„ Στήτε επί τας οδούς και ιδέτε και ερωτήσατε περί των αιωνίων τρίβων, που είναι η αγαθή οδός και περιπατείτε εν αυτή και θέλετε ευρεί ανάπαυσιν εις τας ψυχάς σας “ ( Ιερεμίας 6:11 )
Αγαπητοί συνοδοιπόροι εν Χριστώ Ιησού
Ο Λόγος του Θεού μας λέει να ρωτάμε για την αγαθή οδό, όπως ρώτησε και ο Θωμάς τον Κύριο, λέγοντας : ” Κύριε, δεν εξεύρομεν που υπάγεις· και πως δυνάμεθα να εξεύρωμεν την οδόν ; ” ( Ιωάνν. 14:5 ).
Και ο Κύριος τού φανέρωσε την οδόν της ζωής ( Ψαλμ. 16:11 ), λέγοντάς τού : ” Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ Εμού ” ( Ιωάνν. 14:6 ).
Ο Κύριος έθεσε μπροστά μας την οδόν της ζωής και την οδόν του θανάτου ( Ιερεμ.21:8 ). Κι εμείς εκλέξαμε την οδόν της αληθείας ( Ψαλμ. 119:30 ), μια οδό τεθλιμμένη, που όμως είναι η μόνη οδός που οδηγεί στη ζωή και λίγοι είναι αυτοί που τήν βρίσκουν ( Ματθ. 7:14 ).
Και πήραμε την απόφαση να συνταφούμε μαζί με το Χριστό, διαμέσου τού βαπτίσματος στον θάνατο, ώστε καθώς ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς με τη δόξα τού Πατέρα, έτσι κι εμείς να περιπατήσουμε σε μία νέα ζωή ( Ρωμ. 6:4 ) και με αυτόν τον τρόπο αποκτήσαμε το προνό-μιο, να μπορούμε να μπαίνουμε με παρρησία μέσα στα άγια, διαμέσου τού αίματος του Ιησού, μέσα από μία νέα και ζώσα οδόν, την οποία καθιέρωσε σε μας, διαμέσου τού καταπετάσματος, δηλαδή της σάρκας Τού ( Εβρ. 10:19-20 ), την οποία θυσίασε για μας πάνω στο σταυρό.
Και έτσι ο Κύριος μας διδάσκει την οδόν, στην οποία πρέπει να περιπατούμε ( Ψαλμ. 32:8 ). Και μας διδάσκει για την ωφέλειά μας, οδηγώντας μάς διά της οδού, διαμέσου της οποίας έπρεπε να πάμε ( Ησαίας 48:17 ) και μας δίνει οδηγίες μέσα από το Λόγο Τού, πως να περιπατούμε μέσα σε αυτήν την οδό :
Μας προτρέπει λοιπόν, να περιπατούμε αξίως της προσκλήσεως, με την οποία προσκληθήκαμε, με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα και μακροθυμία, υποφέροντες αλλήλους εν αγάπη, σπουδάζοντες να διατηρούμε την ενότητα του Πνεύματος, διά του συνδέσμου της ειρήνης ( Εφεσ. 4:1-3 ). Να περιπατούμε αξίως του Κυρίου, ευαρεστούντες κατά πάντα, καρποφορώντας σε κάθε έργο αγαθό και αυξανόμενοι στην επίγνωση του Θεού, ενδυναμούμενοι με κάθε δύναμη κατά το κράτος της δόξας Τού, σε κάθε υπομονήν και μακροθυμία, με χαρά ( Κολοσσ. 1:10-11 ). Να προσέχουμε πως να περιπατούμε ακριβώς, όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρό, διότι οι ημέρες είναι πονηρές ( Εφεσ. 5:15-16 ).
Να περιπατούμε ευσχημόνως όπως στην ημέρα, όχι σε συμπόσια και μέθες, όχι σε κοίτες και ασέλγειες, όχι σε έριδα και φθόνο ( Ρωμ. 13:13 ). Να περιπατούμε με φρόνηση προς τους έξω, εξαγοραζό-μενοι τον καιρό και ο λόγος μας να είναι πάντοτε με χάρη, αρτυμένος με αλάτι, για να ξέρουμε πως πρέπει να αποκρινόμαστε σε κάθέναν ξεχω-ριστά ( Κολοσσ. 4:5-6 ). Να περιπατούμε με ευσχημοσύνη προς τους έξω και να μη έχουμε χρείαν κανενός ( Α’ Θεσσ. 4:12 )
Και να μη φροντίζουμε για τίποτα απ’ αυτά ( τις θλίψεις, τα δεσμά ), ούτε να έχουμε πολύτιμη τη ζωή μας, παρά το να τελειώσουμε τον δρόμο μας με χαρά ( Πράξ. 20:24 ) και να πούμε κι εμείς όπως ο
Παύλος: ” Τον αγώνα τον καλόν ηγωνίσθην, τον δρόμον ετελείωσα, την πίστιν διετή-ρησα· του λοιπού μένει εις εμέ ο της δικαιοσύνης στέφανος, τον οποίον ο Κύριος θέλει μοι αποδώσει εν εκείνη τη ημέρα…” ( Β’ Τιμ. 4:7-8 ).
Σταύρος Π.
