ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Γεώργιος Φλώρος : Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΙΑ είναι να εγκαταλείψεις τη σκοπιά και ο εχθρός να εισέλθει, επιφέροντας πνευματικό θάνατο στους αδερφούς…

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΟΣ. - 12 Φεβ 2021 - 22:00
Loading...
Υποστηρίξτε το triklopodia με μια δωρεά για ανεξάρτητη ενημέρωση

εκ της οποίας (αμαρτίας) όχι μόνο δε σώζεται ο άνθρωπος, αλλά ούτε να προσευχηθούμε (γι’ αυτήν )δεν μας συνιστάται! 

Ο Πανάγαθος Θεός  μάλιστα, δεν επιτρέπει ούτε τη μετάνοια πολλές φορές… (θα το δούμε στο Ευαγγέλιο ,παρακάτω.) 

Εάν  ο σκοπός αφήσει τη σκοπιά και επιτρέψει την είσοδο των εχθρών που θα έχει ως αποτέλεσμα τη σφαγή ,στον μεν στρατό καταδικάζεται εις εκτέλεσιν ,στον δε πνευματικό Νόμο καταδικάζεται με δύο θανάτους («εκτελέσεις») και νυν (εν ζωή) και μετά (αιωνίως)! 

Ας δούμε λοιπόν λίγο τί μας λέει ο Κύριος επ’αυτών  

«Εάν ίδη κανείς τον αδερφόν του χριστιανόν να αμαρτάνη αμαρτίαν, που δεν επιφέρει πνευματικόν θάνατον, θα ζητήση παρά του Θεού και θα δώση εις αυτόν ο Θεός ζωήν. Εννοώ ότι θα δώση ο Θεός ζωήν εις εκείνους, που αμαρτάνουν μη θανάσιμα αμαρτήματα. Υπάρχει αμαρτία ,που οδηγεί εις τον πνευματικόν θάνατον. Δεν συνιστώ δια την θανάσιμον αυτήν αμαρτίαν να παρακαλέση κανείς τον Θεόν (Ιωάν. Α’ε’16) 

Αυτό είναι πολύ σκληρό ,είναι πέρα από τη διδαχή που είχαμε από τους «πνευματικούς» μας. 

Ποτέ δεν άκουσα να ερμηνεύεται..(τουλάχιστον η αναξιότητά μου) 

Πώς δικαιολογείται αυτό; Μας λέει αλλού .. 

«Λόγω της κακής των διαθέσεως και προαιρέσεως παρεχώρησεν ο Θεός να τυφλωθούν οι οφθαλμοί της διανοίας των και να σκοτισθή η καρδία των, δια να μη ίδουν με τους πνευματικούς οφθαλμούς και να μη εννοήσουν με την καρδίαν τους και επιστραφούν δια της μετανοίας και ιατρεύσω τας ψυχάς των.» Και τούτο διότι: 

«Ένεκα δε της δυστροπίας των αυτής, την οποίαν προείδεν ο Θεός και προείπεν ο Ησαΐας,…» (Ιωάν. Ιβ’40,39) 

Αλλού ,βλέποντας ο Θεός την ψυχή να υπακούει στους εχθρούς Του και αμετανόητη να συμβάλλει στην καταστροφή και όχι στη δημιουργία ,μας αιτιολογεί  το αποτέλεσμα ως εξής: 

«Και δια τούτο θα παραχωρήση ο Θεός να τους έλθη ενέργεια πονηρά, που θα τους σπρώχνη  εις την πλάνην, δια να πιστεύσουν ούτοι εις το ψεύδος.» (Θεςς.Β’β’11) 

Γεννάται τώρα το ερώτημα : Το να αφήσω τη σκοπιά επιτρέποντας στους εχθρούς να εισέλθουν και να κατασφάξουν  τα πρόβατα ,είναι αμαρτία κατά ..θάνατον; 

Και το χειρότερο, αν αφήσει κανείς την θύραν αφύλακτη ,ενώ κλήθηκε ως θυροφύλακας  να την φυλάει και εισέλθουν οι εχθροί, όχι αλλαχόθεν αλλά εύκολα  και ανενόχλητοι,ως «κύριοι», από την θύρα για να καταστρέψουν, είναι θανάσιμη η αμαρτία ; 

Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη αμαρτία από αυτήν; 

Γιατί άραγε δεν μιλούν περί μετανοίας γι’ αυτές τις τόσο θανάσιμες αμαρτίες  και περιορίζονται μόνο στις περί βίου αμαρτίες; 

Ίσως  διαισθάνονται ότι στις  πρώτες δεν υπάρχει επιστροφή και μετάνοια, γι’ αυτό και δε γίνεται καθόλου λόγος γι’ αυτές. Οφείλει όμως το ποίμνιο να γνωρίζει ώστε ποτέ να μην  πλανηθεί από τους ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΥΣ και βρεθεί «τυλιγμένο» στον ιστό κάθε παρόμοιας -κατά θάνατον- αμαρτίας! 

Αγαπητοί  αδερφοί  ,να προσέχουμε πολύ όταν ακούμε τους «ειδικούς» που δεν καταλαβαίνουν ούτε οι ίδιοι αυτά που λένε, όταν μιλούν μόνο  για προσευχή και μετάνοια και ότι όλα τ’ άλλα θα τα κάνει ο Θεός.  

Δεν είναι σωστό αυτό .Ο Κύριος θα κάνει ό,τι δε μπορούμε να κάνουμε εμείς, ενώ αυτά που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε γιατί έχουμε Εντολή, δεν τα πραγματοποιεί  ,αλλά τα αφήνει για να δοκιμάσει την Πίστη μας και να δει αν αυτά που μας έχει παραγγείλει ,τα έχουμε εγκολπωθεί , κάνοντάς τα πράξη. 

Δεν αρκεί μόνο η προσευχή, χρειάζεται και η ανάλογη συμμετοχή μας σε έργο, ως συνεργάτες Του ,που θα αποδείξει  την ειλικρινή αλλά και ολοκληρωμένη πρόθεσή μας για τη δική Του δόξα. Για παράδειγμα, μας λέει: 

«Φεύξονται των αλλοτρίων την φωνήν», αλλά δεν μας λέει πού να πάμε! Μας αφήνει να ψάξουμε ,αν έχουμε ενδιαφέρον, να βρούμε πού πρέπει να πάμε μετά τη φυγή μας από τους αιρετικούς. 

Πολλοί Άγιοι μας λένε πού πρέπει να πάμε ,αλλά πρέπει να τους έχουμε μελετήσει.  

Το «αντιαιρετικό» γραφείο της Μητροπόλεως Πειραιώς ,σε τελευταίο του άρθρο  μάς υπέδειξε πού πρέπει να πάμε… σε πλατείες, σε δρόμους, σε βουνά και σε λαγκάδια. Κάτι ανάλογο μας λέει ο Μέγας Βασίλειος, σε εξαιρετικές περιπτώσεις τί πρέπει να κάνουμε, πού και πότε! 

Ο πονηρός όμως μας δημιουργεί σύγχυση και αδυνατούμε να κατανοήσουμε  το πότε είναι αυτή η κρίσιμη – εξαιρετική ώρα, για τέτοιες αποφάσεις!! 

Και ενώ το θέμα είναι πολύ απλό, οι αρνητικοί λογισμοί που το καθιστούν πολυσύνθετο, υποκινούνται από την ελλιπή Πίστη  εξαιτίας  του φόβου των διωγμών.. (είναι θέμα Πίστης)! 

Ποιό πνευματικό παιδί που αγαπά τον Πατέρα του, θα του στερήσει τα αναγκαία και θα τον αφήσει… «αστήρικτο»; 

Επομένως, καταλήγουμε ότι το θέμα αφορά ξεκάθαρα το πόσο είναι θεμελιωμένη η Πίστη μας! 

Μιλούν πολλοί για μετάνοια και εννοούν τα περί βίου αμαρτήματα και πολύ σωστά, μέχρι εδώ. Πρέπει να μετανοούμε ειλικρινά και να μην επιστρέφουμε στο «ξέρασμα όπως οι σκύλοι». 

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ  ΟΜΩΣ,  ΝΑ  ΜΕΤΑΝΟΟΥΜΕ  ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ  ΚΑΝΑΜΕ ΛΟΓΩ  ΤΟΥ  ΚΑΔΕΥΔΕΙΝ,ΕΝΩ  ΗΜΑΣΤΑΝ  ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ  ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; 

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΣΚΟΠΙΕΣ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ;  

«Σας παρακαλώ …γίνετε άγρυπνοι σκοποί..» Ρωμ. ιστ’17.) ή θεωρούμε το αμάρτημα αυτό της αδιαφορίας μας προς την Εκκλησία, επουσιώδες; 

Αν η μετάνοια πρέπει να μην παραλείπεται ακόμα και για την .. «αμμούδα», πόσο μάλλον επιβάλλεται ,για το ότι αφήσαμε, ενώ βλέπαμε, τους καρδινάλιους και χριστομάχους μέσα στους Αγιασμένους ναούς μας , να δηλητηριάζουν κλήρο και λαό; 

Ιδού τα αποτελέσματα, τώρα θα ανοίγουν οι ναοί όταν το διατάζουν αυτοί. 

Επομένως ,ποιά μετάνοια συγκινεί περισσότερο τον Θεό;  

Η μετάνοια της πόρνης που αφορούσε στη σωτηρία της ψυχής της και μόνο, ή η μετάνοια του υιού που τελικά πήγε στην εργασία της Αμπέλου , σώζοντας και  τη δική του ψυχή  και την ψυχή πολλών πλανεμένων που έχουν ανάγκη βοήθειας; 

Στην πρώτη περίπτωση της πόρνης (δλδ ,κάθε αμαρτίας περί βίου) έχουμε Εντολή να μην αμαρτάνουμε. 

Στη δεύτερη περίπτωση της εργασίας στην Άμπελο, λαμβάνουμε  ιδιαίτερο, προσωπικό κάλεσμα από τον Θεό ,αφού είναι επιθυμία Του, λέγοντάς μας .. 

«…Σας θέλω συνεργάτας μου, δια να συνεχίσετε  με πλήρη επίγνωσιν το έργον μου»  (Ιωάν.ιε’15) 

Και μη μου πείτε ότι τέτοια τιμή αφήνει αδιάφορο τον κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό, για τον οποίον έχει λεχθεί: 

«Αυτά δε που σας λέγω, τα λέγω δι’ όλους τους μέχρι της δεύτερας παρουσίας μου Χριστιανούς» (Μαρκ.ιγ’37) 

Πόσο μάλλον δεν πρέπει να αφήνει αδιάφορο εκείνον που δέχτηκε την ιερατική κλήση από τον Πατέρα, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγον της συνέχειας της Αποστολικής διαδοχής. 

(βλέπε: ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ  ή …ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ: 

https://www.triklopodia.gr/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B7-%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B9-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%BF/# ) 

Επομένως ,αν έχουμε αμαρτήσει σε αυτό και έχουμε επιδείξει οκνηρία, αμέλεια και αδιαφορία στη διαφύλαξη Εντολών και Παραδόσεων, μήπως πρέπει έστω και τώρα, να μετανοήσουμε ειλικρινά επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ζήλο στη διαφύλαξη της Ορθής Πίστης, ώστε να συγκινήσουμε τον Πατέρα μας και με την ανυπέρβλητη  αγάπη προς Αυτόν και την Εκκλησία Του, να  αποδείξουμε τη μετάνοιά μας, προτάσσοντας τα στήθη μας, μήπως και ΜΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ ; 

Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε, πρώτα η μετάνοια σε αυτά που δεν κάναμε .. 

«παραβαίνοντας με αδιαφορίαν την δικαιοσύνην και την προς τον Θεόν αγάπην..» (Λουκ.ια’42) ,που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε και μετά σε αυτά που κάναμε και ήταν προσωπικά μας λάθη(αμαρτήματα) 

Το στηρίζω– ο αμαρτωλός– αυτό,  διότι στη δεύτερη περίπτωση η μετάνοια αφορά στη δική μας και μόνο ψυχή. Ενώ  στην πρώτη περίπτωση ,που δεν κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε, η μετάνοια αφορά 

«στις ψυχές των πλανεμένων που θα ζητηθούν μία προς μία από αυτούς που σιωπούσαν όταν δεν έπρεπε», τους οποίους ο Ι.Χρυσόστομος  ονομάζει  

«δεύτερους καταστροφείς, από τους οποίους ο Ιησούς Χριστός, διαχωρίζει τον εαυτόν Του» (ΕΠΕ έργα 14,Ομ.Ξ’,σελ.119) 

Τόση μεγάλη διαφορά υπάρχει στην μία από την άλλη περίπτωση, αμαρτίας και μετάνοιας. 

 

Με πολλή αγάπη ,κάτι και για προβληματισμό… 

«Αυτοί που κατήργησαν τα αρχαία ελληνικά ,..στα  6 μέτρα!! 

Αυτοί που ΠΡΟΔΩΣΑΝ  ΩΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ,ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ… στα πόσα μέτρα;;;» 

Θέλουμε μαθηματικό να μας  λύσει το πρόβλημα  και πνευματικό να μας πει ,αν είναι ΔΥΝΗΤΙΚΗ ή ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ η απομάκρυνσή μας από αυτούς!!! 

Για να διευκολύνω την επίλυση ,υπενθυμίζω (όχι γιατί δεν το ξέρετε) ότι ο Ιησούς Χριστός  ΔΕΝ είπε  

«τα ίδια πρόβατα ,ΑΝ θέλουν θα φύγουν από τους αλλότριους , αλλά ΕΙΠΕ  ΟΤΙ  ΤΑ  ΔΙΚΑ  ΤΟΥ  ΠΡΟΒΑΤΑ  ΔΕΝ  ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ  ΠΟΤΕ  ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ   ΞΕΝΟΝ  (ΑΠΑΤΕΩΝΑ)». 

Ας μην νυστάζουμε επομένως σε καμία μετάνοια αμαρτίας και ας επιδοθούμε σε ειλικρινή, καθολική μετάνοια γινόμενοι ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ και ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ …και να μην ακούμε καθέναν που από άγνοια (το ηπιότερο),  ή από υστεροβουλία (το χειρότερο) ,αποσπά τους Ορθοδόξους  από το θεάρεστο έργο της συνεργασίας με τον Θεό.  

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αν τους ακούσουν, θα μοιάσουν με τον γεωργό που καλλιεργεί τον αγρόν με επιμέλεια και συνεχώς καλλιεργεί χωρίς να σπείρει ποτέ. Στο τέλος, φυσικό επόμενο να μη θερίσει ..το ελάχιστο, αφού δεν έσπειρε (το ελάχιστο). Και όχι μόνο αυτό ,αλλά αφαίρεσε και τον φράκτη του χωραφιού επιτρέποντας στους αλλότριους να εισέλθουν και να σπείρουν ό,τι θέλουν αυτοί! 

Πόσο τρομερό είναι αυτό; 

Πόσο μεγάλη αμαρτία; Τόσοι πολλοί γεωργοί λαλίστατοι και ικανοί  να μην μπορούν ούτε τον φράκτη της Αμπέλου ( χωραφιού) να κρατήσουν Όρθιο, εκεί που τον  τοποθέτησε ο Ιησούς Χριστός μας ργο που κατά καιρούς , το έκανε ακόμα και ένας ,αλλά τον μεταφέρουν  ασυναίσθητα ,μια από δω και μια από κει! 

Εύχομαι ολόψυχα, με πόνο αλλά και με ελπίδα, ο καθένας μας να εννοήσει το «έκαστος εφ’ ω ετάχθη» και όλοι μαζί σαν αδέρφια  ενός Πατέρα να επιδοθούμε στον καλόν αγώνα ΚΑΘΑΡΣΗΣ και ΔΙΑΦΥΛΑΞΗΣ  ΕΝΤΟΛΩΝ και ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ, ευαρεστώντας τον εξαγοράσαντά μας ,μήπως και μας συγχωρέσει .. 

ΑΜΗΝ! 

Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον  

Γεώργιος Φλώρος 

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο “Triklopodia.gr”, μπορεί να μας ενημερώσει, στο “triklopodia@hotmail.gr” ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.

Στην Τρικλοποδιά ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr