Η ομηρία αργού θανάτου 7,5 χιλιάδων οικογενειών των Ελλήνων υγειονομικών που αρνήθηκαν να υποστούν ενέσεις με εμβόλιμα δηλητήρια, είναι το αποκορύφωμα μιας κρατικά κατευθυνόμενης Εθνοκτονίας που συντελείται με ιδιαίτερη αγριότητα την τελευταία διετία.
Ανδρείκελα σκοτεινών δυνάμεων και συμφερόντων νέμονται δοτές «εξουσίες» (εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική, δημοσιογραφική και …υγειονομική) για να βασανίζουν, να πληγώνουν και να ταπεινώνουν σαν μοναδικό πραγματικό «εχθρό» τους, τον ελληνικό λαό.
Την ιστορική μνήμη και ιδιοπροσωπεία 200 χρόνων ανεκπλήρωτης Παλιγγενεσίας σκιάζει Φόβος, Απόγνωση, Φθόνος, Ηττοπάθεια ή Μεμψιμοιρία που κακοφορμίζουν στο κοινωνικό σώμα.
Έτσι η Ελληνική Τραγωδία ενσωματώνεται ασύμμετρα στην παγκόσμια δαιμονική περιδίνηση ενός ακήρυχτου Πολέμου ενάντια στην Ανθρωπότητα που ξεκίνησε μετά το πλανητικό πραξικόπημα της κήρυξης «πανδημίας» από τον ΠΟΥ στις 11 Μαρτίου 2020, εγκαθιδρύοντας παντού μια πρωτοφανή υγειονομική τυραννία.
Τίποτα δεν συμπυκνώνει πιο δραματικά την παθολογία της κοινωνικής πραγματικότητας όσο οι συγκεντρώσεις της «Γενικής Απεργίας» στο κέντρο της Αθήνας στις 6 Απριλίου όπου το πιο απομονωμένο «μπλοκ» απεργών ήταν οι υγειονομικοί σε «αναστολή» με επικεφαλής τους πέντε απεργούς πείνας στα πρόθυρα της κατάρρευσης μετά από 17 μέρες της εξουθενωτικής τους διαμαρτυρίας: Ζωή Βαϊοπούλου, Περικλή Καρολίδη, Ειρήνη Καζάκου, Νίκο Τριβέλλα, Λάμπρο Τσιάπαλη. (Βλέπε την επιστολή τους προς το υπουργείο υγείας παρακάτω)
Και όμως, αν το δούμε «πραγματιστικά», μόνο η συλλογική πολιτική δράση για τη δικαίωση αυτού του πιο βάναυσα αδικημένου και βασανισμένου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανάχωμα και ταυτόχρονα μοχλός αφύπνισης ενός δημοκρατικού κινήματος ανατροπής του ιατροφασιστικού καθεστώτος που έχει ρημάξει τη χώρα στα δύο τελευταία χρόνια.
Αυτό συμβαίνει επειδή — πίσω από τους αντιπερισπασμούς του πολέμου στην Ουκρανία, της κατευθυνόμενης οικονομικής, ενεργειακής και επισιτιστικής κρίσης που υποδαυλίζουν οι Παγκοσμιοποιητές του Μετανθρωπισμού — το κυρίαρχο αφήγημα της Υγειονομικής Τυραννίας καταρρέει:
Απανωτά χτυπήματα τόσο της Επιστήμης όσο και της ίδιας της Φυσικής Εξέλιξης, έχουν σημάνει το «Τέλος της Πανδημίας» και της κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» που επιβλήθηκε για το πιο αποτρόπαιο μαζικό πείραμα μετάλλαξης του Ανθρώπου σε παγκόσμια κλίμακα.
Από τη μιά μεριά, χιονοστιβάδα επιστημονικών μελετών, δημοσιευμένων στοιχείων και επίσημων ανακοινώσεων η εγγράφων κρατικών υπηρεσιών αποδεικνύουν την εργαστηριακή προέλευση και ανατρέπουν το μύθο περί δήθεν «άγνωστου, ανίατου και θανατηφόρου» Κορωνοϊού. Ταυτόχρονα αποδεικνύουν πως τα πειραματικά «εμβόλια» mRNA (που παράνομα αδειοδοτήθηκαν για μαζική χορήγηση «έκτακτης ανάγκης» ) είναι κάθε άλλο παρά ασφαλή και αποτελεσματικά:
Οι «εμβολιασμένοι» και κολλάνε, και μεταδίδουν, και νοσούν βαρειά και πεθαίνουν από τον κορωνοιό πιο συχνά από τους «ανεμβολίαστους», ενώ επιπλέον απειλούνται με αιφνίδιο θάνατο και βαρειές αναπηρίες από την τοξική επήρεια των εμβόλιμων σκευασμάτων που ήδη ευθύνονται για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια αναπηρίες ή σοβαρές παρενέργειες.
Από την άλλη μεριά, τα ίδια τα τοξικά «εμβόλια» επιτάχυναν τις μεταλλάξεις του τεχνητού χιμαιρικού ιού «SARS-CoV-2» επαναφέροντας τον σε μια ακίνδυνη μορφή του ανθρώπινου κορωνοϊού (παραλλαγή Όμικρον) δηλαδή μια ολιγοήμερη λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, όπως είναι το απλό κρυολόγημα ή συνάχι, πολύ λιγότερο επικίνδυνη από την εποχική γρίπη.
Ήδη οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, κάτω από την πίεση των κινημάτων κατά της «κορωνοκρατίας», αναγκάζονται να άρουν τις υποχρεωτικότητες (μασκες, αποστάσεις, τεστ) και τη χρήση πιστοποιητικών εμβολιασμού σε κλειστούς χώρους, ενώ κορυφαίοι επιστήμονες, γιατροί και επιδημιολόγοι απαιτούν την επίσημη κήρυξη του «Τέλους της Πανδημίας» ασχέτως του πραγματικού ή πλασματικού ορισμού της (βλ. Γιάννης Ιωαννίδης, «Το Τέλος της Πανδημίας COVID-19» στο European Journal of Clinical Investigations, https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/eci.13782)
Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την άρση του καθεστώτος «έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία» ώστε να καταργηθούν τα δρακόντεια νομοθετήματα και εγκληματικά μέτρα κατάλυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πριν προλάβουν οι ψυχοπαθείς εμπνευστές τους να τα επαναφέρουν το φθινόπωρο με πρόσχημα το «ξέσπασμα» νέας υγειονομικής απειλής για τη διαιώνιση των μαζικών ενέσεων γονιδιακής τροποποίησης και ανοσοκαταστολής.
Στην Ελλάδα όμως το καθεστώς βάναυσου Ολοκληρωτισμού με πρόσχημα μια ανύπαρκτη πια «πανδημία» και στόχο ένα φονικό «εμβόλιο» όχι μόνο δεν κλονίζεται από τις αποκαλύψεις της Αλήθειας αλλά οδηγεί ολόκληρη την ελληνική κοινωνία σε αργό, οδυνηρό και βουβό Θάνατο.
Κατ’ αναλογία, η αντίσταση των πιο συνειδητοποιημένων «αρνητών» δηλαδή των ανεμβολίαστων υγειονομικών, εξωθείται στα όρια της αυτοθυσίας για να προασπίσει την αξιοπρέπεια τους απέναντι στη μαζική παράκρουση που υποθάλπει το ντόπιο κακέκτυπο καθεστώς της υγειονομικής Τυραννίας.
Ο ηρωισμός και η αυταπάρνηση των πέντε υγειονομικών απεργών πείνας που δηλώνουν πως προτιμούν να πεθάνουν με αξιοπρέπεια αν δεν δικαιωθούν, γίνεται αντικείμενο δίωξης και κοινωνικού στιγματισμού από το πολιτικές και πνευματικές ηγεσίες της χώρας που κάποτε τιμούσε την ιστορική δικαίωση της θυσίας των 300 στις Θερμοπύλες ή των Ελεύθερων Πολιορκημένων στο Μεσολόγγι.
Ο ανάλγητος και παράλογος αποκλεισμός 7.500 εξειδικευμένων νοσηλευτών και γιατρών από το καθημαγμένο ΕΣΥ (των συνεχών επί δεκαετίες περικοπών, διαφθοράς, καταχρήσεων και υποχρηματοδότησης) αποβλέπει στη συσκότιση του ανεπανάληπτου μεταπολεμικά «θανατικού» που έχει ενσκήψει στην ελληνική κοινωνία τον τελευταίο χρόνο.
Φαινόμενο που μεταφράζεται σε επίσημα στατιστικά στοιχεία μιας πρωτοφανούς «υπερβάλλουσας θνησιμότητας από κάθε αιτία» που σε άλλες χώρες έχει ξεσηκώσει σάλο. Στην Ελλάδα η εβδομαδιαία αύξηση των θανάτων το 2021 σε σύγκριση με τον μέσο όρο των προηγούμενων ετών (που περιλαμβάνουν και τη χρονιά της «πανδημίας» 2020) καλπάζει σχεδόν στο 35% το πρώτο δίμηνο του 2022!
Αυτή η θνησιμότητα οφείλεται κατα κύριο λόγο στους αποσιωπημένους θανάτους και τις μακροχρόνιες παρενέργειες των φονικών ενέσεων που δεν καταγράφονται σε «κίτρινη κάρτα» αλλά συγκαλύπτονται είτε ως θανατηφόρα κρούσματα «Covid-19» αν συμβούν σε νοσοκομεία και ΜΕΘ,
είτε ως τυχαίοι ή φυσικοί θάνατοι (ξαφνικίτιδα) από κάθε άλλη αίτια εκτος από παρενέργειες των μαζικών «εμβολιασμών» (που έχουν αποδειχθεί με νεκροψίες σε άλλες χώρες).
Είναι και η εφαρμογή των Πρωτοκόλλων Θανάτου που απέβλεπαν στο τεχνητό «φούσκωμα» του αριθμού των νεκρών «από ή με Κόβιντ» (σύμφωνα με τη συνταγή που είχε παραδεχτεί ο Τσιόδρας από τον Απρίλη του 2020). Το «φούσκωμα» του αριθμού «θανάτων Κοβιντ» πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ιδίως μετά το φθινόπωρο του 2020 χρησίμευσε ως μοχλός ψυχολογικού πολέμου που υποδαυλίζει την μαζική φοβική παράκρουση για αποδοχή ως «σωτήριων» των πειραματικών ενέσεων γονιδιακής τροποποίησης και ανοσοκαταστολής.
Μετά όμως από τις πρώτες «δόσεις» των μαζικών ενέσεων στα μέσα του 2021, το θανατικό που ο ΕΟΔΥ χρεώνει στον «Κόβιντ» συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς μέχρι και τον Μάρτιο του 2022 (1480 νεκροί σε ένα μήνα) παρά την κατακόρυφη πτώση παγκοσμίως των πραγματικών θανάτων «από Κοβιντ» και την μονοπώληση άνω του 90% κλινών ΜΕΘ και θανάτων απο πλήρως ή μερικώς «εμβολιασμένους» σε Αγγλία, Σκωτία και Ισραήλ όπου διατίθενται αξιόπιστα επίσημα στοιχεία.
Αλλά η πιό αποτρόπαιη παράμετρος υπερβάλλουσας θνησιμότητας στην Ελλάδα η οποία συνδέεται άμεσα με τις αναστολές των 7.500 υγειονομικών, είναι το γεγονός πως έπαψαν να τηρούνται ακόμα και τα στοιχειώδη Πρωτόκολλα Ασφαλείας σε πολλά νοσοκομεία λόγω ελλείψεων ειδικευμένου προσωπικού και εξοπλισμού, ακόμα και σταθερής παροχής ιατρικού οξυγόνου στα χειρουργεία.
Όλη αυτή η κατάσταση θάπρεπε να προκαλέσει εξέγερση σύσσωμου του εν ενεργεία ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού του ΕΣΥ, για την άμεση επιστροφή στην υπηρεσία των παράνομα διωγμένων συναδέλφων τους, τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που εργάζονται ακόμα 10.000 υγειονομικοί με «ληγμένα» πιστοποιητικά «εμβολιασμού) οι οποίοι δεν διακινδυνεύουν τρίτη δόση, προφανώς μετά από αρνητική προσωπική ή «νοσηλευτική» εμπειρία με «εμβολιασμένους».
Γίνεται έτσι προφανές πως ο αγώνας για τη δικαίωση των υγειονομικών σε «αναστολή» θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στη συντελούμενη Γενοκτονία της οποίας οι ίδιοι υπήρξαν οι πιο «ενήμεροι» μάρτυρες, κλονίζοντας συθέμελα το τυραννικό καθεστώς μαζί με το επίορκο ιατρικό κατεστημένο που τη διαπράττει.
Προς το σκοπό αυτό, άμεση απαίτηση και διεκδίκηση ενός ρωμαλέου δημοκρατικού πατριωτικού κινήματος θα έπρεπε να είναι
η επίσημη κήρυξη του Τέλους της Πανδημίας και της Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης που δήθεν προκάλεσε,
η άμεση επάνοδος στο ΕΣΥ των υγειονομικών που παρανόμως τέθηκαν στο απάνθρωπο καθεστώς «αναστολής» χωρίς δυνατότητα βιοπορισμού επί 8 μήνες,
η καταβολή εύλογης αποζημείωσης ανάλογης τουλάχιστον με τους μισθούς που στερήθηκαν στο τελευταίο οκτάμηνο και η διερεύνηση των καταγγελιών τους για τις έκνομες συνθήκες του διωγμού τους
η άρση όλων των παράνομων «υποχρεωτικοτήτων» και δικτατορικών περιορισμών των ατομικών ελευθεριών με υγειονομικές προφάσεις, απαγορεύοντας ρητά την επανάληψη τους με οποιοδήποτε πρόσχημα στο μέλλον.
η κατάργηση του παράνομου και αντισυνταγματικού «πιστοποιητικού» εμβολιασμού ή νόσησης και διαγραφή της βάσης δεδομένων που συνδέονται με αυτό.
η διακοπή του μαζικού «εμβολιασμού» με τοξικά πειραματικά σκευάσματα γονιδιακής τροποποίησης, βιομετρικού ελέγχου και ανοσοκαταστολής.
η δημοσιοποίηση, ακύρωση και καταγγελία των «απόρρητων» συμβάσεων με τις κατασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες οι οποίες κατηγορούνται σε άλλες χώρες πως απέκρυψαν στοιχεία επικινδυνότητας των σκευασμάτων τους προκειμένου να υφαρπάξουν «άδεια χορήγησης έκτακτου ανάγκης» από τους υγειονομικούς οργανισμούς FDA των ΗΠΑ και EMA της Ευρωπαικής Ένωσης.
η συμμετοχή της Ελλάδας στη διεθνή εκστρατεία διαφώτισης και αλληλεγγύης πρός τα θύματα των «εμβολιασμών» για την πρόληψη και θεραπεία των μακροχρονίων επιπτώσεων από την έκθεση τους στα παθογόνα συστατικά των πειραματικών ενέσεων.
Τέλος, οφείλουν όλα τα ΜΜΕ και πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να ανοίξουν τις πύλες τους σε έναν Ανοιχτό, Ελεύθερο και Τεκμηριωμένο ΔΙΑΛΟΓΟ με σκοπό την πληρέστερη δυνατή ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών για τα παραπάνω ζητήματα αλλά και την επούλωση των ανοιχτών πληγών που προκάλεσαν στο κοινωνικό σώμα δύο χρόνια ζοφερής καταπίεσης, παραπλάνησης και διχασμού.
