Χαίρεται
Ματθ. 6,23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον;
Όταν ο Χριστός περπατούσε ως άνθρωπος στην γή και κήρυττέ έλεγε Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
Μιλούσε για πονηρό οφθαλμό και σκοτεινό σώμα ,μιλούσε για ένα άλλο σκοτάδι και ένα άλλο ΦΩΣ ,αυτό της ΨΥΧΗΣ .
Μιλούσε και προτρέπει να ακούσουμε συνετά, μετά πάσας προσοχής και παρατηρήσεως, προσεκτικά τα λόγια του ἀκούετε καὶ συνίετε .ώστε να σπάσουν το φράγμα και να κυλήσουν και να κατέβουν στην καρδία ,στην ΨΥΧΗ .
Επαναλάμβανε συνεχώς το Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, σας διαβεβαιώνω ,τα είπε ξανά και ξανά ,έπραξε παραδειγματικά ουκ ολίγες φορές ,όσες χρειαζόταν και αναχώρησε .
Μίλησε και μιλάει στα αυτιά του σώματος ,αλλά κυρίως στην ΚΑΡΔΙΑ και σε κάποια άλλη αίσθηση ,άλλον οφθαλμό τον πληγωμένο .
Όταν όμως η καρδιά είναι πεπωρωμένη ,σκληρή ,κουφή ,από την επίδραση της αμαρτίας ,όταν έχει χάσει την δύναμή να αισθάνεται ,έχει πληγωθεί ,έχει νεκρωθεί η ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ .
Φιλιπ. 2,10 ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων
Μετά την ανάληψη του και την Πεντηκοστή ,στην επανεμφάνιση του στον αγαπημένο του Μαθητή οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός ,οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ, ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν,
καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος
Αυτή η εικόνα τρόμαξε τον Ιωάννη και όπως αναφέρει έπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός.
Όποιός νομίζει ότι αυτή η εικόνα δεν θα τον τρομάξει κατά την ώρα της κρίσεως ,την δευτέρα του παρουσία πλανάται, γιατί… τότε παν γόνυ κάμψη επουρανίων και επίγειων και καταχθονίων από δέος ,φόβο ή σέβας .
Αυτή η αλλαγή της εικόνας του σε σχέση με την πρώτη του παρουσία στην γή ,υποδηλώνει και μας προετοιμάζει για την εμφάνιση του κατά την διάρκεια της δευτέρας του παρουσίας ,την εμφάνιση του κριτή πλέον .
Εκεί που η αντίστροφη μέτρηση της κλήσης για ΜΕΤΑΝΟΙΑ θα μηδενίσει και όποιος κατάλαβε κατάλαβε και πήρε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν να καθαρίσει την ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ του.
Λουκ. 24,25 · ὦ ἀνόητοι καὶ βραδεῖς τῇ καρδίᾳ .
Στην πορεία πρός τους Εμμαούς ο Χριστός μας αναδεικνύει την πνευματική μας τύφλωση , την χωρίς νού και βραδεία λειτουργία της καρδιάς μας ,πριν και χωρίς την Πεντηκοστή .
Αφού η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος έκτοτέ μέσα στην εκκλησία ,αποκαθιστά την ανοησία και την βραδύτητα τῇ καρδία …. ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
Αφού μένει μαζί τους , συνεχίζει την διδασκαλία κατά την διάρκεια της διαδρομής ,αλλά και κατά την διάρκεια του δείπνου .
Τότε αφού λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς. τους έκανε και ένα δώρο ,τους έδωσε μία έλαμψη ώστε να τον αναγνωρίσουν αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· και μετά εξαφανίστηκε καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ᾿ αὐτῶν.
Ιω. 15,14 ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.
Την καρδιά ,τις πνευματικές αισθήσεις ,την ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ την τυφλώνω ,την κουφαίνω ,την κλείνω με τις πράξεις μου ,τις αμαρτίες μου , με την δαιμονική ενέργεια που συσσωρεύω μεσα της και γύρω της .
Δεν δέχομαι την κάθαρση που θα με οδηγήσει στην ΑΓΑΠΗ και την φιλία του .
Αφού κάνω το αντίθετο από το να τηρώ τις εντολές του καταπατώ το ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.
Το σκοτάδι ,η νέκρωση. που συσσωρεύω στην ψυχή μου , παγώνει ,νεκρώνει την ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ
Την έκτη αίσθηση που μου χάρισε ο Θεός , με το κατ εικόνα και το καθ ομοίωση ,να συνομιλώ μαζί του ως παιδί με πατέρα και με τον Χριστό ως αδελφός πρός αδελφό ,ως φίλος πρός φίλο .
Αποκ. 3,6 Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.
Μπορεί να έπεσα ,να πλανήθηκα , να αμάρτησα , να τυφλώθηκα και να κουφάθηκα ,να έχασα σχεδόν όλη μου την ΕΚΤΗ ΑΙΙΣΘΗΣΗ .
Να μην ακούω ,να μην βλέπω , να μην νοιώθω την άπειρη ΑΓΑΠΗ του Θεού για μένα σχεδόν καθόλου .
Να μην αγαπώ πλέον σχεδόν καθόλου τον Θεό και τους ανθρώπους ,σχεδόν να πάγωσα ,να νεκρώθηκα .
Να μην αισθάνομαι τίποτα σχεδόν νεκρωμένος από το δάγκωμα του φιδιού και να είμαι έτοιμος να χαθώ από την γοητεία της κόμπρας .
Όταν και όσο είναι σχεδόν και όχι τελείως υπάρχει ελπίδα .
Αποκ. 1,18 καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου.
Όμως είμαι σίγουρος ότι πρίν νεκρωθεί αυτή η ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ,εκεί που όλα φαίνονται να τελειώνουν και εγώ τσεκάρω το εισιτήριο για τον άδη .
Λίγο πρίν πλακώσει το σκοτάδι ,σβήσει το καντηλάκι μου ,τυφλωθεί πλήρως ο οφθαλμός της ψυχής μου και συντρίβω ως καλαμιά στα σκοτάδια .
Όσο υπάρχει έστω και λίγο ΦΩΣ μέσα μου ,όσο υπάρχει μία σπίθα στην ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ .
Τότε πάντα θα εμφανίζεται αυτός που πέρασε ,σύντριψε τις πύλες του άδου και κράτησε τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου .
Σκοτώνοντας τον άδη …
Αποκ. 22,5 καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἔτι, καὶ οὐ χρεία λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς φωτιεῖ αὐτούς, καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω ,είναι να μην αφήσω αυτή την ΕΚΤΗ μου ΑΙΣΘΗΣΗ να σβήσει .
Να προσεύχομαι ,να πυροβολώ το σκοτάδι που απειλεί να με καταπιεί ,με το κομποσκοίνι ,με το ψαλτήρι ,με την συμμετοχή στα Μυστήρια .
Να απλώνω στον αέρα τα χέρια μου και να ελπίζω σε αυτά τα δύο πληγωμένα χέρια να εμφανιστούν .
Για να με τραβήξουν ,από τον πόνο ,την αγωνία ,τον ,φόβο ,την ανασφάλεια , το ψέμα ,το σκοτάδι ,το κρύο ,την υγρασία και να με πάρουν μαζί τους στο ΦΩΣ ,την χαρά του παραδείσου ,αλλά και της Βασιλείας ,εκεί που ….νὺξ οὐκ ἔσται ἔτι, καὶ οὐ χρεία λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου
ευρήκαμεν, Ἰησοῦν …
Μέσα σε όλους μας ο Θεός έβαλε αυτήν την ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ και χάραξε το νόμο του ,προς αναζήτηση του .
Καλούμαστε ως κλητοί όλοι ανεξαιρέτως να την κρατήσουμε ενεργή με τα έργα μας και να την καθαρίζουμε με την ΜΕΤΑΝΟΙΑ μας ,την στροφή πρός τον Θεό ,δια της ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ .
Έτσι θα τον βλέπουμε , θα τον ακούμε ,θα τον ακολουθούμε συνεχώς με αυτόν τον οφθαλμό ,τον οφθαλμό της έκτης αίσθησης
Οφθαλμό και νοητή αίσθηση ,την έκτη ,που εκείνος μας χάρισε ,εμείς τον λερώνουμε ,τον κλείνουμε
Μετά μόνο εκείνος πάλι μπορεί να μας τον καθαρίσει και να μας τον ανοίξει ,αποστέλλοντας τις πρώτες βοήθειες το Αγιον Πνεύμα ..
Αυτό πρέπει να ζητώ και να ελπίζω ,στην επενέργεια της άκτιστης ενέργειας του Αγίου Πνεύματος πάνω μου ,που θα καθαρίσει και θα ανοίξει αυτόν τον πνευματικό μου οφθαλμό .
Αυτό όμως αποστέλλεται από τον Χριστό και η διαδικασία αυτή γίνεται με ταπείνωση ,υπακοή ,υπομονή ,εντός της Εκκλησίας του ,όσοι πιστοί προσέλθετε…
Ιω. 16,13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν·
Καλή Φώτιση και αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
