Απορρίφθηκε η έφεση κατά της απόφασης να μην ασκηθεί δίωξη για την υπόθεση Ρομπόσκι
Η έφεση είχε υποβληθεί κατά της απόφασης του στρατιωτικού εισαγγελέα να μην ασκηθεί καμμιά δίωξη στην έρευνα σχετικά με τον θάνατο 34 ατόμων, που βομβαρδίστηκαν από μαχητικά αεροσκάφη στο Ρομπόσκι.
Haber.sol.org 20/6/2014
ΕΠΙΣΤΟΛΗ :
Τις νύχτες μπορείτε και κοιμάστε γαλήνια κύριε Νεζντέτ Οζέλ ;
Κύριε Αρχηγέ του Γενικού Επιτελείου Στρατού,
Από τις 28/12/2011 και εντεύθεν πως αισθάνεστε ; Είστε γαλήνιος ; Μπορείτε και κοιμάστε γαλήνια τα βράδια ;
Εγώ σε μέρες όπου διάβασα ειδήσεις σχετικά με την στρατιωτική επιχείρηση στο Ρομπόσκι του Ουλούντερε, είδα πολλές φορές εφιάλτες. Κολλούσαν πάνω μου κομμένα κομμάτια σάρκας.
Αυτά τα κομμάτια σάρκας δεν σκόρπισαν πάνω σας κύριε Νετζντέτ Οζέλ ; Στα όνειρα σας ;
Οι ψυχές των 34 πολιτών που δολοφονήθηκαν όταν βλήθηκαν βάρβαρα από έναν στρατό εξοπλισμένο άρτια τεχνολογικά, που μάλιστα τους παρακολουθούσε και επί ώρες, δεν σας επισκέφτηκαν ;
Οι ψυχές των θυμάτων του Ρομπόσκι δεν στάθηκαν στο κομοδίνο του γραφείου σας να σας κοιτάξουν ;
Από εκείνα τα 34 άτομα, τα περισσότερα ήταν σε παιδική ηλικία. Τα αποκομμένα από τα παιδικά τους σώματα αιματοβαμμένα τρυφερά μέλη, πέρασαν μήπως από το σπίτι και το γραφείο σας και εξατμίστηκαν ;
Στενοχωριέστε κ. Οζέλ ; Η συνείδηση σας σας ενοχλεί ; Η καρδιά σας χτυπά μήπως τόσο δυνατά που κοντεύει να σπάσει την θωρακική κοιλότητα ;
Από τις 28/12/2011 και μετά έχετε στιγμές που να θέλετε να κλάψετε πικρά ; Ή μήπως είστε εύθυμος ; Μήπως σε κάθε σας στενοχώρια βρίσκετε θεραπεία σε προσεγγίσεις και αρχές του τύπου ¨υπεράσπιση της πατρίδας¨, ¨θητεία και κανονισμοί¨ και ¨απώλειες πολέμου¨;
Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια οι κραυγές εκείνων των αιματοβαμμένων σωμάτων, δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν καθόλου τις σταθερές σας αρχές και να χωθούν στην καρδιά σας ;
Όχι ως στρατιωτικός , όχι ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου…Ως άνθρωπος… Ως πατέρας….
Για εκείνα τα κομματιασμένα με εντολή σας παιδιά, δεν κλάψατε ποτέ κρυφά χωρίς καν να το δείξετε στην σύζυγο σας ; Δεν καταραστήκατε τον εαυτό σας ; Δεν σας ενόχλησε η συνείδηση σας ;
Η συνείδηση σας δεν απογυμνώθηκε από την στολή σας να σας κάνει να πείτε ¨φτάνει πια !¨ ;
Δεν αισθανθήκατε ποτέ πως πρέπει να ζητήσετε συγγνώμη από εκείνους τους φτωχούς ανθρώπους που με δάκρυα και σπασμούς στο στομάχι προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν τα απομεινάρια από τα σώματα των παιδιών τους και να τα σκεπάσουν με ένα νάιλον ;
Ή μήπως δεν αισθανθήκατε καθόλου αυτόν τον πόνο ; Μήπως καταφύγατε σε φράσεις του τύπου ¨Όποιος και να ήταν στην θέση μου….¨ ; Κρυφτήκατε πίσω από τα ¨ιερά¨ σας καθήκοντα και αρμοδιότητες ;
……………..
Xακάν Ακσάι
Τ24.com.tr 10/1/2014
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΡΟΜΠΟΣΚΙ
ΡΟΜΠΟΣΚΙ : Είναι ο πόνος της μάνας που δηλώνει πως ¨Χώρεσα σε μια μικρή σακούλα το διαμελισμένο σώμα του ύψους 1,80 γιού μου¨….
