«Θέλουμε, εδώ, από τη Σκύρο, να στείλουμε ένα μήνυμα: η Ελλάδα είναι ειρηνική χώρα. Επιδιώκει την ειρήνη, αλλά δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη καμία πρόκληση απέναντι στην εθνική μας κυριαρχία. Είμαστε ισχυροί και έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να προστατεύσουμε τον εθνικό εναέριο χώρο και την ελληνική ΑΟΖ».
Τα δήλωση αυτή έκανε προ τριημέρου από την 135 Σμηναρχία Μάχης στη Σκύρο και τις ετοιμότητες των μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση μετασταθμεύσεις ώστε να βρίσκονται πιο κοντά στα σημεία που θα κληθούν να επιχειρήσουν.
Υπό νορμάλ συνθήκες, η δήλωση αυτή δεν θα είχε πρόβλημα. Το πρόβλημα που ανακύπτει διότι παραπέμπει σε πολιτική σπέκουλα, είναι ότι δεν μπορείς να μιλάς για προστασία της ΑΟΖ, όταν δεν την έχεις ανακηρύξει.Ποια υποστήριξη όμως; Αν την ανακηρύξεις δεν σημαινει και κάτι!
Απλά ξεκινά μια διαδικασία, η νόμιμη, η προβλεπόμενη από το διεθνές δίκαιο. Όποιος έχει αντιρρήσεις δεν του… την πέφτουμε! Προβλέπονται πάλι διαδικασίες ειρηνικής διευθέτησης της έγερσης ενστάσεων από τον οποιονδήποτε. Διαδικασίες που οδηγούν κάπου. Δεν είναι τετελεσμένο η ανακήρυξη…
Και όταν είσαι πανίσχυρος μέσα στην κυβέρνηση, τουλάχιστον οφείλεις δυο κουβέντες Πάνο Καμμένε για το που βρισκόμαστε σε αυτό το θέμα και αν σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι, ή απλώς θα κοιτάμε. Ή μήπως θα είναι το… χαρτί λίγο πριν τις εκλογές για να τσιμπήσει το πόπολο;
Κάποτε τον «σκοπό» αυτόν τραγουδούσανε πολλοί πολιτικοί μας σωτήρες και μάλιστα με στεντόρεια φωνή και καταγγελτικό τόνο, κάνοντας τον κοσμάκη να αντιλαμβάνεται ότι κάποιοι είναι πατριώτες και υποστηρικτές των δικαίων του Ελληνισμού και κάποιοι οσφυοκάμπτες. Τι γίνεται σήμερα; Συναντήθηκαν τα δύο άκρα; Όσο για την ενημέρωση… πάντα έπασχε στη Ελλάδα.
