τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, πρ. Ἀν. Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων
Εἶναι γνωστός ὁ μῦθος τοῦ «τρελλοῦ νεροῦ» τοῦ ἀειμνήστου λογοτέχνου Φωτίου Κόντογλου (βλ. https://olympiobima.gr/emeine-kaneis-poy-den-ipie-to-trelo-nero/). Δυστυχῶς, κάτι ἀνάλογον συμβαίνει εἰς τήν Ἑλλάδα ἀπό τάς ἀρχάς τοῦ 20οῦ αἰῶνος. Εἰς μέν τά ἐκκλησιαστικά ἔχει εἰσχωρήσει ἡ ἐκκοσμίκευσις καί ἡ αἵρεσις τῆς «μεταπατερικότητος» εἰς δέ τά πολιτικά, ἀπό τήν «μεταπολίτευσιν» (1974) καί ἐντεῦθεν, ὁ ἐθνομηδενισμός. Καί τά δύο αὐτά «ὑπόγεια ρεύματα» ἐκπορεύονται ἀπό τήν «νέαν τάξιν πραγμάτων» (ΝΤΠ), ἡ ὁποία συνοψίζεται ἄριστα εἰς τήν γνωστήν ρῆσιν τοῦ H. Kissinger, ὅτι ὁ Ἑλληνικός λαός εἶναι δυσκολοκυβέρνητος, διό καί πρέπει ἡ ΝΤΠ νά τόν πλήξῃ εἰς τά πνευματικά του ἀποθέματα, ἤτοι τήν γλῶσσαν, τήν Ὀρθοδοξίαν καί γενικῶς εἰς τάς παραδόσεις του. Τό σατανικόν αὐτό «ἔργον» ἀνέλαβον οἱ μασσῶνοι πολιτικοί καί θρησκευτικοί «ἡγέται», ὁ δέ λαός συμπορεύεται μέ αὐτούς «ἀγαλλομένῳ ποδί»! Ἀπόδειξις ὅτι μᾶς «κυβερνοῦν» Σημῖται, ΓΑΠ, Τσίπραι, Μητσοτάκηδες, (ὁσονούπω καί Κασελάκηδες), Μεταξάκηδες, Ἀθηναγόραι, Δημήτριοι, Βαρθολομαῖοι κ.ἄ. Ὅστις δέ τολμήσει νά διαχωρίσῃ τάς εὐθύνας του, συμφώνως μέ τάς ἐπιταγάς τοῦ Εὐαγγελίου, προπηλακίζεται ὡς «ψεκασμένος», «σχισματικός» κ.λπ. καί διώκεται ἀπηνῶς!
Ὡς μίαν προσπάθειαν ν’ ἀντικρούσω δύο ἀπό τάς πολλάς αἱρέσεις καί σχίσματα πού μαστίζουν τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, τήν αἵρεσιν τοῦ «Δυνητισμοῦ» καί τήν αἵρεσιν τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.), ἐδημοσίευσα προσφάτως δύο ἄρθρα, τό πρῶτον μέ τίτλον Εἶναι προαιρετική ἤ ὑποχρεωτική ἡ ἀποτείχισις ἀπό αἱρετικούς «ποιμένας;» (https://orthodoxostypos.gr/%CE%B5%E1%BC%B6%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%E1%BC%A4-%E1%BD%91%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%81%CE%B5%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%E1%BC%A1/), καί τό δεύτερον μέ τίτλον Τό ἡμερολογιακόν ζήτημα ἐξ ἐπόψεως δογματικῆς (www.triklopodia.gr/δημήτριος-χατζηνικολάου-τό-ἡμερολογ/). Ἀμφότερα ἐδέχθησαν ἀνοικείους ἐπιθέσεις μέ «μεταπατερικά» καταγέλαστα «ἐπιχειρήματα». Ἕν ἀπό τά σαθρά αὐτά «ἐπιχειρήματα» εἶναι ὅτι τό ν.ἑ. δέν εἶναι δῆθεν δογματικόν θέμα, παρά τό ἀναμφισβήτητον γεγονός ὅτι ἔγινε χάριν τῆς προωθήσεως τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ὅτι ἀνεμένετο νά προκαλέσῃ σχίσμα, τό ὁποῖον ὄντως προεκάλεσε.
Ὡς γνωστόν, τό ν.ἑ. (1) εἰσήχθη εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν παρά κανόνας, (2) παρά τάς διαφωνίας τῶν Πατριαρχείων Ἱεροσολύμων καί Ἀλεξανδρείας, (3) χωρίς νά ὑφίσταται ποιμαντικός λόγος, καί (4) κατά παράβασιν τῶν ἀποφάσεων τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων (1583, 1587, 1593)! Ὁ στόχος ἦτο ἡ πρόκλησις σχίσματος, ἡ ἀποδυνάμωσις τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ ἀποπροσανατολισμός τοῦ Ὀρθοδόξου ποιμνίου, προκειμένου νά ἐφαρμοσθῇ ἀνεμποδίστως τό οἰκουμενιστικόν πρόγραμμα. Εἰς τό προαναφερθέν ἄρθρον μου παραθέτω ἀδιάσειστα στοιχεῖα πού ἀποδεικνύουν τοῦ λόγου τό ἀληθές, τά ὁποῖα, ὅμως, ὁ/ἡ ἐπικριτής μου μέ τό ψευδώνυμον BAS_4 θεωρεῖ «σοφιστείας»! (https://www.triklopodia.gr/bas_4-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%8C-%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CE%AE-%CE%B6%CE%B7%CE%BB%CF%89%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9/ ) Μεταξύ τῶν ἄλλων ἀναληθειῶν καί γελοιοτήτων πού γράφει, λέγει καί ὅτι ἐφόσον οἱ σύγχρονοι «ἅγιοι» καί δή «θεόπται»(!) (Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής, Παΐσιος, Πορφύριος, Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος κ.ἄ.), οἱ ὁποῖοι «ἐλάμβανον πληροφορίαν ἄνωθεν»(!), ἠθώωσαν ἐν τῇ πράξει τάς ὡς ἄνω αἱρέσεις καί σχίσματα, ποῖος εἶναι ὁ Δ. Χατζηνικολάου νά τά κατακρίνῃ; Οὐδόλως τόν/τήν ἀπασχολεῖ τό γεγονός ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν ὅτι ἡ ἐν γνώσει κοινωνία μέ αἱρετικούς καί δημιουργούς σχισμάτων, τήν ὁποίαν εἶχον οἱ ὡς ἄνω «θεόπται», ὄχι μόνον δέν ἁγιάζει τόν ἄνθρωπον, ἀλλά καί τόν καθιστᾶ «ἐχθρόν τοῦ Θεοῦ»! Οὔτε τόν/τήν ἐνοχλεῖ τό γεγονός ὅτι τό ν.ἑ. εἰσήχθη διά τόν συνεορτασμόν μέ τούς παπικούς, μέ ἀπώτερον σκοπόν τήν ἀφομοίωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τόν Παπισμόν! Οὔτε ὅτι κατήργησεν ἀποφάσεις τοπικῶν καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων πού ἀπαγορεύουν εἰς τούς Ὀρθοδόξους νά ἐπιδιώκουν τόν συνεορτασμόν μέ αἱρετικούς (βλ. 37ον Κανόνα τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου, ἐπικυρωθέντος ὑπό τοῦ 2ου Κανόνος τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς), καθώς καί ἀποφάσεις Πανορθοδόξων Συνόδων πού ἀπαγορεύουν τήν εἰσαγωγήν τοῦ «Καλενταρίου τῶν Λατίνων» εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Προφανής κατανάλωσις «τρελλοῦ νεροῦ» καί ὁρισμός τῆς «μεταπατερικότητος»!
Ἕν ἄλλο πάγιον «ἐπιχείρημα» τῶν ὡς ἄνω (ἐν δυνάμει) σχισματοαιρετικῶν εἶναι ὅτι ἐφόσον αἱ ὑπόλοιποι «ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι» δέν ἀνεγνώρισαν τήν ἀποτείχισιν τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ π.ἑ. τοῦ 1924 ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς, ἕπεται ὅτι οἱ ἀποτειχισθέντες εὑρίσκοντο ἐν πλάνῃ! Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης λέγει: «μή θῶμεν σκάνδαλον τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ, ἥτις ἐστί καί ἐν τρισίν ὀρθοδόξοις ὁριζομένη κατά τούς ἁγίους· ἵνα μή τῇ ἀποφάσει τοῦ Κυρίου καταδικασθῶμεν» (P.G. 99, σελ. 1049 C). Ὁ δέ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς λέγει: «οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ» (Ἀναίρεσις γράμματος Ἰγνατίου Ἀντιοχείας, Ε.Π.Ε. 3). Ὥστε, λοιπόν, ἡ Ἐκκλησία εὑρίσκεται ἐκεῖ πού εὑρίσκονται Ὀρθόδοξοι, ἔστω καί ἄν αὐτοί εἶναι μόνον τρεῖς! Ὁ/Ἡ BAS_4 καί ὅλοι οἱ ὁμόφρονές του/της, ὅμως, διαπράττων/ουσα τό γνωστόν λογικόν σφάλμα τῆς «λήψεως τοῦ ζητουμένου» (begging the question, λατινιστί petitio principii), τό ὁποῖον διαπράττουν ἐν γνώσει των ὅλοι οἱ ἀπατεῶνες εἰς τήν πολιτικήν, εἰς τά δικαστήρια, εἰς τά πανεπιστήμια καί ἀλλαχοῦ, ἐπειδή δέν δύνανται νά ὑποστηρίξουν μέ ἀληθῆ ἐπιχειρήματα τό ἄδικον, λέγει ὅτι Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι αὐτή πού εὑρίσκεται εἰς κοινωνίαν μέ τάς ὑπολοίπους «ἐκκλησίας», ἀσχέτως ἐάν αὐταί ὀρθοδοξοῦν! Τό ζητούμενον, ἀγαπητέ/ή BAS_4, εἶναι ποῖοι εἶναι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί! Διατί λαμβάνετε ὡς δεδομένον τό ζητούμενον, ὅτι αἱ «ἐκκλησίαι» τῆς «Παγκοσμίου Ὀρθοδοξίας» εἶναι ὄντως Ὀρθόδοξοι, παρά τό ἐξώφθαλμον γεγονός ὅτι αὐταί κηρύττουν ἀπροκαλύπτως, ἀνερυθριάστως καί εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον, ἔργοις καί λόγοις, τόν Οἰκουμενισμόν; «Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν εἰς τόν αὐτόν Θεόν, ὁ καθείς μέ τόν τρόπον του», διακηρύσσει urbi et orbi ὁ «οἰκουμενικός πατριάρχης» Βαρθολομαῖος! «Ὅλαι αἱ θρησκεῖαι εἶναι διαφορετικοί δρόμοι διά νά φθάσῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τόν Θεόν» ἐδίδαξεν ὁ ἐπίσης «οἰκουμενικός» Ἀθηναγόρας καί διδάσκει σήμερον ὁ «Ἀμερικῆς» κ. Ἐλπιδοφόρος, «διαψεύδοντες» τόν Κύριον, ὁ Ὁποῖος ἐδίδαξεν ὅτι Ἐκεῖνος εἶναι ἡ μόνη ὁδός πρός τόν Θεόν! «Προφηταπόστολος ὁ πάπας», ἀπεφάνθη ὁ ἄλλος «οἰκουμενικός» Δημήτριος! «Εἰς τά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ ἀληθινός Θεός», λέγει ὁ «Ἀλεξανδρείας» κ. Θεόδωρος! Καί χιλιάδες ἄλλα! Αὐτῶν τήν ἀπόφασιν θέλει ὁ/ἡ BAS_4 διά τό ποῦ εὑρίσκεται ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία! Κατακρίνει δέ τούς ἀποτειχισθέντας, ἐπικαλούμενος τούς ὡς ἄνω «θεόπτας»! Καί πάλιν, προφανής εἶναι ἡ κατανάλωσις «τρελλοῦ νεροῦ»!
Τέλος, μή ἔχων κάτι σοβαρόν νά μοῦ προσάψῃ, ὁ/ἡ BAS_4 ἀκολουθεῖ τήν πεπατημένην, ἤτοι ἐπιδίδεται εἰς ψεύδη, συκοφαντίας καί γενικεύσεις ἀνοήτων συμπεριφορῶν ἀκραίων τινῶν στοιχείων τοῦ π.ἑ., ὑπονοῶν ὑποκριτικῶς ὅτι τοιαῦτα ἔκτροπα ἤ καί πολύ χειρότερα δέν συμβαίνουν εἰς τόν ἰδικόν του χῶρον. Χάριν παραδείγματος, ἰσχυρίζεται ψευδῶς ὅτι ὁ λόγος πού δέν ἀναγνωρίζομεν ὡς ἁγίους τούς ὡς ἄνω γέροντας εἶναι δῆθεν ὅτι αὐτοί «ἁγιοκατετάγησαν» ὑπό Οἰκουμενιστῶν. Ἄν αὐτό ἦτο ἀληθές, τότε διατί ἀναγνωρίζομεν καί τιμῶμεν τούς Ἁγίους Κοσμᾶν Αἰτωλόν (+1779) καί Νεκτάριον Αἰγίνης (+1920), οἱ ὁποῖοι ἁγιοκατετάγησαν ὑπό τοῦ Ἀθηναγόρου τό ἔτος 1961; Δέν παραλείπει, βεβαίως, νά κατακρίνῃ τά σχίσματα τοῦ π.ἑ., ὑπονοῶν, ὑποκριτικῶς καί πάλιν, ὅτι τοιαῦτα δέν ὑπάρχουν εἰς τόν ἰδικόν του χῶρον! Ἐπίσης, πόθεν συνάγει ὁ/ἡ BAS_4 ὅτι ὁ γράφων δῆθεν «ἠπατήθη ὑπό τοῦ ὄφεως» καί, ὡς οἰκονομολόγος, δέν ἀντελήφθην τόν πληθωρισμόν καί τά ἄλλα κακά πού ἐπεσώρευσαν αἱ ξενόδουλοι «κυβερνήσεις» εἰς τήν Ἑλλάδα; Πάντως, ἀπό τά βιβλία καί τά ἄρθρα μου, τά ὁποῖα ἔχουν δημοσιευθῆ τόσον εἰς ἐπιστημονικά περιοδικά μέ κριτάς ὅσον καί εἰς τόν ἡμερήσιον καί περιοδικόν τύπον, ἀλλά καί ἀπό τάς πανεπιστημιακάς μου παραδόσεις, προκύπτει τό ἀκριβῶς ἀντίθετον! Ὅλ’ αὐτά γράφονται μέ τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπην. Δηλῶ, ὅμως, ὅτι δέν θά ἐπανέλθω ὅ,τι καί ἄν γράψῃ περαιτέρω ὁ/ἡ BAS_4 ἥ ἄλλος τις, διότι προφανῶς ὁμιλῶ εἰς ὦτα μή ἀκουόντων.
