Γράφει ο Δρ.Κωνσταντίνος Βαρδακας
Ότι ρίχναμε τόσα χρόνια στην κάλπη, μας βγαίνει τώρα στην καθημερινότητα.
Δημοκρατία είχαμε, αλλά δεν γνωρίζαμε πως να την χειριστούμε και αφήναμε σε δήθεν να γίνουν οδηγοί και αρχηγοί μας.
Τα λέμε όλα αυτά, ενώ γνωρίζουμε ότι στο επίπεδο του πάτου που βρισκόμαστε δεν μπορεί να βρούμε διέξοδο με ανθρώπινη λύση ακόμα και με συλλογική προσπάθεια, ακριβώς γιατί δήθεν σωτήρες υπάρχουν πολλοί, αλλά μας λείπει η διάκριση να τους ξεχωρίζουμε.
Ίσως καραμπόλες γεωπολιτικών συγκυριών και αν το ΘΕΙΟ ΕΛΕΟΣ στραφεί προς ημάς να δούμε Θεού Πρόσωπο .
Τώρα επικρατεί το δήθεν , το αριστείον της υποκρισίας και τα αποτελέσματα μιας τραγωδίας να μην βρίσκουμε λύσεις.
Πάνω σε αυτά τα αδιέξοδα δούλεψαν πολλοί, παράλληλα με την δική μας εργασία στον βόθρο της αμαρτίας που έδωσε πολλά δικαιώματα στους δαίμονες.
Πριν τον μετανθρωπισμό με τα φυτεμένα τσιπ που λάνσαρε ο Μάσκ και άλλοι , πολύ πριν ακούσαμε για την μεταπατερική θεολογία από δήθεν θεολόγους που διαφήμιζαν την πραγμάτεια τους και με την στήριξη των νεοποχιτικών κέντρων της επανεκκίνησης του ανθρώπινου πολιτισμού μας οδηγούν στον μετάνθρωπο.
Πράγματι ο Άγιος Θεός μας αξιώνει να ζήσουμε σε αυτήν την σκληρή δαιμονική εποχή που δεν πολεμάμε με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι, αλλά με τον ίδιο τον Αντίχριστο .
Έτσι το δικό μας σήμερα ΟΧΙ έχει μεγαλύτερη αξία από το ΟΧΙ του 40 σε πραγματικούς όρους πειρασμών και προκλήσεων .
Λοιπόν αυτό το ΟΧΙ έστω και από ελάχιστους θα κινητοποιήσει το ΘΕΙΟ ΕΛΕΟΣ και το ΘΕΙΟ ΕΛΕΟΣ θα κινητοποιήσει την έξοδο από τα δαιμονικά καταναγκαστικά έργα που μας έβαλαν.
Πίστη και Ελπίδα και θα χαρούν πολλοί έλεγε ο Άγιος Παϊσιος
