ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Γεώργιος Φλώρος : 4.«Μείνετε ενωμένοι με Εμέ, δια να μένω και Εγώ ενωμένος με σας.» ( Ιωαν.ΙΕ’4)

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΛΩΡΟΣ. - 12 Μαρ 2022 - 21:17

Η μεγαλύτερη «επιτυχία» του πονηρού είναι να μπερδεύει τον άνθρωπο ,ώστε οι αποφάσεις του να μην έχουν στέρεες βάσεις Πίστεως και Αλήθειας, και μετά εξαπατώντας τον, να τον οδηγεί «στα λιβάδια που αυτός ξέρει» (το είπε «όργανο» του αντιχρίστου). 

«Όποιος δεν μείνη ενωμένος μαζί Μου, ωρισμένως θα πεταχθή έξω ,όπως και το άκαρπον και άχρηστον κλήμα. ΚΑΙ ΤΟΤΕ θα ξεραθή και δεν θα του μείνη κανέν’ ίχνος χάριτος και πνευματικής δυνάμεως και ζωής. (…)  (Ιωαν.ΙΕ’6) ΤΡΕΜΠΕΛΑ.»

Στην ανωτέρω «ερμηνεία», ο Τρεμπέλας παρεμβάλει τη λέξη «ωρισμένως» που σημαίνει ότι σε χρόνο που ο Κύριος κρίνει, θα πεταχθεί έξω. Δηλαδή ,όχι αμέσως ,κατά την απομάκρυνση από Αυτόν, αλλά όταν θελήσει ο Κύριος, σε χρόνο που Αυτός θα ορίσει, θα γίνει τούτο. Επίσης παρεμβάλει τις λέξεις «και τότε»  που σημαίνει ότι ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ θα ξεραθεί κλπ. και όχι πιο γρήγορα, αλλά όταν σε χρόνο μελλοντικό ο Κύριος θα τον πετάξει έξω,τότε θα συμβεί τούτο. Μέχρι τότε ευθέως εννοεί ότι έχει χαρίσματα. 

Ο ίδιος στίχος «ερμηνεύεται» από τον Κολιτσάρα ως εξής: 

  1. «Όποιος δεν μείνει ενωμένος μαζή μου έχει ήδη πεταχθή έξω, όπως το άχρηστο κλήμα και θα ξηραθή (…) (Ιωαν. ΙΕ’ 6) ΚΟΛΙΤΣΑΡΑ.»

Στον ίδιο στίχο, ο Κολιτσάρας μας λέει ότι έχει ήδη πεταχθεί έξω όποιος δεν μείνει ενωμένος με τον Κύριο, που σημαίνει ότι πριν ολοκληρωθεί η απομάκρυνσή του από Αυτόν, έχει γρηγορότερα επέλθει ο διαχωρισμός από τον Ιησού Χριστό, αφού εκουσίως πετάχτηκε έξω απομακρυνόμενος από Αυτόν. Ίσως, λέω ίσως, όπως ο Ιούδας που πετάχτηκε έξω (του Μυστικού Δείπνου) εκούσια, αφού ολοσχερώς εισήλθε ο διάβολος σε αυτόν, πριν ολοκληρώσει την προδοσία και διαχωριστεί παντελώς και οριστικά από τον Κύριο. 

Δύο ερμηνείες του ίδιου στίχου, με εντελώς διαφορετικό νόημα, που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. 

Διαβάζοντας οι χριστιανοί τις ανωτέρω ερμηνείες, εύλογα διαφωνούν, όχι όμως και δίκαια. 

Εύλογα διότι οι μεν πιστεύουν ότι Ο..ΟΤΑΝ πεταχτούν έξω, ΤΟΤΕ θα ξεραθούν και δεν θα τους μείνει κανέν’ ίχνος χάριτος και πνευματικής δυνάμεως και ζωής, οι δε πιστεύουν ότι ΗΔΗ ΠΕΤΙΟΥΝΤΑΙ ΕΞΩ « αυτομάτως» όσοι δεν μένουν ενωμένοι με τον Κύριο και ξηραίνονται ως φυσικό επακολούθημα. 

Όχι δικαίως όμως οι διαφωνίες τους, διότι αγνοούν το «ερευνάτε τας Γραφάς» όπως και το «Ιδού προείρηκα  υμίν άπαντα», βάσει των οποίων αναδεικνύεται η Αλήθεια. 

Στον στίχο (4.) όμως, ο ίδιος ο Τρεμπέλας  αναιρεί την ερμηνεία που έδωσε στον στίχο (6.) λέγοντας..: 

  1. «Μείνετε ενωμένοι με Εμέ, δια να μένω και Εγώ ενωμένος με σας. Καθώς το κλήμα δεν μπορεί να φέρη από τον εαυτόν του καρπόν, εάν δεν μείνη προσκολλημένον εις την κληματαριάν ,έτσι ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΡΠΟΦΟΡΗΣΕΤΕ ΕΡΓΑ ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΕΜΕ.»( Ιωαν. ΙΕ’4) –(Τρεμπέλα).

Εδώ μας λέει ότι από τη στιγμή που δεν μένουμε ενωμένοι με τον Κύριο, ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΡΠΟΦΟΡΗΣΟΥΜΕ ΕΡΓΑ ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ! Με λίγα λόγια απέχουμε της θείας Χάριτος, ευθύς εξ’ αρχής της απομακρύνσεως . 

Το παρομοιάζει δε, με το αποκομμένο κλήμα που από μόνο του δεν μπορεί να φέρει καρπό, αφού έχει αποχωριστεί από την άμπελο και στερείται φυσικά τους ζωτικούς «χυμούς της ρίζας», «καθώς και την φροντίδα του γεωργού». (Ι. Χρυς.) 

Βλέπετε, αδερφοί μου, πόσο σοβαρό είναι και πόση μεγάλη διαφορά έχει το «ερευνάτε τας Γραφάς» από το «διαβάστε τας Γραφάς»; 

Εδώ ξεκάθαρα φαίνεται ότι η «μετάφραση» του Τρεμπέλα ικανοποιεί αφάνταστα εκείνους που θέλουν να πιστεύουν ότι μπορεί μεν να έχουν αποχωριστεί από τον Θεό, αλλά δια των χειρών των διατηρούν το τέλειον χάρισμα από τον Θεό να ιερουργούν, έως ότου ο Κύριος τους πετάξει έξω «ωρισμένως». 

Άλλους δε, αναπαύει η ερμηνεία του Κολιτσάρα που με το :  

«ήδη έχει πεταχθεί έξω, όποιος δεν μείνει ενωμένος μαζή μου», δηλώνει και ευθυγραμμίζεται με την ερμηνεία του Ιερού Χρυσοστόμου που λέει:  

«Ερρίφθη έξω (εβλήθη έξω) δεν δέχεται πλέον την φροντίδα της γεωργικής χειρός, δηλαδή εάν είχε κάτι από την ρίζαν αποβάλλεται, εάν κάποιαν χάριν την χάνει, και μένει γυμνός από την βοήθειάν και την ζωήν Εκείνου. Και ποίο το τέλος; Ρίπτεται εις το πυρ.»  

Δεν μας λέει…ΘΑ …ριφθή (βληθή) έξω, αλλά, αυτομάτως ρίχτηκε έξω, εκτός Αμπέλου, εκτός Εκκλησίας. 

Ούτε λέει ότι δέχεται την φροντίδα της γεωργικής χειρός, αλλά λέει ότι ΔΕΝ δέχεται πλέον την φροντίδα της γεωργικής χειρός. 

Στο αρχαίο κείμενο αναφέρεται : « εάν μη τις μείνη εν Εμοί, εβλήθη έξω…». 

Πότε;;… 

Όταν συνειδητά αποκλίνει των  Δογμάτων και παρόλες τις υποδείξεις και συστάσεις παραμένει με εμμονή και πείσμα στην αίρεση ,ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΠΕΤΑΓΜΕΝΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ και αυτό συμβαίνει με τη δική του θέληση και απόφαση. 

Η δε τυχούσα συσταθείσα σύνοδος θα εκδιώξει τον εκάστοτε αιρετικό για να επιφέρει την Εκκλησιαστική ευταξία και να διαφυλάξει τους πιστούς από τη μόλυνση που επιφέρει η διάδοση της αίρεσης από τον ήδη ξηραμένο και γυμνό χάριτος ψευδο-διδάσκαλο και ψευδ-επίσκοπο. Ως εκ τούτου καμία δικαιολογία καθυστέρησης, σύστασης συνόδου δεν δικαιολογείται, αφού πρόκειται για την προστασία των ψυχών. 

Γι’ αυτό οι Κανόνες και μάλιστα ο 15ος της ΑΒ’ και ο 31ος των Αγίων Αποστόλων  όχι μόνο επιτρέπουν, αλλά και επαινούν όσους απομακρύνονται από τους αιρετικούς προεστώτας , ονομάζοντάς τους ψεύτικους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο προστατεύεται η Εκκλησία από σχίσμα και αίρεση, σώζοντας ψυχές. Διότι «όπου οι προεστώτες είναι αιρετικοί και αμαθείς, εκεί μαζώνονται οι λύκοι και αφανίζουν τα πρόβατα.» 

Ας δούμε όμως τί λένε οι Άγιοι σχετικά με την ερμηνεία αυτού του χωρίου ,διότι τους Αγίους ακολουθούμε, τους Αγίους εμπιστευόμαστε και Αυτούς μιμούμαστε. 

                                               ********** 

«Σηκωθήτε, ας φύγωμεν από εδώ». 

1.Δειλήν και άνανδρον την κάμνει την ψυχήν η αμάθεια, όπως πάλιν βέβαια μεγάλην και υψηλήν η άσκησις διά των ουρανίων δογμάτων. Διότι, εάν δεν τύχει καμμιάς φροντίδος, είναι δειλή όχι κατά φύσιν αλλά κατά προαίρεσιν. Όταν δηλαδή ιδώ τον ανδρείον, άλλοτε μεν τολμηρόν, άλλοτε δε δειλόν, λέγω τότε ότι το πάθος δεν είναι εκ φύσεως. Διότι τα της φύσεως είναι αμετάβλητα. Πάλιν ,όταν ιδώ τους σήμερον δειλούς αμέσως να γίνωνται τολμηροί, σχηματίζω πάλιν την ιδίαν γνώμην, αποδίδων το παν εις την προαίρεσιν. Διότι και οι μαθηταί ήσαν πάρα πολύ δειλοί πριν μάθουν εκείνα που έπρεπε και αξιωθούν της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος, ύστερα όμως έγιναν πιο θαρραλέοι και από τα λεοντάρια. Και ο Πέτρος που δεν ημπορούσε να υπομείνη την απειλήν κορασίου, αργότερα εκρεμάτο με την κεφαλήν κάτω και εμαστιγώνετο και, αν και υφίστατο μυρίους κινδύνους, δεν εσιώπα, (…). 

Επειδή λοιπόν ακούοντες αυτά και τα τέτοιου είδους λόγια εταράσσοντο, σκεπτόμενοι ότι εντός ολίγου θα συλληφθούν, τους οδηγεί εις άλλον τόπον, ώστε νομίσαντες ότι ευρίσκονται εις ασφάλειαν, να ακούσουν πλέον τους λόγους του χωρίς φόβον. Διότι επρόκειτο να ακούσουν μεγάλα δόγματα. 

Δια τούτο λέγει, «Σηκωθήτε, ας φύγωμεν από εδώ». 

Έπειτα προσθέτει και λέγει,  

«Εγώ είμαι η άμπελος, σεις δε τα κλήματα». 

Τί θέλει να υπαινιχθή με την παραβολήν; Ότι δεν είναι δυνατόν να ζήσει εκείνος που δεν προσέχει τους λόγους του, και ότι τα μελλοντικά θαύματα γίνονται δια της δυνάμεως του Χριστού. 

«Ο πατήρ μου είναι γεωργός». Τί λοιπόν; έχει ανάγκην δυνάμεως ο υιός; Μακρυά μία τέτοια σκέψις ! διότι αυτό το παράδειγμα δεν φανερώνει αυτό.            Πρόσεχε λοιπόν με πόσην ακριβείαν  διατυπώνει την παραβολίν, διότι λέγει, δεν δέχεται την φροντίδα του γεωργού η ρίζα, αλλά τα κλήματα. Η ρίζα δε δια κανέναν άλλον λόγον δεν παραλείπεται εδώ, αλλά δια να μάθουν ότι δεν ημπορούν τίποτε να επιτελέσουν χωρίς την δύναμίν του, και ότι, έτσι πρέπει να είναι ηνωμένοι με την πίστιν, όπως το κλήμα με την άμπελον. «Κάθε κλήμα  που ανήκει εις Εμένα και δεν παράγει καρπόν, το αποκόπτει ο Πατήρ μου». Εδώ υπαινίσσεται την ζωήν των ανθρώπων, δεικνύων ότι δεν είναι δυνατόν κανείς να ανήκη εις Αυτόν χωρίς έργα. «Και κάθε κλήμα που κάμνει καρπόν το καθαρίζει», δηλαδή ,επιδεικνύει μεγάλην φροντίδα δι’αυτό.(…) 

«Όπως ακριβώς το κλήμα δεν ημπορεί από μόνο του να παράγη καρπόν, έτσι ούτε εκείνος που δεν μένει ενωμένος με Εμένα». Δια να μη αποχωρισθούν λοιπόν εξαιτίας της δειλίας των, ενισχύει την ατονίσασαν από τον φόβον ψυχήν των και την συνενώνει με τον εαυτόν του και τους δίδει πλέον χρηστάς ελπίδας, διότι η μεν ρίζα μένει, η δε αφαίρεσις και η φροντίς ανήκει εις τα κλήματα. 

Έπειτα, αφού τους προέτρεψε και με τους δύο τρόπους, και με τα ευχάριστα και με τα δυσάρεστα, ΖΗΤΕΙ ΠΡΩΤΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΗΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.  

«Εκείνος που μένει ενωμένος μαζί Μου, με εκείνον μένω και Εγώ». Βλέπεις και τον Υιόν που φροντίζει όχι ολιγότερον από τον Πατέρα δια τους μαθητάς του; διότι ο μεν Πατήρ καθαρίζει από τα περιττά, ενώ ο Υιός τους κρατεί ενωμένους μαζί Του. Η παραμονή εις την ρίζαν είναι εκείνη που κάμνει τα κλήματα να καρποφορούν, διότι, το κλήμα που δεν καθαρίζεται, μένει δε ενωμένον με την ρίζαν, παράγει καρπόν, αν και όχι όσον πρέπει, ενώ εκείνο που δεν μένει δεν παράγει καθόλου καρπόν. Αλλ’ όμως εδείχθη ότι και ο καθαρισμός είναι έργον του Υιού, και η παραμονή εις την ρίζαν του Πατρός, ο οποίος εγέννησε και την ρίζαν. Είδες πως όλα είναι κοινά, και ο καθαρισμός και η απόλαυσις της δυνάμεως που προέρχεται από την ρίζαν; Βέβαια είναι μεγάλη ζημιά το να μη ημπορή  κανείς να πράξη τίποτε. Πλήν όμως δεν σταματά μέχρις εδώ την κόλασιν, αλλά προχωρεί ακόμη πιο πέρα τον λόγον, διότι ΛΕΓΕΙ «ΕΡΡΙΦΘΗ ΕΞΩ» (ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΧΕΙΡΟΣ) «ΚΑΙ ΞΗΡΕΙΝΕΤΑΙ». ΔΗΛΑΔΗ ΕΑΝ ΕΙΧΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΙΖΑΝ,ΑΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ.ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΑΝ ΧΑΡΙΝ, ΤΗΝ ΧΑΝΕΙ,ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ ΓΥΜΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΕΚΕΙΝΟΥ. Και ποίο το τέλος; «ΡΙΠΤΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΠΥΡ». Αλλά δεν είναι το ίδιο αποτέλεσμα δι’εκείνον που μένει ενωμένος με αυτόν. Έπειτα δείχνει τί σημαίνει το να μένη κανείς ενωμένος μαζί του και λέγει, «Εάν οι λόγοι μου ριζωθούν μέσα». Βλέπεις ότι και πριν από αυτά είχον δίκαιον που έλεγον ότι ο Κύριος ζητεί την δια των έργων επίδειξιν; Διότι ειπών «Ό,τι και αν ζητήσετε θα το κάμω», επρόσθεσεν  «Εάν Με αγαπάτε, τηρήσατε τας Εντολάς Μου» και εδώ, «Εάν μένετε ενωμένοι μαζί Μου και τα Λόγιά Μου ριζωθούν μέσα σας, ό,τι δήποτε θελήσετε, ζητήσατέ το και θα σας γίνη».Αυτά δε τα έλεγε δια να δείξη ότι αυτοί που τον επιβουλεύονται θα κατακαούν, ενώ αυτοί θα παράγουν καρπόν. Αφού λοιπόν μετέθεσε τον φόβον των μαθητών του εις εκείνους και έδειξεν ότι αυτοί θα γίνουν ακατανίκητοι, λέγει «Δια τούτο εδοξάσθη ο Πατήρ Μου, δια να γίνετε μαθηταί Μου και να φέρετε πολύν καρπόν». Με αυτά που λέγει κάμνει αξιόπιστον τον λόγον του, διότι, εάν η καρποφορία συντελή εις την δόξαν του Πατρός, δεν θα αδιαφορήσει δια την ιδικήν του δόξαν. «Και δια να γίνετε μαθηταί Μου». ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΚΑΡΠΟΝ;  

Τί σημαίνει δε , «Εν τούτο εδοξάσθη ο Πατήρ»; Δηλαδή χαίρεται όταν μένετε ενωμένοι μαζί Μου, όταν παράγετε καρπόν.(…) 

Εφόσον λοιπόν σας αγαπώ έχετε θάρρος, εφόσον η καρποφορία αποτελεί δόξαν του Πατρός, μη σκέπτεσθε τίποτε το πονηρόν. Έπειτα δια να μη τους αφήση να ατονήσουν, πρόσεχε πώς και πάλιν τους τονώνει. «Μείνατε εις την αγάπην σας προς Εμένα», ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ. Πώς δε αυτό θα συμβή; «Εάν τηρήτε τας Εντολάς Μου», λέγει,  «καθώς Εγώ έχω τηρήσει τας Εντολάς του Πατρός Μου».(…) 

Έπειτα, διά να μη λέγουν, ‘όταν μας έκαμες πολεμίους με όλους, τότε μας αφήνεις και φεύγεις’, δείχνει, ότι δεν τους αφήνει, αλλά έτσι είναι ενωμένος με αυτούς, ΕΑΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ, όπως το κλήμα με την Άμπελον. Και πάλιν, διά να μη γίνουν αδιάφοροι λαβόντες θάρρος, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ,ΛΕΓΕΙ,ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΟΝ ΤΟ ΚΑΛΟΝ,ΕΑΝ ΔΕΙΞΟΥΝ ΡΑΘΥΜΙΑΝ.»(…) 

{Απ/τα. Ομιλίας ΟΣΤ’ Ιωαν. Χρυς. ΕΠΕ.(Ιω.14,31-15,10),ΕΡΓΑ 14.,σελ.457-473.} 

                                                 ****** 

Τα τέκνα του Θεού είναι τα κλήματα ,τα ενωμένα μεταξύ τους δια της προσκολλήσεως στην Άμπελο, που παράγουν καρπό. 

Τα τέκνα του διαβόλου είναι αυτά που έχουν μόνα τους αποκοπεί από την Άμπελο και δεν είναι δυνατόν να καρποφορήσουν… ποτέ! Ούτε είναι δυνατόν να είναι ενωμένα με τα καρποφόρα κλήματα ,αφού όπως είπαμε είναι χωρισμένα από την Άμπελο. 

Εν κατακλείδι, τα τέκνα του Θεού ουδεμία σχέση έχουν  με τα τέκνα του διαβόλου, ούτε ποτέ μπορούν να ενωθούν μαζί τους. Μέγα χάσμα τα χωρίζει. 

(Βλέπε: ΤΕΚΝΑ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΑ ΔΙΑΒΟΛΟΥ… 

https://www.triklopodia.gr/tekna-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%85/ ) 

Το άκαρπο κλήμα είναι ο ανάξιος ,ο οποίος καίτοι είναι προσκολλημένος και δέχεται τη φροντίδα (χάρη) της ρίζας ΔΕΝ καρποφορεί έργα αρετής και αγιότητας. Σε αυτόν αναφέρεται το ότι «Κάθε κλήμα που ανήκει εις Εμένα και δεν παράγει καρπόν, το αποκόπτει ο Πατήρ Μου. Εδώ υπαινίσσεται τη ζωή των ανθρώπων δεικνύων ότι δεν είναι δυνατόν κανείς να ανήκει εις αυτόν, χωρίς έργα.» 

                       Ερμηνείαι του Χρυσοστόμου  

(εις το εκ του κατά Ιωάννην)                                   { (Μαργαρίται),σελ. 216-217. } 

«Περί του «ος αν εσθίη  τον Άρτον, ή το Ποτήριον του Κυρίου, πίνη αναξίως, ένοχος έσται του Σώματος και Αίματος του Κυρίου.» 

«Ειπέ τις των Αγίων, ότι ομοιάζει ο αμαρτωλός ιερεύς άνθρωπόν τινά , όπου να έχη λέπραν εις τας χείρας και να μοιράζη χρυσίον. Και η λέπρα στέκει εις τας χείρας του, εκείνοι δε όπου παίρνουν το χρυσίον δεν βλάπτονται τίποτε. 

Όποιος τιμά τον άξιον της ιερωσύνης και τον ονομάζει Άγιον, άνθρωπον τιμά και δοξάζει. Εκείνος δε  όπου τιμά τον ανάξιον, την ιερωσύνην τιμά. Σκόπει λοιπόν, τάχα ποίον είναι τιμιώτερον; Ίσως γαρ το δεύτερον. Ο Θεός, αδερφοί, έδωσε των ιερέων το τέλειον χάρισμα, να ιερουργούν τα άχραντα Μυστήρια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και όχι αγγέλους, και αρχαγγέλους να τα υπηρετούν, αλλά το Πανάγιον Πνεύμα τελειώνει όλα, μόνον του ιερέως τας χείρας δανείζεται και την γλώσσαν. Δια τούτο πρέπει να ήναι καθαρός  ψυχή και σώματι ο ιερεύς. (…) Εί δε και δεν έχει αυτά τα καλά έργα, και λειτουργεί, θησαυρίζει μεγάλην κόλασιν εις την ψυχήν του.(…) Πόσην λοιπόν αγιότητα πρέπει να έχη ο ιερεύς, και παρρησίαν προς τον Κύριον, ως μεσίτης Θεού και ανθρώπων, εν τη ιερά και σεβασμία Λειτουργία, ίνα μη αναξίως λειτουργών κατάραν αντί ευλογίας πάρη, και σκότος κερδήση αντί φωτός, και κατάκρισιν και κόλασιν απέραντον, αντί ευλογίας και μακαριότητος;  

Διότι είδα εγώ πολλούς των αναξίως ιερουργούντων, πριν του καιρού αποθνήσκοντας, δια να μη θελήσουν να αφήσουν την ιερωσύνην, και ούτως επέμφθησαν εις τα εκεί κολαστήρια του άδου.  

* Κάποιος υπερήφανος ιερεύς είχε πλαστήν την αγιότητα και εφαίνετο εις όλους τίμιος, και ενάρετος ελογίζετο. Μίαν φοράν ούν, εκεί όπου ελειτούργει, εις την Ευχήν του Χερουβικού, κλίνας την κεφαλήν του κατά την συνήθειαν εν τη Αγία Τραπέζη, ως ήνοιξε το στόμα του, να ειπή το «Ουδείς άξιος» έξαφνα, αλλοίμονον, εφάνη νεκρός και καθώς ήτον σκυμμένος, τον άφηκεν η ψυχή του. 

* Και ποτέ εις ένα Μοναστήριον, όπου ήτον σιμά της Κωνσταντινουπόλεως, έτυχεν, όπου ήθελαν να τελειώσουν του Όρθρου την Δοξολογίαν, και των δύο Χορών υμνολογούντων, συνέβη τούτο. Ήσαν ουν εν τοις χοροίς τεσσαράκοντα ιερείς οι ψάλλοντες, και εκεί, όπου άρχισε να φέγγη η ημέρα, έξαφνα γίνεται βοή και βροντή φοβερά μετά αστραπής, και έκοψε δύο ιερείς, εν μέσω των άλλων ιερέων. 

Ομοίως είδα πολλούς άλλους, όπου πικρώ θανάτω και αιφνιδίω του ζην εστερήθησαν, των οποίων ήσαν τα αμαρτήματα, πορνείαι και μέθαι, και τινών μοιχείαι με ταις εκείνων συντέκνισσαις. Εάν δε και περισσότεροι εδώ δεν επαιδεύθησαν, ουδέ εις έννοιαν έβαλαν το τί έπαθαν οι άλλοι, αλλά τους απαντυχαίνει εκεί αξία η ανταπόδοσις της αναξιότητος ,η φρικτή κόλασις και ατελεύτητος». 

                                          ********** 

*Και αλλού:  

«Ο αμαρτωλός και ανάξιος, αφήνει το πτώμα έξω, εισέρχεται στο ναό, εκτελεί τα καθήκοντά του και εξερχόμενος επωμίζεται αυτό που άφησε και πορεύεται …» 

                                            ********** 

Συνοψίζοντας, τα περί βίου αμαρτήματα  είναι άλλη περίπτωση, τα οποία αντιμετωπίζονται με τους ανάλογους Κανόνες. Δεν επηρεάζουν το χάρισμα της ιερουργίας, ο δε ανάξιος, αμαρτωλός είναι υπόλογος και υπόδικος ενώπιον του Θεού ,αλλά και των ανθρώπων κατά τη μελλοντική  συσταθείσα σύνοδο. Όσο για τους πιστούς τίποτα δεν στερούνται των Μυστηρίων. 

Εάν δε « μπορέσουν να κάνουν έναν ανάξιο σε άξιο, θα είναι σαν στόμα Μου, είπεν ο Κύριος». 

Όταν όμως το κλήμα (άνθρωπος) αποκόπτεται μόνο(ς) του από τον Κύριον, τότε είναι εντελώς διαφορετική η περίπτωση (έχουμε μάλιστα πρόσφατα παραδείγματα). 

Τέλος, όταν αποκόπτεται μόνος του και μάλιστα βάλλει κατά της Εκκλησίας του Χριστού γενόμενος θεομάχος και θεομπαίχτης, ισχύουν άλλοι Κανόνες και Νόμοι. 

Σε αυτούς αναφέρεται όταν λέει:  

«Εάν είχαν κάτι από την ρίζαν, αποβάλλεται. Εάν κάποιαν χάριν, την χάνουν και μένουν γυμνοί από την βοήθειαν και την ζωήν Εκείνου». 

Ο Κύριος δεν βοηθά να τελέσουν τίποτα αυτοί που και Τον πρόδωσαν και εχθροί Του είναι ,αφού πολεμούν την Εκκλησία Του παραπλανώντας και φονεύοντας τα τέκνα Του. 

Πρώτα θα ερευνήσουμε την πηγή για να δούμε και να εγκολπωθούμε την καθαρότητα «της δωρεάς του νερού που αναβλύζει και πηδά και τρέχη πάντοτε, δια να παρέχη ζωήν αιώνιον». 

Μετά ερευνούμε τους Αγίους  και έπειτα το Ι. Πηδάλιο που έγραψαν οι Άγιοι. Βέβαιο είναι ότι στο τέλος ,αφού τα κατανοήσουμε, θα διαπιστώσουμε ότι τα ίδια ακριβώς λένε. 

Γι’αυτό  ό,τι προέκυπτε ανά τους αιώνες στους κόλπους της Εκκλησίας ,τακτοποιούνταν αφού πρώτα επικύρωναν τα προηγούμενα ,ως άρρηκτη συνέχειά τους ,πράγμα που διεκόπει  με τη ληστρική ψευδοσύνοδο Κρήτης( 2016) για να παρουσιάσουν και προωθήσουν τη μεταπατερική «θεολογία», μακριά από τους Αγίους, λατρεύοντας έναν θεό όπως ο κάθε αιρετικός και αλλόθρησκος (τον) φαντάζεται. Καθοδηγούνται δε από το Π.Σ.Ε. και όχι από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Κανείς δεν τους ανάγκασε, μόνοι τους αποκόπηκαν από την Άμπελον ,ενορχηστρώνοντας την προδοσία χρόνια τώρα! 

Για να επισημοποιήσουν τον χωρισμό τους από τον Κύριο, έκαναν οι αναίσθητοι  σύνοδο που την ονόμασαν μάλιστα «αγία και μεγάλη». Έτσι διαχωρίστηκαν απόλυτα από την, επί 2000 ετών, κληματαριά. Το αποτέλεσμα που είναι η πλήρης ξηρασία ,το βλέπουν και οι «τυφλοί», αυτό που υπολείπεται είναι η ρίψη όλων αυτών στο πυρ. 

Λυπάμαι πολύ ,αλλά η πραγματικότητα και η Αλήθεια δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν. 

**Επισήμανση** 

Σε καμία περίπτωση μη σας περάσει από το νου ότι υπαινίσσομαι πως δεν πρέπει να ερευνούμε Τρεμπέλα. 

Απεναντίας, ερευνούμε όλες τις Καινές Διαθήκες, προσέχουμε ιδιαιτέρως τις νέες εκδόσεις που μπορεί να έχουν παραπλανητικά σημεία και δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στα συγγράμματα και στις ερμηνείες των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων. Φυσικά, με τη βοήθεια «Αγίων και απαθών πνευματικών δασκάλων». 

  1. «Να ικετεύεις το Θεό με προσευχές και δάκρυα να σου στείλει οδηγό απαθή και άγιο. Αλλά και συ ο ίδιος να μελετάς τις Θείες Γραφές, και μάλιστα τα πρακτικά συγγράμματα των Αγίων Πατέρων, για να αντιπαραβάλλεις  σ’ αυτά τη διδασκαλία και τις πράξεις του δασκάλου και γέροντά σου, βλέποντάς τες όπως σε καθρέφτη και εξετάζοντάς τες. Και όσα είναι σύμφωνα με τις Γραφές να τα εγκολπώνεσαι και να τα κρατείς στο νου σου, τα νόθα όμως και ξένα να τα διακρίνεις και να τα απορρίπτεις, για να μην πλανηθείς. Γιατί να ξέρεις ,πολλοί πλάνοι και ψευδοδιδάσκαλοι υπάρχουν σήμερα.»

(Αγ. Συμεών ο νέος Θεολόγος, Φιλοκαλία- Τόμ. Δ’ ,στ.33,σελ.18). 

Αναζητήστε τους! * Η προφητεία λέει ότι θα διανύουμε … χιλιόμετρα ..για να βρούμε Ιερέα!! 

Το ψεύδος, ως ελαφρύ και ανάρμοστο έναντι της Αλήθειας, πετιέται μόνο του ως βρωμιά και γίνεται αντιληπτό. Το παίρνουμε μετά και το πετάμε ,δεν το ανακατεύουμε με την Αλήθεια. Η Αλήθεια δεν επιδέχεται νοθεία. Είναι ο ίδιος ο Θεός, ο φιλεύσπλαχνος Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου και σε Αυτόν ανήκει όλη η Δόξα και όλη η Ευχαριστία εις τους αιώνας… 

ΑΜΗΝ! 

Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον 

Γεώργιος Φλώρος 

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο “Triklopodia.gr”, μπορεί να μας ενημερώσει, στο “triklopodia@hotmail.gr” ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.

Στην Τρικλοποδιά ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr