Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης
Τὸ ἐμφανιζόμενο ὡς κείμενο παραιτήσεως τοῦ παυθέντος πρώην Σιναίου Δαμιανοῦ συνοψίζει, σὲ εὐσεβοφανὴ παρουσίασι, ὅλα ὅσα προέβαλε τόσες ἡμέρες ἡ κυβερνητικὴ-ἐκκλησιαστικὴ προπαγάνδα, ποὺ σχεδίασε καὶ ἐκτέλεσε ὅλο αὐτὸ τὸ σήριαλ. Μετὰ τὴν, ἄνευ ὅρων, παράδοσι τῶν Πατέρων τῆς Μονῆς στὶς μεθοδεύσεις τοῦ πολιτικοθρησκευτικοῦ κυκλώματος, ἦταν ἀναμενόμενη μιὰ τέτοια κατάληξις.
Ὁ Νόμος 5224/2025, ποὺ καταρτίστηκε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησι καὶ ψηφίστηκε ἀπὸ τοὺς κοιμωμένους (ἤ καὶ δασκαλεμένους ἔξωθεν-ἔσωθεν) τῆς Βουλῆς, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ γεωπολιτικὲς καὶ ἄλλες ἰδιοτελεῖς σκοπιμότητες τοῦ Ἑλλαδικοῦ κυβερνητικοῦ καθεστῶτος, -ἐνῷ ἀποτελεῖ (ὁ Νόμος) τὴν ταφόπλακα τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Μονῆς καὶ στάχτη στὰ μάτια γιὰ τὸ ξεπούλημά της- ἔγινε δεκτὸς (ἐκ μέρους τῶν Πατέρων) καὶ «ὡς πρὸς τὴν φιλοσοφία του, καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀναγκαιότητά του καθότι ἀποβλέπει πρὸς τὸ καλῶς ἐννοούμενο συμφέρον τῆς Μονῆς»[1]
Οἱ δαρμένοι καὶ πεταμένοι ἔξω μοναχοὶ, ἀπὸ τοὺς…
Ὁ εὐσεβέστατος γ.γ. κ. Καλαντζῆς , μετὰ τῆς εὐσεβεστάτης κ. Ὑφυπουργοῦ κ. Παπαδοπούλου , ὅλοι μέλη ἐνεργὰ τῆς φιλοθέου Κυβερνήσεως τοῦ ἐπίσης εὐσεβεστάτου, καίτοι ἀφορισμένου, πρωθυπουργοῦ μας κ. Μητσοτάκη, παρέλαβαν καὶ μετέφεραν στὴν Ἐλλάδα, τὸν εὐσεβέστατο πρώην Σιναίου , γιὰ νὰ μὴν καταλήξῃ στὶς Αἰγυπτιακὲς φυλακὲς. Ὅσα εὐσεβὴ καὶ φιλόθεα παρουσιάστηκαν μέχρι σήμερα ὡς θέσεις του, συνοψίζονται, ὅπως εἴπαμε, στὴν ἐπιστολὴ παραιτήσεώς του.
Πέρα ἀπὸ τὰ ἀπίθανα μαργαριτάρια ποὺ κοσμοῦν καὶ αὐτὴν ἀνακοίνωσι, ὅπως καὶ ὅλες τὶς προηγούμενες, (πχ «Αν κάποιους αδίκησα ζητώ συγγνώμη και όλους όσους παρά τα γηρατειά μου και τις ευεργεσίες μου με εξουθένωσαν τους συγχωρώ σε όσα είχαν δίκιο»)[3], ἐντύπωσι προκαλεῖ αὐτὴ ἡ παραίτησις, διότι δὲν ἔχει παραλήπτη. Ἀναφέρεται στὸ κείμενο: «Ὑποβάλλω ταπεινὰ τὴν παραίτησί μου ἀπὸ Ἡγούμενος καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Σινά» (ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ [3]) Ἠ παραίτησις ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ στὴν Σιναϊτικὴ ἀδελφότητα καὶ νὰ κοινοποιηθῇ στὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Τὴν ἡγουμενικὴ ἱδιότητα τὴν ἔχει ἤδη ἀπωλέσει, διότι ἔχει παυθῇ νομίμως ἀπὸ τὴν Σιναϊτικὴ ἀδελφότητα. Γιὰ τὴν ἐπισκοπικὴ του ἰδιότητα ὄφειλε νὰ ἀναφερθῇ στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων, τὸν ὁποῖο ὅμως καὶ γραπτῶς βδελύσεται καὶ τὸν θεωρεῖ ἔχθρὸ τῆς Μονῆς Σινᾶ. Σὲ ποιὸν ὑποβάλλει τὴν παραίτησί του, λοιπόν; Στὸ κοινό; Στοὺς ἀναγνῶστες τῆς ἀνακοινώσεως στὸ διαδίκτυο; Τί σόϊ παραίτησις εἶναι αὐτή; (Πῶς τὰ σχεδιάζουν, ὅμως, τὰ παλληκάρια τοῦ Μαξίμου, ὅταν θέλουν;)
Διαπιστώνει ὅτι «Τὸ μέγιστο πρόβλημα τῆς δικαστικῆς δήμευσης καὶ κατάσχεσης τῆς περιουσίας τῆς Μονῆς μας, ποὺ μόλις ξεκινᾶ, ἀπειλεῖ τὴν ὑπόστασι καὶ τὴν ἱστορική της συνέχεια». (ὅ.π.) Δὲν ξεκινᾶ τώρα. Μετὰ τὶς, ἐπὶ προεδρίας Μόρσι (2011-2013), προσφυγὲς ἐναντίον τῆς Μονῆς, καὶ τὴ δικὴ του ἀνεπαρκεστάτη νομικὴ ἀντιμετώπισί των, ὁδηγήθηκαν τὰ πράγματα ἐδῶ. Κατηγορεῖται καὶ γιὰ συνενόησι μὲ τὶς Αἰγυπτιακὲς ἀρχὲς γιὰ μουσειοποίησι τῆς Μονῆς, ὅπως κατηγορεῖται καὶ ἡ κυβέρνησις Μητσοτάκη γιὰ ἀντίστοιχες συναλλαγές, πάλι μὲ τὶς Αἰγυπτιακὲς ἀρχές.[4]
Λέει τὸ παράξενο, καθότι μισὸ, ὅτι ὁ «Ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος χρειάζεται νὰ ἀναγνωριστῇ καὶ νὰ τοῦ δοθῇ Αἰγυπτιακὴ ὑπηκοότητα».[ὅ.π. 2]
Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑπηκοότητα εἶναι αὐτονόητο, ἀλλὰ γιατὶ δὲν προσπάθησε τόσα χρόνια ποὺ ἦταν ἡγούμενος νὰ ἐξασφαλίσῃ ἤ ἰσόβια ἄδεια παραμονῆς σὲ ὅλους τοὺς μοναχοὺς ἤ ὑπηκοότητα σὰ ὅλους; Δύσκολο ἦταν; Ἡ Ἐλληνικὴ κυβέρνησις δίνει χύμα ὑπηκοότητα σὲ αἰγυπτίους. Δὲν μποροῦσε καὶ αὐτὴ νὰ ἀπαιτήσῃ τὸ ἀνάλογο γιὰ τοὺς Σιναϊτες μοναχούς;
Γιὰ τὴν ἀναγνώρισι ἰσχύουν τὰ κάτωθι:
«Ἡ ἐκλογὴ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τοῦ καὶ Ἡγουμένου ἐπισημοποιεῖται διὰ Πράξεως… Ἀντίγραφον τῆς εἰρημένης πράξεως, ὑπογεγραμμένης ὑφ᾿ἀπάντων τῶν ψηφισάντων Πατέρων, σεσημασμένον τῇ Μεγάλῃ τῆς Μονῆς σφραγίδι … ἀποστέλλονται εἰς τὴν Α.Θ.Μ. τὸν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων, παρ᾿οὗ ὁ ἐκλεγεὶς λαμβάνει τὴν χειροτονίαν του» (ΘΚ ἄρθρο 24)
«Ἡ δ᾿ ἐκλογὴ νέου Ἀρχιεπισκόπου ἀγγέλεται εὐθὺς μετὰ τὴν χειροτονίαν αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολυμων. Σὺν τῇ ἀγγελίᾳ τῆς ἐκλογῆς τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπουἡ Ἱερὰ τῶν Πατέρων Σύναξις δι᾿ ἀναφορᾶς αὐτῆς αἰτεῖται παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἀναγνώρησιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπικύρωσιν ὅλων τῶν προνομίων τῆς Μονῆς». (ΘΚ ἄρθρο 25)
Ἄρα, κατὰ τοὺς Θεμελιώδεις Κανονισμοὺς τῆς Μονῆς (ΘΚ) πρώτα γίνεται ἡ ἐκλογὴ, μετὰ ἡ χειροτονία ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων, κατόπιν ἡ ἀγγελία τῆς ἐκλογῆς καὶ τέλος ἡ ἀναγνώρησις ἀπὸ τὴν Αἰγυπτιακὴ κυβέρνησι καὶ ἡ ἀπόδοσις ὑπηκοότητος. Γιατὶ ὁ εὐλαβέστατος πρώην Σιναίου ἀναφέρει μόνον τὸ τελευταῖο στάδιο τῆς διαδικασίας; Ἄν δὲν προηγηθοῦν τὰ πρώτα, πῶς θὰ ἀκολουθήσῃ τὸ τελευταῖο; Δὲν θέλει κἄν νὰ ἀναφερθῇ στὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων;
Τὸ γιατί, τὸ ἀναφέρει παρακάτω, τὸ κείμενο, μὲ «διπλωματικὸ» τρόπο:
«Ὅμοια δὲν λείπουν καὶ μείζονες ἐνδοορθόδοξες δεινὲς ἀπειλὲς, κατὰ τῆς αὐτονομίας καὶ τῆς κανονικῆς ὑπόστασης τῆς μονῆς μας». (ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ὅ.π.)
Ποιές εἶναι οἱ ἐνδοορθόδοξες δεινὲς ἀπειλὲς; Δὲν λέει. Λέει ὅμως ποιοὶ εἶναι οἱ σταθεροὶ βοηθοί τους, ἀρωγοὶ, στὰ δύσκολα ποὺ ἀντιμετωπίζουν:
«Σταθεροὶ ἀρωγοὶ μας σὲ ὅλα αὐτὰ, τὸ Ἑλληνικὸ κράτος, τὸ Οἱκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου καὶ ἡ Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος» (ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ὅ.π.)
Ἄρα ἡ δεινὴ ἀπειλὴ εἶναι τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, τὸ μόνο ποὺ δὲν ἀναφέρεται ἀπὸ τὰ Ἐλληνόφωνα Πατριαρχεία καὶ Ἐκκλησίες!!!
Καὶ … κάτι ἀυτονόητο:
«Αὐτονόητο εἶναι ὅτι ἐὰν ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος θελήσει καὶ καλέσει σὲ ἑνότητα, ποὺ εἶναι δωρεὰ τοῦ Ἀγίου Πνεύματος, θὰ βρίσκομαι στὸ πλευρό του μὲ τὴν ἐμπειρία, τὴν ἀγάπη καὶ τὴ στήριξή μου» (ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ὅ.π.)
Δηλαδὴ ἑνότητα θὰ ὑπάρξῃ ἄν κληθῇ ὁ πρώην Σιναίου νὰ βρίσκεται στὸ πλευρὸ τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου (χωρὶς τοὺς μπράβους, ὑποθέτω· δὲν χρειάζονται πλέον, ἔγινε ἡ δουλειά). Αὐτὸ θὰ ἀποτελῇ ἀπόδειξι τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!!! Διαφορετικὰ, δὲν θὰ ὑπάρχει ἑνότης καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κατὰ τὸν σοφὸ συντάκτη αὐτῆς τῆς παραιτήσεως. (Ἄραγε, κατὰ τὴν εἰσβολὴ μετὰ τῶν τραμπούκων καὶ τὸν ξυλοδαρμὸ τῶν Πατέρων, ἦταν παρὸν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον; Καὶ τί ἔκανε; Ἐνίσχυε τοὺς μπράβους ἤ ἔδινε κουράγιο στοὺς δερομένους Πατέρες; Αὐτὰ ὅμως ξεπερνοῦν τὰ δικά μας μεγέθη κατανοήσεως καὶ ἐπανερχόμεθα στὰ γήϊνα).
Ἡ ἐμπειρία του ὁδήγησε τὴν Μονὴ στὴν σημερινή κατάστασι, ἡ ἀγάπη του εἶναι φανερὴ καὶ στὰ λόγια του (ὕβρεις, ἀπειλὲς καὶ ἐπιτίμια) καὶ στὶς πράξεις (ξυλοδαρμοὶ καὶ ξεπέταγμα τῇ βοηθείᾳ τῶν τραμπούκων), στήριξι δὲ, προφανῶς χρειάζεται ὁ ἴδιος, καὶ τὴν ἔχει λόγῳ τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας του.
Μία ἀπορία, μάλλον ἀφελή, δημιουργεῖ ἡ ἐπιδιωκόμενη παρουσία τοῦ πρώην Σιναίου στὸ πλευρό τοῦ νέου Ἀρχιεπισκόπου. Πῶς θὰ ξεπεράσῃ τὸ πρόβλημα συλλήψεώς του ἀπὸ τὶς Αἰγυπτιακὲς ἀρχές; Θὰ τὸν πηγαινοφέρνῃ ἡ κ. Παπαδοπούλου μὲ διπλωματικὲς ἀποστολὲς; Καὶ τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν συνοδό του κ. Αἰκατερίνα Σπυροπούλου; Δὲν θὰ κινδυνεύσῃ πάλι ἀπὸ τοὺς ἐμφορούμενους ἀπὸ μισογυνισμό, εὐσεβισμὸ καὶ πουριτανισμό; Γιατὶ νὰ ταλαιπωρῆται ἡ ἀγαθὴ γυναίκα, πάνω στὴν καλοσύνη καὶ τὴν προσφορά της;
Μὲ τέτοια προμηνύματα καὶ μὲ τέτοιους ἐμπλεκομένους θὰ μπορέσῃ ἡ Μονὴ νὰ ξαναγυρίσῃ στὸν τρόπο τῶν ὀρθοδόξων Πατέρων, ποὺ ἔζησαν ἐκεῖ καὶ τὴν κράτησαν ζωντανὴ τόσα χρόνια; Θὰ δοῦμε τὶς ἐξελίξεις στὴν διαδικασία ἐκλογῆς ἡγουμένου καὶ σὲ ὅσα θὰ ἀκολουθήσουν. Πρωτίστως νὰ ξεκαθαριστῇ ποιοὶ ἔχουν δικαίωμα ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Ὁ ΘΚ τὸ προσδιορίζει ἐπακριβῶς. Καὶ ὁ νέος ἡγούμενος νὰ μὴν ἐπιδιώξῃ τὴν ἑνότητα τῶν κακῶς ὁμονοησάντων, ἀλλὰ αὐτὴ ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὴν τήρησι τῶν ἐντολῶν καὶ τὴν ἀγάπη, τοῦ Ἑνὸς καὶ Μόνου, τοῦ Πρώτου καὶ τοῦ Ἔσχατου, τοῦ Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν, τοῦ Τρισαγίου.
Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων 13 Σεπτεμβρίου 2025.
[2] https://tasthyras.wordpress.com/2025/09/01/%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80-%CE%B5%CE%BE-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BB%CE%AE%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B5-%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD/
[3] https://orthodoxia.info/news/to-episimo-keimeno-tis-paraitisis-dam/
[4]Καθηγητὴς Ἀναστάσιος Νικόπουλος: https://www.youtube.com/watch?v=he09JocTLdw&t=2s
Καὶ ἀπομαγνητοφωνημένο στὸ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ https://tasthyras.wordpress.com/2025/09/10/%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%87%ce%ad%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%85-%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%b1/#more-121806
