Το 1991 επεσαν στα χερια μου δυο βιβλια με το βιο των νεοφανων μαρτυρων Ραφαηλ, Νικολαου και Ειρηνης.
Αμεσως μας γεννηθηκε η επιθυμια να επισκεφτουμε το μαναστηρι την Λαμπροτριτη που ειναι και η εορτη τους.
Φυγαμε απο το λιμανι της Καβαλας με τα 3 μικρα παιδια μας.
Φτασαμε , προσκυνησαμε τους ταφους των αγιων και επιστρεψαμε στο ξενοδοχειο.
Ομως ο καιρος επιδεινωθηκε επικινδυνα και σταματησαν τα δρομολογια πλοιων και αεροπλανων.
Ο ανεμος λυσσομανουσε και η προγνωση εδινε αρκετες μερες κακοκαιριας.Απελπιστηκα γιατι ειχαμε 3 μικρα παιδια και τα χρήματά μας δεν θα έφταναν για παραπάνω μέρες παραμονής στο νησί.
Έτσι όπως κοίταζα από το παράθυρο το πέλαγος και τα τεράστια κύματα, παρακάλεσα τον άγιο να μας βοηθήσει.
Τότε μια φωνή δυνατή και καθαρή ήχησε στα αυτιά μου να με καθησυχάζει λέγοντάς μου ότι σύντομα η θάλασσα θα γαληνέψει και θα φύγουμε στην ώρα μας.
Το θεώρησα αδύνατον γιατί είμαι νησιώτισσα και ξέρω ότι σπάνια τέτοιου είδους θαλασσοταραχή κοπάζει τελείως σε λίγες ώρες.
Σε 2 ώρες μας τηλεφώνησαν από το πρακτορείο και μας ειδοποίησαν να κατέβουμε στο λιμάνι τα μεσάνυχτα γιατί θα ερχόταν πλοίο να μας παραλάβει.
Φοβήθηκα γιατί θα ταξιδεύαμε νύχτα εν μέσω φουρτούνας..
Κι όμως όταν κατεβήκαμε στο λιμάνι δεν πιστεύαμε στα μάτια μας.
Η θάλασσα ήταν γαλήνια σαν λάδι και το ταξίδι μας διάρκεισς 16 ωρών ήταν το καλύτερο που είχα κάνει ως τότε.
Εχουν περάσει σχεδόν 28 χρόνια και διηγούμαι τη θεία πρόνοια και προστασία σε μια φτωχή οικογένεια
Ειρήνη
Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ Μυτιλήνης
“ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ” ΣΤΗΝ ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΙΑ… (ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ)
