Ἀνωνύμου Μοναχοῦ
Ἀπόψε, μοῦ εἶπε περιχαρὴς:
“Τά μαθες; Τά μαθες; Πολὺ ψηλὰ σὲ ἰλιγγιώδη ὕψη ὁ Γ. Ἔφραίμ !
Ἔχει τρία Στέφανα: Τοῦ Ὁσίου, τοῦ Ἰσαποστόλου, τοῦ Μάρτυρος!!! Ὑπερβαίνει τοὺς πάντες.
Ὅσιος γιατί διέπρεψε στὸ Ἄθλημα τῆς Ἀσκήσεως καὶ τῆς Ὑπακοῆς ὅσο ἐλάχιστοι.
Ἔγινε οὐρανὸς ἡ καρδιά του.
Ἀδαμάντινο σκεῦος τῆς χάριτος, κρυστάλλινο σκήνωμα τοῦ πλούτου καὶ τῶν χαρισμάτων τῆς θεότητος.
Ἰσαπόστολος γιατί ἀνέστησε ἀπὸ τὴν τέφρα τῆς ἐκκοσμίκευσης τὴν Ἀμερικανικὴ Ὀρθόδοξη ἐκκλησία, ἀλλὰ ἐπηρέασε μὲ τὰ πυρφόρα κυρήγματά του καὶ γενικὰ τὸν προφητικὸ λόγο του ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς ὑφηλίου.
Μάρτυρας γιατί κονταροχτυπήθηκε μὲ τὴ μασσωνία καὶ τὸν Σιωνισμὸ στὸ κέντρο τῶν Ἀντιχρίστων προγραμματισμῶν.
Μαχαίρωσε θανάσιμα τὸ δαίμονα πάνω στὸν Ἑβραιοχάλκευτο καὶ Ἀμερικανοπρόβλητο θρόνο του, συκοφαντήθηκε ὅσο ἐλάχιστοι, ὑπέστη τὸ ἀκόρεστο μένος συμβιβασμένων Ἀρχιερέων, ἔφερε διαρκῶς πάνω του, “τὸ Ἀπόκριμα τοῦ θανάτου”… Μιὰ σταλιά ἄνθρωπος ἀπὸ πλευρᾶς σωματικῆς διάπλασης, ἀνεδείχθη σὲ οὐρανομήκη ἄνδρα ἡσυχαστικοῦ κάλλους καὶ παγκόσμιο φάρο Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολικῆς ἀκτινοβολίας.
Νὰ δείς τή χαρά τοῦ Γ. Ἰωσὴφ τοῦ ἡσυχαστοῦ! Πώ, πώ πανηγύρι στὸν οὐρανό! Ὅλη ἡ συνοδεία καὶ πάλι μαζὶ ὅπως παλιά, λειτουργεῖ πλέον ἀδιατάρακτα τή λειτουργία τῆς χαρᾶς. Ἐκεῖ στὶς νοητὲς φωτοπερίχυτες κορυφὲς τοῦ Παραδείσου. Ἡ χαρά μου σήμερα δὲν περιγράφεται…. Θέλω νὰ χορέψω καὶ δὲν μπορῶ….”
Ἀπόψε πλούτισε ἡ ἐκκλησία. Δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία ζώντων καὶ κεκοιμημένων. Γιὰ τὸ Θεὸ ὅλοι εἶναι ζωντανοί. Ὅταν μοῦ δίνουν ὀνόματα γιὰ προσευχὴ δὲ ρωτῶ ποτὲ ἂν εἶναι ζῶντες ἢ κεκοιμημένοι.
Τώρα ὁ ὁλοζώντανος Γ. Ἔφραίμ θὰ εἶναι περισσότερο οἰκουμενικός. Παγκόσμιος, χωρὶς τὰ δεσμὰ τῆς σαρκὸς θὰ μεταβαίνει ἀστραπιαῖα παντοῦ. Θὰ ἀνήκει σὲ ὅλους. Μήπως καὶ εὑρισκόμενος στὴν ἐν σαρκὶ ζωῇ δὲν μετακινεῖτο ὅπου ἤθελε; Πολὺ περισσότερο τώρα.
-Στὰ τρία στεφάνια ποὺ ἀνέφερα, προστίθεται καὶ ἄλλο πολὺ σημαντικό: Αὐτὸ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ.
Ἦταν ὁ μεγαλύτερος σύγχρονος Προφήτης.
Ἔβλεπε τὴν ὁλόφωτη βασιλεία Τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν πανένδοξο 2ο ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ. Προετοίμασε τὸ λαὸ γιὰ πανηγυρικὴ εἰσδοχὴ στὴ ζωὴ τῶν ἐσχάτων. Φλεγόταν ἡ ἀγαπῶσα καρδιὰ του ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία ὅλοι νὰ εἴμαστε ἐκεῖ στὴ μέλλουσα ἀχειροποίητη Πόλη. Ταυτόχρονα ἔβλεπε μὲ τὴν πνευματική του διόπτρα πόσο αἰχμάλωτος εἶναι ὁ ἄνθρωπος στὰ ὀλέθρια πάθη του, γεγονὸς ποὺ ἐμπόδιζε ἀπόλυτα τὴν προοπτικὴ αὐτή. Γι’ αὐτὸ ἤλεγξε “ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ἡλίου, ἀπαθῶς καὶ ἀφόβως τὶς σύγχρονες προσκολλήσεις τῶν ἀνθρώπων στὰ ποικίλα εἴδωλα τῆς ἁμαρτίας. Εἰδικὰ στηλίτευσε μὲ κῦρος τὴν παρὰ φύση διαφθορὰ ἐγγάμων, ἀγάμων καὶ κίναιδων καὶ τὴ φονικὴ μανία τῶν σατανικῶν ἐκτρώσεων.
Ἀνέφερε καὶ τὶς ὀλέθριες ἐπιπτώσεις αὐτῶν τῶν μεγίστων ἁμαρτημάτων μέχρι τὴν πυρηνικὴ λαίλαπα ποὺ θὰ καταστρέψει ὡς Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος τὸν ἔκφυλο κόσμο μας… Ἀντὶ ὕδατος ἔβλεπε κατακλυσμὸ πυρός. Ὄχι ὅπως στὰ Σόδομα οὐρανόθεν κατερχόμενο ἀλλὰ ἀπὸ τὰ σύγχρονα ὅπλα, φονικὰ ἔνδοθεν ἐκτοξευμένο… Εἶδε τὴν ἐπικείμενη παταγώδη πτώση τῆς ἐπαίσχυντης “Βαβυλῶνος” ἤτοι τῆς αἱμοσταγοῦς καὶ σαρκολάγνου Κοσμοκράτειρος Ἀμερικῆς…
Κήρυξε αὐθεντικὸ λόγο μετανοίας καὶ ἀφύπνισε δυσεξαρίθμητες ψυχές.
Ἔτριξαν τὰ δόντια τους φαῦλοι ἀρχιερεῖς καὶ ὅλο τὸ διεφθαρμένο Ἱερατεῖο ἐναντίον Του.
Πρῶτοι ἐκεῖνοι τσουρουφλίζονταν ἀπὸ τὴν ἁγιοπνευματικὴ πυρκαγιὰ ποὺ ἄναβε ὁ Πύρινος λόγος Του. Διώχθηκε ἀνελέητα ἀλλὰ οὐδόλως κατεβλήθη καὶ οὔτε ἐφιμώθη…
Καὶ τώρα “μισθὸν προφήτου λήψεται”, συναγαλλόμενος μὲ ὅλα τὰ πρωτοπαλλήκαρα τοῦ Χριστοῦ. Μισθὸν περιφανῆ λήψεται, ὅμοιο μὲ ἐκεῖνο τῶν προφητῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης…
Σύντομα θὰ ἁγιοκαταταχθεί.
Τὸ θέλει ὁ Κυριάρχης. ὁ μόνος Κύριος πάντων καὶ τῆς Ἐκκλησίας ποὺ εἶναι τὸ Σῶμα Του. Ὁ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!”.
