφρό από έναν ζωντανό δότη και να κάνει μια επέμβαση μεταμόσχευσης σε μία από τις ειδικές κλινικές που υπήρχαν εκεί. Ωστόσο, από την στιγμή που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) καταδίκασε αυτό το παράνομο εμπόριο ανθρώπινων οργάνων και ιστών, άρχισε να σχηματίζεται και να επεκτείνεται μια παγκόσμια “μαύρη αγορά” ανθρώπινων οργάνων και ιστών. Σύμφωνα με το γραφείο των Ηνωμένων Εθνών που είναι υπεύθυνο για τα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα, χιλιάδες παράνομες μεταμοσχεύσεις οργάνων πραγματοποιούνται στον κόσμο κάθε χρόνο. Η μεγαλύτερη ζήτηση υπάρχει για τα νεφρά και το συκώτι. Στον τομέα της μεταμόσχευσης ιστών, ο μεγαλύτερος αριθμός επεμβάσεων πραγματοποιούνται για την μεταμόσχευση κερατοειδούς χιτώνας. 

Τα προς μεταμόσχευση ανθρώπινα όργανα μεταφέρονται σε όλο τον κόσμο προς τις εξής κατευθύνσεις: από νότο προς βορρά και από ανατολή προς δύση, δηλαδή από τις φτωχές χώρες στις πλούσιες και αυτό εξηγείται αποκλειστικά από τον οικονομικό παράγοντα. Οι φτωχοί πουλούν τα όργανα τους στους πλούσιους για να επιβιώσουν. Οι παράνομες μεταμοσχεύσεις πραγματοποιούνται σε χώρες όπου δεν ελέγχονται ή οι αρχές κάνουν τα στραβά μάτια (οι κλινικές της Κύπρου και του Καζακστάν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς). Στην Ινδία, ένα νεφρό μπορεί να αγοραστεί με 800 ευρώ, που θεωρείται η χαμηλότερη τιμή σε όλο τον πλανήτη σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Εγκληματικές συμμορίες και υγειονομικές δομές πωλούν παράνομα έως και 20 χιλιάδες νεφρά ετησίως με τιμή έως και 30 χιλιάδες ευρώ. Και παρόλο που η ποινή αυτής της παράνομης πράξης είναι 5 χρόνια φυλάκισης για την εμπορία ανθρώπινων οργάνων στην Ινδία, αυτό δεν άλλαξε την κατάσταση με κανένα τρόπο. Έτσι, μέχρι και σήμερα εξακολουθούν η Ινδία, η Κίνα και η Τουρκία να παραμένουν τα μεγαλύτερα κέντρα παράνομων μεταμοσχεύσεων ανθρωπίνων οργάνων. 

Η νοοτροπία και η συμπεριφορά της παγκόσμιας άρχουσας τάξης γίνεται ολοένα και πιο μοχθηρή, αποκαλύπτοντας την αληθινή φύση της κοσμοθεωρίας της. Για να εξασφαλίσει την εξουσία της, τα προνόμια της και την διαιώνιση της, αυτή η παρασιτική ελίτ είναι έτοιμη να θυσιάσει ένα μέρος της ανθρωπότητας. Έτσι, το σχέδιο μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού εφαρμόζεται κατά προτεραιότητα και με μεγάλη συνέπεια. 

Η Νομιμοποίηση των Εκτρώσεων σε όλο τον Κόσμο 

Το 1962, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συζήτησε για πρώτη φορά το πρόβλημα της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού και τον ρόλο που πρέπει να διαδραματίσει ο ΟΗΕ για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος έτσι ώστε η αύξηση του πληθυσμού να συμβαδίζει με την αντίστοιχη οικονομική ανάπτυξη. Το 1965–1966, ο ΟΗΕ έδωσε εντολή να βοηθηθούν οικονομικά εκείνες οι χώρες που πέτυχαν να μειώσουν τον πληθυσμό τους ή να τον θέσουν υπό έλεγχο, μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και της UNESCO και το 1967 η UNICEF έλαβε επίσης θέση υπέρ του “οικογενειακού προγραμματισμού”. Το 1956 ξεκίνησαν οι πρώτες πειραματικές δοκιμές για την μαζική χρήση των αντισυλληπτικών χαπιών από τον Δρ. G. Pinkus, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στη Λατινική Αμερική και τη δεκαετία του 1960–1970, υπό την επίδραση του φεμινιστικού κινήματος, οι αμβλώσεις άρχισαν να νομιμοποιούνται στις κορυφαίες δυτικές χώρες (στη Βρετανία το 1973, στις ΗΠΑ το 1973 και στη Γαλλία το 1975 κλπ.). Αυτό οδήγησε σε μαζικές δολοφονίες βρεφών σε ένα νέο ολοκαύτωμα: Από το 1973 έως το 1997, σύμφωνα με τον ΟΗΕ έχουν γίνει ένα δισεκατομμύριο αμβλώσεις παγκοσμίως. Ένα δισεκατομμύριο αθώα μωρά θανατώθηκαν. 

Το Πρόγραμμα μείωσης του Παγκόσμιου Πληθυσμού 

Το Πρόγραμμα Δράσης του ΟΗΕ της Διεθνούς Διάσκεψης για τον Πληθυσμό και την Ανάπτυξη του 1994, που εγκρίθηκε στο Κάιρο, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού. Τα διεθνή έγγραφα του ΟΗΕ μπορεί να εξακολουθούν να ωραιοποιούν την κατάσταση και τις δήθεν “αγαθές προθέσεις”, με τις ωραιοποιημένες ομιλίες και δηλώσεις των “Υπηρετών του Κόσμου”, που αποτελούν παράρτημα του κορυφαίου Νεοεποχικού Στρατηγείου του Lucis Trust, όλα αυτά όμως δεν μπορούν να κρύψουν πλέον τις μισάνθρωπες απόψεις τους. Οι ακόλουθες δηλώσεις κορυφαίων προσωπικοτήτων δημοσιοποιήθηκαν και έγιναν πλατιά γνωστές:  

Οι Δηλώσεις των Νεοεποχιτών Ηγετών για την Μείωση του Παγκόσμιου Πληθυσμού 

• Μπιλ Γκέιτς: «Υπάρχουν 6,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο σήμερα. [Σήμερα 2024 ο πληθυσμός του πλανήτη είναι 8 δισεκατομμύρια άνθρωποι περίπου.] Ο πληθυσμός πλησιάζει γρήγορα τα 9 δισεκατομμύρια. Αν κάνουμε πολύ καλή δουλειά τώρα με τα νέα εμβόλια, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την φροντίδα αναπαραγωγικής υγειονομικής περίθαλψης, ίσως μπορέσουμε να το μειώσουμε τον πληθυσμό κατά 10% έως 15%.» 
• Ο Πάουλ Έρλιχ, ο επιστημονικός σύμβουλος του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους δήλωσε: «Κάθε άτομο που γεννιέται τώρα δημιουργεί μια επιπλέον ανισορροπία στο φυσικό περιβάλλον της γης και στα συστήματα υποστήριξης της ζωής του πλανήτη.»
• Η Έκθεση του Ταμείου Πληθυσμού του ΟΗΕ γράφει: «Μπροστά σε έναν Κόσμο που Μεταβάλλεται: Γυναίκες, Πληθυσμός και Κλίμα: Κανείς δεν έχει πραγματικά “ουδέτερο αποτύπωμα ως προς τον άνθρακα ”, ειδικά όταν όλα τα αέρια του θερμοκηπίου είναι εξισορροπημένα.» 
• Ο Τεντ Τέρνερ, ο ιδρυτής του πρακτορείου ειδήσεων CNN, δήλωσε: «Ένας πληθυσμός 250–300 εκατομμυρίων ανθρώπων στο πλανήτη, μειωμένος κατά 95% από τα σημερινά επίπεδα, θα ήταν ο ιδανικός.»
• Ο Πρίγκιπας Φίλιππος, ο Δούκας του Εδιμβούργου, δήλωσε: «Αν μπορούσα να μετενσαρκωθώ, θα ήθελα να επιστρέψω στη γη ως ένας φονικός ιός για να μειώσω τον ανθρώπινο πληθυσμό.» 
• Η Μάργκαρετ Σάνγκερ (1879 – 1966), η συγγραφέας, ιδρύτρια της Ομοσπονδίας Προγραμματισμένης Γονιμότητας της Αμερικής (Planned Parenthood Federation of America), δήλωσε: «Η υψηλότερη πράξη ευσπλαχνίας που μπορεί να προσφέρει μια οικογένεια σε ένα από τα μικρά παιδιά της είναι να το σκοτώσει.»157

Η στρατηγική για τη μείωση του πληθυσμού έχει ήδη αρχίσει να αποδίδει αποτελέσματα. Αυτό αποδεικνύεται από τις τελευταίες δημογραφικές προβλέψεις που εξέδωσε το Τμήμα Κοινωνικών και Οικονομικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2013. Σύμφωνα με αυτές τις προβλέψεις, την τελευταία δεκαετία, το παγκόσμιο ποσοστό γονιμότητας μειώθηκε δραστικά. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο αριθμός των παιδιών ανά γυναίκα μειώθηκε στο μισό, από 5 σε 2,5. Στη σύγχρονη Ευρώπη, δεν υπάρχει ούτε μία χώρα με συνολικό ποσοστό γονιμότητας επαρκές για την απλή αναπαραγωγή του πληθυσμού.  

Σύμφωνα με το πιο πιθανό σενάριο, σε 37 χρόνια ο παγκόσμιος ανθρώπινος πληθυσμός θα αρχίσει να μειώνεται. Στο αρχικό στάδιο της μείωσης του πληθυσμού, οι φυσικές απώλειες θα ανέλθουν σε 5,4 εκατομμύρια ετησίως και μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα, οι δημογραφικές απώλειες ολόκληρου του παγκόσμιου πληθυσμού θα φτάσει τα 48,3 εκατομμύρια άτομα. Όλη αυτή την περίοδο σύμφωνα με τις προβλέψεις θα υπάρχει αύξηση των ποσοστών θνησιμότητας και ταυτόχρονα μείωση του ετήσιου αριθμού γεννήσεων. Σαν αποτέλεσμα θα έχουμε την επιταχυνόμενη γήρανση του Ευρωπαϊκού πληθυσμού. Σύμφωνα με το πιο αισιόδοξο σενάριο, στα επόμενα λίγα χρόνια, ο αριθμός των ηλικιωμένων ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω θα είναι υπερδιπλάσιος από τον αριθμό των παιδιών που είναι κάτω των τεσσάρων ετών.  

Οι Πλάκες Καθοδήγησης της Τζόρτζια: μόνο το 7% του Πληθυσμού θα μείνει στον Πλανήτη 

Αλλά αυτές οι προβλέψεις δεν λαμβάνουν υπόψη τις απώλειες που θα προκύψουν από τους τους πολέμους, τις μαζικές επιδημίες, τις ασθένειες που προκαλούνται από τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, τον εθισμό στα ναρκωτικά, τον αλκοολισμό και τον εμβολιασμό του πληθυσμού και άλλες “τεχνικές” που χρησιμοποιούν οι άρχουσες ελίτ στον αγώνα τους εναντίον της ανθρωπότητας. Και αυτές οι “τεχνικές” είναι τα κύρια μέσα για την επίτευξη του στόχου που έθεσαν οι “πεφωτισμένοι” αποκρυφιστές για την μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού στο διάσημο γρανιτένιο μνημείο στη κομητεία Άλμπερτ της Πολιτείας Τζόρτζια, στις ΗΠΑ, τις περίφημες Πλάκες της Τζόρτζια. Αυτές οι γιγαντιαίες μυστηριώδεις Πλάκες Καθοδήγησης της Τζόρτζια προαναγγέλλουν το μέλλον μας. Βρίσκονται 11 χλμ. βορείως από κέντρο της πόλης Έλμπερτον και εκεί υψώνονται αγέρωχες, μυστηριώδεις και εντυπωσιακές και ονομάζονται οι Πλάκες Kαθοδήγησης της Τζόρτζια (The Georgia Guidestones ή αλλιώς American Stonehenge). 

The Georgia Guidestones 

Είναι έργο κορυφαίων μυστικών αποκρυφιστικών οργανώσεων της “Νέας Εποχής” των ΗΠΑ. Το όλο μνημείο περιβάλλεται από μυστήριο και κανείς δεν γνωρίζει το τι ακριβώς σημαίνουν, ποιους εκπροσωπούν και ποιος είναι ο σκοπός τους. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι τον Ιούνιο του 1979, κάποιος καλοκουστουμαρισμένος με γραβάτα κύριος, ονόματι Robert C. Christian (τελικά απεδείχθη ότι ήταν ψευδώνυμο) επισκέφτηκε την εταιρεία Elbert Granite Finishing Company. Εκεί έδωσε την παραγγελία για ένα γρανιτένιο μνημείο, το οποίο όπως δήλωσε θα μεταδώσει ένα βαρυσήμαντο μήνυμα προς όλο το ανθρώπινο γένος. Εξήγησε ότι εκπροσωπεί μία ομάδα ανθρώπων, η οποία επιδίωκε να δώσει ορισμένες συμβουλές προς την ανθρωπότητα, δίδοντας τα ακριβή σχεδιαγράμματα και τις απαραίτητες οδηγίες πώς και που θα κατασκευαστεί. Έτσι στις 22 Μαρτίου 1980, το μνημείο αυτό στήθηκε στο προαναφερόμενο σημείο και ονομάσθηκε The Georgia Guidestones (οι Κατευθυντήριες Πλάκες της Τζόρτζια.) 

Το Μνημείο αυτό έχει ανεγερθεί προς τιμήν του αποκρυφιστή Thomas Paine και συγγραφέα του βιβλίου “The Age of Reason”. Σκοπός αυτού του βιβλίου ήταν να καταστρέψει την Χριστιανική πίστη και αντιλήψεις, πάνω στις οποίες είχε θεμελιωθεί το Αμερικανικό έθνος. Oι Γρανιτένιες Πλάκες Καθοδήγησης της Τζόρτζια, αποτελούνται από έξι γρανιτένιες πλάκες, 6,1 μέτρα ύψος και βάρους 110 τόνων. Σε κάθε πλευρά κάθε πλάκας είναι γραμμένες Δέκα Εντολές (προς την ανθρωπότητα) σε διαφορετική γλώσσα.  

Εκείνο που μας ενδιαφέρει εδώ είναι η 1η, η 2η και η 10η Εντολή, οι οποίες έχουν ως εξής: 

• Πρώτη Εντολή: Διατηρήστε τον πληθυσμό της ανθρωπότητας κάτω από 500.000.000, σε διαρκή ισορροπία με τη φύση. — • Δεύτερη Εντολή: Ρυθμίστε την αναπαραγωγή με σύνεση – βελτιώνοντας την υγεία και την ανθρώπινη ποικιλομορφία. — • Δέκατη Εντολή: Μην είστε ο καρκίνος της γης – Αφήστε χώρο στη φύση – Αφήστε χώρο στη φύση !

Η σημασία του θηριωδους μηνύματος που κρύβεται πίσω από αυτές τις Κατευθυντήριες Οδηγίες περιληπτικά είναι ο εξής: — • 1. Δραματική μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2024, ο πληθυσμός της γης είναι 8 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Άρα, 7,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου γης ή με άλλα λόγια, το 93% του σημερινού ανθρώπινου πληθυσμού θα πρέπει αφανιστεί, δηλαδή μιλάμε για μία ανείπωτη θηριωδία. — • 2. Προώθηση της οικολογίας. — • 3. Εγκαθίδρυση μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης. — • 4. Προώθηση μιας Νέας Πνευματικότητας (δηλαδή της πνευματικότητας της “Νέας Εποχής”).

 

ΠΗΓΗ: Από το βιβλίο: «Η Παγκόσμια Δικτατορία των “Πεφωτισμένων” Το Πνεύμα και οι Στόχοι του Μετανθρωπισμού» Συγγραφέας: Όλγα Τσετβερίκοβα— Έτος έκδοσης: 2015 

ΠΗΓΗ:– Диктатура «просвещенных»: дух и цели трансгуманизма

 

+++

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 

• Έλληνες εκπαιδευτικοί έγραψαν ένα  άρθρο στο οποίο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ, που αξίζει να διαβαστεί.: 

«Η Ατζέντα του Π.Ο.Υ. και η Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση στα Σχολεία» 

https://mazi-kinisi.blogspot.com/2024/06/httpsmazi-kinisi.html

https://apollodoros.substack.com/p/binteo-d0f?utm_source=profile&utm_medium=reader2

 

Η Ατζέντα του Π.Ο.Υ. και η Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση στα Σχολεία [BINTEO]

Η εισαγωγή της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των μαθητών –τριών στο ελληνικό σχολείο έχει ήδη ξεκινήσει με τον σχεδιασμό προγραμμάτων από το ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού) που απευθύνονται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.

 Οι στόχοι, οι κατευθυντήριες γραμμές και το περιεχόμενο της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, όπως καθορίζονται από το ΙΕΠ, βασίζονται στις προτεινόμενες επίσημες οδηγίες [1] του Π.Ο.Υ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) για το τι οφείλουν να γνωρίζουν τα παιδιά στα διάφορα ηλικιακά στάδια ανάπτυξής τους. 

 Αρκετοί από εμάς θα σκεφτούμε πως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια, καθώς, πράγματι, είναι απαραίτητο τα παιδιά μας να γνωρίζουν περί των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων ασθενειών, της εγκυμοσύνης, των τρόπων αντισύλληψης, πώς να δημιουργούν υγιείς σχέσεις, τι συνιστά συναίνεση και τι όχι, να μάθουν να μην ενδίδουν σε πιεστικές καταστάσεις, να μπορούν να κρίνουν πότε είναι έτοιμα συναισθηματικά για σεξουαλικές σχέσεις, να ξεπεράσουν θέματα ταμπού για να είναι πιο ευτυχισμένα, ισορροπημένα, ασφαλή και προστατευμένα.

 Εδώ όμως έχουμε κάτι ριζικά διαφορετικό! 

 Κατ’ αρχάς, ο Π.Ο.Υ. προτείνει σαν απαραίτητη ηλικία έναρξης της σεξουαλικής αγωγής στα παιδιά την ηλικία των … 0 χρόνων. Δηλαδή, αμέσως με το που θα γεννηθεί το παιδί. Και το ερώτημα είναι: τι ακριβώς μπορείς να πεις σε ένα μωρό και τι να καταλάβει άραγε περί σεξουαλικής ζωής; Εν πρώτοις, προκαλεί έκπληξη αυτή η επιλογή, αφού ο Π.Ο.Υ. συνεργάζεται με πληθώρα επιστημόνων οι οποίοι σίγουρα έχουν υπόψη τους ότι τα παιδιά 0 ετών δεν έχουν ανάγκη από τέτοια ενημέρωση.

 Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση έχει ήδη ξεκινήσει να διδάσκεται σε όλες τις βαθμίδες στο ελληνικό σχολείο χωρίς να υπάρχει βιβλίο ή συγκεκριμένη ύλη. Αυτή η διαπίστωση συνιστά από μόνη της το πρώτο και βασικότατο σημείο εκτροχιασμού, εφόσον σε ένα τέτοιο ευαίσθητο θέμα, οι γονείς δεν έχουν την παραμικρή ενημέρωση για το τι διδάσκονται τα παιδιά τους. Όχι μόνο δεν τους ζητείται η συγκατάθεση, αλλά και δεν έχουν κανέναν τρόπο να ενημερωθούν για το ακριβές περιεχόμενο της διδασκαλίας. Επίσης, η απουσία συγκεκριμένης ύλης αφήνει το περιθώριο να διαμορφώνεται το «μάθημα» σύμφωνα με υποκειμενικές αντιλήψεις και την εκάστοτε μόδα και ιδεολογία, ώστε τελικά αντί να προστατεύει τα παιδιά, να τα εκθέτει σε μεγαλύτερους κινδύνους, για τους οποίους οι γονείς θα έχουν παντελή άγνοια.

 Παρακάτω, παραθέτουμε πίνακες με τα βασικά σημεία από τις σχετικές οδηγίες του Π.Ο.Υ., σύμφωνα με τις οποίες τα παιδιά των ηλικιακών ομάδων 0-4, 4-6, 6-9, 9-12, 12-15, 15-18 θα διδάσκονται διάφορες «χρήσιμες» πληροφορίες και δεξιότητες. Θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε τα στοιχεία που θεωρούμε προβληματικά ως προς την αγωγή των παιδιών μας:

Στην ηλικία 0-4 τα μωρά και τα νήπια θα διδάσκονται, ανάμεσα σε άλλα, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.:

• Για την εγκυμοσύνη και την αναπαραγωγή
• Για τα διαφορετικά είδη οικογένειας (υιοθεσία)
• Για το σωστό λεξιλόγιο
• Για τον αυνανισμό στην πρώτη παιδική ηλικία
• Για την ανακάλυψη του σώματος (γεννητικών οργάνων) /Η απόλαυση είναι φυσιολογική
• Για τις έμφυλες ταυτότητες (gender identities)
• Να μιλάνε για ευχάριστα / δυσάρεστα συναισθήματα αναφορικά με το σώμα τους (με το γεγονός ότι βρίσκονται σε αυτό το σώμα)
• Να έχουν θετικά συναισθήματα για το βιολογικό τους φύλο (sex) και το κοινωνικό τους φύλο (gender)
• Να λένε «όχι» (μοντέλο 3 βημάτων à πες όχι, φύγε μακριά, μίλα σε κάποιον που εμπιστεύεσαι)
• Για τα δικαιώματα τους, δηλ. το δικαίωμα:
• Να είναι ασφαλή και προστατευμένα
• Να εξερευνήσουν τις έμφυλες ταυτότητες
• Την αίσθηση ότι μπορούν να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις

Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲η̲λ̲ι̲κ̲ί̲α̲ς̲ ̲2̲ ̲-̲3̲ ̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲ ̲:̲

• Μαθαίνουν ότι είναι αγόρια ή κορίτσια (αναπτύσσουν την έμφυλη ταυτότητά τους)
• Έχουν μεγάλη ανάγκη για φυσική επαφή (τους αρέσει να κάθονται στα πόδια κάποιου ή να τα χαϊδεύουν)
• Μαθαίνουν τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» (κοινωνικές νόρμες)

 Στο στάδιο δηλαδή που ακόμα δεν ξέρουν να μιλάνε ή να τρώνε μόνα τους ο Π.Ο.Υ. κρίνει σκόπιμο και απαραίτητο να μάθουν για τον αυνανισμό και μάλιστα να το διδαχθούν από κάποιον. Εδώ τίθεται και το ερώτημα για το ποιος θα είναι αυτός που θα το «διδάξει» στο μωρό και το νήπιο. Ο βρεφονηπιοκόμος μήπως; Και πώς θα γίνει αυτό πρακτικά; Στην ηλικία που τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν τα όρια και τις κοινωνικές νόρμες, ο Π.Ο.Υ. προτείνει ένας ενήλικας να τους μαθαίνει τη «δεξιότητα» του αυνανισμού, ενώ μέχρι σήμερα θα καταγγέλλαμε έναν ενήλικα που θα αποτολμούσε να «ενημερώσει» ένα βρέφος / νήπιο για κάτι τέτοιο. Νέα όρια και νόρμες!

 Με τον ίδιο τρόπο, θα μαθαίνουν για τις έμφυλες ταυτότητες. Για το βιολογικό φύλο και το κοινωνικό φύλο. Η διάκριση σε βιολογικό – κοινωνικό φύλο, η συσχέτιση με τα συναισθήματά τους σχετικά με αυτό και η εξερεύνηση των έμφυλων ταυτοτήτων είναι θέματα που, αν μη τι άλλο, τίθενται σε πολύ πρώιμο στάδιο με κίνδυνο τα παιδιά να μπερδευτούν στην ηλικία ακριβώς που διαμορφώνουν αίσθηση φύλου, αλλά απέχουν πολύ απ’ το να μπορούν να κρίνουν αυτά που τους πλασάρονται. Είναι σχεδόν βέβαιο, ότι ο «ειδικός» του Π.Ο.Υ. θα αναλάβει να παραθέσει τα «κοινωνικά φύλα» (αγόρι ή κορίτσι ή bisexual ή ρευστού φύλου ή queer ή ασέξουαλ ή πανσέξουαλ ή κάποιο άλλο από τα 107 κοινωνικά φύλα που ήδη υπάρχουν – αν δεν έχουν αυξηθεί ακόμη), γεγονός που θα τους προκαλέσει σύγχυση (η οποία θα ενισχυθεί αργότερα και άλλο στην εφηβεία). 

 Επίσης, θα διδαχτούν να μιλάνε για ευχάριστα / δυσάρεστα συναισθήματα αναφορικά με το σώμα τους με το γεγονός ότι βρίσκονται σε αυτό το σώμα. Βλέπουμε πως εισάγεται η έννοια «γεννημένος στο λάθος σώμα», που σημαίνει ότι μπορεί να έχεις π.χ. σώμα κοριτσιού φαινομενικά και βιολογικά, αλλά δεν είναι απαραίτητο πως είσαι και κορίτσι (gender dysphoria).

 Στο σημείο αυτό σημαντικό ρόλο έρχεται να παίξει το «σωστό λεξιλόγιο». Το σωστό λεξιλόγιο πρέπει να το διδαχτεί όσο νωρίτερα γίνεται, για να μάθει αυτές τις έννοιες, που θα χρησιμοποιεί στην υπόλοιπη ζωή του. Ήδη βλέπουμε να καθιερώνεται σταδιακά η εισαγωγή του ουδέτερου γένους στη θέση του αρσενικού και του θηλυκού, όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους.

Στις ηλικίες 4-6 τα παιδιά θα μάθουν σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.:

• Για τους μύθους γύρω από την αναπαραγωγή

 (πχ. τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός) και τα βασικά της αναπαραγωγής

• Για τα σεξουαλικά συναισθήματα (εγγύτητα, απόλαυση, ενθουσιασμός)
• Για τον αυνανισμό
• Να μιλάνε για σεξουαλικά ζητήματα(επικοινωνιακές δεξιότητες)
• Να εδραιώσουν την έμφυλη ταυτότητά τους
• Για τις σχέσεις του ίδιου φύλου
• Για τα διαφορετικά είδη οικογενειακών σχέσεων
• Για τη σεξουαλική κακοποίηση (υπάρχουν κακοί άνθρωποι)
• Να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τις διαφορετικές αξίες: να είναι ανοιχτοί και να μην επικρίνουν
• Να σέβονταιτις διαφορετικές νόρμες σχετικά με τη σεξουαλικότητα

Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲4̲-̲6̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Ενδιαφέρονται για την αναπαραγωγή (θέλουν να μάθουν πώς γεννιούνται τα παιδιά)
• Τα περισσότερα αρχίζουν να γίνονται ντροπαλά σχετικά με τα σώματα τους και αρχίζουν να βάζουν όρια
• Αναπτύσσουν ξεκάθαρες ιδέες για τους ρόλους των φύλων

Συχνά μπερδεύουν τη φιλία με τον έρωτα (είμαι ερωτευμένος)

 Για τα παιδιά των 4- 6 ετών, ο Π.Ο.Υ. προτείνει να διδάξουν οι παιδαγωγοί τα βασικά της αναπαραγωγής, προφανώς μέσα από εικονογραφημένα βιβλία, αφού τα παιδιά βρίσκονται ακόμη σε ηλικία που μαθαίνουν μέσα από την εικόνα.

 Επίσης, σύμφωνα με τις οδηγίες του Π.Ο.Υ. τα παιδιά πρέπει να εδραιώσουν την έμφυλη ταυτότητά τους και συγχρόνως να μάθουν για τις διαφορετικές νόρμες σχετικά με τη σεξουαλικότητα, σε μια ηλικία που τα παιδιά ακόμη συχνά μπερδεύουν τη φιλία με τον έρωτα, σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα. Τα παιδιά, λοιπόν, καλούνται να μάθουν για τις σχέσεις ίδιου φύλου σε μια ηλικία που δεν ξεχωρίζουν τη διαφορά μεταξύ έρωτα και φιλίας και πολύ συχνά ταυτίζουν τις έννοιες αυτές. Άρα, σε τι ωφελεί αυτή η πληροφόρηση περί των ομόφυλων σχέσεων στις ηλικίες 4-6 ετών που τα παιδιά βλέπουν παιδιά και όχι σεξουαλικούς συντρόφους; Αναρωτιόμαστε. 

 Φαινομενικά αποτελεί πολύ θετικό μήνυμα η οδηγία τα παιδιά να μάθουν να είναι ανοιχτά και να μην επικρίνουν. Όμως, μήπως τελικά ο στόχος είναι να μην κρίνουν, αν λάβουμε υπόψη ότι στην εποχή μας προωθείται η ρευστότητα σχετικά με τον αυτοπροσδιορισμό του κοινωνικού φύλου ανά πάσα στιγμή; Μήπως ο στόχος είναι τα παιδιά να δέχονται άκριτα οτιδήποτε δηλώσει κάποιος; Στην ηλικία των 4-6 ετών γνωρίζουμε ότι το παιδί δεν διαθέτει την ικανότητα να διαχωρίσει τις έννοιες «κρίνω» και «επικρίνω». Έτσι, λοιπόν, εύκολα περνάει το μήνυμα ότι πρέπει να αποδέχεται όλες τις διαφορετικές νόρμες σχετικά με τη σεξουαλικότητα και όχι μόνο.

Στην ηλικία 6-9 ετών τα παιδιά θα μάθουν σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. :

• Για τις σωματικές αλλαγές / έμμηνο ρύση / εκσπερμάτιση
• Για τις επιλογές σχετικά με την εγκυμοσύνη
• Για την αντισύλληψη (διαφορετικές μέθοδοι)
• Για το σεξ στα media
• Για τον αυνανισμό και τη διέγερση 

Για τη σεξουαλική πράξη

• Για τη διαφορά μεταξύ φιλίας, έρωτα και λαγνείας
• Για τη θετική επίδραση της σεξουαλικότητας στην υγεία και την ευεξία
• Για τις ασθένειες που συνδέονται με τη σεξουαλικότητα
• Για τη σεξουαλική βία και επιθετικότητα

Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲7̲-̲9̲ ̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Αρχίζουν να νιώθουν άβολα με το να είναι γυμνά μπροστά σε άλλους
• Ρωτάνε λιγότερο για το σεξ, γιατί έχουν καταλάβει ότι δεν είναι σωστό να μιλάνε δημόσια για αυτό
• Φαντασιώνονται πολύ, χρησιμοποιώντας οτιδήποτε δουν γύρω τους Μπερδεύουν τη φαντασία με την πραγματικότητα πολύ συχνά.Φαντασιώνονται π.χ. ότι αγαπάνε κάποιον και μερικές φορές μπορεί να νιώθουν ερωτευμένα με κάποιον του ίδιου φύλου
• Χρησιμοποιούν μερικές φορές λέξεις σχετικές με το σεξ, χωρίς όμως να καταλαβαίνουν τι λένε

 Στις ηλικίες 6-9 ετών οι πληροφορίες γίνονται πιο συγκεκριμένες σχεδόν για όλες τις πτυχές της σεξουαλικής πράξης. Ιδιαίτερη εντύπωση μάς προκαλεί η διδασκαλία για το σεξ στα media. Δηλαδή σε παιδιά 6-9 χρονών τι ακριβώς θα πει ή θα δείξει κανείς; Και ποιο είναι το επιδιωκόμενο όφελος; Αν λάβουμε υπόψη ότι τα παιδιά σ’ αυτήν την ηλικία φαντασιώνονται πολύ και για τα πάντα, ενώ ταυτόχρονα μπερδεύουν πολλές φορές φαντασία με πραγματικότητα, τότε το να τα εκθέσουμε σε τέτοιες πληροφορίες, γιατί να μην τα ωθήσει σε εθισμό σε τέτοιο υλικό και σε σεξουαλικές πράξεις σε ένα πλαίσιο αθώου παιχνιδιού;

 Σ̲τ̲ι̲ς̲ ̲η̲λ̲ι̲κ̲ί̲ε̲ς̲ ̲9̲-̲1̲2̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲θ̲α̲ ̲μ̲ά̲θ̲ο̲υ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Για τις αλλαγές στην εφηβεία (σωματικές / πνευματικές / συναισθηματικές / κοινωνικές)
• Για τα αναπαραγωγικά όργανα (μέγεθος, σχήμα γεννητικών οργάνων κλπ.)
• Για την αντισύλληψη (μύθοι γύρω από την αντισύλληψη)
• Για τα συμπτώματα εγκυμοσύνης / συνέπειες μη ασφαλούς σεξ (ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη)
• Για τις διαφορές ανάμεσα στο βιολογικό φύλο και το κοινωνικό φύλο(biological sex vs gender identity)
• Για την επίδραση των ανισοτήτων στις σχέσεις με βάση το φύλο
• Για τα συμπτώματα, τους κινδύνους και τις συνέπειες μη ασφαλών, δυσάρεστων και ανεπιθύμητων σεξουαλικών εμπειριών (σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, ανεπιθύμητη εγκυμοσύνηκαι ψυχολογικές επιπτώσεις)
• Για τους διαφορετικούς τύπους σεξουαλικής κακοποίησης
• Για την ηλικία συναίνεσης
• Για την επίδραση της πορνογραφίας στις σεξουαλικές επιλογές και τη σεξουαλική συμπεριφορά
• Να αποκτήσουν ευχέρεια στα σύγχρονα μέσα (πώς να διαχειρίζονται την πορνογραφία)

 Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲1̲0̲-̲1̲1̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Μπαίνουν στην εφηβεία
• Ενδιαφέρονται για τη σεξουαλικότητα των ενηλίκων
• Είναι αγνά και αυθόρμητα, όταν κάποιος τους μιλάει για το σεξ

 Σε αυτό το στάδιο, που είναι η προεφηβική φάση και η είσοδος στην εφηβεία, κάποια πράγματα ασφαλώς και θα ήταν θετικό και χρήσιμο να εξηγηθούν στα παιδιά, όπως οι μεταβολές που συντελούνται σωματικά, συναισθηματικά, πνευματικά, και οι αλλαγές στον κοινωνικό τους ρόλο. Είναι σαφέστατα σκόπιμο να γίνει αυτή η συζήτηση έτσι ώστε τα παιδιά να είναι κατά το δυνατό προετοιμασμένα για αυτές.

 Για άλλη μια φορά όμως φαίνεται η εμμονή με την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη και τους τρόπους αντισύλληψης, καθώς θα ξαναγίνει λόγος για το ζήτημα. 

 Σε αυτό το σημείο οι παιδαγωγοί θα πρέπει να διδάξουν όχι μόνο τους τρόπους αντισύλληψης, αλλά και να «απομυθοποιήσουν» (σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.) κάποιες μεθόδους αντισύλληψης, στις οποίες οι γυναίκες προφανώς είναι επιφυλακτικές. Φαίνεται ότι τελικά θα κληθούμε ως παιδαγωγοί να «απομυθοποιήσουμε» την επιφύλαξη που δείχνουν πολλές γυναίκες απέναντι στο αντισυλληπτικό χάπι ή σε κάποια άλλη μέθοδο αντισύλληψης. Καλούμαστε δηλαδή να μιλήσουμε για λήψη φαρμακευτικών σκευασμάτων ή άλλες ιατρικές πράξεις και να διαλύσουμε κάθε επιφύλαξη, που, ενδεχομένως, έχει κάποιος για τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες ή παρενέργειες; Πέρα από το γεγονός ότι ως παιδαγωγοί δεν έχουμε τις γνώσεις για να αναφερθούμε σε τέτοια ζητήματα, όμως, ακόμη κι αν τις είχαμε, ποια η σκοπιμότητα να προκαταλάβουμε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών για τέτοια ζητήματα; Δηλαδή ζητήματα (όπως η πρόσληψη ενός φαρμακευτικού σκευάσματος ή οποιαδήποτε άλλη ιατρική πράξη) που αφορούν καθαρά προσωπική στάση σε μεγαλύτερη ηλικία και απαιτούν ενδελεχή διερεύνηση και κριτική αξιοποίηση των πληροφοριών. 

 Στο στάδιο αυτό, τα παιδιά θα διδαχθούν εκ νέου για το κοινωνικό και το βιολογικό φύλο. Η επιμονή στη διάκριση αυτή οδηγεί το παιδί στο να εμπεδώσει ότι μπορεί να είναι ό, τι δηλώσει, σε μια ηλικία που και το σώμα και τα συναισθήματά του αλλάζουν διαρκώς και ξεκινά να ανακαλύπτει τον εαυτό του. Εισάγεται σταδιακά και όλο και πιο έντονα η ιδέα της «αλλαγής φύλου» σε πολύ πρώιμο στάδιο της ηλικίας των παιδιών. Το μεγάλο θέμα εδώ είναι κατά πόσο οι οδηγίες αυτές θα ωθήσουν ένα παιδί αυτής της ηλικίας σε διαδικασία, μέσω φαρμακευτικής αγωγής, «διόρθωσης του λάθους» ανάμεσα στο βιολογικό και κοινωνικό φύλο του, προτού το παιδί ακόμη να έχει καταλάβει καλά τι του συμβαίνει. 

 Επιπλέον, τα παιδιά θα ενημερωθούν ξανά για τη σεξουαλική κακοποίηση και τις μορφές της, τις επιπτώσεις στον ψυχισμό του ατόμου, για την πορνογραφία και τις επιπτώσεις της στις σεξουαλικές επιλογές και τη σεξουαλική συμπεριφορά. Συνεπώς, σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. οι παιδαγωγοί θα κληθούν να δείξουν στα παιδιά όλες τις συμπεριφορές / καταστάσεις που θέλουμε να αποφεύγουν και το πώς να χειρίζονται τα media σε σχέση με την πορνογραφία. Μήπως όμως με αυτόν τον τρόπο, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να βάλουν στο μυαλό των παιδιών συμπεριφορές και καταστάσεις που τα παιδιά δεν γνώριζαν; Και πώς εκ των υστέρων θα πείσουν τα παιδιά ότι αυτό δεν είναι επιθυμητό; Και τελικά, ενώ ο Π.Ο.Υ. μάς ενημερώνει ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι αγνά και αυθόρμητα όταν μιλούν για το σεξ, εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι μετά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση απ’ τον Π.Ο.Υ. δεν θα είναι πια!

 Σ̲τ̲ι̲ς̲ ̲η̲λ̲ι̲κ̲ί̲ε̲ς̲ ̲1̲2̲-̲1̲5̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲θ̲α̲ ̲μ̲ά̲θ̲ο̲υ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Για την κλειτοριδεκτομή / περιτομή / παρθενορραφή
• Για τον εμμηνορρυσιακό κύκλο και δευτερεύοντα σεξουαλικά μέρη του σώματος
• Για τις συνέπειες της πρώιμης γονεϊκότητας – αντισύλληψη – αποφάσεις σε περίπτωση ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης
• Για τις υπηρεσίες σχετικά με την αντισύλληψη (συμπτώματα εγκυμοσύνης και προμήθεια αντισύλληψης από ειδικό)
• Για την εγκυμοσύνη (και σε ομόφυλα ζευγάρια) και στειρότητα
• Για την ευχαρίστηση / αυνανισμό / οργασμό
• Για την έκτρωση (και τη στάση τους απέναντι στην έκτρωση) και για την υιοθεσία
• Για την έμφυλη ταυτότητα (gender identity) και τον σεξουαλικό προσανατολισμό (αποκάλυψη ότι είναι ομοφυλόφιλοι και ομοφυλοφιλία)
• Για την σεξουαλική κακοποίηση (πώς να την αποφύγουν και πού να βρουν υποστήριξη)
• Για την επικίνδυνη σεξουαλική συμπεριφορά (αλκοόλ, ναρκωτικά, media, bullying, πίεση από συνομηλίκους, πορνεία)
• Για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (HIV)
• Για το πώς να διαχειρίζονται αντικρουόμενες αξίες μεταξύ των ίδιων και των οικογενειακών και κοινωνικών αξιών και νορμών
• Για το πώς να διαχειρίζονται την πορνογραφία
• Για το ότι η σεξουαλικότητα είναι ευέλικτη (flexible) στην κοινωνία ή σε ένα γκρουπ

 Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲1̲2̲-̲1̲5̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Τα περισσότερα αγόρια μπαίνουν στην εφηβεία. Έχουν την πρώτη εκσπερμάτισή τους στην ηλικία των 13 (κατά μέσο όρο)
• Τα κορίτσια μπαίνουν στην εφηβεία δύο χρόνια νωρίτερα απ’ τα αγόρια και έχουν την πρώτη περίοδο στα 12 (κατά μέσο όρο)
• Οι έφηβοι μπορεί να είναι πολύ αβέβαιοι σχετικά με την ανάπτυξη του σώματός τους (Τι είναι νορμάλ; Αναπτύσσονται πολύ αργά σε σχέση με τους συνομηλίκους τους;)
• Οι έφηβοι πρέπει να συνηθίσουν το «νέο τους σώμα»,νιώθοντας συχνά άβολα και αμήχανα
• Ανακαλύπτουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό

 Και ενώ έχουν μιλήσει ήδη για την αναπαραγωγή σε προηγούμενο στάδιο της «επιμόρφωσής» τους, σε αυτό το στάδιο θα ενημερωθούν για τις επιλογές στην εγκυμοσύνη, δηλαδή ενημέρωση σχετικά με μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Με λίγα λόγια, σε μια ηλικία που τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να επεξεργαστούν σφαιρικά και ολόπλευρα το ζήτημα της άμβλωσης, εμείς καλούμαστε ως παιδαγωγοί να τους το διδάξουμε ως επιλογή. Προφανώς, με το σύνθημα «Δικό μου είναι το σώμα, δική μου και η επιλογή» η άμβλωση παρουσιάζεται ως ατομικό ζήτημα – δικαίωμα του ατόμου που βρίσκεται στο δίλημμα, καθώς αποκρύπτεται τεχνηέντως η ύπαρξη άλλης ζωής, αυτής του εμβρύου. Με αυτόν τον τρόπο το μεγάλο και σύνθετο ζήτημα της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης παρουσιάζεται ως ζήτημα ρουτίνας και απλής προσωπικής προτίμησης. Σε ποιο σημείο διδάσκεται η διάσταση της εγκυμοσύνης ως συνδημιουργίας μιας νέας ζωής και η ανάληψη της ευθύνης των επιλογών στην ερωτική ζωή; 

 Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. τα παιδιά θα μάθουν πώς να διαχειρίζονται αντικρουόμενες αξίες μεταξύ των ίδιων και των οικογενειών τους. Θα μάθουν δηλαδή πώς να υπερασπίζονται τις νέες αξίες που τους έχουν εμφυτεύσει με τη διαπαιδαγώγηση αυτή. Αυτό σημαίνει πως οι ειδικοί αναλαμβάνουν περισσότερες αρμοδιότητες, έχοντας τη δυνατότητα να συμβουλεύουν τα παιδιά εν αγνοία των γονιών τους. Και με αυτόν τον τρόπο, σταδιακά φτάνουμε στην αντίληψη πως όποιος γονέας έρθει σε αντίθεση με το παιδί του και με όσα του δίδαξαν στο σχολείο, θεωρείται ότι το καταπιέζει, καταπατά τα δικαιώματά του και συνεπώς το κακοποιεί. Ήδη συμβαίνει σε χώρες όπως η Αγγλία και οι ΗΠΑ, όπου οι γονείς δεν έχουν το δικαίωμα να διαφωνήσουν με τα παιδιά τους σε σχέση με αυτά τα θέματα.

 Στην πιο ευάλωτη ηλικία ως προς το τι είναι νορμάλ και τι όχι, οι έφηβοι θα έχουν βομβαρδιστεί με μια σειρά νέων νορμών με συνέπεια την παντελή σύγχυσή τους. Εκεί που πρέπει να μπορούν να βρουν σταθερές (ακριβώς επειδή σωματικά και πνευματικά βρίσκονται σε μια μεταβατική περίοδο της ζωής τους με πολλές αλλαγές που δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμες, αλλά ούτε και πάντα ευχάριστες για τους ίδιους) έρχεται μια ομάδα «ειδικών» να τους κάνει τα πάντα ρευστά και συγκεχυμένα. Τι χειρότερο για έναν έφηβο; Πρόκειται για μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να περάσει το μήνυμα ότι «είσαι γεννημένος στο λάθος σώμα, αν νιώθεις άβολα με το σώμα σου», στην ηλικία που ούτως ή άλλως ενδέχεται να νιώθει ο έφηβος άβολα με το σώμα του, επειδή δεν το έχει συνηθίσει ακόμα, σε μια ηλικία που το σώμα του διαρκώς αλλάζει.

 Ακόμη και αν οι έφηβοι έχουν αποφασίσει την έμφυλη ταυτότητά τους, ο Π.Ο.Υ έρχεται να προκαλέσει μεγαλύτερη σύγχυση, εμμένοντας στο ζήτημα των έμφυλων ταυτοτήτων και τονίζοντας ότι «η σεξουαλικότητα είναι ευέλικτη (flexible) στην κοινωνία ή σε ένα γκρουπ». Αναρωτιόμαστε λοιπόν, γιατί ο Π.Ο.Υ. επαναφέρει συνεχώς το ζήτημα των έμφυλων ταυτοτήτων και της ευέλικτης σεξουαλικότητας εφόσον, σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες του, αυτά εδραιώνονται στην ηλικία των 4-6 ετών.

 Φαίνεται ότι το ζήτημα αυτό κατέχει κεντρική θέση στην ιδεολογία που προωθεί ο Π.Ο.Υ. Έτσι τα παιδιά μετά από την διαπαιδαγώγηση αυτή, θα βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και στη θεωρία και στην πράξη.

Σ̲τ̲η̲ν̲ ̲η̲λ̲ι̲κ̲ί̲α̲ ̲τ̲ω̲ν̲ ̲1̲5̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲κ̲α̲ι̲ ̲ά̲ν̲ω̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲θ̲α̲ ̲μ̲ά̲θ̲ο̲υ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Για την παρένθετη μητρότητα, ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή
• Για την εγκυμοσύνη (και σε ομόφυλα ζευγάρια) – στειρότητα – άμβλωση – αντισύλληψη (επείγουσα αντισύλληψη) και υπηρεσίες αντισύλληψης
• Για γενετικά τροποποιημένα μωρά («designer» babies, genetics)
• • Για τον εορτασμό των σεξουαλικών διαφορών

  ̲Σ̲τ̲ο̲ ̲σ̲τ̲ά̲δ̲ι̲ο̲ ̲α̲υ̲τ̲ό̲ ̲τ̲α̲ ̲π̲α̲ι̲δ̲ι̲ά̲ ̲1̲6̲-̲1̲8̲ ̲ε̲τ̲ώ̲ν̲ ̲σ̲ύ̲μ̲φ̲ω̲ν̲α̲ ̲μ̲ε̲ ̲τ̲ο̲ν̲ ̲ ̲Π̲.̲Ο̲.̲Υ̲.̲:̲

• Τώρα ξέρουν πιο ξεκάθαρα αν είναι ετεροφυλόφιλοι ή ομοφυλόφιλοι

Πειραματίζονται με τις σχέσεις

 Σε αυτή τη φάση θα ενημερωθούν για τη δυνατότητα παρένθετης μητρότητας και για την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Ας έχουμε κατά νου ότι και οι δύο περιπτώσεις αποτελούν μια πολύ επικερδή βιομηχανία που δεν θα ευημερούσε, αν η εγκυμοσύνη δεν μετατρεπόταν σε εμπόρευμα. Εάν σκεφτούμε πως οι γυναίκες που θα διαθέσουν εαυτόν ως παρένθετες μητέρες, συνήθως ζουν σε φτωχές χώρες υπό άθλιες συνθήκες και ουσιαστικά νοικιάζουν το σώμα τους, εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι ένα διαφορετικό είδος εμπορίου σώματος κανονικοποιείται στη συνείδηση των παιδιών. 

 Μεγαλύτερη δε εντύπωση προκαλεί ότι οι παιδαγωγοί – ειδικοί θα μιλήσουν στα παιδιά για «designer» babies και genetics, δηλαδή για τη δυνατότητα να παραγγείλουν μωρό, έτσι όπως το επιθυμούν. Παρατηρούμε ότι με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά θα εξοικειωθούν με μεθόδους ευγονικής (crisper). Και η ευγονική – πάγια ναζιστική πρακτική και ζητούμενο – κανονικοποιείται, ενώ συγχρόνως διαμορφώνεται το έδαφος για την αποδοχή της ολοκληρωτικής παρέμβασης της «επιστήμης» στην ανθρώπινη ύπαρξη και στη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους. Αναρωτιόμαστε αν θα υπάρξει ενημέρωση για θέματα βιοηθικής που προκύπτουν από τέτοια ζητήματα.

 Τέλος, θα μάθουν για τον εορτασμό των σεξουαλικών διαφορών (π.χ. pride festival). Είναι προφανές πως η ενημέρωση των παιδιών για γιορτές σχετικά με τις σεξουαλικές διαφορές, έχει στόχο τον εντυπωσιασμό των παιδιών. Όσο πιο πολύ γιορτάζεται η διαφοροποίηση στον σεξουαλικό προσανατολισμό, τόσο περισσότερο γίνεται και ένα είδος μόδας, που πολλά παιδιά θα την ακολουθήσουν άκριτα, όπως κάνουν με οτιδήποτε είναι στη μόδα. Η ουσία πάντως είναι πως τα παιδιά διδάσκονται την εμμονή με τις διακρίσεις βάσει φύλου που οδηγεί στην υποβάθμιση της ανθρώπινης οντότητας («είμαι μόνο το φύλο μου»). 

Μια συνολική αποτίμηση 

 Γενικώς, στο πρόγραμμα οδηγιών του Π.Ο.Υ. υπάρχουν πολλά σημεία που φανερώνουν μια προσπάθεια «προσηλυτισμού» σε συγκεκριμένη ιδεολογία. Υπάρχουν βεβαίως, και θετικά πράγματα που διδάσκονται τα παιδιά, αλλά ακόμη και αυτά παρουσιάζονται σε πρώιμο στάδιο. Θίγονται ζητήματα πολύ νωρίτερα σε σχέση με τα πραγματικά ενδιαφέροντα του παιδιού και τη δυνατότητα που έχει να τα επεξεργάζεται. 

 Η σεξουαλικοποίηση των νηπίων που επιχειρείται, στρεβλώνει το πρότυπο ανάπτυξης του παιδιού και το εισάγει πρώιμα σε ψυχοσυναισθηματικές καταστάσεις δυσανάλογες με την ηλικία του. Ουσιαστικά ανατρέπονται τα αναπτυξιακά στάδια που μέχρι τώρα γνωρίζουμε από τις παιδαγωγικές και άλλες επιστήμες. Η απομάγευση του ερωτισμού και το εκ των προτέρων καναλιζάρισμά του αποστερεί από το παιδί τον αυθορμητισμό και την πολύτιμη παιδική ανεμελιά που του παρέχει την ευκαιρία για ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Η άκαιρη ενασχόληση των παιδιών με το θέμα και η κατάργηση της ιδιωτικότητάς τους αποτελούν πλήγμα για την ψυχική τους ισορροπία. 

 Τίθενται όλα αυτά τα θέματα τόσο νωρίς, και τελικά τα παιδιά εύκολα μπερδεύονται, και μάλιστα, στην ηλικία ακριβώς που διαμορφώνουν αίσθηση φύλου και απέχουν πολύ απ’ το να μπορούν να κρίνουν αυτά που τους πλασάρονται. 

 Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα της προτεινόμενης σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης; Να αντιμετωπίσουν τα παιδιά την ερωτική ζωή ως διαδικασία που έχει κάποια καταγεγραμμένα προβλήματα και προτεινόμενες λύσεις σαν πρωτόκολλα; Μήπως ακόμα και η έννοια της «σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης» έχει υιοθετηθεί από το «ορθό, το σωστό λεξιλόγιο» ώστε η ουσία της ερωτικής ζωής να υποβαθμίζεται σε μια χρηστική αντίληψη του σώματος; Τι περιμένουμε από αυτήν την τεχνοκρατική αντίληψη; Πού είναι οι βαθύτερες δυνάμεις που οφείλει αυτό το εγχείρημα να καλλιεργήσει, ώστε να είναι ψυχικά, πνευματικά και σωματικά δυνατοί οι έφηβοι να μεταβούν ομαλά στην ερωτική ζωή με αυτοσεβασμό και ισορροπίες;

 Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζουμε είναι ότι η ιδεολογία woke, που προωθείται, ταυτίζει τις διαφορετικές πτυχές της προσωπικότητας αλλά και τις διαφορετικές προσωπικότητες με τα φύλα. Έτσι, σε ένα παιδί που η συναισθηματική του κατάσταση είναι ρευστή ή αλλάζουν στοιχεία της προσωπικότητάς του, μπορεί να προκληθεί σύγχυση, νομίζοντας ότι αλλάζει και φύλο.

 Οι κατευθυντήριες οδηγίες του Π.Ο.Υ. δεν αφήνουν το περιθώριο να εξοικειωθεί το παιδί – έφηβος με τον εαυτό του – αντιθέτως σπεύδουν να τον προκαταλάβουν. Ουσιαστικά διακόπτουν τη φυσιολογική διαδικασία της εφηβείας σε ψυχολογικό και συναισθηματικό επίπεδο, αφού στην ουσία δεν του επιτρέπουν να ζήσει την εφηβεία, η οποία μπορεί να είναι ταραχώδης και άβολη για πολλούς, αλλά απαραίτητη για την ενηλικίωση του ανθρώπου.

 Όπως γνωρίζουμε, ο Π.Ο.Υ. λειτουργεί μέσα σε ένα ασαφές πλαίσιο (GPPP Global Public-private partnerships) όπου οι συμμετέχουσες χώρες πληρώνουν περίπου το 10% των απαραίτητων πόρων για την λειτουργία του, ενώ τα υπόλοιπα διατίθενται από τις φαρμακευτικές εταιρείες. Δηλαδή θα επιτρέψουμε να δοκιμάζεται στα παιδιά μας ό,τι εκπορεύεται από το σύμπλεγμα Φαρμακοβιομηχανία – Π.Ο.Υ. – Κυβερνήσεις – ΜΜΕ, το οποίο επιβάλλει τα ιδεολογήματά του εις βάρος του επιστημονικού λόγου και διαλόγου;

 Είναι εμφανές ότι η ομάδα στόχευσης της βιομηχανίας αυτής είναι τα όσο το δυνατόν νεαρότερα άτομα. Ήδη, είναι γνωστό ότι προωθείται η ιδέα της «θεραπευτικής» αγωγής με puberty blockers (αναστολείς της εφηβείας – αναστολείς ορμονών) στην προεφηβική και εφηβική ηλικία, των οποίων τα αποτελέσματα είναι εν πολλοίς μη αναστρέψιμα – γεγονός που συχνά αποκρύπτεται από τα παιδιά και τους γονείς – σε περίπτωση που κάποιο παιδί αλλάξει γνώμη και δεν προχωρήσει την «θεραπεία αλλαγής φύλου». Και επειδή η απόφαση για «αλλαγή φύλου», είναι καθοριστική για τη ζωή κάποιου δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται ως παιχνίδι δραστηριοτήτων μέσα από εκπαιδευτικά προγράμματα. 

 Ακόμη όμως, και αν δεχτούμε ότι είναι καλοπροαίρετη αυτή η προσπάθεια του Π.Ο.Υ., προκύπτουν κάποια εύλογα ερωτήματα:

• Γιατί πρέπει να εστιάσουμε σε ρόλους φύλων, εάν ο στόχος είναι η εξάλειψη των στερεοτύπων; Γιατί να μην δούμε τον άνθρωπο ως την πολυδιάστατη οντότητα που είναι;
• Γιατί να εστιάζουν τα προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στις διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και μάλιστα να προτείνουν και τον εορτασμό τους; Ισότητα και πρόοδος είναι πλέον να κρίνεις τον άνθρωπο με βάση τις σεξουαλικές του προτιμήσεις;
• Αν ακολουθήσουμε τη λογική του «ό, τι δηλώσεις είσαι» τότε κάποιος μπορεί να δηλώσει και να γίνεται αποδεκτό ότι είναι και:

α) διαφορετικής φυλετικής προέλευσης (μαύρος, ασιάτης, λευκός, ινδιάνος κλπ);

β) άλλης ηλικίας (νεότερος, ηλικιωμένος, βρέφος);

γ) άλλου είδους (γάτα, ιπποπόταμος, καμηλοπάρδαλη κλπ);

δ) άλλης υλικής υπόστασης (φεγγάρι, διαστημόπλοιο, εκατομμυριούχος, συνταξιούχος στα 20 κλπ);

Πώς συνδέεται η επιμόρφωση για παραγγελία μωρών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε ένα πρόγραμμα που θεωρητικά αποσκοπεί στην ισότητα και την διαφορετικότητα των ανθρώπων; 

 Δυστυχώς, φαίνεται πως πρόκειται για μια ατζέντα που προωθεί συγκεκριμένες αξίες, ήθη και νόρμες. Και δείχνει να αποτελεί υψηλής προτεραιότητας δράση, και όχι μια απλή προσπάθεια διαπαιδαγώγησης. Μην ξεχνάμε ότι όλο το πρόγραμμα οργανώνεται από ένα πανίσχυρο δίκτυο ΜΚΟ, διεθνών οργανισμών, πανεπιστημίων, ΜΜΕ, social media, σειρών, ταινιών που προμοτάρουν το ίδιο πράγμα, ενώ η όποια αμφισβήτηση λοιδορείται ενορχηστρωμένα. 

 Είναι επίθεση στα φύλα και τις μεταξύ τους σχέσεις (ομοφυλόφιλες, ετεροφυλόφιλες), καθώς όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή του ανθρώπου τίθενται στη βάση του φύλου και μόνο, και μάλιστα στη βάση των διαφορών. Μια ατζέντα που αυτοπροσδιορίζεται ως θετική, αλλά τελικά αποτελεί επίθεση ενάντια στην κοινωνία.

 Αρχικά, πρόκειται για μια πρωτοφανή επίθεση στην παιδική αθωότητα, καθώς ο Π.Ο.Υ εκθέτει τα παιδιά από πολύ μικρά σε ιδέες που τα ίδια δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν και να κρίνουν και τα ωθεί σε μια θέαση των πραγμάτων που δεν βασίζεται σε καμία λογική και σε καμία επιστημονική αλήθεια. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι το πρόγραμμα αυτό τα παρακινεί να πειραματιστούν με ουσίες που προκαλούν μη αναστρέψιμες αλλαγές και τα εκθέτει σε προσλαμβάνουσες που αποτελούν ψυχολογική και πνευματική κακοποίηση λόγω της εξαιρετικά πρώιμης έκθεσής τους σε αυτές. Τους υποδεικνύει το ηθικό υπόβαθρο της νέας εποχής και τα «εξοπλίζει» με ένα λεξιλόγιο (jargon) που κάνει την όλη ιδεοληψία επιστημονικοφανή. 

 Αποτελεί επίθεση στις αξίες, γιατί σχετικοποιεί τα πάντα και άρα αφήνει το περιθώριο σε κατακριτέες απόψεις και ιδεολογίες ή και διαστροφές (όπως η παιδεραστία) να βρίσκουν γόνιμο έδαφος και ίσως και αποδοχή (ως τελικά άλλη μια ιδιαιτερότητα την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε στο πλαίσιο της αποδοχής, της συμπερίληψης και της ισότητας).

 Η σεξουαλικοποίηση των νηπίων προωθείται στο όνομα των δικαιωμάτων του παιδιού, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για απώλεια των δικαιωμάτων του αλλά και των δικαιωμάτων των γονέων έναντι των παιδιών τους. Η οικογένεια έπαιζε ανέκαθεν τον ρόλο του βασικότερου φορέα κοινωνικοποίησης και προστάτη του παιδιού. Γι’ αυτό άλλωστε και στον Αστικό Κώδικα προβλέπεται ο όρος «γονική μέριμνα» που περικλείει ένα σύνολο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των γονέων και λήγει όταν το τέκνο αποκτά πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα. Ποιες επιστημονικές μελέτες λοιπόν κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να περιοριστούν τα δικαιώματα του γονιού έναντι του παιδιού του; Θεωρούν ότι ο έφηβος έχει την ωριμότητα και την κριτική ικανότητα, ώστε να λαμβάνει αποφάσεις που αφορούν την ψυχοσωματική του υγεία – ισορροπία, κατά την περίοδο όπου βρίσκεται σε δοκιμαστικό στάδιο μερικής ανάληψης ευθυνών; Ποια ιδεοληψία επίσης επιβάλλει να είναι τα παιδιά εκτεθειμένα απέναντι στις διάφορες μόδες και κινδύνους και οι γονείς ανίσχυροι να τα βοηθήσουν;

 Ο δικαιωματισμός και ο αυθαίρετος αυτοπροσδιορισμός ήδη έχουν επιφέρει τριγμούς στην κοινωνία και σύγκρουση, αντί για ομόνοια και σύμπνοια. Ήδη βλέπουμε άνδρες που αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες να διεκδικούν το γυναικείο χώρο, όπως για παράδειγμα στα γυναικεία αθλήματα, στις γυναικείες τουαλέτες, στις γυναικείες φυλακές, αποτελώντας μια νέα απειλή για τις γυναίκες καθώς αυτές εκτοπίζονται ή ευθέως εκτίθενται σε κίνδυνο. 

 Η πιο μεγάλη επίθεση είναι αυτή ενάντια στη λογική, γιατί απαιτείται να αποδεχτεί κανείς την παράνοια, καθώς η συγκεκριμένη ιδεολογία που προωθείται, βασίζεται στην αυθαιρεσία του «ό, τι δηλώσεις είσαι». Έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο η «πρόοδος» που πλέον – τουλάχιστον στον Αγγλοσαξωνικό κόσμο – δεν μπορούν να δώσουν τον ορισμό της γυναίκας.

 Η ατζέντα αυτή, λοιπόν, αποτελεί βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής καθώς σχετικοποιεί και ρευστοποιεί τα πάντα. Όλα είναι υποκειμενικά, δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια, άρα τα μέλη της κοινωνίας δεν μπορούν να σχετιστούν βάσει ηθών, εθίμων και αξιών, που έχουν προκύψει από την ίδια την κοινωνία, αλλά πρέπει να αποδέχονται μια μόνιμη ρευστότητα επιβεβλημένη από κάποιους «ειδικούς». Σε αντίθετη περίπτωση, όποιος απορρίπτει αυτή την υποκειμενικότητα των πάντων, στοχοποιείται και διώκεται ως φοβικός, φασίστας και ρατσιστής – όροι που χρησιμοποιούνται πλέον με μεγάλη ευκολία και καταχρηστικά για όποιον προσπαθεί να σκεφτεί λογικά, προβληματίζεται και αμφισβητεί.

 Η ρευστότητα των φύλων σε συνδυασμό με την ολοένα και μεγαλύτερη (έως ολοκληρωτική) παρέμβαση της επιστήμης στην ανθρώπινη ύπαρξη συμβαδίζει με την πορεία προς τον Μετανθρωπισμό (trans-humanism, trans-sexual), όπου οι ταυτότητες εν γένει είναι ρευστές (δεν υπάρχουν πολιτισμικά χαρακτηριστικά, σύνορα, όρια) με στόχο τον μετασχηματισμό του ανθρώπου μέσω της τεχνολογίας και της γενετικής σε εργαλειακά τροποποιημένο – κοινωνικά αυτοματοποιημένο όν. 

 Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ. αυτοί που υποτίθεται ότι θα βοηθήσουν το παιδί είναι οι ειδικοί. Κι εμείς καλούμαστε να εμπιστευτούμε τυφλά τους ειδικούς, τους ίδιους ειδικούς που συνιστούσαν απομόνωση και κλείσιμο των σχολείων στην περίοδο covid, που στέρησε γνώσεις και κοινωνικοποίηση στα παιδιά, ενώ δημιούργησε ψυχοκοινωνικά προβλήματα και, όπως και οι ίδιοι ειδικοί παραδέχτηκαν αργότερα, μειώθηκε το προσδόκιμο ζωής των παιδιών μας εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων. 

 Και αναρωτιόμαστε ξανά ποιοι θα είναι τελικά αυτοί που θα διαπαιδαγωγήσουν σεξουαλικά τα παιδιά; Μήπως θα είναι κάποιοι βαθείς γνώστες του παιδικού ψυχισμού, φωτισμένοι και χαρισματικοί δάσκαλοι; Αυτά που θα διδάξουν θα είναι αμερόληπτα και όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά και ωφέλιμα για τα παιδιά; Θα βασίζονται σε επιστημονικά πορίσματα και σοβαρές μελέτες ή θα είναι τυχάρπαστες θεωρίες, που λόγω των ελλειμμάτων και των αντιφάσεών τους θα μεταβάλλονται αναγκαστικά διαρκώς σύμφωνα με την εκάστοτε μόδα;

 Τα θέματα που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα του εφήβου άπτονται πρωτίστως της αρμοδιότητας των γονέων, εφόσον η εφηβεία δεν ακολουθεί πανομοιότυπο μοτίβο εξέλιξης σε όλα τα παιδιά μιας ηλικιακής ομάδας και εφόσον οι γονείς είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα και να παρακολουθούν στενότερα από κάθε άλλον την ανάπτυξη αλλά και τις ιδιαιτερότητες του δικού τους παιδιού. Ούτε το γεγονός ότι η σεξουαλική ωρίμανση στον άνθρωπο ξεκινά από τη στιγμή που γεννιέται, ούτε κάποιες «αναλαμπές» σεξουαλικού ενδιαφέροντος κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, αλλά ούτε και η επικαλούμενη ανάγκη προστασίας του παιδιού από αυξανόμενα περιστατικά σεξουαλικής βίας, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν δικαιολογεί οριζόντιες παρεμβάσεις «εκπαίδευσης» στον μαθητικό πληθυσμό. 

 Μέσα σε αυτή την αυταρχική και άνωθεν επιβεβλημένη θεώρηση των πραγμάτων, το άτομο καλείται να ζήσει ως μονάδα που δεν μπορεί να σχετιστεί πραγματικά με τους άλλους, είτε λόγω επιβαλλόμενων διαχωρισμών και διακρίσεων, είτε υπό το φόβο του διωγμού του (cancel culture). Έτσι απομονωμένος και κλεισμένος στον εαυτό του ο καθένας μας γίνεται ευκολότερα χειραγωγήσιμος.

 Μήπως νέες αντιπαλότητες επινοούνται, χωρίς κανένα πραγματικό υπόβαθρο, που οδηγούν σε διαχωρισμούς των ανθρώπων; 

 Μήπως νέες θεωρίες επινοούνται που επιχειρούν να εμφανίσουν τους τρόπους που οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν οργανώσει ως τώρα τη ζωή τους σαν ξεπερασμένους;

 Μήπως είναι θεωρίες που επιχειρούν να σχετικοποιήσουν τα πάντα, έτσι ώστε να εμποδίσουν το παιδί να αναπτύξει διάκριση, δημιουργώντας σύγχυση, αποπροσανατολισμό, έλλειψη ελεύθερης επιλογής και τον εύκολο χειρισμό του;

Θα το επιτρέψουμε ;

[1] https://www.icmec.org/wp-content/uploads/2016/06/WHOStandards-for-Sexuality-Ed-in-Europe.pdf

ΠΗΓΗ: https://apollodoros.substack.com/p/binteo-d0f?utm_source=profile&utm_medium=reader2

2 Ιουνίου 2024 | Μ . Α . Ζ . Ι . – Μέτωπο για την Αυτοδιάθεση, τη Ζωή και την Ισότητα /

ΠΗΓΗ:  https://mazi-kinisi.blogspot.com / [email protected]

+++

 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

«Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, 

…ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ»

(Ματθαίος 19:14)