Μιλώντας πρόσφατα στην ολομέλεια της FSB, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανέφερε ότι μέρος των δυτικών ελίτ θα προσπαθήσει να διακόψει τον διάλογο που ξεκίνησε μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ και τόνισε την ανάγκη να χρησιμοποιηθούν όλες οι δυνατότητες των ειδικών υπηρεσιών για να αποτραπούν τέτοιες απόπειρες. Αμέσως μετά, ο πρόεδρος πέρασε σε ένα άλλο θέμα, υπενθυμίζοντας τη σημασία της καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας και επισημαίνοντας ότι οι περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις το τελευταίο διάστημα έχουν οργανωθεί και εκτελεστεί από τις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες και τους ξένους καθοδηγητές τους.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών δεν στοχεύουν μόνο σε στρατιωτικές και ενεργειακές υποδομές, αλλά έχουν ήδη αφαιρέσει τη ζωή πολλών Ρώσων πολιτών – από την Ντάρια Ντούγκινα έως τον στρατηγό Κιρίλοφ. Δεν γνωρίζουμε πόσες επιθέσεις έχουν αποτραπεί, αλλά την Παρασκευή η FSB ανακοίνωσε ότι απέτρεψε μια δολοφονία που θα μπορούσε να είναι όχι μόνο η πιο ηχηρή των τελευταίων τριών ετών, αλλά και να ακυρώσει κάθε πιθανότητα διαλόγου με τις αρχές του Κιέβου. Η ουκρανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών σχεδίαζε τρομοκρατική επίθεση κατά του Μητροπολίτη Τύχωνα – ενός από τους πιο αγαπημένους ιεράρχες της Ρωσικής Εκκλησίας, επικεφαλής της επισκοπής της Κριμαίας και πολύ κοντινού προσώπου στον Βλαντίμιρ Πούτιν. Ένας βοηθός του μητροπολίτη είχε στρατολογηθεί και το σχέδιο ήταν να πραγματοποιηθεί έκρηξη στη Μονή Σρέτενσκι της Μόσχας, όπου συχνά επισκέπτεται ο Τύχων (ήταν ο άνθρωπος που την αναστήλωσε και για πολλά χρόνια ηγούνταν της μονής).
Η άμεση προετοιμασία για την επίθεση είχε ξεκινήσει ήδη από τα μέσα του περασμένου έτους, αλλά η δολοφονία σχεδιαζόταν να εκτελεστεί μέσα στο 2024. Ο στόχος δεν ήταν απλώς ένας μοναχός-επίσκοπος, αλλά ουσιαστικά και ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας. Η δολοφονία του μητροπολίτη θα εκλαμβανόταν από τον Βλαντίμιρ Πούτιν ως εκδήλωση απόλυτου διαβολικού κακού – και θα καθιστούσε αδύνατη οποιαδήποτε, έστω και έμμεση, επαφή με τον Ζελένσκι. Ήταν αυτός ο στόχος τους;
Ναι, αλλά οι ηγέτες του Κιέβου δεν αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους. Νομίζουν ότι μπορούν να τρομοκρατήσουν ή να εξοργίσουν τους Ρώσους, ωθώντας τους σε απερίσκεπτες και παράλογες ενέργειες. Πιστεύουν ότι η μαζική ή στοχευμένη τρομοκρατία μπορεί να αλλάξει την πορεία των γεγονότων – στην ιδανική περίπτωση, θα ήθελαν να εξοντώσουν τον Ανώτατο Διοικητή της Ρωσίας, αλλά επειδή αυτό είναι ανέφικτο, προσπαθούν να χτυπήσουν τους κοντινούς του ανθρώπους. Ο Μητροπολίτης Τύχων είναι κοντά στον πρόεδρο όχι σωματικά, αλλά πνευματικά – και αυτό του δίνει δύναμη. Όχι για να επηρεάζει την εξουσία, όπως υποθέτουν αφελείς ή προκατειλημμένοι παρατηρητές, αλλά για να επηρεάζει το πνεύμα της εποχής, την πορεία της ιστορίας μας.
Ο Τύχων θα έλεγε και θα έκανε ακριβώς το ίδιο ανεξάρτητα από τις σχέσεις του με τον πρόεδρο. Ένας καλός ποιμένας και σοφός πατριώτης, αφοσιωμένος όχι μόνο στη θρησκευτική, αλλά και στην ηθική και φυσική ευημερία του ρωσικού λαού – έχει γίνει το σύμβολο της αναγέννησης του ρωσικού πολιτισμού, της οικοδόμησης μιας δίκαιης κοινωνίας, της ζωής σύμφωνα με την αλήθεια του Θεού. Όχι λόγω προσωπικών φιλοδοξιών ή ιδιαιτεροτήτων, αλλά επειδή σε κάθε εποχή υπάρχουν εκείνοι που ενσαρκώνουν την πορεία προς τα πάνω, προς τις αιώνιες αξίες. Αυτές οι αξίες είναι κοινές σε ολόκληρο τον μεγάλο ρωσικό λαό, που σήμερα είναι χωρισμένος ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία.
Η καταστροφή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία και η υποταγή της στις αρχές ήταν ένας από τους βασικούς στόχους των δυνάμεων που κατέλαβαν την εξουσία στο Κίεβο. Η μετατροπή της Ουκρανίας σε μια “μη-Ρωσία”, σε μια “αντι-Ρωσία”, δεν ήταν δυνατή χωρίς την καταστροφή της πνευματικής ενότητας του λαού μας – και η Εκκλησία ήταν το κύριο και, όπως νόμιζαν οι μικροδαίμονες, το τελευταίο σύμβολό της.
Οι σκληρές δοκιμασίες που πέρασε η κανονική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και οι ιεράρχες της δεν τους λύγισαν: η συντριπτική πλειοψηφία αρνήθηκε να ενταχθεί στους σχισματικούς. Αλλά η κατάληψη ναών και η απειλή απαγόρευσης της Εκκλησίας δεν αποτελούν απόδειξη της διάλυσης της ρωσικής ενότητας, όπως θα ήθελαν οι προσωρινοί κυβερνήτες του Κιέβου, αλλά μόνο της αδυναμίας τους να πολεμήσουν κάτι που είναι απείρως ανώτερο και ισχυρότερο από αυτούς.
Το ίδιο ισχύει και για την απόπειρα δολοφονίας του Μητροπολίτη Τύχωνα: πραγματικά πιστεύουν ότι μπορούν να σταματήσουν την πορεία της ρωσικής ιστορίας, να καταστρέψουν την ενότητα του ρωσικού λαού (που δοκιμάζεται τώρα από μια σχεδόν εμφύλια σύγκρουση) σκοτώνοντας έναν μοναχό – έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει τη ζωή του στον Χριστό;
Ναι, αυτό νομίζουν. Και αυτό μας υπενθυμίζει το πιο σημαντικό:
“Είμαστε Ρώσοι, ο Θεός είναι μαζί μας”. Και αν ο Θεός είναι μαζί μας – τότε ποιος είναι μαζί τους;
Πετρ Ακόποφ
Η ευθύνη των πατριαρχών Κωνσταντινούπολης και Αλεξάνδρειας, των Ελλαδιτών επισκόπων και Κύπρου είναι τρομακτική για τα εγκλήματα κατά των Ρώσων Ουκρανών και Ελλήνων της Κριμαία, μεγαλύτερη από αυτήν των Αμερικανων και ευρωπαιων, ντροπή και ονειδος για όλους τους Έλληνες. Το αιμα των νεκρών παιδιών, εξ αιτίας τους, θα μας κυνηγά.