… Δύο Βρίσκονται σε Κρίσιμη Κατάσταση
CHAVAGNES-EN-PAILLERS, Γαλλία, 20 Μαΐου 2021 – Από τους συνολικά 22 πρόσφατα εμβολιασμένους ιερείς σε οίκο συνταξιοδότησης ιεραποστολικής κοινότητας στη Γαλλία, οι 21 μολύνθηκαν με COVID και τέσσερις από αυτούς πέθαναν εντός δέκα ημερών, μεταξύ τέλους Απριλίου και πρώτων ημερών του Μαΐου. Άλλοι δύο λέγεται ότι βρίσκονται ακόμη σε κρίσιμη κατάσταση.
Δεν υπήρξαν αναφορές των ΜΜΕ για την κατάσταση στη Γαλλία.
Οι θάνατοι συνέβησαν στη μικρή πόλη Chavagnes-en-Paillers της Vendée, στη δυτική ακτή της Γαλλίας, σε ένα τοπικό θρησκευτικό οίκο και επιβεβαιώθηκαν σε τοπικές νεκρολογίες. Οι θάνατοι τους πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 28 Απριλίου και 8 Μαΐου.
Το Χρονικό
Πριν από το κρεσέντο θανάτων σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, 23 ηλικιωμένοι ιερείς, Γάλλοι και ξένοι, ζούσαν ως κοινότητα στα ιστορικά κτίρια της εκκλησίας, λαμβάνοντας βοήθεια από μη θρησκευτικούς υπαλλήλους από τη γειτονιά.
Από την αρχή της κρίσης COVID-19 τον Μάρτιο του 2020, δεδομένης της μεγάλης ηλικίας και των συννοσηρότητας της πλειοψηφίας των κατοίκων, η κοινότητα ήταν πολύ προσεκτική ακολουθώντας όλες τις κυβερνητικές εντολές και συστάσεις και σπάνια, αν ποτέ αποτολμήθηκε να μεταβύν εκτός του εδάφους τους, σύμφωνα με τοπικούς παρατηρητές. Ούτε οι ηλικιωμένοι ιερείς δέχονταν επισκέπτες.
Κανένας δεν είχε μολυνθεί από το SARS-CoV-2 από την αρχή της πανδημίας, εκτός από έναν από τους ιερείς που τον οδήγησαν να φύγει για επίσκεψη σε διάφορες περιπτώσεις: Έδειξε θετικό στις αρχές του τρέχοντος έτους και, ενώ δεν αρρώστησε, τήρησε σχολαστικά τα μέτρα απομόνωσης κατά την επιστροφή του. Δεν υπήρξαν άλλες «περιπτώσεις» μεταξύ των αδελφών ιερέων του εκείνη την περίοδο.
Τον Απρίλιο, το νωρίτερο στις 14 Απριλίου και το αργότερο στις 21 Απριλίου, όλοι οι ιερείς, εκτός από τον προηγουμένως μολυσμένο, έλαβαν ένα από τα πειραματικά εμβόλια COVID που περιέχουν ιστού από έμβρυα που προέρχονται από αμβλώσεις. Βέβαια δεν έχει και τόση σημασία αφού το Βατικανό έχει δηλώσει ότι “το κοινό καλό μπορεί να συστήσει τον εμβολιασμό, ειδικά για την προστασία των πιο αδύναμων και πιο εκτεθειμένων“. Το ίδιο συνέβει και με τους μουσουλμάνους που ουσιαστικά “το βάφτισε χαλάλ..” αφού, όπως δήλωσε η MUIS “η διατήρηση ζωής είναι το βασικό μέλημα“.
Αμέσως μετά τους εμβολιασμούς, ένα κύμα COVID έπληξε τους εμβολιασμένους ιερείς. Ένας μη εμβολιασμένος ιερέας παρέμενε αρνητικός. Από τους 22 μολυσμένους ιερείς, 21 αρρώστησαν, έξι από αυτούς σοβαρά και τέσσερις πέθαναν εντός δύο έως τρεισήμισι εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Οι νεκροί είχαν όλοι ηλικία κοντά στα τέλη της δεκαετίας των 80 ετών ή ακόμα και 90 ετών, και είχαν σοβαρές καταστάσεις υγείας.
Πέθαναν «λόγω» του πειραματικού εμβολίου; Μολύνθηκαν “λόγω” του πρόσφατου εμβολιασμού τους; Ή μπορεί ακόμη και να ειπωθεί ότι ο ίδιος ο εμβολιασμός τους προκάλεσε COVID;
Καμία από αυτές τις ερωτήσεις δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα και με βεβαιότητα, αλλά η εξέλιξη των εμβολιασμών, των επερχόμενων λοιμώξεων και του υψηλού ποσοστού θανάτων είναι γεγονός – και πρόκειται για ανησυχητικό γεγονός. Θα περίμενε κανείς να διεξαχθούν μελέτες και έρευνες σχετικά με το χρονοδιάγραμμα, τις πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις των εμβολίων και την πιθανή ευπάθεια στο COVID σε άτομα που πρόσφατα εμβολιάστηκαν.
Με άλλα λόγια, την περίοδο αμέσως μετά τον εμβολιασμό, ο κίνδυνος μόλυνσης και ανάπτυξης σοβαρής ή ακόμη και θανατηφόρας μορφής COVID είναι υψηλότερος από ό, τι χωρίς το «εμβόλιο».
Όμως, από ό,τι είναι γνωστό, δεν έχουν πραγματοποιηθεί αυτοψίες, κάτι που πιθανότατα αποτελεί ευλογία για τους αποθανόντες ιερείς, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει πέθαναν σε ώριμη ηλικία. Όμως, η πλήρης αποσιώπηση από τα μέσα ενημέρωσης για σημαντικά γεγονότα είναι τουλάχιστον ύποπτη, καθώς και ο φόβος του να εκδηλώσει κάποιος μια απλή αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των εμβολίων COVID-19 θεωρείται από μόνη της ως μια μορφή «συνωμοσιολογίας».
Αλλά όταν τέσσερις θάνατοι συμβαίνουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα μετά από 22 εμβολιασμούς, οι διαδικασίες φαρμακοεπαγρύπνησης είναι απαραίτητες.
Στην περίπτωση της θρησκευτικής κοινότητας Chavagnes, οι ντόπιοι πολίτες έχουν πει ότι ένας από τους υπαλλήλους είχε πρόσφατα θετικό τεστ για COVID πριν από τον εμβολιασμό.
Αυτό εγείρει ερωτήματα. Είχαν μολυνθεί όλοι οι ιερείς πριν από τον εμβολιασμό τους, και αυτό οδήγησε σε μια πιο βίαιη αντίδραση από ό,τι θα είχαν χωρίς το εμβόλιο;
Το γεγονός ότι ένας ιερέας που δεν εμβολιάστηκε δεν αρρώστησε είναι επίσης αξιοσημείωτο. Αυτό, ωστόσο, δεν επιτρέπει την καθιέρωση σύνδεσης μεταξύ του εμβολίου και της ασθένειας, λόγω του γεγονότος ότι ήταν γνωστό ότι είχε προηγούμενη λοίμωξη πριν από αρκετούς μήνες, η οποία πιθανότατα τον είχε προστατεύσει από το κύμα COVID του Απριλίου αφού είχε φυσική ανοσία. Εν πάση περιπτώσει, η μόλυνση από COVID αποδείχθηκε λιγότερο επικίνδυνη για αυτόν παρά για τα άλλα μέλη της κοινότητάς του.
Εμφανίζονται άλλες περιέργειες. Ενώ η ηλικία και η κατάσταση υγείας των κατοίκων εξηγεί ότι ο COVID ήταν πιθανό να τους πλήξει πιο σκληρά από ότι θα έπληττε άλλους, ένας από τους θανάτους αποδόθηκε επίσημα στην καρδιακή ανακοπή, χωρίς να σημειωθεί η θετική κατάσταση του αποθανόντος. Πριν φτάσει το «εμβόλιο», όλοι οι θετικοί σε COVID ασθενείς που πέθαναν, ακόμη και εκείνοι των οποίων η υποκείμενη κατάσταση υγείας ήταν πολύ κακή, ονομάστηκαν θύματα COVID. Με το εμβόλιο, εδώ είναι μια περίπτωση ενός ασθενούς COVID του οποίου η θετικότητα φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρει πλέον τις υγειονομικές αρχές αλλά. Αντιθέτως!
Στη Γαλλία, ένα πιστοποιητικό θανάτου COVID σημαίνει αυστηρούς περιορισμούς στις επισκέψεις στους θανόντες οι οποίοι τοποθετούνται σε πλαστική σακούλα χωρίς τη συνήθη φροντίδα και τιμές, και το φέρετρο του θανόντος κλείνει γρήγορα στον τόπο του θανάτου.
Αυτό δείχνει τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται (αλλοιώνονται) τα στατιστικά στοιχεία COVID.
Το κύμα των σοβαρών ασθενειών και των θανάτων που έπληξαν αυτήν την ηλικιωμένη κοινότητα δεν έκανε πρωτοσέλιδα, ούτε καν στον τοπικό τύπο, και δεν προκάλεσε ιατρική έρευνα. Εάν υπήρχε πραγματική ανησυχία για τους πιθανούς κινδύνους που συνδέονται με το πειραματικό «εμβόλιο» στις καταστάσεις που περιγράφονται παραπάνω, δεν θα είχαν παρουσιαστεί ως συμβάντα που θα επιστούσαν την προσοχή;
