Στρατηγικό Ίδρυμα πολιτισμού
Vladimir Prohvatilov
Στο Βανκούβερ του Καναδά, η Αστυνομία συνέλαβε τον οικονομικό διευθυντή της Κινεζικής εταιρεία Huawei Technologies Meng Wangzhou. Όπως αναφέρθηκε από το περιοδικό Wall Street[1], αυτό έγινε με αίτημα από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την έκδοση του διευθυντή της κινεζικής εταιρείας. Η Ουάσινγκτον αναφέρει ότι οι τεχνολογίες Huawei δεν συμμορφώνονται με τις Αμερικανικές κυρώσεις[2] που επιβλήθηκαν στο Ιράν.
Όπως έχουμε ενημερώσει, η δεύτερη δέσμη των αντι-Ιρανικών κυρώσεων τέθηκε σε ισχύ στις 5 Νοεμβρίου. Οι ΗΠΑ χορήγησαν περιορισμούς στις κυρώσεις περίπου 700 σημείων. Σε απάντηση σε αυτήν την κίνηση, ο Πρόεδρος του Ιράν Χασάν Rouhani δήλωσε ότι η χώρα θα “παρακάμψει με υπερηφάνεια” τα περιοριστικά μέτρα της Ουάσινγκτον.
Εντούτοις, το εμπάργκο στην εισαγωγή του ιρανικού πετρελαίου από τους Αμερικανούς δεν καθιερώθηκε. Ο Trump ανέβαλε το ζήτημα για έξι μήνες, ανακοινώνοντας ότι οκτώ χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, θα μπορούσαν να αγοράσουν Ιρανικό πετρέλαιο χωρίς φόβο ότι θα εφαρμοστούν οι δευτερεύουσες κυρώσεις σε αυτές τις χώρες Κανείς δεν περίμενε μια τέτοια τροπή των γεγονότων στην παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου. Ως αποτέλεσμα, στις 23 Νοεμβρίου, οι τιμές έπεσαν στην αγορά πετρελαίου.
Όπως είναι γνωστό, τον Ιούνιο του 2018 στο πλαίσιο του ΟΠΕΚ + οι συμφωνίες για την αύξηση της παραγωγής πετρελαίου επιτεύχθηκαν[3], δεδομένου ότι αναμενόταν ότι οι άκαμπτες κυρώσεις που δηλώθηκαν από τον Trump ενάντια στην εισαγωγή του ιρανικού πετρελαίου θα το εκτόπιζαν από την παγκόσμια αγορά, και η Σαουδική Αραβία με τη Ρωσία Θα ήταν δυνατόν να αυξήσουν την παραγωγή χωρίς να διαταραχθούν συνθήκες της αγοράς.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ άλλαξε ξαφνικά την γνώμη του και οι τιμές μειώθηκαν. Ο Trump εδώ και καιρό ήθελε να πέσουν οι τιμές για να τονώσει τη βιομηχανική ανάπτυξη στις ΗΠΑ, αλλά κανείς δεν περίμενε ότι αυτό δεν θα γινόταν από πίεση στη Σαουδική Αραβία αλλά από τη χαλάρωση του Ιράν.
Η απάντηση στο ερώτημα γιατί συνέβη αυτό μπορεί να περιέχεται σε ένα άρθρο [4]του εξέχοντος Αμερικανού αξιωματικού πληροφοριών Albert Wolfe, που εργάζεται επί του παρόντος στο Ιρακινό Κουρδιστάν, γράφοντας το άρθρο” βγάλτε νόημα -Make Sense” για το Ιράν, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Ατλαντικού Συμβουλίου. Εξοικειωμένος με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο Albert Wolf μπαίνει σε διαμάχη με τον John Bolton και τον ειδικό αντιπρόσωπο των ΗΠΑ στον διεθνή συνασπισμό για την καταπολέμηση του ISIS Brett McGurk οι οποίοι έχουν επανειλημμένα απαιτήσει ότι “η Ιρανική πολιτοφυλακή να εγκαταλείψει τη Συρία”.
Ο Wolfe σημειώνει ότι οι επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίοι θέλουν να απαλλαγούν από την Ιρανική παρουσία στη Συρία, δεν έχουν καθορίσει ποιους θέλουν να απομακρύνουν από εκεί: τις μονάες IRGC, την Λιβανέζικη Χεζμπολάχ ή ακόμα και την «μέτρια αντιπολίτευση», η οποία τώρα με την Χεζμπολάχ έχει συνδεθεί. Υπάρχουν επίσης Συριακές μονάδες πιστές στο Ιράν, υπενθυμίζει ο Wolf, γεγονός που υποδηλώνει ότι η διοίκηση Trump πρέπει να αποφασίσει πρώτα ποιους δεν θέλει να βλέπει στη Συρία.
Και ακόμη και αν μια τέτοια απόφαση γίνει, γράφει ο Wolfe , οι ΗΠΑ θα έχουν να εκλέξουν ανάμεσα σε δύο επιλογές: να δημιουργήσουν αντι-Ιρανικές κυρώσεις ή να αυξήσουν τον αριθμό των Αμερικανικών στρατευμάτων στη Συρία, το οποίο τελικά να οδηγήσει σε άμεση αντιπαράθεση με τον ιρανικό στρατό και τους Συμμάχους τους.
Οι αυστηρότερες κυρώσεις είναι απίθανο να είναι δυνατές, είπε ο Wolfe, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν επαρκή υποστήριξη στη διεθνή κοινότητα τώρα. Αν πάμε στο δρόμο για την αύξηση του αριθμού των Αμερικανικών στρατευμάτων στη Συρία, “μετά το Αφγανιστάν και το Ιράκ, μπορεί εύκολα να γίνει η τρίτη χώρα βάλτος σε δεκαεπτά χρόνια στην οποία θα κολλήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.”Την Αμερική σε αυτή την περίπτωση, προειδοποιεί ο έμπειρος Scout, “θα την απειλήσει όχι μόνο το Ιράν, αλλά και η μαχητική Ρωσία, και η όλο και πιο επιθετική Κίνα.”
Ο Wolf υποδεικνύει ότι η διοίκηση του Trump πρέπει να κάνει λίγα βήματα προς το Ιράν και να διαιρέσει τη Συρία σε ανεπίσημες σφαίρες επιρροής μεταξύ Ιράν, Ισραήλ, Ρωσίας και Τουρκίας, έτσι ώστε η χώρα να παραμείνει τεχνικά ένα ενιαίο κράτος, αλλά κάθε ένας από αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες θα έχει βέτο .
Και στο πλαίσιο του τμήματος της Συρίας, ο Wolf συνιστά να καταβληθούν προσπάθειες για “απόσυρση του Ιράν από την τροχιά της Μόσχας και της Κίνας”.
Στην πλησιέστερη κατεύθυνση, υποστηρίζει και ο Brian Katz, αναλυτής στο κέντρο στρατηγικών και διεθνών μελετών (CSIS) στην Ουάσινγκτον, ο οποίος στο άρθρο το “Αντιμετωπίζοντας τον άξονα”: Είναι οι ΗΠΑ προετοιμασμένες για ένα περιφερειακό πόλεμο με το Ιράν και τους συμμάχους του; Στις Αμερικανικές ειδήσεις αμυντικών πόρων αξιολογεί τη στρατιωτική κατάσταση στο Ιράκ, τη Συρία και την Υεμένη ως νίκη για το Ιράν. “Η παρέμβαση του Ιράν στον πόλεμο στη Συρία, το Ιράκ και την Υεμένη,” γράφει ο Brian Katzz, “έχει μεταμορφώσει τη δύναμη και την κλίμακα του άξονα Ιράν-Συρίας. ” H μακρόχρονη εταιρική σχέση μεταξύ του Ιράν, της Χεζμπολάχ και του Συριακού καθεστώτος εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη Συμμαχία που περιλαμβάνει τώρα ισχυρές φατρίες στο Ιράκ και την Υεμένη. Και αυτές οι ομάδες, θα σημειώσουμε, δεν είναι μόνο οι Ιρανοί πληρεξούσιοι, ή η “πολιτοφυλακή”. Έγινε μια κοινοπραξία των δυνάμεων, γράφει ο Katz, συμμετοχική με την ιδέα της κοινής άμυνας, η οποία αποτελεί άμεση απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Ως εκ τούτου, σε μια προσπάθεια να “απορρίψει” το Ιράν, η Ουάσινγκτον πρέπει να λάβει υπόψη τρία σημεία.
Πρώτον, ο “άξονας” σταθερά “κατέχει τη γη.” Η απομάκρυνση του Ιράν από την περιοχή θα απαιτήσει πρόσθετες στρατιωτικές προσπάθειες.
Δεύτερον, η στρατιωτική δύναμη θα πρέπει να εφαρμοστεί όχι μόνο κατά του Ιράν, αλλά και εναντίον ισχυρών μη κρατικών οντοτήτων και τρίτον, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα κλιμάκωσης της στρατιωτικής σύγκρουσης και η συμμετοχή πολλών πλευρών σε αυτήν. Για παράδειγμα, “οι Ισραηλινές στρατιωτικές ενέργειες στο Λίβανο μπορούν να προκαλέσουν την απάντηση της Χεζμπολάχ όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες”, γράφει ο συγγραφέας. Οι σχεδιαστές του Πενταγώνου, σύμφωνα με τον αναλυτή, θα πρέπει να αναπτύξουν ένα πιο περίπλοκο σχέδιο για έναν περιφερειακό πόλεμο από ό, τι είχαν πρόσφατα φανταστεί.
Ο Brian Katz δεν απαντά στην ερώτηση: είναι οι ΗΠΑ έτοιμες να πολεμήσουν ενάντια σε μια ισχυρή συμμαχία του Ιράν με τους περιφερειακούς συμμάχους; Ωστόσο, μια προσεκτική απαρίθμηση από τον αναλυτή της προφανής πολυπλοκότητας ενός τέτοιου πολέμου υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει ακόμη ετοιμότητα.
Αν Albert Wolfe επικρίνει την μετωπική στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή, η οποία ενισχύει μόνο την αντίσταση του Ιράν και των Συμμάχων του, ο Brian Katz επικεντρώνεται στην έλλειψη ετοιμότητας των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων για την άμεση στρατιωτική σύγκρουση με το Ιράν, ακόμη και στο επίπεδο του Επιχειρησιακού Προγραμματισμού.
Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή τα τελευταία χρόνια έχει πραγματικά αλλάξει όχι υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό σημαίνει ότι, πεπεισμένη για την αδυναμία επίτευξης στρατιωτικής νίκης, όπως λένε, με ελάχιστο αίμα, η Ουάσιγκτον θα μετακινηθεί σε μια στρατηγική έμμεσων δράσεων; Πιθανότατα, Ναι. Ήδη οι ΗΠΑ προσπαθούν να προωθήσουν τα μέτωπα των δύο γεωπολιτικών αντιπάλων τους – το Ιράν και την Κίνα. Διαφορετικά, δεν μπορεί να εξηγηθεί η κράτηση του Κινέζου διευθυντή στον Καναδά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
- https://www.wsj.com/articles/canadian-authorities-arrest-cfo-of-huawei-technologies-at-u-s-request-1544048781
- https://tvzvezda.ru/news/vstrane_i_mire/content/201811230405-pxdw.htm
- https://www.rbc.ru/economics/23/06/2018/5b2e479c9a794752a5eacf89
- http://www.atlanticcouncil.org/blogs/iransource/demanding-iran-s-withdrawal-from-syria-doesn-t-make-sense
