(δημοσιεύτηκε 11:15-20/10/25, ανανεώθηκε 13:37-21/10/25)
Επειδή η κοινή ασθένεια πολλών φαίνεται να είναι η κοντή μνήμη -κάποιων ακουσίως και άλλων εκουσίως-, θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μια οφειλόμενη απάντηση σε όσους εσφαλμένα υποστηρίζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο εμπνευστής της δημιουργίας ενός «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο με θεματικές ενότητες «συνεργασίας»: τις οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών, το μεταναστευτικό, τη συνδεσιμότητα, την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και την πολιτική προστασία.
Από την σειρά των γεγονότων λοιπόν συνάγεται, ότι το «φόρουμ» ήταν ένας από τους λόγους της παρουσίας του Έλληνα Πρωθυπουργού στη διάσκεψη για τη Γάζα, -την οποία σχολιάσαμε και αποκωδικοποιήσαμε σε προηγούμενο σημείωμα (14/10/25)-, κατά τη διάρκεια της οποίας πήρε -πιθανότατα- το «πράσινο φως» για την σχετική ανακοίνωση στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Η «Καθημερινή» επιβεβαίωσε (17/10/25) ότι η ανακοίνωση Μητσοτάκη σχετίζεται άμεσα με την πρωτοβουλία του συμπέθερου του Ντ. Τραμπ, Μασάντ Μπούλος, οποίος φέρεται να είχε ήδη συνομιλήσει με Έλληνες, Τούρκους, Λίβυους και Αιγύπτιους εκπροσώπους προκειμένου να «ενθαρρύνει τις τέσσερις χώρες να επιλύσουν τις διαφορές τους». Με άλλα λόγια ο Τραμπ συνεχίζει την πολιτική που χάραξε το επιτελείο Μπάιντεν για την Ανατολική Μεσόγειο, όπως γίνεται αντιληπτό από τη σύντομη ιστορική αναδρομή που ακολουθεί:
Σε παλαιότερο άρθρο (16/02/23) εξηγήθηκε η λύση που προωθείται από τους Αμερικανούς για τα ενεργειακά της περιοχής μας και επιβεβαιώθηκε από τις δηλώσεις του Σύμβουλου Εθνικής Ασφαλείας Θάνου Ντόκου. Ο ΣΕΑ μίλησε τότε για τη δημιουργία ενός «μεγάλου συνεταιρισμού κρατών» κατά τα πρότυπα της συνεργασίας Κατάρ-Ιράν «που θα συνεκμεταλλευτεί τους ενεργειακούς πόρους της Μεσογείου».
Στην ουσία η δήλωση Ντόκου επιβεβαίωνε τον Αμερικανό τέως υφυπουργό Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2022 είπε ότι, «υπάρχει μεγάλη ευκαιρία σήμερα να αυξηθεί η συλλογικότητα στην περιοχή» ενώ πρόσθεσαι ότι, «οι ΗΠΑ εστιάζουν στο πώς θα δημιουργήσουν μια ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ για να αποφύγουμε τις διαμάχες που συνοδεύονται με ένα οικονομικό κόστος».
Ο Τζέφρι Πάιατ αντίστοιχες δηλώσεις έκανε και σε συνέδριο του «Economist» (Ιούλιο 2024) όταν διευκρίνισε ότι μέσα από τη συνεργασία επί των ενεργειακών, ουσιαστικά διευκολύνεται ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων μεταξύ των κρατών της περιοχής. «Εάν συνεχίσουμε να διευκολύνουμε την ενεργειακή συμμαχία, τότε η αφθονία σε ενέργεια θα λύσει το μεγάλο δίλημμα σε όλη την περιοχή».
Την βάση για την «εταιρική» συνεκμετάλλευση βέβαια, την έβαλε πολύ νωρίτερα ο ίδιος ο τέως πρόεδρος Τζο Μπάιντεν -τότε αντιπρόεδρος- το 2014 όταν έλεγε ότι, «αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ταξίδεψα πρόσφατα [σσ. Μάιο του 2014] στην Κύπρο -ο υψηλότερος αξιωματούχος των ΗΠΑ που επισκέφθηκε την Κύπρο εδώ και πέντε δεκαετίες- επειδή ήθελα να ενθαρρύνω τους Κύπριους [σσ. Κυπριακή Δημοκρατία] να αναπτύξουν τους ενεργειακούς πόρους τους σε συνεργασία με όλους -ΟΛΟΥΣ(!)- τους γείτονές τους, και να καταστεί σαφές ότι ΟΛΟΙ ωφελούνται εάν το σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να συνεργαστεί για να γίνει κόμβος για τις αγορές φυσικού αερίου». Γι’ αυτό άλλωστε οι Αμερικάνοι ανέκαθεν επιθυμούσαν να εντάξουν την Τουρκία στο υφιστάμενο East Med Gas Forum (EMGF, στο οποίο συμμετέχουν Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος, Ισραήλ, Γαλλία, Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστίνη)… Παρενθετικά, η ισραηλοτουρκική ρήξη όμως έχει απομακρύνει αυτό το ενδεχόμενο προς το παρόν, εξού και η πρόταση Μητσοτάκη για ένταξη της Τουρκίας σε νέο φόρουμ/συνδιάσκεψη στα πρότυπα του EMGF, αλλά χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ και υπό αμερικανική υψηλή επιστασία.
Υπενθυμίζεται επίσης και σχετική δήλωση του «αρχιτέκτονα» του γνωστού χάρτη Μπάιντεν, του πρώην Ανώτερου Σύμβουλου Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί προεδρίας Μπάιντεν, Άμος Χόκσταϊν, οποίος είπε ότι: «Υπάρχουν πολλές επιλογές για την ενίσχυση του 3+1, του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (East Med Gas Forum) και ιδανικά τη χρήση της ενέργειας ως τρόπο για ενίσχυση των συνεργασιών ανάμεσα σε αυτές τις χώρες ώστε να επωφεληθούν πολιτικά, πέραν των ενεργειακών ζητημάτων. Από το 2015-2017 [περίοδο κατά την οποία ο γνωστός χάρτης Μπάιντεν παρουσιάστηκε στον Ερντογάν και τους Ε/κ ενώ χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ κατευνασμού μετά την ισραηλοτουρκική κρίση του Μαβί Μαρμαρά] υπήρχε πολιτική δραστηριότητα για να υποστηρίξουμε μια λύση στο κυπριακό πρόβλημα και η ενέργεια ήταν νέο αντικείμενο για τη διαπραγμάτευση και την ειρηνευτική διαδικασία επί του εδάφους».
Εν συντομία, ο χάρτης Μπάιντεν καταλύει τον χάρτη της Σεβίλλης και ισοπεδώνει τις πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας, οδηγεί στην απώλεια της ελληνικής δυνάμει ΑΟΖ ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού που τέμνει την Ρόδο, καθώς και του κοινού θαλάσσιου συνόρου με την Κύπρο (1, 2 και 3).
 |
| Χάρτης Μπάιντεν. Πηγή: mcclatchydc.com |
Στις 23/02/24 γράφαμε ότι σε πρώτη φάση θα γίνει η είσοδος της Τουρκίας στο EMGF -αν και για τους λόγους που εξηγήθηκε παραπάνω, η πρόταση αφορά σε νέο φόρουμ/συνδιάσκεψη με παρόμοια ονομασία και σκοπούς, χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ-, ώστε να αναγνωριστούν τα ανύπαρκτα δικαιώματά της στην Αν. Μεσόγειο -στην πραγματικότητα, πολύ περιορισμένα βάσει του χάρτη της Σεβίλλης-, και επί της ουσίας, να ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή του εκτρωματικού χάρτη Μπάιντεν, ο οποίος δημιουργήθηκε από το ίδιο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Αυτά όσον αφορά στους αμερικανικούς σχεδιασμούς, τους οποίους το παρόν βήμα έχει σχολιάσει εκτενέστατα τα προηγούμενα χρόνια. Επειδή όμως τα σχέδια χρειάζονται και εγχώριους εκτελεστές, παρακάτω παρατίθενται και σχετικές δηλώσεις οι οποίες καταδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ποιοί κινούν τα νήματα στην πολιτική ζωή της χώρας:
-Τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2015, σύμφωνα με αποκάλυψη της ελληνοκύπριας δημοσιογράφου Φανούλας Αργυρού, σε δύο κλειστά σεμινάρια -ένα στην Άγκυρα (28/02/15) και ένα στο Φόρεϊν Όφις του Λονδίνου (02/03/15)-, με στόχο την προώθηση λύσης «δύο κρατών» στο Κυπριακό, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε ανοικτά ότι πρότεινε ο ίδιος στον Ρ.Τ. Ερντογάν να εργαλειοποιηθεί η ενέργεια για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε σε πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, κλείνοντας το μάτι στη «συνεκμετάλλευση» (περισσότερα και εδώ). Σημειώνεται επίσης, ότι οι δηλώσεις Παπανδρέου, συμπίπτουν χρονικά -τυχαίο(;)- και με την περίοδο κατά την οποία παρουσιάστηκε ο χάρτης Μπάιντεν στον Ερντογάν…
-Η Ντόρα Μπακογιάννη στις 17/02/23 δήλωσε ότι: «Κάποια στιγμή θα γίνει διεθνής διάσκεψη για τα ενεργειακά στη Μεσόγειο, θα υπάρξει ευρύτερη συμφωνία. Η Μεσόγειος είναι μικρή θάλασσα με πολλά κράτη». Πρόσθεσε δε με νόημα ότι «δεν είναι ταμπού η συνεκμετάλλευση, εγώ δεν έχω κανένα ταμπού…»
-Ο δε επίτιμος διδάκτορας του τουρκικού ιδιωτικού Πανεπιστημίου της οικογένειας Κοτς στην Κωνσταντινούπολη, Αλέξης Τσίπρας, είπε κατά την παραλαβή του τίτλου του τον Ιούνιο του 2024: «σε αυτή την περίοδο σχετικής ηρεμίας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πρέπει να εργαστούμε σκληρά για να παραπέμψουμε την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μας». Είπε επίσης ότι «οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας, αξίζουν ένα μέλλον ειρήνης στη βάση του διεθνούς δικαίου» και πως «με βάση αυτά τα κρίσιμα βήματα στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορούμε και πρέπει να ανοίξουμε την προοπτική για την αναβάθμιση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας στο σύνολό τους».Σημειώνεται ότι μεταξύ των επιχειρήσεων της δυναστείας Κοτς στην Τουρκία, συγκαταλέγεται και το πλειοψηφικό πακέτο στην κρατική τουρκική εταιρεία πετρελαίου (ΤΡΑΟ)! Ναι… αυτήν που διενεργεί ανενόχλητη έρευνες εντός της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και έχει ήδη διαμοιράσει βυθοτεμάχια σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Για τον ρόλο του Τούρκου επιχειρηματία Ραχμί Κοτς -ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με την οικογένεια Μητσοτάκη-, έχουμε αναφερθεί εκτενώς (1 και 2), και όπως γράψαμε και παλαιότερα (04/07/24), «υπάρχει οργιώδες παρασκήνιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, στο οποίο εμπλέκονται και επιχειρηματίες, κυρίως από τον τομέα της ενέργειας που ωθούν τις κυβερνήσεις σε συμφωνίες με κοινές ελληνοτουρκικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο. Ωστόσο η επιχειρηματική συνεργασία δεν μπορεί να γίνει στο κενό, δεδομένου ότι η Τουρκία έχει πάντα ως βάση την συνεκμετάλλευση…» (περισσότερα και εδώ).
 |
| Mε τον σύμβουλο του προέδρου Τραμπ, Μασάντ Μπούλος, στο περιθώριο των εργασιών της 80ής Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη (Σεπτέμβριο 2025) |
Στις 10/10/25 επίσης γράφαμε: «Και για να γίνει ακόμη πιο σαφές [για το τι ακριβώς συμβαίνει], δεν είναι καθόλου τυχαίες οι δηλώσεις Μητσοτάκη-Ερντογάν στο περιθώριο των εργασιών της Εβδομάδας Υψηλού Επιπέδου της 80ής Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη (Σεπτέμβριος 2025), όπου ο μεν πρώτος είπε: «Εάν κάποιες φορές, εάν αυτό που κάνουμε προκαλεί κάποια δυσφορία στη Τουρκία, ας είναι. […] Αλλά θα συνεχίσουμε να συνομιλούμε μαζί τους εποικοδομητικά και να προσπαθούμε να βρούμε project αμοιβαίου ενδιαφέροντος», ο δε δεύτερος δήλωσε με νόημα: «Θα πάρουμε το μερίδιο που μας αναλογεί και θα συνεργαστούμε με τους γείτονές μας με την αρχή του “win-win”»». Στη Νέα Υόρκη ο Ρ.Τ. Ερντογάν δεν είχε χρόνο για συνάντηση με τον Κ. Μητσοτάκη, αλλά σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο πρωθυπουργός είχε αντ’ αυτού πολύ σημαντικές επαφές με τον Μασάντ Μπούλος, οι οποίες δεν έλαβαν δημοσιότητα και οδήγησαν στις ως άνω εκατέρωθεν δηλώσεις. Η τουρκική εφημερίδα «Aydinlik» επίσης αναφέρει ότι η πρόταση Μητσοτάκη για πενταμερή συνδιάσκεψη έγινε με παρότρυνση των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι ο Μασάντ Μπούλος έχει αναλάβει «ρόλο-κλειδί».
Κλείνοντας, σε απάντηση όσων αναρωτιούνται, ποιόν θα ευνοήσει το κυοφορούμενο «φόρουμ» για την Ανατολική Μεσόγειο, υπενθυμίζεται ότι ο ίδιος ο Ερντογάν διεμήνυε με ύφος από τον Οκτώβριο του 2020 εν μέσω της κρίσης με το Oruc Reis πως «η Τουρκία αναμένει σαφή βήματα για τη σύγκληση της διεθνούς διάσκεψης των χωρών της ανατολικής Μεσογείου»! Ηλίου φαεινότερον γιατί ο Τούρκος ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν είπε σε συνέντευξή του ότι ελπίζει τα διμερή -κατά τον ίδιο- ζητήματα να επιλυθούν με τον κ. Μητσοτάκη στην εξουσία…
