Η δημόσια ραδιοτηλεόραση της Δανίας σύμφωνα με το dr.dk ανοίγει τον διάλογο για τις σοβαρές βλάβες που υπέστησαν ανήλικοι μετά τον εμβολιασμό τους, την ώρα που σε άλλες χώρες –όπως η Ελλάδα– το θέμα παραμένει ταμπού.
Η ομολογία που ταρακούνησε τη Δανία
Ένας Δανός παιδίατρος, ο οποίος ο ίδιος είχε εμβολιάσει παιδιά κατά της COVID-19, προχώρησε σε μία παραδοχή που σπάνια ακούγεται από τα χείλη επαγγελματιών υγείας: η σύσταση εμβολιασμού για υγιή παιδιά «δεν άξιζε». Η δήλωση του Δρ. Klaus Birkelund Johansen, προϊσταμένου παιδιάτρου, μεταδόθηκε από το δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο της Δανίας (DR), φέρνοντας στο φως ένα ζήτημα που σε πολλές χώρες παραμένει στο σκοτάδι.
Αφορμή στάθηκε η απόφαση της δανέζικης Αρχής Αποζημιώσεων Ασθενών (Patienterstatningen) να εγκρίνει αποζημιώσεις ύψους εκατομμυρίων κορώνων σε εννέα παιδιά, τα οποία υπέστησαν σοβαρές και τεκμηριωμένες βλάβες μετά τον εμβολιασμό τους. Όλα τα περιστατικά αφορούσαν ανήλικους κάτω των 18 ετών κατά τη στιγμή χορήγησης του σκευάσματος.
Αναγνωρισμένες βλάβες και εκατομμύρια αποζημιώσεις
Οι βλάβες που αναγνωρίστηκαν από τη δανέζικη πολιτεία δεν είναι ήπιες ή παροδικές. Πρόκειται για περιπτώσεις περικαρδίτιδας, χρόνιας κνίδωσης και φλεγμονών του κεντρικού νευρικού συστήματος – καταστάσεις που μπορούν να συνοδεύουν έναν άνθρωπο για όλη του τη ζωή. Οι αποζημιώσεις που επιδικάστηκαν αγγίζουν, συνολικά, ποσά εκατομμυρίων, αντανακλώντας τη σοβαρότητα της υγείας των πληγέντων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Δανία διαθέτει ένα θεσμοθετημένο σύστημα αποζημίωσης για φαρμακευτικές βλάβες, όπως άλλωστε και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Το αξιοσημείωτο εδώ δεν είναι η ύπαρξη του μηχανισμού, αλλά η δημόσια παραδοχή και η κάλυψη του θέματος από το κρατικό μέσο ενημέρωσης. Η DR δεν αρκέστηκε σε μία ξερή ανακοίνωση· φιλοξένησε τον ειδικό παιδίατρο και έθεσε τα κρίσιμα ερωτήματα: Ήταν σωστή η αρχική σύσταση; Υπήρξε επαρκής στάθμιση κινδύνου-οφέλους για τα παιδιά;
«Δεν ήταν απαραίτητο» – Το ηχηρό μήνυμα ειδικού
Ο Klaus Birkelund Johansen, μιλώντας ανοιχτά, τόνισε πως εκ των υστέρων η συγκεκριμένη πολιτική υγείας δεν άξιζε τον κίνδυνο που ανέλαβαν τα υγιή παιδιά. Υπενθύμισε ότι η σύσταση του 2021 από την Υγειονομική Αρχή της Δανίας προέβλεπε εμβολιασμό παιδιών ήδη από την ηλικία των 5 ετών, μία απόφαση που τότε παρουσιάστηκε ως μονόδρομος για την προστασία του κοινωνικού συνόλου. Σήμερα, με τα δεδομένα των αποζημιώσεων και των κλινικών περιστατικών, ο ίδιος αναθεωρεί.
Η δήλωσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα επειδή προέρχεται από έναν γιατρό που συμμετείχε ενεργά στην εμβολιαστική εκστρατεία. Δεν μιλά από θεωρητική σκοπιά, αλλά έχοντας δει από κοντά τόσο τη λογική της πρόληψης όσο και τις πραγματικές παρενέργειες.
Γιατί η Δανία συζητά και η Ελλάδα σιωπά;
Το ερώτημα που πλανάται είναι γιατί μία τέτοια κουβέντα διεξάγεται με νηφαλιότητα στη Δανία, ενώ σε χώρες όπως η Ελλάδα απουσιάζει πλήρως. Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, στη μεγάλη τους πλειονότητα, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν κάθε κριτική προς την πανδημική διαχείριση ως απαγορευμένη ζώνη. Ακόμα κι όταν ευρωπαϊκοί θεσμοί ή κρατικοί φορείς άλλων κρατών αναγνωρίζουν βλάβες, η εγχώρια δημοσιογραφία σπάνια αναδεικνύει τα γεγονότα.
Στην Ελλάδα δεν έχει στηθεί ποτέ ανάλογος δημόσιος διάλογος. Ουδείς γνωρίζει αν υπάρχουν καταγεγραμμένες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ανήλικους, ποιος τις παρακολουθεί και αν έχουν χορηγηθεί αποζημιώσεις. Το νομικό πλαίσιο προβλέπει αποζημιώσεις μόνο υπό εξαιρετικά αυστηρές προϋποθέσεις, ενώ η διαδικασία είναι αδιαφανής και χρονοβόρα. Η συζήτηση «θάφτηκε» κάτω από τον φόβο της παραπληροφόρησης.
Η Δανία αποδεικνύει ότι μία ώριμη δημοκρατία μπορεί να αναγνωρίζει λάθη και να συζητά ανοιχτά τις συνέπειες των πολιτικών υγείας, χωρίς να καταρρέει η εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Αντίθετα, η σιωπή γεννά καχυποψία και οργή.
Επιστροφή στην πραγματικότητα χωρίς παρωπίδες
Η είδηση από τη σκανδιναβική χώρα δεν αποδεικνύει ότι τα εμβόλια είναι επικίνδυνα για όλα τα παιδιά. Δείχνει, ωστόσο, ότι ακόμη και σπάνιες βλάβες οφείλουν να αναγνωρίζονται, και ότι η Ιατρική οφείλει να επανεξετάζει τις παρεμβάσεις της με ειλικρίνεια. Το δίδαγμα για την Ελλάδα είναι σαφές: η προστασία της δημόσιας υγείας περνά μέσα από τη διαφάνεια και την ελεύθερη διακίνηση των δεδομένων – όχι μέσα από τείχη σιωπής.
Αν η Δανία μπορεί να πληρώνει εκατομμύρια σε πληγέντα παιδιά και να το συζητά δημόσια, τότε και οι ελληνικές Αρχές οφείλουν να εξετάσουν κατάματα τα δικά τους δεδομένα. Δεν πρόκειται για αντιπαράθεση «υπέρ» ή «κατά» των εμβολίων, αλλά για τη στοιχειώδη υποχρέωση κάθε πολιτισμένης κοινωνίας απέναντι στους πολίτες της.
