Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η Τουρκία για να επηρεάσει τις εξελίξεις στη Συρία, ειδικά τώρα, σε μια εποχή που η συριακή κρίση πλησιάζει σε σημείο καμπής.
“Οι εξελίξεις κατά τους προσεχείς μήνες μπορεί να καθορίσουν ποιοι θα είναι οι νικητές και οι ηττημένοι στην περιοχή για δεκαετίες. Οι δυνάμεις του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ προχωρούν σε πολλά μέτωπα με τη ρωσική αεροπορική κάλυψη. Η εκστρατεία των πέντε ετών του Ερντογάν για την ανατροπή του Άσαντ στη Δαμασκό, με την υποστήριξη της ένοπλης αντιπολίτευσης, φαίνεται να είναι κοντά στην ήττα, ” έγραψε η εφημερίδα The Independent.
Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, οι Κούρδοι της Συρίας και οι δυνάμεις της πολιτοφυλακής τους έχουν εμπλακεί αποτελεσματικά στη μάχη ενάντια στη Daesh. Κατάφεραν να πάρουν τον έλεγχο σε πάνω από το ήμισυ των εδαφών κατά μήκος των συνόρων Συρίας-Τουρκίας και να κόψουν τονεφοδιασμό των αγωνιστών ».
Οι κουρδικές δυνάμεις προχωρούν προς όλες τις κατευθύνσεις, σφραγίζοντας όλη τη Βόρεια Συρία από την Τουρκία με μια λωρίδα εδάφους μεταξύ του Τίγρη και Ευφράτη.
Ωστόσο, η Άγκυρα έχει ήδη ορίσει «κόκκινη γραμμή» του, λέγοντας ότι δεν πρέπει να υπάρχουν κουρδικά στρατεύματα δυτικά του Ευφράτη.
Η Τουρκία θα μπορούσε να λάβει την αποτυχία ως τετελεσμένο γεγονός και θα ήταν δύσκολο να στείλει στρατεύματα στη βόρειο Συρία ενάντια στις ισχυρές αντιρρήσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Αλλά, αν η εναλλακτική λύση είναι η «αποτυχία και η ταπείνωση», τότε η Άγκυρα μπορεί να ξεκινήσει μια εισβολή.
“Χωρίς τον Ερντογάν ηγέτη, οι Τούρκοι δεν θα επέμβουν στρατιωτικά [στη βόρεια Συρία], αλλά, από τη στιγμή που είναι αυτός, μπορεί και να το κάνει,” σύμφωνα με τον Gerard Challiand, Γάλλο εμπειρογνώμονα σχετικά με την πολιτική της Μέσης Ανατολής, δηλώνει η The Independent.
Κούρδοι ηγέτες όμως υποστηρίζουν πως αν η Άγκυρα επρόκειτο να ξεκινήσει εισβολή θα είχε συμβεί πριν από την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού που κατερρίφθη στη Συρία.
Όσον αφορά τώρα τις κυβερνητικές δυνάμεις αυτές κερδίζουν έδαφος στη Συρία, που υποστηρίζεται από τη Ρωσία, το Ιράν και το Λίβανο, ενώ η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία χάνουν.
“Η Τουρκία είναι η τελευταία περιφερειακή δύναμη που θα μπορούσε να είναι ένας παίκτης αλλαγής στην περιοχή, με ανοιχτή επέμβαση. “Αλλά, εκτός από αυτό, η σύγκρουση έχει γίνει τόσο διεθνοποιημένη που μόνο οι ΗΠΑ και η Ρωσία είναι σε θέση να βάλουν ένα τέλος”.
