Γράφει: *Γιώργος Αυλωνίτης.
Σήμερα ένιωσα μία μεγάλη απογοήτευση…Αν καί πιστεύω ότι γνωρίζω τί φταίει, νιώθω ανήμπορος
ώς άτομο νά πράξω άμεσα, ότι χρειάζεται για να το αλλάξω… Βλέπω ότι ώς κοινωνία έχουμε αποτύχει, έχουμε χάσει τελείως τήν ουσία, τό δρόμο πού οδηγεί στίς αξίες, στήν δικαιοσύνη, στήν ανιδιοτελή αγάπη, στήν τόλμη, η οποία έρχεται από την γνώση…. Χάσαμε το δρόμο πρός τίς αρετές, τόν σεβασμό, τήν διάκριση, τήν κριτική σκέψη, τήν επικοινωνία τών συναισθημάτων μεταξύ μας και τόσα άλλα, τά οποία θα έκαναν την κοινωνία μας καλύτερη!
Μία κοινωνία τήν οποία όλοι σιχτιρίζουμε, μία κοινωνία ή οποία δεν μάς αρέσει αλλά δεν κάνουμε τίποτα, ή σχεδόν τίποτε γιά νά τήν αλλάξουμε, περιμένοντας πάντα από κάποιον άλλον, ένα οποιοδήποτε άλλον να το κάνει γιά μάς, μήν τυχόν και ξεβολευτούμε από την κατ’επίφαση βόλεψη μας.
Τό χειρότερο είναι πώς επειδή χάσαμε εμείς, οι μεγαλύτεροι τό δρόμο μας, γίναμε κακό παράδειγμα για τά παιδιά μας, για την νεολαία μας, για το μέλλον αυτού του τόπου… Ένα μέλλον τό οποίο, εάν συνεχίσουμε έτσι, δεν βλέπω να είναι ευοίωνο, ούτε για τίς γενιές που θα ακολουθήσουν.
Αποτύχαμε ώς κοινωνία νά διδάξουμε ήθος, αξιοπρέπεια…
Δεν εξηγείται αλλιώς τό γεγονός ότι σήμερα, εκατοντάδες σχολεία σέ όλη την Ελλάδα, βρίσκονται υπό κατάληψη στο όνομα ένος εγκλήματος τού κοινού ποινικού δικαίου. Ενός εγκλήματος, πασπαλισμένου και καλυμμένου με πολιτική και εθνομηδενιστική επικάλυψη, (ένα έγκλημα τό όποιο σέ καμία περίπτωση δεν αποδέχομαι ώς πράξη αφαίρεσης ζωής οποιουδήποτε ανθρώπου και από οποιοδήποτε καί νά προέρχεται και για οποιοδήποτε λόγο), ένα έγκλημα τό όποιο δεν έγινε για τήν προστασία έστω κάποιου υψηλού ιδανικού, δεν μιλάμε για μία θυσία γιά χάρη ενός υπέρτατου αγαθού όπως ή ελευθερία, ή σημαία… καί έρχονται στο νού μου οι, Σολωμός, Ισαάκ, Ευαγόρας, Ηρώ, Μπικάκης…. ατελείωτος κατάλογος πραγματικών ηρώων, πρότυπα! Πρόσωπα άγνωστα στά περισσότερα παιδιά τής σημερινής μαθητιώσας νεολαίας μας ή οποία σήμερα τελεί υπό μίας παράλογης αντίφασης, πάρα τό γεγονός ότι πρόκειται για την ίδια γενιά παιδιών!
(Οι φωτογραφίες είναι ενδεικτικές αυτής της αντίφασης.)
Πώς περάσαμε από τίς μεγαλειώδης κινητοποιήσεις τού ’18, όπου χιλιάδες Έλληνες μαθητές ξεχύθηκαν στους δρόμους με αποφασιστικότητα, με τόλμη, ανδρεία, πείσμα, λεβεντιά, με δυναμισμό για χάρη της Μακεδονίας μας, για χάρη της Ελλάδας μας καί ζήτησαν, απαίτησαν να έχουν ακέραιη την χώρα τους! Μαθητές πού έκλεισαν τα σχολεία τους αγωνιζόμενα για τό μέλλον τής πατρίδας τους και τήν ελευθερία τους!
Καί πώς να κάνω σύγκριση σήμερα με την νεολαία μας, τούς ίδιους ίσως μαθητές, οι οποίοι κλείνουν τα σχολεία κάνουν κατάληψη, γιά ποιόν λόγο ακριβώς είπαμε;;; Γιά ποιές αξίες και αρετές είπαμε;;
Για ένα έγκλημα τού κοινού ποινικού δικαίου;
Αλήθεια, οι σημερινοί μαθητές, πόσο χρονών ήταν πριν από 6 χρόνια; 8-9-11; Καί πρόλαβαν μέσα σέ 6 χρόνια νά αποκτήσουν γνώση, βούληση, πολιτική συνείδηση και τήν διάκριση τής αντίληψης των γεγονότων, ώστε να γνωρίζουν και να μπορούν να αντιδράσουν συνειδητά και νά υπερασπιστούν τι;;;
Δεν θά σταθώ όμως εδώ, το ίδιο το γεγονός τό αφήνω στην ιστορία και την δικαιοσύνη, αλλού είναι ή ουσία….
Τήν ίδια ώρα που τά παιδιά κάνουν κατάληψη, τό μέλλον τους δολοφονείται στην κυριολεξία από ανθέλληνες πολιτικούς οι οποίοι έχουν παραδώσει τήν χώρα σέ ξένα χέρια και όχι μόνο δεν αντιδρούν, αλλά το μόνο που κάνουν είναι να ρίχνουν νερό στο μύλο των δολοφόνων του μέλλοντος τους.
Αντί να κάνουν καταλήψεις για την βελτίωση της παιδείας και τήν ποιότητα τής γνώσης, για τίς διαχρονικές αξίες-θεμέλια τού Έθνους μας, για πραγματική ελευθερία πνεύματος και ψυχής…. καί τόσα άλλα, παίζουν τά παιχνίδια κομματικών συμφερόντων… Αλήθεια, μέχρι εκεί λοιπόν φτάνουν τα όνειρα τους, μέχρι την διαμαρτυρία για ένα έγκλημα τού κοινού ποινικού δικαίου με κομματική εκμετάλλευση;
Αν ναί, δεν φταίνε τά παιδιά πού δεν έχουν όνειρα, φταίμε εμείς πού τους τά σκοτώσαμε!
Εάν δεν θέλουμε να μάς γράψει ή ιστορία ώς τήν πιό άχρηστη, ανίκανη και ανεύθυνη γενιά, άς κάνουμε έστω και τώρα μία προσπάθεια, άς πολλαπλασιαστούμε όσοι κάνουμε αντίσταση…. όσοι μένουμε πιστοί στίς παραδόσεις μας, στίς αξίες μας, στην πίστη, στήν ιστορία, στους αγώνες τών προγόνων μας. Άς σταθούμε όρθιοι στις επάλξεις και άς μήν ανεχθούμε άλλο τό ξεπούλημα τών πρωτοτόκιων μας.
Άς διδάξουμε τά παιδιά μας τήν Α-λήθεια έτσι όπως τήν βίωσαν οι ένδοξοι πρόγονοι μας, όπως τήν υπερασπίστηκαν και τήν μαρτύρισαν οι Άγιοι μας.
Ό λαός μας, έχει αποδείξει ότι γνωρίζει νά υπερασπίζεται τά Ιερά και τά όσια του… τό έχει δείξει κατ’επαναλληψη στο παρελθόν.
Άς τό δείξουμε και τώρα, για το μέλλον τών παιδιών μας, κάνοντας αντίσταση για ανάκαμψη πνευματική και σωματική… για να ξαναβρούμε ότι έχουμε χάσει, γιά νά υπερασπιστούμε ότι αξίζει καί κινδυνεύει…
* Γιώργος Αυλωνίτης.
Μέλος τής κεντρικής επιτροπής τής
πολιτικής παράταξης ” ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ”
