ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ
Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Πιο ξεκάθαρος δεν μπορούσε να ήταν ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά την επίσκεψή του στην κατεχόμενη Κύπρο. Άλλωστε, για αυτό το λόγο επέλεξε, λίγα 24ωρα μετά την κατάρρευση της προσπάθειας της απεσταλμένης των Ηνωμένων Εθνών, Τζέιν Χολ Λουτ, να επισκεφθεί την κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου.
Για να… αξιολογήσει τα δεδομένα πρωτίστως, όμως, να δώσει τις οδηγίες του στην τουρκοκυπριακή ηγεσία για τα επόμενα βήματα. Όπως γίνεται συνήθως.
Τι επιχείρησε να κάνει; Να διαμηνύσει στην ελληνική πλευρά, πως για να υπάρξει μια νέα προσπάθεια στο Κυπριακό υπάρχουν προαπαιτούμενα, που πρέπει να αποδεχθεί:
Πολιτική ισότητα, αποτελεσματική συμμετοχή ( δικαίωμα τουρκοκυπριακού βέτο στις αποφάσεις) και εκ περιτροπής προεδρία.
Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου δεν απέφυγε τον πειρασμό να επαναλάβει και τη θέση της Τουρκίας, όπως αυτή διατυπώθηκε μετά το Κραν Μοντανά, ότι οι διαπραγματεύσεις στο γνωστό σχήμα δεν θα ωφελήσουν.
«Επομένως είπαμε ότι πρέπει να αξιολογηθούν και άλλες επιλογές. Ως Τουρκία δεν αποκλείσαμε καμιά επιλογή, δεν επιβάλαμε καμιά επιλογή. Αλλά αυτή η ανάγκη είναι φανερή. Επομένως, προτού ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις, πρέπει να αποφασίσουμε μαζί, σε ανεπίσημες συνομιλίες, τι θα διαπραγματευτούμε και μετά να το διαμορφώσουμε σε ένα πλαίσιο διαπραγματεύσεων» υπέδειξε.
Φρεσκάροντας τις κόκκινες γραμμές της τουρκικής πλευράς, η Άγκυρα διά του Τσαβούσογλου, πέραν από τις… λεπτομέρειες του Κυπριακού, που προτάσσονται υποτίθεται για λογαριασμό των Τουρκοκυπρίων, έχει και τις μεγάλες επιδιώξεις, που είναι η αρπαγή του φυσικού αερίου από την κυπριακή ΑΟΖ.
Τα μηνύματα από την Τουρκία είναι ξεκάθαρα, δεν μπορούν να τύχουν άλλης ανάγνωσης και δεν είναι πολιτικά ορθολογιστικό να τα αγνοούμε. Εάν κάνουν κάποιοι ότι δεν τα βλέπουν, δεν τα ακούνε δεν σημαίνει πως είναι αόρατα τα μηνύματα, οι απειλές, οι επεκτατικές κινήσεις της κατοχικής δύναμης.
Δίνεται η εντύπωση πως κάποιοι σε Αθήνα και Λευκωσία αυτό ακριβώς κάνουν. Είτε υποβαθμίζοντας τις τουρκικές ενέργειες είτε αγνοώντας τις γενικότερα.
Κάνουν, βασικά, αυτό που θέλει η κατοχική Τουρκία. Να προχωρεί ανενόχλητα και να έχει απέναντί της δυνάμεις, που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους διαχειρίζονται παθητικά τις ενέργειες της.
Βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας κατάστασης πραγμάτων. Κυρίως σε σχέση με τις μεθόδους που προωθεί η κατοχική Τουρκία για την υλοποίηση των σχεδιασμών της, που είναι πρωτίστως επιθετικού χαρακτήρα. Το ζητούμενο είναι τι κάνουν Αθήνα και Λευκωσία για να αποτρέψουν τις τουρκικές κινήσεις. Έχουν σχέδιο ή θα ακολουθούν τις εξελίξεις και θα δρουν αναλόγως και εκ των υστέρων; Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να τα απαντήσουν οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου, που προσφάτως συζήτησαν τα ζητήματα αυτά στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
