Στον διάλογο που ακολουθεί (ο οποίος δεν είναι πραγματικός) εκτίθενται ορισμένες βασικές αρχές σχετικά με το πώς θα ήταν ορθό να αξιολογηθεί (από έναν ορθόδοξο πιστό) ο προφητευόμενος, με βάση την διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
ΜΕΡΟΣ Αʼ
ΓΕΝΙΚΑ
Πιστός: Δεν μπορώ να δεχθώ κανένα πρόσωπο που χαρακτηρίζει τον εαυτό του ισόθεο.
Προφητευόμενος: Πολύ ορθά. Είναι χαρακτηριστική περίπτωση πλάνης που έχει γεννηθεί από την υπερηφάνεια.
Πιστός: Τότε τι συζητάμε, αφού ούτε εσύ ο ίδιος δεν παραδέχεσαι τον… εαυτό σου;
Προφητευόμενος: Απαντώ σε αυτό που είπες, ότι «χαρακτηρίζει τον εαυτό του…». Εγώ ουδέποτε χαρακτήρισα έτσι τον εαυτό μου με δική μου πρωτοβουλία. Η πρωτοβουλία είναι του Χριστού. Από τον Χριστό παρέλαβα αυτά που λέω, έστω κι αναφέρονται στον εαυτό μου.
Πιστός: Μήπως ο Χριστός που επικαλείσαι δεν είναι ο Χριστός, αλλά ο… διάβολος που σε πλανά; Μου φαίνεται προφανές ότι είναι έτσι.
Προφητευόμενος: Σου φαίνεται εύκολο να απορρίψεις κάτι που δεν γνωρίζεις και νομίζεις ότι έτσι κινείσαι στο πνεύμα της Ορθοδοξίας, αφού απορρίπτεις τους προφανείς αιρετικούς, που θα σε έστελναν στην απώλεια και στην κόλαση, αν τους παραδεχόσουν. Δεν σκέφτεσαι, όμως, ότι όσο επικίνδυνο είναι να δεχθείς κάτι αιρετικό ή δαιμονικό, άλλο τόσο επικίνδυνο είναι να απορρίψεις κάτι που προέρχεται από τον Θεό, τον Χριστό. Οι Ιουδαίοι της εποχής του Χριστού ακριβώς αυτό έπραξαν.
Πιστός: Εγώ δεν είμαι Ιουδαίος, ούτε απορρίπτω τον Χριστό.
Προφητευόμενος: Διαπράττεις, όμως, το ίδιο σφάλμα με εκείνους. Το σφάλμα τους έγκειται στο ότι στηρίχθηκαν στις δικές τους δυνάμεις για να αξιολογήσουν κάτι που ήταν πάνω από τις δυνάμεις τους.
Πιστός: Επομένως τι πρέπει να κάνω;
Προφητευόμενος: Πρέπει να ζητήσεις τη χάρη του Χριστού, που θα σε διδάξει τι πρέπει να δεχθείς και τι να απορρίψεις.
Πιστός: Εγώ δεν κατέχω τέτοια υψηλά πνευματικά μέτρα.
Προφητευόμενος: Τότε κάνε εκείνο που μπορείς. Να αποδεχθείς ότι δεν γνωρίζεις. Εσύ ο ίδιος μόλις το ομολόγησες, αφού είπες ότι δεν έχεις πρόσβαση στην χάρη του Θεού, ώστε να σε διδάξει. Η ανθρώπινη απόρριψη δεν θα σε ωφελήσει, διότι μέσω αυτής ομολογείς σιωπηρά ότι δεν χρειάζεσαι την χάρη, με αποτέλεσμα να την παραγνωρίζεις, παρότι αυτή αποτελεί τον χριστιανικό σου στόχο. Ούτε η ανθρώπινη αποδοχή είναι ωφέλιμη, διότι δεν στηρίζεται στην χάρη του Θεού, οπότε καταλήγει σε αμαρτία. Κάθε τι που δεν στηρίζεται στην πραγματική πίστη (δηλαδή εκείνη που επιτρέπει την εισροή της χάριτος στην ψυχή του ανθρώπου) είναι αμαρτία. «Παν δε ο ουκ εκ πίστεως, αμαρτία εστιν» (Ρωμ, 14, 23).
Πιστός: Αν, όμως, η αίρεση είναι προφανής;
Προφητευόμενος: Προφανής είναι για σένα. Πότε η Εκκλησία δεν αντιμετώπισε κάτι παρόμοιο με όσα λέει ο προφητευόμενος (δηλαδή εγώ). Οι αιρέσεις προσκρούουν στα δόγματα για την Αγία Τριάδα ή/και τον Χριστό. Κάτι απορρίπτουν ή τροποποιούν. Όσα λέω εγώ (και δεν είναι δικά μου όσα λέω, αλλά του Χριστού) δεν απορρίπτουν τίποτα. Ίσα ίσα που αν τροποποιηθεί κάτι στο δόγμα, καταρρέει και η διδασκαλία για τον προφητευόμενο.
Πιστός: Κι αν είσαι απλά ένας ψευδοπροφήτης από εκείνους που αναφέρει η Αγία Γραφή;
Προφητευόμενος: Κι ένας «απλός» ψευδοπροφήτης, που ισχυρίζεται ότι είναι ο Χριστός, προσκρούει στα δόγματα της Εκκλησίας, έστω και έμμεσα. Διότι παίρνοντας τη θέση του Χριστού τοποθετεί τον εαυτό στη θέση του σωτήρα και καταλύει έτσι τη σωτηρία που έφερε ο Χριστός στον κόσμο, σωτηρία που μόνο ο Θεός μπορούσε να φέρει εις πέρας και όχι άνθρωπος. Η περίπτωσή μου δεν είναι καθόλου «κλασική».
Πιστός: Κι αν σε αγνοήσω;
Προφητευόμενος: Το βασίλειό μου δεν είναι στη Γη. Ακόμη και η προφητευόμενη επίγεια βασιλεία θα είναι για μένα κάτι σαν «υπηρεσιακό καθήκον». Το πραγματικό Βασίλειο βρίσκεται στους ουρανούς, μαζί με τον Χριστό, την Θεοτόκο Μαρία και τους αγίους. Αν θέλεις, έλα κι εσύ εκεί.
ΜΕΡΟΣ Βʼ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΤΡΑΧΩΝΙ
Πιστός: Τι σχέση έχουν με την ορθόδοξη πίστη οι ζωγραφιές στο Τραχώνι; Και γιατί είναι κακότεχνες (κατά τον χαρακτηρισμό της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου);
Προφητευόμενος: Σχετικά με το κακότεχνο υπάρχουν πολλοί λόγοι. Πρώτον, δεν αποσκοπούν στην απεικόνιση αγίων αλλά στην μετάδοση μηνυμάτων. Δεύτερον, αποτελούν ένα είδος εξέτασεων (πρβλ. τα λόγια του αγίου Παϊσίου ότι «θα δώσουμε εξετάσεις») όπου εξετάζεται αν ο εκάστοτε κριτής είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι δεν είναι κριτής αλλά κρινόμενος, δηλαδή αν είναι σε θέση να ξεπεράσει το κακότεχνο γράμμα (ζωγραφιά) και να φθάσει στο πνεύμα, στη χάρη. Εδώ, όμως, η χάρη είναι ιδιαίτερα υψηλή, άρα δύσκολα προσιτή, λόγω του βάθους του μυστηρίου που υποκρύπτεται. Η ανίχνευση της χάριτος θα απαιτούσε πραγματική αγιότητα από τον κριτή. Γιʼ αυτό δεν αποτελεί έκπληξη ότι αστόχησαν να δώσουν ορθή αξιολόγηση (βλ. τις απορριπτικές δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο), όχι μόνο οι απλοί λαϊκοί και κληρικοί, αλλά και αυτή η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου. Ήταν δύσκολο, πολύ δύσκολο, αλλά όχι αδύνατο. Χάσατε, ως λαός και κλήρος, τις υψηλές «βαθμολογίες». Τώρα θα αγωνισθείτε για την βάση, να περάσετε απλώς το «μάθημα». Αν μείνετε μετεξεταστέοι, θα κληθεί η επόμενη γενιά ανθρώπων.
Τρίτον, το κακότεχνο, ή ορθότερα, το παιδικό στις ζωγραφιές αποσκοπεί στην ταπείνωση του νου (η αληθινή ορθοδοξία υπάρχει μόνον εκεί όπου υπάρχει ταπείνωση). Όταν οι πιστοί νομίζουν ότι ασχολούνται με σημαντικά θέματα, ξεχνούν συνήθως ότι «το εν ανθρώποις υψηλόν βδέλυγμα ενώπιον του Θεού» (Λουκ, 16, 15). Η παιδικότητα στις ζωγραφιές του Τραχωνίου δίνει, σε όσους θέλουν, αφορμή για ταπείνωση του σημερινού επηρμένου νου των ανθρώπων.
Υπάρχουν και άλλοι λόγοι.
Πιστός: Μια εικόνα, η οποία θεωρείται από τους Τραχωνίτες ως αποτέλεσμα θαυμαστού γεγονότος, είναι κλεμμένη από βιβλίο αμερικανού μεθοδιστή! (https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/traxonites-i-plani-tou-traxonioy-synexizetai/amp/)
Προφητευόμενος: Και το θαύμα με την αυτήν την φωτογραφία είναι αληθινό και η ταύτιση με κάτι που προϋπήρχε είναι προφανής. Δεν πρόκειται για απάτη (δηλαδή για αντιγραφή από το βιβλίο). Οι μεθοδιστές και όλες οι παρόμοιες ομάδες βρίσκονται εκτός του χώρου της σωτηρίας (την οποία μόνο η ορθόδοξη Εκκλησία παρέχει), γιʼ αυτό τους δίδεται, έστω και χωρίς να το γνωρίζουν, το δικαίωμα να συμμετάσχουν, δια μέσου των αιώνων, στην αποκάλυψη του προφητευόμενου. Το συμβάν περιέχει ένα κλειδί για την εκπλήρωση των Αγίων Γραφών στο πρόσωπο του προφητευόμενου: πολλά χωρία εφαρμόζονται στον Χριστό, αλλά εκπληρώνονται, τα ίδια ακριβώς χωρία, και στον προφητευόμενο. Δηλαδή όπως η φωτογραφία που μοιάζει να απεικονίζει κάτι γνωστό, αλλά στην πραγματικότητα απεικονίζει κάτι καινούργιο (το οποίο στην εξωτερική εμφάνιση ταυτίζεται με το παλαιό), έτσι συμβαίνει και με την εκπλήρωση της Γραφής. Ενώ εκπληρώθηκε πριν 2000 χρόνια, τώρα εκπληρώνεται εκ νέου, σε νέα δογματική βάση, χωρίς να καταργείται η πρώτη εκπλήρωση (επί της οποίας, άλλωστε, στηρίζεται η δεύτερη εκπλήρωση).
Πιστός: Δεν είναι κενόδοξη η θέση που διατυπώνεται από τους οπαδούς του Τραχωνίου ότι «το σπίτι της οδού Αθηνών 5 (όπου έλαβαν χώρα οι αποκαλύψεις) στο Τραχώνι Λεμεσού θα γίνει το πνευματικό κέντρο της Ορθοδοξίας» (Π. Κόμπου, Ο καιρός γαρ εγγύς, 2004, σελ. 154);
Προφητευόμενος: Η φράση προέρχεται από κληρικό που έχει λάβει την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Επομένως καμία κενοδοξία δεν υπάρχει, παρά μόνο μια αποκάλυψη, το βάθος της οποίας κανείς δεν μπορούσε να υποψιαστεί (ούτε οι αυτόπτες μάρτυρες των αποκαλύψεων στο Τραχώνι). Η προφητική αυτή φράση εύκολα μπορεί να γίνει κατανοητή, αν ληφθούν υπόψη εκείνα που έχω πει για την ταυτότητά μου.
Πιστός: Γίνεται λόγος για «Τελευταία Διαθήκη» (βλ. π.χ. σελ. 86, σελ. 283, σελ. 310 του βιβλίου). Αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την Καινή Διαθήκη;
Προφητευόμενος: Ναι, κατά το γράμμα. Τώρα, όμως, καλείσαι να αποδείξεις ότι πραγματικά κατανόησες την Καινή Διαθήκη, ή μάλλον, ότι την βίωσες πνευματικά και έλαβες εκείνο που είχε να σου δώσει (την χάρη του Χριστού). Διότι αν δεν την βίωσες, θα προσκολληθείς στην (νομιζόμενη) ασφάλεια που σου πάρεχει το γράμμα, έχοντας βέβαια, ήδη προηγουμένως, χάσει την ουσία. Γνωρίζεις τι συνέβη στους Ιουδαίους της εποχής του Χριστού, όπως τα περιγράφει αναλυτικά η Καινή Διαθήκη, την οποία επικαλείσαι. Λοιπόν, δείξε μου ότι όντως αποδέχεσαι την Καινή Διαθήκη, όχι στα χαρτιά, αλλά στην ψυχή σου. Κι αν δεν είναι ακόμη έτσι, τότε φρόντισε να γίνει έτσι, όχι για την Τελευταία Διαθήκη, όχι για τον προφητευόμενο, όχι γιʼ αυτά που λέμε εδώ, αλλά για την σωτηρία της ψυχής σου, που νομίζεις ότι την έχεις, αλλά δεν την έχεις, διότι δεν έλαβες ακόμη από τον Χριστό την χάρη της σωτηρίας. Κι όταν την λάβεις, αυτή η ίδια η χάρη θα σε διδάξει ότι η Τελευταία Διαθήκη είναι η ίδια η Καινή Διαθήκη, στην τελική της μορφή, δηλαδή με ένα πρόσθετο κεφάλαιο για τον προφητευόμενο.
Όταν ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μιλά για 8ο αιώνα, δεν εννοεί το διάστημα από 1.492 μ.Χ. έως 2.492 μ.Χ. (σελ. 235, σελ. 274), όπως το ερμηνεύει, ανθρώπινα, ο συγγραφέας του βιβλίου (Π. Κόμπος), αλλά αναφέρεται στην εποχή της Τελευταίας Διαθήκης, που ήδη ξεκίνησε.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ του Δημήτρη Α.: Ευχαριστώ τον Κυανούς Ουρανός για την ορθόδοξη τοποθέτηση επί του θέματος (βλ. Κυανούς Ουρανός : Τι αιρετικά είναι αυτά, Δημήτρη Α.; Ποιός είναι ίσος με τον Χριστό;;;). Η ορθόδοξη διδασκαλία αποτελεί την μοναδική βάση για την διδασκαλία περί του προφητευόμενου. Ρίξτε μια ματιά στο άρθρο Τι θα γίνει με τους αμετανόητους που θα ριχθούν στην αιώνια κόλαση; Θα κολάζονται ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ; Τα σχόλια του Κυανούς Ουρανός σχετικά με τον BAS_4 δεν είναι ορθά. Ο άνθρωπος με υπερασπίστηκε με βάση αυτά που γνώριζε και όχι με βάση αυτά που δεν είχαν δημοσιευθεί ακόμα…
