Γράφει η Χριστίνα
Αφιερωμένο… για να μαθαίνουν οι νεότεροι για τους ξένους “Συμμάχους μας”
«Οι Σύμμαχοι, και ιδιαιτέρως οι Άγγλοι, επέδειξαν, κατά τας
τραγικάς εκείνας στιγμάς, ανήκουστον αναισθησίαν. Τα πληρώματα των εν
Σμύρνη ναυλαχούντων πολεμικών των, απέκοπτον τας χείρας και εύθραυον τας
κεφαλάς των δυστυχών εκείνων Ελλήνων, που ενόμισαν ότι ημπορούσαν,
αποφεύγοντες την τουρκικήν μάχαιραν, να εύρουν άσυλον και προσωρινήν
φιλοξενίαν εις τα πολεμικά σκάφη. Έστρεψαν, μάλιστα, και τους προβολείς
των πλοίων των επί της προκυμαίας της Σμύρνης, δια να απολαύσουν το
μακάβριον και ανατριχιαστικόν θέαμα της ομαδικής σφαγής των Ελλήνων. Και
όμως θα ήρκουν τότε ελάχιστοι κανονιοβολισμοί των αγγλικών πλοίων δια
να σωθή τουλάχιστον η πόλις και δια να προληφθούν αι σφαγαί και τα
μαρτύρια τους πληθυσμού της, ως και του εις αυτής καταφυγόντως ελληνικού
μικρασιατικού πληθυσμού. Αφ’ ετέρου οι Γάλλοι, εις τα Μουδιανιά,
έρριψαν ζεματιστό νερό εις όσους απεπειράθησαν να ανέβουν επί των πλοίων
των! Τέλος, ο Αμερικανός πρόξενος εν Σμύρνη, όταν πήγε τότε εις γεύμα
όπου ήτο προσκεκλημένος και ο Γάλλος πρόξενος, τον ήκουσε να δικαιολογεί
με απερίγραπτον κυνισμόν της επινράδυνσιν της αφίξεώς του: η λέμβος που
τον έφερεν από το γαλλικόν πλοίον, προσέκρουσεν εις πτώματα Ελληνίδων
γυναικών που έπλεον εις την παραλίαν!».
Κι όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται σε άλλη μαρτυρία, «τόσα πολλά ήταν τα πτώματα που επέπλεαν στην παραλία, ώστε μπορούσες να περπατήσεις πάνω τους».
Την εικόνα αυτής της μακάβριας εικόνας συμπλήρωσε και ο Γάλλος συγγραφέας Εντουάρ Ντριο γράφοντας:
«Χιλιάδες δυστυχείς υπάρξεις συσωρευμένες κατά μήκος της προκυμαίας
ρίχτηκαν στην θάλασσα. Σε μεγάλο μήκος του λιμανιού εκατοντάδες πτωμάτων
είχαν γεμίσει την θάλασσα ώστε να μπορεί κανείς να βαδίσει πάνω σε
αυτά.
Τους επιπλέοντες τους αποτελείωναν οι Τούρκοι με σπαθιά και ξύλα.
Αναρίθμητες οι υπάρξεις, προπαντός γυναίκες, παιδιά και γέροντες,
εσφάγησαν μέσα σε αίσχιστες θηριωδίες…».
Δεν θέλησα να αναφερθώ και να αναζητήσω τα αίτια που συνετέλλεσαν στην καταστροφή της Μικράς Ασίας, γιατί είναι γνωστά, αλλά πιστέψτε με, το παραπάνω που αναγνώσατε, κάποια δήθεν “κυρία” το αποκάλεσε συνωστισμό. Αν αυτό σας μοιάζει με συνωστισμό τότε να αποδωσουμε άλλο ορισμό στην λέξη σφαγή.
Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, είναι η μεγαλύτερη εθνική συμφορά
στην ιστορία του νεωτέρου Ελληνισμού. Κι αυτό, όχι μόνο γιατί αποτέλεσε την
ταφόπλακα στο όνειρο της «Μεγάλης Ιδέας» του Ελ.Βενιζέλου που προσέβλεπε στην επανένωση
όλων των εδαφών που κατοικούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων από Έλληνες αλλά επειδή ξεριζώθηκε οριστικά η μακραίωνη ελληνική ιστορία-παρουσία
στην περιοχή, με τον πιο δραματικό τρόπο.
Η Μικρασιατική Καταστροφή, δεν είναι ένα γεγονός που προέκυψε ξαφνικά,
αλλά ήταν αποτέλεσμα χρόνιων διεργασιών στις οποίες συμμετείχαν και
αλληλεπιδρούσαν αρκετοί παράγοντες. Ήταν αποτέλεσμα αντικειμενικών
δυσκολιών, λαθών, αντικρουώμενων συμφερόντων, ενίοτε και μικροπολιτικών
σκοπιμοτήτων και παθών.
Στούς Τούρκους εν ευθέτω χρόνω θα τους αποδοθούν, τα τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.Όλα εδω πληρώνονται.
