Για πέμπτη φορά ορκίστηκε νωρίτερα σήμερα Τρίτη 7 Μαΐου πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ο Vladimir Putin.
Μόνο που αυτή δεν ήταν απλώς… μια ακόμα ορκωμοσία.
Η επίσημη τελετή στο Κρεμλίνο πραγματοποιείται σε μια μοιραία, ιστορική στιγμή της ιστορίας της Ρωσίας τόσο όσον αφορά την πολυπλοκότητα της όσο την κλίμακα των προκλήσεων και των καθηκόντων που αντιμετωπίζει ο Ρώσος πρόεδρος και λαός.
Μπορεί μόνο να συγκριθεί με την περίοδο της πρώτης ορκωμοσίας του Putin, πριν από 24 χρόνια.
Η σύγκριση με το 2000
Και το θέμα δεν είναι ότι, όπως τότε, λαμβάνουν χώρα στρατιωτικές επιχειρήσεις στο ρωσικό έδαφος και ότι, όπως τότε, πραγματοποιούνται τρομοκρατικές επιθέσεις (στην τελευταία, επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην περιοχή του Belgorod και ενώ υπάρχουν συνεχείς απειλές για επανάληψη των τρομοκρατικών επιθέσεων στη γέφυρα της Κριμαίας).
Τότε, το 2000, δεν ήταν τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τη διατήρηση της Ρωσίας – το ερώτημα ήταν ποιον δρόμο θα διάλεγαν οι Ρώσοι, ποιον δρόμο θα ακολουθούσαν: την συνεχή ενίσχυση της εξουσίας των Ολιγαρχών με τη σταδιακή αποσύνθεση και κατάρρευση όχι μόνο της μεγάλης Ρωσίας, αλλά και της Ρωσικής Ομοσπονδίας ή την αλλαγή στις ίδιες τις αρχές της διακυβέρνησης και στη συγκρότηση των ελίτ.
Η πορεία του Putin
«Ο Putin πήρε τη δεύτερη διαδρομή – και τράβηξε τη χώρα από την άκρη του γκρεμού.
Όχι επειδή είναι κάποιο είδος Ηρακλή, αλλά επειδή έβαλε πρώτα τα συμφέροντα του λαού και της χώρας.
Ο λαός ήθελε και περίμενε έναν τέτοιο ηγέτη.
Έναν άνθρωπο που ορκίστηκε να υπηρετήσει τον λαό του.
Που δεν τον πρόδωσε.
Που δεν παρέβη τον όρκο του.
Που δεν έγινε μαριονέτα στα χέρια άλλων.
Που δεν τρελάθηκε από το βάρος και τους πειρασμούς της εξουσίας.
Έναν άνθρωπο που πραγματικά αγαπά την Πατρίδα του» αναφέρει δημοσίευμα του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων RIA Novosti.
Αδιαμφισβήτητος ηγέτης
Το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, ο Putin απέδειξε πλήρως την επαγγελματική του καταλληλότητα για τη θέση του προέδρου.
Έγινε ο αδιαμφισβήτητος εθνικός ηγέτης.
Δεν υπάρχει εναλλακτική όχι λόγω μιας ανύπαρκτης δικτατορίας, αλλά επειδή ο ίδιος ο λαός πιστεύει κάτι τέτοιο.
Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος δεν έχει λατρεία προσωπικότητας, καμία ζάλη από την επιτυχία.
Παρέμεινε ένας κανονικός Ρώσος, ένα άτομο ικανό να αξιολογεί επαρκώς τον εαυτό του, το περιβάλλον του και την κατάσταση στον κόσμο.
Δεν πέτυχε σε όλα
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Putin πέτυχε σε όλα και ότι κάνει τα πράγματα όπως αυτός και ο λαός επιθυμούν.
Αλλά αυτό σημαίνει ότι αλλάζει χωρίς να εγκαταλείψει τις αρχές και τους στόχους του, την κοσμοθεωρία του.
Ο Putin δεν είναι επαναστάτης, αλλά οι αλλαγές που συντελούνται υπό τη διοίκηση του και χάρη σε αυτόν μπορούν να ονομαστούν επαναστατικές.
Και δεν μιλάμε για τη διεθνή κατάσταση, αν και αυτές οι επαναστατικές αλλαγές φαίνονται ξεκάθαρα από αυτήν.
Άλλαξε δραματικά η Ρωσία
«Η ίδια η Ρωσία έχει αλλάξει δραματικά υπό τον Putin, αλλά οι πιο σημαντικές αλλαγές δεν έχουν ακόμη έρθει.
Μετά τον Φεβρουάριο του 2022, ξεκίνησε μια νέα εποχή – η απόκτηση πραγματικής εθνικής κυριαρχίας, ανεξαρτησίας της εθνικής σκέψης και διαχείρισης.
Η σύγκρουση με τη Δύση για την Ουκρανία ανέτρεψε το ρωσικό πλοίο με τρόπο που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολύ καιρό, με τον τρόπο που ο Putin είχε ήδη αρχίσει να του αλλάζει την πορεία το 2012 και το 2014, αλλά τώρα η στροφή έγινε πολύ πιο γρήγορα και πιο σίγουρα.
Αυτή δεν είναι μια στροφή προς την Ανατολή και τον Νότο – είναι μια στροφή προς τον εαυτό μας, προς την ιστορική και πνευματική μας εμπειρία, στη συνειδητοποίηση και στην «κατοχή» της παράδοσής μας, της πορείας μας» λέει το δημοσίευμα.
Οι ελίτ
Όπως επισημαίνεται, αυτή η ανατροπή δεν μπορούσε να γίνει ανεκτή, δεν ήταν επιθυμητή και δεν έγινε αποδεκτή από ένα σημαντικό μέρος της «ελίτ» που της αντιστάθηκε.
Κάποιοι απλά έφυγαν μακριά (πήδηξαν στη θάλασσα), άλλοι ξάπλωσαν χαμηλά (κρύφτηκαν στο αμπάρι), ελπίζοντας να περάσει η καταιγίδα και περιμένοντας μια επιστροφή… στα παλιά, στην πορεία της Δύσης.
Αλλά δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει επιστροφή.
«Το πλοίο μας θα προχωρήσει σε μια νέα πορεία, παρά τις όποιες καταιγίδες, απειλές και κατάρες.
Όποιοι δεν καταλαβαίνουν την κλίμακα των αλλαγών, θα παρασυρθούν από το κύμα και από το… κατάστρωμα που φέρεται να τους δίνει εντολές.
Αυτό θα αντικατασταθούν από άλλους που είναι πραγματικά έτοιμοι να υπηρετήσουν τον κοινό σκοπό.
Προκλήσεις
Τα επόμενα χρόνια, ο Vladimir Putin θα αντιμετωπίσει τεράστιες προκλήσεις – γεωπολιτικές, στρατιωτικές, προσωπικές.
Αλλά είναι ακριβώς το ζήτημα της συγκρότησης ενός νέου επιπέδου διαχείρισης που θα γίνει κλειδί για αυτόν.
Γιατί τότε θα μπορεί να μεταφέρει και να εμπιστευτεί τη Ρωσία μόνο σε όσους την αγαπούν και τη γνωρίζουν, που είναι μέρος της και που θέλουν να εργαστούν για την ενίσχυση και την ανεξαρτησία της.
Σε εκείνους που, όπως αυτός, καταλαβαίνουν πραγματικά ότι η εξουσία δεν είναι προνόμιο, δεν είναι ένα «κερδοφόρο μέρος», αλλά ένα είδος υπακοής.
Αυτή η υπηρεσία προς τον λαό και τη Ρωσία δεν είναι μια γραφειοκρατική διατύπωση, αλλά η ουσία και το νόημα της δραστηριότητας ενός κρατικού υπαλλήλου, από έναν απλό υπάλληλο μέχρι τον πρόεδρο.
