Εν προοιμίω σας παραθέτουμε μερικούς στίχους προσευχών που ακούγονται στους δεκάδες παράνομους χώρους προσευχής, παράνομα τζαμιά, που είναι διάσπαρτοι σε όλη την Αττική και οσονούπω σε όλη την Ελλάδα: «Αλλάχ κατέστρεψε τους διεφθαρμένους Χριστιανούς», «Αλλάχ, κατέστρεψε την πίστη τους», «Αλλάχ, κατέστρεψε τα λίκνα τους», «Αλλάχ, επέφερε τους την πανούκλα», «Αλλάχ, φρόντισε να συναντήσουν τον πόνο και τις ασθένειες», «Αλλάχ, φρόντισε να τελειώσει η ζωή τους και ο θάνατος τους να είναι βασανιστικός».
Άνθρωποι, πολιτισμοί, κρατικές οντότητες που δεν είναι πλέον σε θέση να διακρίνουν μεταξύ εχθρών και φίλων, είναι καταδικασμένοι. Η ανίχνευση μεταξύ εχθρών και φίλων υπήρξε και εξακολουθεί να είναι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό επιβίωσης ενός ατόμου. Μια αντιλόπη που δεν αναγνωρίζει ως εχθρό το λιοντάρι που την καταδιώκει, πολύ σύντομα θα καταλήξει στο στομάχι του. Η φύση είναι ανελέητη και διασφαλίζει με αυτό τον τρόπο ότι αυτή η αντιλόπη δεν μπορεί πλέον να μεταδώσει τα γονίδια της, επειδή όλα τα παιδιά της θα κατέληγαν στον θηρευτή ως αποτέλεσμα του κληρονομικού γενετικού ελαττώματος της ανίχνευσης φίλων-εχθρών.
Στους ανθρώπους αυτή η ανίχνευση δεν είναι θεμελιωδώς διαφορετική. Εκείνος που δεν μπορεί να διακρίνει μεταξύ φίλου και εχθρού σκοτώνεται ή υποδηλώνεται. Ίσως όχι άμεσα, αλλά σίγουρα μεσοπρόθεσμα. Αυτό συνέβη π.χ. σε εκείνους που δεν αντέδρασαν στην καταιγιστική επιδρομή των Μογγόλων του Τζένγκις Χαν, μια καταιγίδα που είχε 50 εκ. θύματα, σε μια εποχή που ο πληθυσμός της γης δεν ήταν πάνω από 500 εκατομμύρια.
Η επιδρομή του Τζένγκις Χαν δεν ήταν διαφορετική από αυτή του Ισλάμ που κατέλαβε στην διάρκεια 1400 ετών 57 χώρες. Ο αριθμός των θυμάτων από αυτές τις χώρες ανέρχεται σε 300 εκ. ανθρώπους. Στην Ινδία 80 εκ. Ινδουιστές σφαγιάστηκαν, μόνο τότε ο Ινδουισμός άλλαξε από μια κατά κύριο λόγο φιλειρηνική θρησκεία σε πολεμοχαρή. Ήταν μια διαδικασία επιβίωσης χωρίς την οποία ο Ινδουισμός θα είχε εξαφανιστεί από την Ινδία, ακριβώς όπως εξαφανίστηκε από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.
Το Ισλάμ μισεί τον Χριστιανισμό, ένα μίσος που μεταφέρεται καθημερινά στους πιστούς του μέσα από τα τζαμιά επί 1400 χρόνια. Στις καθημερινές λειτουργίες στα τζαμιά όλου του κόσμου επαναλαμβάνονται προσευχές και κηρύγματα μίσους και μαζικών δολοφονιών των Χριστιανών. Μουσουλμάνοι από το Πακιστάν ή το Μπανγκλαντές που ζουν στην Ελλάδα ακούν αυτά τα κηρύγματα μίσους στα τζαμιά και γνωρίζουν ότι είναι ιερό τους καθήκον που το επιβάλλει ο Αλλάχ να τα σεβαστούν και να τα ακολουθήσουν, κηρύγματα όπως «σκοτώστε τους άπιστους». Η δολοφονία μη μουσουλμάνων είναι πρωταρχική ευθύνη οποιουδήποτε αφοσιωμένου μουσουλμάνου, το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που εκπαιδεύει στην συστηματική δολοφονία. Για αυτή την θρησκεία και τους οπαδούς της έχουν καλέσει οι προκαθήμενοι των δυο χριστιανικών Εκκλησιών τους πιστούς να δείξουν αδελφικότητα και ανεκτικότητα, τουτέστιν ανεκτικότητα σε μια θρησκεία-ιδεολογία που θέλει την εξαφάνιση των Χριστιανών. Αν αυτό δεν είναι ψυχοπαθολογική περίπτωση διανοητικής διαταραχής, τότε το μόνο που απομένει είναι σχεδιασμένη υποταγή στο Ισλάμ.
Τους προκαθήμενους των Εκκλησιών δεν τους εκλέγουμε. Το ερώτημα είναι γιατί οι ψηφοφόροι επανειλημμένα εκλέγουν τους ίδιους μηχανισμούς που ανοίγουν τον δρόμο στο Ισλάμ, τουτέστιν εκλέγουν αυτούς που τους οδηγούν μετά βεβαιότητας στην εξαφάνιση τους, δηλαδή ακολουθούν ως πρόβατα τον βοσκό στο σφαγείο, πιστεύοντας ότι υπάρχουν ζουμερά βοσκοτόπια που τους περιμένουν. Προφανώς πρόκειται περί «καλών» ανθρώπων που είναι κλινικά παράφρονες.
Ο «καλός» άνθρωπος, ο «καλός» χριστιανός, ονειρεύεται έναν ιδανικό κόσμο στον οποίο πείθει τον εαυτό του ότι θέλει να ζήσει. Οι «καλοί» άνθρωποι συμπεριφέρονται σχιζοφρενικά σε όποιον δεν μοιράζεται τις απόψεις τους για το κακό και καλό στην χριστιανική ψυχή. Οι καλοί άνθρωποι πείθουν τους εαυτούς τους ότι ορισμένες ομάδες, εν προκειμένω οι λαθροεισβολείς μουσουλμάνοι, βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και ως εκ τούτου έχουν το δικαίωμα προτιμησιακής μεταχείρισης, απορρίπτοντας την υπευθυνότητα του ατόμου και υποτασσόμενοι στο θέλημα της Εκκλησίας και του Κράτους. Τι γίνεται όμως όταν αυτή η Εκκλησία έχει τουλάχιστον διανοητική διαταραχή και το κράτος είναι υποταγμένο σε ξένα συμφέροντα;
Οι «καλοί» άνθρωποι, οι «καλοί» Έλληνες, συμπεριφέρονται όπως οι οπαδοί του Στάλιν, μόνο που στην εποχή μας δεν τρέχουν πίσω από ένα διαταραγμένο άτομο, αλλά πίσω από μια χριστιανική ιδέα με τίτλο «αδελφοσύνη» και «ανεκτικότητα», η οποία με μαθηματική ακρίβεια και σαφή αποδεικτικά στοιχεία και επιχειρήματα τους οδηγεί στην εξαφάνιση τους. Αν οι «καλοί» αυτοί άνθρωποι δεν ξυπνήσουν από τον λήθαργο τους, σε λίγο θα ξυπνήσουν μια και καλή στον παράδεισο, πιθανότερα στην κόλαση λόγω βλακείας.
Γ. Λιναρδής
