Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε. Δρούγος
Διεθνολόγος-Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Όπως έχω κατά καιρούς γράψει δε θεωρώ σοφό το να κάθεται κανείς στον καναπέ του αναπαυτικά και να μετρά πόσα άρματα χτυπήθηκαν σε μια τέτοια επιχείρηση με βάση αυτά που βλέπει στο διαδίκτυο, γιατί σίγουρα θα κάνει λάθος. Από το δωμάτιό μας μπορούμε μόνο να αξιολογήσουμε το γενικό αποτέλεσμα μιάς τέτοιας επιχείρησης.Αναφέρομαι στην τρίτη εισβολή των Τούρκων σε Συριακό έδαφος, δηλαδή την πρόσφατη επιχείρηση “Πηγή Ειρήνης’, όπου πάλι ορισμένοι με σαφέστατα μη-γνώση επιί τόπου επιχειρήσεων ασχολούνται με χιλιοειπωμένα και τετριμένα.Εμμένουν σε αριθμητικές απώλειες κλπ. Αυτά στην Τουρκία δεν μετράνε (όπως και στην Ρωσία του Πούτιν).Δεν τους ενδιαφέρει , αν χάσουν μερικά άρματα ή κάποιες ανθρώπινες απώλειες.Μιλάνε πάντα για “νικητές ή μάρτυρες”. Και φυσικά ας αποκολληθούν κάποιοι στην χώρα μας από τα περί Βιετνάμ. Στη νέα φύση του πολέμου τέταρτης προς πέμπτης γενιάς , άλλα θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Εν προκειμένω όμως, μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμμιά ξεκάθαρη πληροφορία για τον αριθμό και τον τύπο των οχημάτων που χτυπήθηκαν. Λόγω της ασχετοσύνης των δημοσιογράφων τζιπάκια με ενισχυμένη θωράκιση/αντιναρκική προστασία, που σε κάποια βίντεο πολύ χαμηλής ποιότητας φαίνεται ότι χτυπήθηκαν, αναφέρθηκαν ως άρματα! Σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναρτήθηκε φωτό Ρωσικής κατασκευής Ιρακινού άρματος που είχε χτυπηθεί στον πόλεμο του Κόλπου το 1991, το οποίο εφέρετο να είναι Τουρκικό, χτυπημένο από τους αντάρτες YPG. Αυτές είναι οι πληροφοριακές-παραπλανητικές επιχειρήσεις.Η Τουρκία διαθέτει στον χερσαίο τομέα μόνο οπλικά συστήματα από την Γερμανία και τις ΗΠΑ.Και φυσικά δικής της παραγωγής.Ρωσικά συστήματα εισέρχονται ουσιαστικά τώρα στο λίαν υπολογίσιμο Τουρκικό οπλοστάσιο με το αντιπυραυλικό σύστημα S400.
Αν λοιπόν κάποιος έχει εντοπίσει ακριβείς πληροφορίες που προσδιορίζουν τον αριθμό κα το είδος των οχημάτων που χτυπήθηκαν στην περιοχή των 121 χλμ μεταξύ του Τελ Αμπιάντ και του Ρας ε΄Λέιν , αλλά και τις επιδόσεις του συστήματος αυτοπροστασίας BULAT, που είναι Ουκρανικό και όχι Τούρκικο, ας μας δώσει κάποιο link. Αλλιώς έχει πέσει θύμα γενικόλογων και αόριστων αναφορών από μη ειδικούς κι προφανώς ερασιτέχνες σε τέτοια θέματα.
Σε ότι αφορά τις νυχτερινές επιχειρήσεις οι οποίες έγιναν επί 10 ημέρες , θα πρέπει να πω, ότι νυχτερινές επιχειρήσεις δεν εκτελούνται σε τέτοια σενάρια, όπου ο αντίπαλος βρίσκεται σε αστικές περιοχές ή σε τούνελ! Παρότι οι Αμερικανοί είναι πλήρως εξοπλισμένοι με διόπτρες νυχτός όλων των τύπων, δεν επιχειρούν ως πεζικό τη νύχτα. Στο Αφγανιστάν όπoυ στα πλαίσια διαφόρων επιμέρους επιχειρήσεων ενήργησαν ως και σε οποιοδήποτε σημείο υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης IED (Αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί), δεν εξετέλεσαν συγκεκριμένες αποστολές διότι οι διόπτρες νυχτός δεν μπορούν να τις αποκαλύψουν! Τα IED είναι ο υπ αριθμό ένα εχθρός σε τέτοιας μορφής αγώνα και η ευρεία χρήση τους από ασύμμετρους αντιπάλους (πχ αντάρτικες δυνάμεις σε αστικές περιοχές -τρομοκρατικά δίκτυα) αποτελεί την κύρια αιτία που οι επιχειρήσεις αυτές εξελίσσονται βραδέως.Για αυτό και σε ορισμένες επιμέρους επιχειρήσεις σε 57 χωριά της Ρας ε Λέιν οι Τούρκοι προχωρούσαν αρκετά αργά.Και μάλιστα όπως μου ανέφεραν τα τούνελ που είχαν κατασκευάσει οι Κούρδοι ανατολικά του Ευφράτη, με την συνδρομή των Αμερικανών ,ήσαν πολύ πιο ανθεκτικά από εκείνα που αντιμετώπισαν οι μονάδες των Τούρκων στην επιχείρηση “Κλαδί Ελιάς” το 2018 στο Αφρίν.
Θεωρώ ότι πολλοί, ιδίως αυτοί που έχουν καταστεί μη επιχειρησιακοί πριν καιρό, δεν έχουν ενημέρωση επί των λεπτομερειών αυτού του είδους του πεδίου μάχης και γενικώς οι Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις δεν έχουν εμπειρία από τέτοιους πολέμους, κάτι που τις καθιστά αρκετά τρωτές.(εννοώ μάχιμες επιχειρήσεις σε Αφγανιστάν-Ιράκ-Λιβύη-Κουρδιστάν κα)
