Σε μια θεμελιώδη συζήτηση πριν από την Πανδημική Κοινοβουλευτική Ομάδα Αντιμετώπισης και Ανάκαμψης (APPG) στο Ηνωμένο Βασίλειο, κορυφαίοι εμπειρογνώμονες στον τομέα της υγείας εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την προτεινόμενη Συνθήκη για την Πανδημία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και τις τροποποιήσεις στους Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας (IHR). Η συνθήκη θα παρείχε στον ΠΟΥ εξουσίες επιτήρησης και λογοκρισίας.
Ο Δρ Ντέιβιντ Μπελ, πρώην ιατρός του ΠΟΥ, και ο καθηγητής Γκάρετ Γουάλας Μπράουν, ο οποίος προεδρεύει της Παγκόσμιας Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Λιντς, περιέγραψαν πώς οι προτάσεις θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν την δυναμική μεταξύ του ΠΟΥ και των κρατών μελών του και να θέσουν σε κίνδυνο κρίσιμες πρωτοβουλίες για την υγεία.
Το επίμαχο σημείο περιστρέφεται γύρω από την πρωτοφανή εξουσία που αυτές οι προτάσεις θα μπορούσαν να δώσουν στον ΠΟΥ. Σύμφωνα με τον Δρ. Μπελ, ο ΠΟΥ θα μπορούσε να λάβει εξουσία, ώστε να απαιτήσει τεράστιες οικονομικές συνεισφορές από χώρες, να καταστείλει τον επιστημονικό διάλογο και να επιβάλει ταξιδιωτικούς περιορισμούς, lockdown και υποχρεωτικούς εμβολιασμούς ως απάντηση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία, τις οποίες ο οργανισμός μπορεί να κηρύσσει κατά την κρίση του.
Ο Bell εξήγησε τον μετασχηματισμό του ΠΟΥ από την ίδρυσή του το 1946: Αρχικά δημιουργήθηκε για να προσφέρει καθοδήγηση και συντονισμό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την υγεία, αλλά έγινε όλο και περισσότερο συγκεντρωτικός. Μια αλλαγή στα πρότυπα χρηματοδότησης, ιδίως από ιδιώτες δωρητές, οδήγησε τον ΠΟΥ να μετατραπεί σε έναν οργανισμό όπου οι εξωτερικές επιρροές υπαγορεύουν την ατζέντα. Οι επιπτώσεις αυτής της μετατόπισης είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές όταν εξετάζουμε τους διευρυμένους ορισμούς των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης για την υγεία. «Ο ΠΟΥ ιδρύθηκε το 1946 με τις καλύτερες προθέσεις… Με τις δεκαετίες έχουμε δει μια σημαντική αλλαγή κατεύθυνσης…», είπε ο Bell.
Η συζήτηση προκάλεσε επίσης παρεμβάσεις από βρετανούς βουλευτές. Η Esther McVey, Συμπρόεδρος της APPG, ζήτησε μεγαλύτερο κοινοβουλευτικό έλεγχο, αμφισβητώντας την πολιτική της παραχώρησης σαρωτικών εξουσιών στον ΠΟΥ, ένα όργανο που χρηματοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από ιδιωτικούς φορείς χωρίς εμφανή εποπτεία. Ο McVey, αναφερόμενος στο ιστορικό του ΠΟΥ, εξέφρασε επίσης σκεπτικισμό: «Φαίνεται άσοφο να δοθεί σε ένα μη εκλεγμένο, και σε μεγάλο βαθμό χρηματοδοτούμενο από ιδιωτικά χρήματα (σ.σ. διεθνιστών), υπερεθνικό σώμα εξουσία πάνω στην κυριαρχία και τα ατομικά δικαιώματα χωρίς φαινομενικά καμία επίβλεψη», είπε.
Ο βουλευτής των Εργατικών Γκράχαμ Στρίνγκερ, επίσης συμπρόεδρος της APPG, εξέφρασε την αντίθεσή του στην πιθανή επέκταση των εξουσιών του ΠΟΥ.
Τόσο οι ειδικοί όσο και οι βουλευτές μετέφεραν την επείγουσα ανάγκη για προσοχή και ενδελεχή ανάλυση των προτεινόμενων αλλαγών του ΠΟΥ, καλώντας τις χώρες να διατηρήσουν την αυτονομία τους στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της δημόσιας υγείας!!!
Στην Ελλάδα τι πρόκειται να γίνει;;;
